W - De Amerikanen liggen er uit.

Ook vandaag zit een wandeling of fietstocht er niet in. Vanmorgen bij het opstaan voelde ik geen verbetering in mijn rug. Wijselijk heb ik dan voor morgen een afspraak met de dokter gemaakt. Het zal vermoedelijk uitdraaien op een sessie bij de kinesist. Wat moet, dat moet.  En wat ook moet, dat is dadelijk een bezoek aan de mondhygiëniste. Die afspraak is al lang gemaakt. Die korte wandeling tot ginder zal mij wel lukken. 

Geen sportieve activiteit dus vandaag, dan maar weer een mooie reeks postkaartjes, nu van de gemeente Meerssen. Op goed 13,2 km. ben ik er als ik via de Noorderbrug in Maastricht ernaartoe rijd. Het plaatsje is dus veelal een vertrek of een einde van mijn fietstochten. Zou ik geen Belg zijn, dan zou ik mij best gunnen in Meerssen. 

En wat dat Belg zijn betreft, heel facebook staat vol met een grote wereldkaart: "iedereen tegen de VS op het WK voetbal". Het heeft allemaal te maken met het "gekonkelfoes" tussen Trump en Gianni Infantino. Benieuwd wat de uitslag gaat zijn van het beroep van de Belgische Voetbalbond. 

Tot morgen.

Het zit niet mee vandaag, ondanks de Dafalgan blijft mijn rug zeuren (lees: spieren rechts boven de broeksriem voelen nog pijnlijk aan). Het komt er op neer dat de motivatie om te bewegen vandaag wat minder is. Voeg daar nog aan toe dat het juist wat geregend heeft, niet ideaal dus om buiten wat in beweging te zijn. Het wordt dus een rustdag voor de tv (2de rit van de Tour de France). 

Recent heb ik nog een verzameling oude postkaartjes opgeslaan van Valkenburg, de regio bij uitstek voor mij om er te gaan fietsen. De bekende Cauberg heb ik dit jaar al meermaals overwonnen.  Ik heb het eens precies opgezocht, per fiets is dat slechts 18,2 km. om tot ginder te rijden. Valkenburg ligt dus bij wijze van spreken in mijn achtertuin. 

Mijn afbeeldingenreeks wil ik wel nog met graagte aanvullen met een dikke proficiat voor de voetballers van Kaapverdië en een humoristisch plaatje mocht ook niet ontbreken. 

Ik wens jullie allen nog ene fijne zondag en een voorspoedige nieuwe week. Het zal weer warmer worden vanaf het midden van de week. 

Godbetert, die rug zal nog een tijdje weerspannig zijn. Op één-twee-drie zal ik er niet vanaf zijn, dit ondanks de Dafalgan. Het zij zo, ik heb al voor hetere vuren gestaan.  Maar hoe onlogisch het ook klinkt, op het zadel van mijn fiets voel ik mij toch comfortabeler dan in mijn zetel. Als ik wil rechtkomen, moet ik mij overal aan vasthouden en langzaam de rug strekken. Op mijn fiets heb ik veel minder last, zij het dat ik wel de putjes en bulten moet mijden. 

En hoe raar het ook mag zijn, het wandelen gaat mij minder goed af. Daarom ben ik voor ene keer per fiets mijn brood gaan halen. In de namiddag ben ik dan een klein tochtje gaan maken, gewoon op het gemak, geen hindernissen van betekenis en zo weinig mogelijk stoppen onderweg. Hierdoor heb ik wat minder foto's kunnen maken dan jullie van mij gewoon zijn. 

Ik vertrok langs die kampeerplaats in Eigenbilzen. Deze ligt pal langs het Albertkanaal en jaarlijks zijn er jeugdbewegingen die er hun jaarlijks bivak houden. 

In Eigenbilzen zelf ben ik even gestopt aan een kapel ter ere van O.L. Vrouw van Rust. De kapel is 19de eeuws. Vlak er tegenover staat een beeld, geschonken door de lokale KWB (Kristelijke Werknemersbeweging) in de jaren '60. 

Terugkeren deed ik oa. via het centrum van Hees. De Sint-Quintinuskerk is gebouwd rond 1843 maar de toren is 14de eeuws. Daarna reed ik met wind in de rug naar Veldwezelt om daar op het kruispunt, rechts af te slaan naar Maastricht. In het centrum van Maastricht ben ik niet geweest. Zodra ik kon, fietste ik linksaf naar Smeermaas. Een biertje zat er vandaag niet in, ... Dafalgan en alcohol gaan niet samen. 

Om te sluiten, nog twee afbeeldingen. Bij de eerste wordt verteld, dat ze hem van hogerhand hebben teruggestuurd om de redder des Vaderlands te worden. Jullie zullen hem zeker herkennen. En bij de tweede hoef ik geen tekening te maken, dat zal niet voor de eerstvolgende dagen zijn, dat ik dat nog kan (wil) doen. 

Seffens naar de eerste rit van de Tour de France kijken en straks naar Vive-le-Vélo. 

Na die noeste arbeid van gisteren, voel ik weer spieren waarvan ik het bestaan niet meer kende. Van sportieve prestaties - en dat in de letterlijke zin van het woord - was er dan ook geen sprake vandaag.  In beweging zijnde viel dat allemaal nog mee, maar eens ik in de zetel verzeilde, kwam ik nog met moeite terug recht. Het duurt zeker drie keer zo lang om terug in beweging te komen. 

Maar geen geklaag, de dag begon wel met een feestelijk tintje. We hebben mekaar deze ochtend eens goed vastgepakt en teruggedacht aan zovele jaren geleden.  In de voormiddag heb ik mij bezig gehouden met mijn laatste boek uit te lezen zodat ik nieuwe voorraad kon inslaan. Ik wilde ook wel eens weten of mijn rug het zou houden op mijn fiets, en dat viel gelukkig best mee. 

Maar na de namiddagkoffie kon ik het toch niet houden, ondanks mij zere rug ben ik toch gaan fietsen. Let wel, het was niet fietsen om te sporten, maar gewoon rustig aan genieten van het goede weer.  Ik reed eerst naar Smeermaas waar het gekende eilandje, groter dan ooit is. We zitten dus met een lage waterstand in de Maas. Zelfs de runderen kunnen gaan liggen in het water. 

