F - Oost-Maarland.

Dag vriendinnen en vrienden in Nederland, jammer dat jullie er niet meer bij zijn. Maar troost jullie, ook onze Rode Duivels mogen zich nog niet rijk wanen, die scalp van Senegal is nog héél ver af, ze zijn per slot finalist geweest van de Afrika Cup.  Maar wat mij bij jullie toch frappeerde, is de snelheid waarmee jullie alle Vaderlandse- en Orange vlaggen naar binnen hebben gehaald. Je zou toch denken dat mensen die nog moesten gaan werken die vlag wel nà het werk zouden binnenhalen, maar nee, alles, en dan bedoel ik ook alles, was weg. Er was geen enkele vlag meer te bespeuren toen ik deze namiddag doorheen Nederlands Limburg fietste. De nederlaag tegen Marokko moet wel erg diep gezeten hebben ...??? 

Beginnen doe ik vandaag toch met onze Maas. Recent is er nog een jongeman verdronken in een naburige dorp (Vucht). De Maas is onvoorspelbaar, ook al kun je bij wijze van spreken de rivier te voet oversteken.  Mijn dag was ook vandaag weer goed gevuld, eerst naar de bakker, dan wat gewerkt in de tuin om in de namiddag een stevige fietstocht te maken. Mijn doel was deze keer de Maas oversteken in Meeswijk. 

De temperatuur was vandaag ideaal om te fietsen, het was zelfs een beetje bewolkt toen ik vertrok. Maar voorzichtig als ik ben, heb ik toch eerst zonnecrème gesmeerd. Ik geloof niet dat ik gedurende de voorbije jaren zoveel gesmeerd heb als dit jaar. 

Ik vertrok via het gehucht Mazenhoven om daarna in Meeswijk de Maas over te steken met het veer. Op de Nederlandse oever was een ganse kudde runderen pootje aan het baden. Vervolgens fietste ik langs de Sint Martinuskerk in Stein. De kerk werd gebouwd in 1884. In Stein kun je ook fijn wandelen, oa. in de buurt van dat brugje. En in Elsloo reed ik nog maar eens het Julianakanaal over. Dat kanaal ligt dan ook pal naast de Maas. 

In Moorveld, deelgemeente van Geulle, was het effe voet aan de grond. Werken zijn natuurlijk noodzakelijk, maar hier dienden we met zijn allen te laveren over een paar honderd meter stalen platen. Wat verderop was het weer prijs, hier diende ik mijn parcours even te herzien om naar Valkenburg te fietsen, het tweede doel van mijn tocht. 

In Valkenburg rij je oa. over de rivier de Geul. Op de Daalhemerweg ben ik even gestopt aan de laatste steenkoolmijn. Ze werd gesloten op 17/12/1965. Ik had kunnen stoppen in Valkenburg voor een pauze, maar de terrassen zaten goed vol. Daar zou ik dus veel geduld moeten hebben eer ik het gevraagde op tafel zou krijgen.  Maar ik ken intussen de streek, in Bemelen - boven op de Bemelerberg - wist ik een klein cafeetje liggen waar ze ook vlaai serveren. Toen ik er aankwam had ik juist 60 km. op de teller. Die kersenvlaai heeft uiteraard gesmaakt.  En een foto van een oude woning, die kan er altijd bij.

Daarna was het gewoon terugkeren naar Maastricht, zij het met een omweg via Gronsveld. Na een obligaat Duveltje in het centrum van Lanaken (het mag weer na die hittegolf) was ik om 17u25 thuis. Na een lekkere douche had ik een stevige honger. 

Gezien het veel minder warm was dan de voorbije dagen heb ik mij vandaag weer kunnen uitleven over een viertal hellingen. Geen zware hellingen waar mij het zweet zou uitbreken, maar enkele lopers tot max. 9%. 

Het is nu 20u12, te laat om nog wat blogbezoekjes af te leggen. Dat zal voor de komende dagen zijn. Nu is het tijd om samen te genieten van de avond. Tot de volgende. 