Vervolgens fietste ik door Hochter Bampd, dan doorheen Uikhoven om dan toe te komen in Kotem. In dat dorpje hebben ze nog veel ongerepte natuur. En de Maas, ..... nu weten jullie waarom deze stroom niet bevaarbaar is. 

Terugkeren deed ik via de Zuid-Willemsvaart tot in Oud-Rekem. Daar reed ik doorheen het dorp richting het OPZ-Rekem om dan via La Butte aux Bois in Neerharen terug naar huis te fietsen. Het was een kort ritje van 31 km. Fietsen ging dus, al bleef de pijn wat zeuren.  Maar terug rechtstaan na het avondeten, was moeilijker. Het wordt dus straks Dafalgan en Voltaren om te smeren. 

Eindigen doe ik toch met een vrolijke noot. Goed weekend. 

Zij die de wedstrijd van de Rode Duivels gezien hebben, dat moet toch wel een rollercoaster van emoties geweest zijn, niet goed voor het hart. Wij vernamen de goede afloop midden in de nacht toen voorbijtrekkende supporters, volop aan het toeren waren met hun claxon.  De details van de wedstrijd las ik vanmorgen in de krant. Enfin, we zijn er nog altijd bij, al had de internationale pers weinig goede woorden voor ons team. 

Mijn dag was ook weer van het begin tot het einde, bezet met bezigheden. Eerst naar de bakker, dan mijn gazon afgereden. Vervolgens heb ik mijn haagbeuk volledig gesnoeid en tenslotte nog een stuk van mijn ligusterhaag ingekort.  Normaal heb ik iemand die mij komt helpen bij het snoeiwerk, maar door die hittegolf zal zijn agenda volledig overhoop liggen. En zo ben ik deels dan maar zelf aan het snoeiwerk begonnen.  Ik was juist op tijd klaar, een mens zou bijna vergeten dat er ook nog zoiets bestaat gelijk regen. 

En die regen heeft mij niet weerhouden om nadien een wandeling te gaan maken. Heel ver ben ik niet gegaan, gewoon richting Pietersheim. Ik wandelde eerst doorheen de kinderboerderij, daarna door de speeltuin en vervolgens langs de visvijver. Ik verheugde mij er op om toch die kabouters eens te zien, maar helaas, ze waren nergens te bespeuren, zij het eentje boven in een boom. 

Aan de visvijver zat de reiger uit te kijken naar een lekker maaltje.  Verder ben ik nog even doorheen het bos gewandeld om via de dreef, naar de achteruitgang te stappen richting Tournebride. Ik ben teruggekeerd via het Verbindingskanaal. Daar zag ik een en al kleur, oa. van de Jacobskruiskruiden, mooi die gele plantjes. Daarna nam ik dat bospad langs het kanaal om zonder omweg naar het centrum te wandelen. 

Maar thuis komen zat er nog niet direct in, een korte bui noopte mij tot een vlucht onder het terras van het Cultuurcafé. Een biertje smaakt altijd, zeker mijn merk.  Daarna keerde ik terug via het Uilenspiegelpark.

Dadelijk het nieuws van 19u00 eens opzetten om het verslag van de wedstrijd van gisteren te bekijken. Slaap wel. 

Hoe het komt, daar heb ik ook het raden naar. Het feit is dat mijn dagen de laatste tijd altijd goed gevuld zijn. Vervelen doe ik mij dus niet. In de voormiddag heb ik wat blogbezoekjes afgelegd - zoals beloofd - om vervolgens tijdens de middaguren ergens gezellig te gaan tafelen met zijn twee.  Nadien heb ik weer een plezante fietstocht gemaakt om nu mijn dagelijks verslag neer te pennen. De avond zal dus rustig blijven, een goed boek en misschien in uitgesteld kijken, een docu op tv. Maar eerst wat uitleg bij de eerste foto. Een onzer buren vond het nodig iedereen te laten weten dat zijn eega 60 jaar geworden is. Je kunt er niet naast kijken. 

De fietstocht van vandaag bracht mij naar Oost-Maarland, deelgemeente van Eijsden-Margraten. Op 1/1/2022 had het 930 inwoners. Ik vertrok via de molen in Gronsveld en wat verderop een mooi vergezicht. Vandaag ben ik eens gestopt aan dat parkje langs de begraafplaats van Gronsveld. Het is er fijn wandelen. En dan kom je in Oost-Maarland. Een volgende keer moet ik toch eens op zoek gaan naar enkele bezienswaardigheden. 

Terugkeren deed ik via Maastricht. Daar zag ik oa. een kleurrijk bouwsel. Daarna passeerde ik aan de Maas waar net een boot van de rondvaarten voorbijkwam. Om die Maas over te steken, fietste ik over de Sint Servaasbrug. Daarna ging het linksaf naar de wijk Dousburg op de Via Regia. 

En om België binnen te rijden, moet je letterlijk omhoog, een korte helling moet je overbruggen. Ik fietste bij mijn terugkeer doorheen Veldwezelt, de velden van Eigenbilzen met zijn veldkapel en tenslotte het oude gemeentehuis in Gellik. Met iets meer dan 42 km. bereikte ik vandaag de kaap van 4.000 fietskms. Niet slecht vind ik. 

En vriendinnen en vrienden Nederlanders, neem het mij aub. niet kwalijk, maar deze afbeelding kon ik absoluut niet laten liggen. Als die van ons het straks niet waar maken, dan mogen jullie mij gerust terugpakken. Ben benieuwd naar de uitslag. 

Dag vriendinnen en vrienden in Nederland, jammer dat jullie er niet meer bij zijn. Maar troost jullie, ook onze Rode Duivels mogen zich nog niet rijk wanen, die scalp van Senegal is nog héél ver af, ze zijn per slot finalist geweest van de Afrika Cup.  Maar wat mij bij jullie toch frappeerde, is de snelheid waarmee jullie alle Vaderlandse- en Orange vlaggen naar binnen hebben gehaald. Je zou toch denken dat mensen die nog moesten gaan werken die vlag wel nà het werk zouden binnenhalen, maar nee, alles, en dan bedoel ik ook alles, was weg. Er was geen enkele vlag meer te bespeuren toen ik deze namiddag doorheen Nederlands Limburg fietste. De nederlaag tegen Marokko moet wel erg diep gezeten hebben ...??? 

Beginnen doe ik vandaag toch met onze Maas. Recent is er nog een jongeman verdronken in een naburige dorp (Vucht). De Maas is onvoorspelbaar, ook al kun je bij wijze van spreken de rivier te voet oversteken.  Mijn dag was ook vandaag weer goed gevuld, eerst naar de bakker, dan wat gewerkt in de tuin om in de namiddag een stevige fietstocht te maken. Mijn doel was deze keer de Maas oversteken in Meeswijk. 

De temperatuur was vandaag ideaal om te fietsen, het was zelfs een beetje bewolkt toen ik vertrok. Maar voorzichtig als ik ben, heb ik toch eerst zonnecrème gesmeerd. Ik geloof niet dat ik gedurende de voorbije jaren zoveel gesmeerd heb als dit jaar. 

Ik vertrok via het gehucht Mazenhoven om daarna in Meeswijk de Maas over te steken met het veer. Op de Nederlandse oever was een ganse kudde runderen pootje aan het baden. Vervolgens fietste ik langs de Sint Martinuskerk in Stein. De kerk werd gebouwd in 1884. In Stein kun je ook fijn wandelen, oa. in de buurt van dat brugje. En in Elsloo reed ik nog maar eens het Julianakanaal over. Dat kanaal ligt dan ook pal naast de Maas. 

In Moorveld, deelgemeente van Geulle, was het effe voet aan de grond. Werken zijn natuurlijk noodzakelijk, maar hier dienden we met zijn allen te laveren over een paar honderd meter stalen platen. Wat verderop was het weer prijs, hier diende ik mijn parcours even te herzien om naar Valkenburg te fietsen, het tweede doel van mijn tocht. 

In Valkenburg rij je oa. over de rivier de Geul. Op de Daalhemerweg ben ik even gestopt aan de laatste steenkoolmijn. Ze werd gesloten op 17/12/1965. Ik had kunnen stoppen in Valkenburg voor een pauze, maar de terrassen zaten goed vol. Daar zou ik dus veel geduld moeten hebben eer ik het gevraagde op tafel zou krijgen.  Maar ik ken intussen de streek, in Bemelen - boven op de Bemelerberg - wist ik een klein cafeetje liggen waar ze ook vlaai serveren. Toen ik er aankwam had ik juist 60 km. op de teller. Die kersenvlaai heeft uiteraard gesmaakt.  En een foto van een oude woning, die kan er altijd bij.

Daarna was het gewoon terugkeren naar Maastricht, zij het met een omweg via Gronsveld. Na een obligaat Duveltje in het centrum van Lanaken (het mag weer na die hittegolf) was ik om 17u25 thuis. Na een lekkere douche had ik een stevige honger. 

Gezien het veel minder warm was dan de voorbije dagen heb ik mij vandaag weer kunnen uitleven over een viertal hellingen. Geen zware hellingen waar mij het zweet zou uitbreken, maar enkele lopers tot max. 9%. 

Het is nu 20u12, te laat om nog wat blogbezoekjes af te leggen. Dat zal voor de komende dagen zijn. Nu is het tijd om samen te genieten van de avond. Tot de volgende. 

Waw mensen, ik ontving deze ochtend al een heuse herinneringsmedaille, "overlever van de hittegolf 2026". Ha, ha, ha. Alle gekheid op een stokje, ik ben blij dat de grootste hitte voorbij is. Uiteraard brengt dat met zich mee dat er weer gewerkt diende te worden in de tuin. Ondanks de tropische warmte heeft het onkruid zich er niets van aangetrokken.  Na een korte wandeling naar de apotheker, ben ik toch van 9u30 tot 13u30 bezig geweest in de tuin (effe onderbroken door een korte eetpauze). 

En toen vond ik het welletjes, tijd voor de ontspanning. Voor een fietstocht had ik vandaag eens geen goesting, een goede wandeling zag ik wel zitten. Ik vertrok aan de school met zijn kleurrijke zitbanken. Daarna wandelde ik de fiets- en wandelbrug over om naar Smeermaas te trekken. Ik wilde vandaag doorheen Oud-Caberg wandelen. Maar op het einde van de Grensstraat met de aansluiting naar de Kantoorweg, zag ik rechtst een Lanaker veldwegbordje: Aan 't Hooreveldje. 

Ik ben nog nooit dat pad ingewandeld en nieuwsgierig als ik ben, wilde ik wel eens weten waarheen dat pad mij zou brengen. Het eerste stuk liep langs de velden, daarna moest ik het oude spoor over om uiteindelijk op het fietspad Smeermaas - Veldwezelt/Lanaken terecht te komen. Zo, dat ken ik nu ook weer. 

In de verte zag ik de oude veldkapel van Oud-Caberg, waarom niet dacht ik, ik wandel er gewoon nog eens langs. Maar wat mij het meeste opviel toen ik aan de kapel stond, dat was dat groot bord. Ik kreeg direct het water in de mond bij het lezen van de tekst over het Gulpener bier. 

Terugkeren deed ik via nog enkele veldwegen van Oud-Caberg, vervolgens de Van Akenweg en de Industrieweg om daarna nog even voorbij de sluis van Lanaken te wandelen. Aan de kanaalkom kun je ver kijken. En Sappi aan mijn linkerkant, ... er bereikten mij berichten dat de afbraak van de site begonnen is. 

Iets meer dan 11 km. wandelen, verschillende uren buiten in de tuin gewerkt, ... het was dan ook eerst tijd om wat gas terug te nemen met de puzzels in de krant en het avondeten. Wat deze avond ons gaat brengen ....??? Ik ben benieuwd of onze tv überhaupt aangezet zal worden. Ik denk het niet, naar voetbal kijk ik nu niet en voor de rest zijn veel programma's in zomerpauze. Tot morgen, misschien een fietstocht ....??? 