Waw mensen, ik ontving deze ochtend al een heuse herinneringsmedaille, "overlever van de hittegolf 2026". Ha, ha, ha. Alle gekheid op een stokje, ik ben blij dat de grootste hitte voorbij is. Uiteraard brengt dat met zich mee dat er weer gewerkt diende te worden in de tuin. Ondanks de tropische warmte heeft het onkruid zich er niets van aangetrokken.  Na een korte wandeling naar de apotheker, ben ik toch van 9u30 tot 13u30 bezig geweest in de tuin (effe onderbroken door een korte eetpauze). 

En toen vond ik het welletjes, tijd voor de ontspanning. Voor een fietstocht had ik vandaag eens geen goesting, een goede wandeling zag ik wel zitten. Ik vertrok aan de school met zijn kleurrijke zitbanken. Daarna wandelde ik de fiets- en wandelbrug over om naar Smeermaas te trekken. Ik wilde vandaag doorheen Oud-Caberg wandelen. Maar op het einde van de Grensstraat met de aansluiting naar de Kantoorweg, zag ik rechtst een Lanaker veldwegbordje: Aan 't Hooreveldje. 

Ik ben nog nooit dat pad ingewandeld en nieuwsgierig als ik ben, wilde ik wel eens weten waarheen dat pad mij zou brengen. Het eerste stuk liep langs de velden, daarna moest ik het oude spoor over om uiteindelijk op het fietspad Smeermaas - Veldwezelt/Lanaken terecht te komen. Zo, dat ken ik nu ook weer. 

In de verte zag ik de oude veldkapel van Oud-Caberg, waarom niet dacht ik, ik wandel er gewoon nog eens langs. Maar wat mij het meeste opviel toen ik aan de kapel stond, dat was dat groot bord. Ik kreeg direct het water in de mond bij het lezen van de tekst over het Gulpener bier. 

Terugkeren deed ik via nog enkele veldwegen van Oud-Caberg, vervolgens de Van Akenweg en de Industrieweg om daarna nog even voorbij de sluis van Lanaken te wandelen. Aan de kanaalkom kun je ver kijken. En Sappi aan mijn linkerkant, ... er bereikten mij berichten dat de afbraak van de site begonnen is. 

Iets meer dan 11 km. wandelen, verschillende uren buiten in de tuin gewerkt, ... het was dan ook eerst tijd om wat gas terug te nemen met de puzzels in de krant en het avondeten. Wat deze avond ons gaat brengen ....??? Ik ben benieuwd of onze tv überhaupt aangezet zal worden. Ik denk het niet, naar voetbal kijk ik nu niet en voor de rest zijn veel programma's in zomerpauze. Tot morgen, misschien een fietstocht ....??? 

Op zondagmorgen zie je niet veel individuele fietsers, ik was er één van. De meesten rijden dan allemaal in groep, soms wel groepen van twintig man zoals vandaag. Maar eerst wil ik even terugkomen op afgelopen nacht. Omstreeks 2u00 ben ik wakker geworden van het klank-en lichtspel. Het regende ook goed en een felle wind waaide rond ons huis. Ik heb maar direct alle ramen gesloten in de hoop dat het niet al te erg zou worden. Ik lag nog maar pas terug op bed, toen het stopte met regenen en ook het onweer trok weg. Het was dus bij ons letterlijk ene storm in een glas water. In Antwerpen en Vlaams-Brabant hadden ze minder geluk.

Ik ben wel terug in slaap gevallen, maar iets na zes waren we beiden klaarwakker. We zijn dan maar opgestaan en ons het ontbijt laten smaken. Daarna ben ik het bestelde brood gaan halen om vervolgens in mijn minimale fietskledij met de stadsfiets, een mooie tocht te maken.

Ik vertrok via Eigenbilzen waar de beestjes letterlijk aan het grazen waren tussen hun winterkledij. Waarom die daar nog lag ...??? En als je nog niet wist dat Belg. Limburg bij uitstek de meest Katholieke provincie is, dan moet je bij ons maar eens komen fietsen. Overal zie je kapellen, van die kleine straatkapellen, Heiligenbeeldjes en dies meer. En ze worden goed onderhouden, zelfs met regelmatig een bloemetje aan het beeldje.