Op zondagmorgen zie je niet veel individuele fietsers, ik was er één van. De meesten rijden dan allemaal in groep, soms wel groepen van twintig man zoals vandaag. Maar eerst wil ik even terugkomen op afgelopen nacht. Omstreeks 2u00 ben ik wakker geworden van het klank-en lichtspel. Het regende ook goed en een felle wind waaide rond ons huis. Ik heb maar direct alle ramen gesloten in de hoop dat het niet al te erg zou worden. Ik lag nog maar pas terug op bed, toen het stopte met regenen en ook het onweer trok weg. Het was dus bij ons letterlijk ene storm in een glas water. In Antwerpen en Vlaams-Brabant hadden ze minder geluk.

Ik ben wel terug in slaap gevallen, maar iets na zes waren we beiden klaarwakker. We zijn dan maar opgestaan en ons het ontbijt laten smaken. Daarna ben ik het bestelde brood gaan halen om vervolgens in mijn minimale fietskledij met de stadsfiets, een mooie tocht te maken.

Ik vertrok via Eigenbilzen waar de beestjes letterlijk aan het grazen waren tussen hun winterkledij. Waarom die daar nog lag ...??? En als je nog niet wist dat Belg. Limburg bij uitstek de meest Katholieke provincie is, dan moet je bij ons maar eens komen fietsen. Overal zie je kapellen, van die kleine straatkapellen, Heiligenbeeldjes en dies meer. En ze worden goed onderhouden, zelfs met regelmatig een bloemetje aan het beeldje.

Daarna trok ik naar Beverst waar overal in het centrum, de bewoners een garageverkoop aan het houden waren. Op sommige opritten, stond de koopwaar (lees: alles wat de mensen kwijt wilden) breed uitgestald. Even voorbij het centrum van Beverst kom je in de deelgemeente Schoonbeek. Dit stuk van het dorp is vooral bekend omwille van zijn kasteel. Mooie foto's maken, kun je daar altijd.

Terugkeren deed ik via Munsterbilzen, Zutendaal en de Bessemer. Daar fietste ik over een straat met twee namen, links Zutendaal, rechts Lanaken. Vandaag ben ik om terug te keren, de Molenberg naar beneden gereden. Je moet daar over een smal tweerichtingsfietspad rijden. En als daar dan groepen van twintig man aangereden komen, dan is dat tricky. Die groepen zouden beter op de openbare weg rijden. Vanaf vijftien fietsers is dat trouwens toegestaan. Mijn laatste foto maakte ik aan La Butte aux Bois. Ik vermoed dat ze veel hotelgasten hebben, de parking stond goed vol.

Deze namiddag is het weer afkoeling zoeken binnen in huis. We hebben wel iets te zien op tv, het BK wielrennen voor mannen en vrouwen. Vanaf morgen wordt het minder warm. Joepie!

Ze hebben het toch geflikt, de Rode Duivels, de wedstrijd winnen en daarbij ook nog eens groepswinnaar worden, wie had dat nog gedacht ....???  Wij hebben alleszins de wedstrijd niet gezien, we zagen de uitslag op onze gsm. Gezien wij al vroeg wakker waren, genoten we van een vroeg ontbijt. Daarna trok mijn vrouw naar de winkel en ik had goesting in een fietstocht met de stadsfiets. 

Een echt doel had ik vandaag niet, ik wist dat ik naar Kanne wilde fietsen en daarna naar Maastricht, de rest van het parcours lag nog open. Maar vooreerst diende ik mijn drinkbus klaar te maken, vol met water uiteraard maar ook een zakje suiker en een mespunt zout. Zo vertrek ik meestal. 

Ik vertrok in Briegden aan het Albertkanaal. Wat verderop in Vroenhoven diende ik te laveren langs een omgevallen boom. In Kanne fietste ik eerst onder de brug door - ik was deze morgen fietser nr. 34 - en daarna die brug over om via de Jeker en het Château Neercanne aan mijn linkerzijde, naar Maastricht te rijden. Zoals meestal stop ik altijd in het Aldenhofpark bij de oude stadswallen en het standbeeld van d'Artagnan. 

Daar nam ik het besluit om niet rechtstreeks terug te keren naar Lanaken maar om nog ene stevige omweg te maken. Ik fietste de Maas over via de Sint Servaasbrug om vervolgens rechts af te slaan naar Gronsveld. Daar maakte ik nog eens een foto van de Torenmolen en een weide met paarden. Dat vergezicht maakte ik in Amby, een van de 44 wijken van Maastricht. Tot 1970 was dat een zelfstandig dorp. Nu wonen er +/- 6.500 inwoners. Het kasteel Geusselt dat ik later op mijn rit nog voorbijreed, ligt ook in Amby. 

Maar eerst kwam ik nog een ontdekking tegen op weg naar Rothem (deelgemeente van Meerssen). Ik zag langs de kant van de weg ene wielertoerist zijn drinkbus "ergens" inzetten. Nieuwsgierig als ik ben, ben ik even gestopt en dat "iets" bleek een watertappunt te zijn. Ik fiets daar jandorie zo dikwijls voorbij en het was mij nog nooit opgevallen. Het is wel op een wegje dat bergop loopt, misschien vandaar .... Hoe ook, het water is heel verfrissend.  Ik ga eens nazien of er nog meer van die watertappunten zijn.

Terugkeren deed ik dus via het kasteel Geusselt, de Noorderbrug en Smeermaas. Ik was iets vóór tien uur terug thuis. Daar stond een ganse fles met een fris drankje op mij te wachten.  Dadelijk effe mijn tijd nemen om de commentaren te lezen over de Rode Duivels en dan is het weer met de benen omhoog. Momenteel is het bij ons 31° Hou alles koel. 

Warm genoeg mensen? En toch moet ik zeggen dat ik een behoorlijke nachtrust heb gehad. Uiteraard waren alle ramen op verdieping 1 en 2 open (behalve die van onze slaapkamer) en dat slapen in Adamskostuum helpt ook veel. In tegenstelling tot vele anderen die zich "nachtbrakers" noemen, lagen wij al omstreeks 22u20 op bed. Om 7u00 zaten we aan het ontbijt. 