Daarna trok ik naar Beverst waar overal in het centrum, de bewoners een garageverkoop aan het houden waren. Op sommige opritten, stond de koopwaar (lees: alles wat de mensen kwijt wilden) breed uitgestald. Even voorbij het centrum van Beverst kom je in de deelgemeente Schoonbeek. Dit stuk van het dorp is vooral bekend omwille van zijn kasteel. Mooie foto's maken, kun je daar altijd.

Terugkeren deed ik via Munsterbilzen, Zutendaal en de Bessemer. Daar fietste ik over een straat met twee namen, links Zutendaal, rechts Lanaken. Vandaag ben ik om terug te keren, de Molenberg naar beneden gereden. Je moet daar over een smal tweerichtingsfietspad rijden. En als daar dan groepen van twintig man aangereden komen, dan is dat tricky. Die groepen zouden beter op de openbare weg rijden. Vanaf vijftien fietsers is dat trouwens toegestaan. Mijn laatste foto maakte ik aan La Butte aux Bois. Ik vermoed dat ze veel hotelgasten hebben, de parking stond goed vol.

Deze namiddag is het weer afkoeling zoeken binnen in huis. We hebben wel iets te zien op tv, het BK wielrennen voor mannen en vrouwen. Vanaf morgen wordt het minder warm. Joepie!

Ze hebben het toch geflikt, de Rode Duivels, de wedstrijd winnen en daarbij ook nog eens groepswinnaar worden, wie had dat nog gedacht ....???  Wij hebben alleszins de wedstrijd niet gezien, we zagen de uitslag op onze gsm. Gezien wij al vroeg wakker waren, genoten we van een vroeg ontbijt. Daarna trok mijn vrouw naar de winkel en ik had goesting in een fietstocht met de stadsfiets. 

Een echt doel had ik vandaag niet, ik wist dat ik naar Kanne wilde fietsen en daarna naar Maastricht, de rest van het parcours lag nog open. Maar vooreerst diende ik mijn drinkbus klaar te maken, vol met water uiteraard maar ook een zakje suiker en een mespunt zout. Zo vertrek ik meestal. 

Ik vertrok in Briegden aan het Albertkanaal. Wat verderop in Vroenhoven diende ik te laveren langs een omgevallen boom. In Kanne fietste ik eerst onder de brug door - ik was deze morgen fietser nr. 34 - en daarna die brug over om via de Jeker en het Château Neercanne aan mijn linkerzijde, naar Maastricht te rijden. Zoals meestal stop ik altijd in het Aldenhofpark bij de oude stadswallen en het standbeeld van d'Artagnan. 

Daar nam ik het besluit om niet rechtstreeks terug te keren naar Lanaken maar om nog ene stevige omweg te maken. Ik fietste de Maas over via de Sint Servaasbrug om vervolgens rechts af te slaan naar Gronsveld. Daar maakte ik nog eens een foto van de Torenmolen en een weide met paarden. Dat vergezicht maakte ik in Amby, een van de 44 wijken van Maastricht. Tot 1970 was dat een zelfstandig dorp. Nu wonen er +/- 6.500 inwoners. Het kasteel Geusselt dat ik later op mijn rit nog voorbijreed, ligt ook in Amby. 

Maar eerst kwam ik nog een ontdekking tegen op weg naar Rothem (deelgemeente van Meerssen). Ik zag langs de kant van de weg ene wielertoerist zijn drinkbus "ergens" inzetten. Nieuwsgierig als ik ben, ben ik even gestopt en dat "iets" bleek een watertappunt te zijn. Ik fiets daar jandorie zo dikwijls voorbij en het was mij nog nooit opgevallen. Het is wel op een wegje dat bergop loopt, misschien vandaar .... Hoe ook, het water is heel verfrissend.  Ik ga eens nazien of er nog meer van die watertappunten zijn.

Terugkeren deed ik dus via het kasteel Geusselt, de Noorderbrug en Smeermaas. Ik was iets vóór tien uur terug thuis. Daar stond een ganse fles met een fris drankje op mij te wachten.  Dadelijk effe mijn tijd nemen om de commentaren te lezen over de Rode Duivels en dan is het weer met de benen omhoog. Momenteel is het bij ons 31° Hou alles koel. 