Nee, mijn fietstocht van gisteren heeft me absoluut geen moeilijkheden bezorgd, integendeel, het kopje (lees: mijn geest) voelt behoorlijk fris aan. Ik moet me af en toe kunnen uitleven en zo lang mijn lichamelijke gesteldheid het toelaat, zal ik dat blijven doen. Die illustratie van een bomma is me op het lijf geschreven. 

Ik moet trouwens nog een kleinigheid over gisteren vertellen. Omdat ik zo vroeg al aan het fietsen was, heb ik veel speedpedelecs gezien voor het woon-werkverkeer. Ik overdrijf niet als ik zeg dat het er minstens twintig waren die ik gezien heb. Ook de koersfiets wordt in deze tijden van het jaar gebruikt om te gaan werken. Dat zie je aan dat rugzakje dat ze bijhebben. 

Vandaag dus geen fiets, mijn echtgenote beschouwd dezer dagen als dagen om te overleven. Ik wilde haar dus niet onnodig stress bezorgen. Uiteraard moet er wel iemand de deur om brood te gaan halen. Dat is in theorie altijd mijn taak. En omwille van het vroege uur dat ik de deur uit ging (7u32) ben ik eerst een wandeling gaan maken. 

Onderweg kwam ik een mooie GFT-container tegen. Die containers worden trouwens vandaag leeggemaakt maar de PMD-zakken worden uitzonderlijk niet opgehaald. Daarna trok ik naar Pietersheim waar ik ook eens aan "kortbij-fotografie" gedaan heb. Het zou een Cosmea zijn. Ik ken niks van planten en heb het dus opgezocht. 

Daarna wandelde ik langs de burchtruïne en de grachten om het domein te verlaten aan de kinderboerderij met zijn damhertjes. 

Afsluiten doe ik met een vleugje humor, de ventilators vliegen de deur uit. Hou het de rest van de dag koel. 

9u55, dat was het uur dat ik terug thuis kwam van een mooie fietstocht. Nee, ik was niet op mijn achterhoofd gevallen om met zulk weer te gaan fietsen. Ik had daarentegen voldoende voorzorgen genomen.  Ik had de wekker gezet op 5u00 en wilde asap gaan fietsen. Uiteindelijk was het 5u47 toen ik vertrok. Gisteravond had ik mijn fiets al nagezien en de banden opgepompt. Daarenboven had ik voldoende stroken met véél killesjaai (lees: schaduw) in mijn parcours gestoken (onder de bomen of door het bos). Nee, ik heb nergens last van gehad. 

Natuurlijk moet je in je hoofd ook 100% zijn, anders doe je zoiets niet. Maar ik ken mezelf en ik weet dat ik dergelijke sportieve activiteit aankan. Uiteraard had ik voldoende water bij, koekjes en een banaan. Ik vertrok via Gellik waar ik de zon in de rug had. Zo tegen de zon infietsen, is niet zo fijn, je moet goed uitkijken voor tegenliggend verkeer. Maar je kunt je parcours nog zo goed uitgekiend hebben, die zon heeft me toch een paar keer parten gespeeld waardoor ik mijn snelheid moest matigen. 

Daarna zag ik in Munsterbilzen verschillende velden en akkers met laaghangende mist. Het leverde een mooie foto op. In Schoonbeek, deelgemeente van Beverst, ben ik vandaag voor het eerst blijven stilstaan bij dat lemen huisje. En dan kwam het, omleidingen. Dat begon in Diepenbeek om dat vervolgens in Hasselt nog eens tegen te komen. Gelukkig was het fietsroutenetwerk goed aangepast. 

In Hasselt zelf fietste ik langs de achterkant van de Japanse Tuin. Vervolgens kwam het uiteindelijke doel van mijn tocht in 't zicht, Bokrijk met "fietsen door het water". Het was er nu nog heel rustig, het was op dat moment nog geen acht uur.  Vanaf dat punt was het weer fietsen doorheen de bossen naar Transportfirma Essers. Genk heeft verschillende deelgemeenten, vandaag was het vooral Winterslag waardoor ik fietste, oa. ook op die plek met dat brugje. 

Mijn parcours kwam vandaag voorbij het echte centrum van Genk, oa. langs Shopping 1, de donderdagmarkt en de Molenvijvers. Daarna passeerde ik Kattevennen. Terugkeren deed ik via Zutendaal, de Duivelsberg en Boorsem. In dat laatste dorp staat de mooie molen "de Stormvogel". Van een pauze en van nog meer foto's maken, was op dat moment al geen sprake meer.  Ik wilde vooral tijdig terug thuis zijn vóór de grote hitte zijn warme deken over ons heen zou leggen, en dat is uiteindelijk ook gelukt. Mijn biertje "Duvel 666" heb ik mij tijdens het middageten laten smaken. 

Afsluiten doe ik met een minder fijne noot. Tijdens mijn rit bereikte mij het bericht dat de oudste kip van onze dochter vertrokken is naar de eeuwige jachtvelden. In feite leefde Vlek - zo was haar naam - al in geleende tijd. Hoogbejaard zoals ze was, liep ze nog goed mee met de rest, maar de warmte van de laatste dagen heeft haar uiteindelijk het leven gekost. 

Deze jongen gaat seffens met de benen omhoog op een koel plekje. Dat heb ik wel verdiend na een tocht van 80 km. Morgen zal het veel minder zijn, dan bereiken ons historisch hoge temperaturen. Op een korte wandeling na (oa. naar de bakker) zal ik niet veel buiten komen. Hou het hoofd (en ook de rest) koel. 

Vanmorgen stond ik al om 7u10 bij de bakker, en je mag één keer raden, .... jawel, ik moest buiten wachten wegens té veel volk in de winkel. Nu met dit weer was dat natuurlijk geen probleem. Ik denk dat iedereen tijdig overal naar toe wilde gaan, deze namiddag zal het weer bakken en braden zijn. 

Gisterenavond, iets na 20u00, kon ik het niet laten om toch even de deur uit te gaan. Ik wilde een kleine wandeling maken. Op tv is er voor ons niks te zien en je kunt niet altijd een boek lezen. Die wandeling was er eentje door verlaten straten, geen mens te zien, zelfs geen BBQ-geuren te bespeuren. Het was net geen 5 km. 

Nadat ik dus deze ochtend naar de bakker was geweest, kon ik tijdig aan een fietstocht beginnen. Mijn doel vandaag was om in Kotem te Maas over te steken en terug te keren via Maastricht. Ik vertrok via de bunker in Neerharen en vervolgens naar Herbricht aan de Maas. Waar de paarden enigzins beschutting vinden, daar troepen ze met zijn allen samen. 

Vervolgens stak ik dan in Kotem de autostradebrug over, de veiligste weg naar Elsloo. Fietsers hebben hier een afzonderlijk rijvak. In Geulle nam ik een foto van de Sint-Martinuskerk en een zicht op het dorp. Daarna fietste ik verder naar Itteren waar alle straten mooi bebloemd zijn, een lust voor het oog. 

Tenslotte passeerde ik ook nog de kasteel-hoeve in Borgharen. Dit is een B&B en ligt pal naast het kasteel. Terugkeren deed ik via Maastricht en Smeermaas. Rond 10u30 was ik thuis, tijd voor een lekker verfrissend drankje.  Daarna heb ik mij weer met volle moed aan de telefoon gezet om antwoorden op mijn vragen te krijgen van onze Federale Overheid. En wonder boven wonder, ik heb enerzijds iemand aan de lijn gekregen en anderzijds viel haar antwoord gunstig mee voor ons. Voor de rest van de dag ga ik mijn hoofd koel houden, voor jullie hetzelfde. 

Het ziet er naar uit - ik ga zeker niet te hoog van de toren blazen - dat mijn Stravaproblemen zijn opgelost. Er bestaat een systeem dat je app automatisch in pauze gaat als je ergens blijft stilstaan. Volgens AI kan het soms zijn dat je app niet direct terug opstart als je opnieuw vertrekt, zeker als je ergens staat waar je gps-signaal effe kan wegvallen (onder een boom of brug ...). Ik heb die automatische pauzering vandaag uitgeschakeld en normaal gezien klopt alles (tijd en aantal kms.) met de werkelijkheid. Hoe zeggen ze dat, .... "hout vast houden"! 

Het werd dus vandaag een fietstocht. Ik moest wel even wachten tot mijn halve trouwboek terug was van het winkelen. We zetten 's morgens alle deuren en ramen ver open om het huis wat te laten afkoelen. We hebben geen airco. Daarna kon ik vertrekken, opnieuw langs het Albertkanaal vanaf Briegden. 

In Kanne was ik vandaag fietser nr. 90, toch al heel wat voor dat vroege uur. Wat verderop aan de sluis van Lanaye moest ik bij de naam van dat schip automatisch denken aan de Amerikaanse groep Nirvana met Kurt Cobain als frontman. Hij zingt nu sinds 1994 op de eeuwige Jachtvelden samen met zijn companen Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison en Brian Jones. Samen vormen ze de club van "27" omdat ze op die leeftijd overleden. 

Ik vervolgde mijn weg naar Lixhe aan de Maas. Aan de brug stak ik die Maas over om even in Vlaanderen te fietsen, in Moelingen. Lang duurde dat echter niet, met het links afslaan was ik al onmiddelijk in Eijsden, Nederland. Speciale woningen trekken altijd mijn aandacht alsmede die beeldengroep. Aan Hotel-Kasteel Van Oys, zag ik verschillende oude auto's staan. Het was voor mij de moeite om er wat foto's te maken. 

Terugkeren deed ik via het Provinciehuis in Maastricht, de Noorderbrug en de enige helling van de dag, de Sandersweg. In Lanaken in het Uilenspiegelpark zag ik een volledig nieuwe constructie aan de Langkeukelbeek. Misschien nuttig om te weten voor mijn dorpsgenoten. 

Misschien ter info: in Lanaken is het nu (13u49) 27°, best draaglijk dus. Donderdag en vrijdag gaat dat een bakoven zijn. 

Jammer maar helaas, het resultaat van onze Nationale voetbalploeg is niet zoals verhoopt. Ik heb de wedstrijd niet bekeken en kan dus ook niet oordelen of ze nu wel of minder goed gespeeld hebben. Ik heb er wel zo mijn mening over. Het zijn individueel allemaal goede spelers, maar ze in 'n team laten functioneren, dat is andere koek ... Hoe ook, toen wij gisterenavond ons bed opzochten met het raam open, bleef het opmerkelijk stil buiten. 

Zoals eerder al gezegd, ik ga er mijn slaap niet voor laten. Ik vind het alleen jammer voor al die supporters die vele duizenden euro's hebben betaald om ter plaats de wedstrijden te gaan bekijken.  Vandaag had ik andere katten te geselen, ik diende telefonisch enkele vragen te stellen aan onze Federale Overheid. En wie dat eerder ook al eens heeft moeten doen, dan weet je dat je geduld moet hebben, ... véél geduld ! Ik ben er bijna de hele voormiddag mee bezig geweest. En toen ik uiteindelijk iemand te pakken had, heb ik nog maar deels antwoord op mijn vraag gekregen. Toen ik mijn volgende vraag stelde, verwees de nochtans vriendelijke dame mij naar een andere dienst. Ze gaf mij het telefoonnummer. En daar ben ik dus vandaag niet binnen geraakt. Morgen opnieuw proberen. Er zou toch eindelijk één nummer moeten zijn voor al je vragen. 

Hierdoor kon ik pas in de namiddag aan een sportieve activiteit beginnen. Ik had wel goesting om te gaan fietsen. Mijn vrouw was wel niet zo enthousiast met mijn plan maar toen ik vertelde dat ik het niet te ver en niet te lang ging houden, kreeg ik de zegen. Het doel was om naar Kanne te fietsen. 

Ik vertrok aan de brug van Briegden naar het Albertkanaal. De eerste foto maakte ik al vroeger deze ochtend, op de terugweg van de bakker. In Kanne ben ik even gestopt aan die boot met schroot, ijzer en aluminium. Daarna fietste ik door tot aan de sluis van Lanaye om daar links af te slaan, naar Petit-Lanaye. In feite is dat een kl..teweg, veel betonplaten, gelukkig had ik de stadsfiets bij met bredere banden. 

Nadat ik doorheen Maastricht gereden was, kwam ik toe in Smeermaas aan de Maas. Ik zag er verschillende kajakkers en daarnaast ook vele runderen en paarden die pootje aan het baden waren in het water. Die dieren weten hun plan te trekken. 

Terugkeren deed ik via de oude Sint-Petronellakapel in Rekem. Ze is van 1620. Onderweg maakte ik in Maastricht ook nog ene foto van een mooie woning. Doorgaans vallen mij dergelijke huizen direct op. Wat mij vandaag ook opviel, dat zijn de vele mensen met een of meerdere tatoeages op hun lijf. Nu met die hitte en het ontbreken van veel kledij, valt dat des te meer op. Ben ik op dat vlak een seut of is dat er altijd al geweest? Het feit is dat het meer en meer begint op te vallen. Van mij moeten ze afblijven met hun naalden. 

Om af te sluiten, mijn GSM-problemen en daardoor ook mijn Strava-problemen blijven voortduren. Normaal gezien heb ik +/- 35 km. gefietst, Strava houdt het bij een goei 20 km. Ik moet toch eens gaan uitkijken voor een nieuwe gsm. 

Wij hebben toch ook ons deel gehad van het noodweer. Bij ons in Lanaken heeft het deze nacht hard geregend en er was een geweldig klank- en lichtspel. Gelukkig was er bij ons geen schade, elders was dat wel het geval. 

Toen ik vanmorgen om iets na 8u00 de deur uit ging, zag ik op vele plaatsen nog grote plassen water staan en onder de bomen lagen veel afgerukte takken. Het begon zelfs nog een klein beetje te regenen zodat ik mij genoodzaakt zag om even te gaan schuilen in een bushokje. 

Maar iets later begon de zon toch weer ongenadig te schijnen. Ik vertrok langs de Kinderboerderij op de Neerharenweg. Die straat wandelde ik af tot op het einde met de kruising van de grote weg Lanaken - Maasmechelen. Daar stak ik over, de Keelhoffstraat in. Ik vind het nog altijd jammer dat het merendeel van die oude straatnaambordjes weggenomen zijn. Die bevatten veel info en daarnaast zijn ze kleurrijker dan de huidige. Dit bordje mag voor mij blijven hangen. 

Op diezelfde straat was het wat spelen met de zon. Daarna ging ik rechtsaf, de Heirbaan in. Ik wandelde door tot aan de bunker en de sluis van Neerharen om vervolgens terug te keren langs het Verbindinskanaal. Wat mij vandaag opviel is dat ter hoogte van de brug van Tournebride, vele bomen dood zijn of op sterven na, dood zijn. Hopelijk worden ze gekapt en vervangen door jonge boompjes.  

En eens de zon te zien was, begon het fietsverkeer toe te nemen. Het was een komen en gaan op het jaagpad. Ik heb vandaag bewust een wandeling gemaakt ipv. een fietstocht, met al die vuiligheid op de wegen .... Bijna thuis zag ik een vlag hangen ter ondersteuning van onze ploeg die straks speelt. Ik ben benieuwd of ze het kunnen waarmaken. 

De Nederlandse ploeg heeft gisteren geschitterd, dat kon ook niet anders met zovele supporters in Houston. Afsluiten doe ik met muziek van Fleetwood Mac, de beroemde LP Rumours. Ik heb de LP in mijn bezit maar op YouTube zet ik ze nog dikwijls op. 

"Nie leute" oftewel geen plezier is een West-Vlaamse uitdrukking. Soms hoor je dat al eens zeggen, maar die term heb ik toch niet opgenomen in mijn woordenschat, of het zou moeten zijn voor dat kleine moment dat ik vandaag mijn ketting terug moest leggen. Ik heb er wat vuile handen aan overgehouden. Maar verder hoor je mij niet klagen. 

Trouwens, voor ik het vergeet, wij hier in Limburg zijn gisteren en vannacht ontsnapt aan het noodweer, we hebben zelfs geen druppel regen gezien. Hopelijk blijft dat zo de volgende dagen.  Vandaag ben ik er weer met mijn stadsfiets op uitgetrokken, gewoon vertrekken en kijken waar ik zou uitkomen. Ik had wel tegen mijn vrouw verteld dat ik naar As zou fietsen, kwestie van haar min of meer te laten weten waar ik zoal uithang. 

Ik vertrok via de brug van Eigenbilzen naar Zutendaal waar ik de oude pastorie voorbij fietste. Hoe het komt weet ik zelf niet, maar het feit is er dat ik nog nooit gestopt ben aan dat oorlogsmonument in Wiemesmeer, een deelgemeente van Zutendaal. Het werd in 2004 opgericht als aandenken aan de 60ste verjaardag van de bevrijding van Zutendaal op 14-9-1944. De tank zelf is naoorlogs en werd in WO II niet gebruikt. 

Daarna fietste ik naar As om kort aan het station, rechts af te slaan richting Mechelen a/d Maas. Halverwege de rit naar het centrum, ging ik weer rechtsaf naar "fietsen door de heide". Als ik zo vandaag rond mij keek, dan was het precies of iedereen aan het fietsen was, wat een drukte op sommige plaatsen.  En niet alleen door de dagjesfietsers, maar ook door de vele groepen wielertoeristen.

Juist toen ik aan de brug van "fietsen door de heide" wilde beginnen, sprong mijn ketting er af. Ik had juist een pauzeplek in mijn hoofd gezet, maar daar ging dan die pauze. De tijd die ik nodig had voor een tas koffie ging nu verloren aan het opnieuw opleggen van die ketting en vooral aan het een beetje proper maken van mijn handen. Het zij zo. 

Terugkeren deed ik via de Duivelsberg in Opgrimbie (nu bergaf), langs de Aspermansvijver en La Butte aux Bois in Neerharen.

Eindigen doe ik met een oude foto van een trein die halt hield in Lanaken. Het zal voor onze burgemeester een droom blijven om het openbaar vervoer uit te breiden met een tram of trein. De muziek van Santana en Knopfler is ideaal voor een warme dag zoals vandaag. Hou het hoofd koel. En die 10 km. extra op mijn kaartje, waarschijnlijk ben ik met mijn lompe vinger tegen de pauzeknop aangekomen van mijn Strava-app bij het maken van een foto. Stom natuurlijk. 

Niks zo plezant als een niet-voorbereid fietstochtje, ik bepaalde tijdens de rit mijn parcours. Gelet op de warmte van deze namiddag wilde ik deze voormiddag toch iets sportiefs doen. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar deze nacht zou het goed geregend hebben in Lanaken. "Zou" is het juiste woord want geen van ons beiden is er wakker van geworden. Ik zag het wel onderweg, vooral in Hochter Bampd waar de straat nog nat was en vele afgevallen takjes, lager her en der verspreid. 

Na een rustige ochtend, vertrok ik iets na 9u00 richting Smeermaas. Op het einde van de Maasdijk begint het natuurreservaat Hochter Bampd. Daar had ik vandaag weer een ontmoeting met de Konikspaarden. De dieren versperden het hele fietspad. Ik was niet alleen om daar effe voet aan de grond te moeten zetten. Maar als je rustig omheen de dieren fietst, dan is er niks aan de hand. De paarden zijn wel wat gewoon, maar het blijven wilde dieren. 

Daarna fietste ik naar Herbricht, het gehucht met nog twéé inwoners. Wat verderop zag ik het veer richting Uikhoven varen met een goede lading fietsers erop. Het volgende dorp was Kotem met zijn tank uit WO II. Toen ik toekwam aan de Zuid-Willemsvaart, ging ik linksaf, terug naar huis. Er zijn natuurlijk diverse mogelijkheden om thuis te geraken, vandaag koos ik de route doorheen Oud-Rekem. Op de Herenstraat steekt de Directeurswoning uit boven de straat. Hier verbleef de directeur toen het oude kasteel nog gebruikt werd als psychiatrisch centrum. 

Om mijn rit af te sluiten wilde ik vandaag nog eens de Duivelsberg beklimmen. Maar eer het zover was, trakteerde ik mezelf toch eerst op een goei tas koffie in Brasserie Aspermans.  Op de Duivelsberg zelf heb ik nog eens goed rondgekeken, maar die duivel ben ik er nog nooit tegengekomen. Bedoelen ze met die duivel misschien die 10% hoogtestijging? 

Via Zutendaal reed ik door tot in het gehucht Bessemer. Daar zijn ze nog steeds aan het zoeken naar een lijk. En eens thuis, kreeg ik een bericht van onze dochter dat ze hun hoogbejaarde kip met dit warme weer binnenhouden. Zo mensen, dadelijk zal er niet veel meer gedaan worden. 

Drie keer heb ik mij vandaag na het douchen afgedroogd en nog was ik niet helemaal droog. Ik heb dus redelijk wat zweet gelaten tijdens mijn fietstocht van deze voormiddag. Je zou het nochtans niet gezegd hebben toen ik omstreeks 7u30 deze ochtend vertrok. Het was bewolkt en zelfs nog redelijk fris. Pas boven op de top van de Bemelerberg kwam de zon piepen en liep de temperatuur gestaag omhoog. 

Ik vertrok dus al vroeg om de hitte van de namiddag vóór te blijven. Gulpen en Heerlen waren mijn doelen van vandaag. Ik vertrok via mijn vertrouwde weg naar Maastricht, de Noorderbrug over en dan de Bemelerberg omhoog. Daarna koos ik in Wolfshuis de weg naar rechts, naar Gulpen. Dat fietspad is juist breed genoeg voor één fietser, zeker nu het gras aan beide zijden een stuk van het fietspad inneemt. Bij het kruisen van fietsers ga je best even aan de kant. Ik scoorde vandaag punten door heel galant een jonge dame vrije doorgang te verlenen. 

In die streek heb je steeds mooie vergezichten. Maar toen ik die foto nam, zag ik ook een herdenkingskruis voor vier mannen die op 27/1/1944 tijdens WO II de dood vonden in boerderij Heezel. Wat verderop zag ik Hoeve De Burgh. Het gebouw is van 1610 en er zijn nu vakantiewoningen ondergebracht. 

Ook in Elkenrade, een gehucht van Gulpen-Wittem, zag ik een mooi vergezicht. In Ubachsberg zag ik een beeld van een haas. Dat werd daar geplaatst door de gemeente Voerendaal voor carnavalsvereniging de Durchströpere. In Heerlen, waar ik al een hele tijd niet meer geweest was, kwam ik voorbij Kasteel Terworm, 17de -eeuws. Nu is het een hotel en restaurant. In Nierhoven, een gehucht van Nuth hebben ze een Rijksmunument, Huis Nierhoven. Het woonhuis is van 1679.  

Ook in Hoensbroek kwam ik vandaag voorbij. Ik wilde een paar foto’s maken van het mooie kasteel, maar mijn fotoreeks van vandaag zat al goed vol, dus jammer, het zal voor een volgende keer zijn. Met al dat gefiets werd het zo stilaan tijd voor een pauze en die vond ik in Geulle in Preuverie auwt Gäöl. Het zat er vol met wielertoeristen. Het merendeel waren echter mannen die veel pauzetijd hadden voor – mogelijk – een korte fietstocht, zo zagen ze er toch uit. Ik was rap klaar met mijn koffie en cola. 

Daarna stak ik de Maas over naar Uikhoven. Ik diende ten laatste om 12u30 aan tafel te zitten – gewassen en gestreken – ik had nog wat tijd dus om wat extra kms. te maken.  Ik nam de weg naar Rekem om vanaf daar de Molenberg omhoog te fietsen om tenslotte via de Bessemerberg huiswaarts te keren.

Zoals gezegd, ik heb redelijk wat zweet gelaten maar ik had anderzijds voldoende drank bij voor onderweg. En die cola, die gaf mij voldoende energie om de Molenberg omhoog te racen. Dadelijk met de benen omhoog en voor de tv gaan zitten om naar de koers te kijken. 

Ik weet niet of het jullie ook is opgevallen, maar in de namiddag geraakte ik niet op SenNet.