Warm genoeg mensen? En toch moet ik zeggen dat ik een behoorlijke nachtrust heb gehad. Uiteraard waren alle ramen op verdieping 1 en 2 open (behalve die van onze slaapkamer) en dat slapen in Adamskostuum helpt ook veel. In tegenstelling tot vele anderen die zich "nachtbrakers" noemen, lagen wij al omstreeks 22u20 op bed. Om 7u00 zaten we aan het ontbijt. 

Nee, mijn fietstocht van gisteren heeft me absoluut geen moeilijkheden bezorgd, integendeel, het kopje (lees: mijn geest) voelt behoorlijk fris aan. Ik moet me af en toe kunnen uitleven en zo lang mijn lichamelijke gesteldheid het toelaat, zal ik dat blijven doen. Die illustratie van een bomma is me op het lijf geschreven. 

Ik moet trouwens nog een kleinigheid over gisteren vertellen. Omdat ik zo vroeg al aan het fietsen was, heb ik veel speedpedelecs gezien voor het woon-werkverkeer. Ik overdrijf niet als ik zeg dat het er minstens twintig waren die ik gezien heb. Ook de koersfiets wordt in deze tijden van het jaar gebruikt om te gaan werken. Dat zie je aan dat rugzakje dat ze bijhebben. 

Vandaag dus geen fiets, mijn echtgenote beschouwd dezer dagen als dagen om te overleven. Ik wilde haar dus niet onnodig stress bezorgen. Uiteraard moet er wel iemand de deur om brood te gaan halen. Dat is in theorie altijd mijn taak. En omwille van het vroege uur dat ik de deur uit ging (7u32) ben ik eerst een wandeling gaan maken. 

Onderweg kwam ik een mooie GFT-container tegen. Die containers worden trouwens vandaag leeggemaakt maar de PMD-zakken worden uitzonderlijk niet opgehaald. Daarna trok ik naar Pietersheim waar ik ook eens aan "kortbij-fotografie" gedaan heb. Het zou een Cosmea zijn. Ik ken niks van planten en heb het dus opgezocht. 

Daarna wandelde ik langs de burchtruïne en de grachten om het domein te verlaten aan de kinderboerderij met zijn damhertjes. 

Afsluiten doe ik met een vleugje humor, de ventilators vliegen de deur uit. Hou het de rest van de dag koel. 

9u55, dat was het uur dat ik terug thuis kwam van een mooie fietstocht. Nee, ik was niet op mijn achterhoofd gevallen om met zulk weer te gaan fietsen. Ik had daarentegen voldoende voorzorgen genomen.  Ik had de wekker gezet op 5u00 en wilde asap gaan fietsen. Uiteindelijk was het 5u47 toen ik vertrok. Gisteravond had ik mijn fiets al nagezien en de banden opgepompt. Daarenboven had ik voldoende stroken met véél killesjaai (lees: schaduw) in mijn parcours gestoken (onder de bomen of door het bos). Nee, ik heb nergens last van gehad. 

Natuurlijk moet je in je hoofd ook 100% zijn, anders doe je zoiets niet. Maar ik ken mezelf en ik weet dat ik dergelijke sportieve activiteit aankan. Uiteraard had ik voldoende water bij, koekjes en een banaan. Ik vertrok via Gellik waar ik de zon in de rug had. Zo tegen de zon infietsen, is niet zo fijn, je moet goed uitkijken voor tegenliggend verkeer. Maar je kunt je parcours nog zo goed uitgekiend hebben, die zon heeft me toch een paar keer parten gespeeld waardoor ik mijn snelheid moest matigen. 

Daarna zag ik in Munsterbilzen verschillende velden en akkers met laaghangende mist. Het leverde een mooie foto op. In Schoonbeek, deelgemeente van Beverst, ben ik vandaag voor het eerst blijven stilstaan bij dat lemen huisje. En dan kwam het, omleidingen. Dat begon in Diepenbeek om dat vervolgens in Hasselt nog eens tegen te komen. Gelukkig was het fietsroutenetwerk goed aangepast. 

In Hasselt zelf fietste ik langs de achterkant van de Japanse Tuin. Vervolgens kwam het uiteindelijke doel van mijn tocht in 't zicht, Bokrijk met "fietsen door het water". Het was er nu nog heel rustig, het was op dat moment nog geen acht uur.  Vanaf dat punt was het weer fietsen doorheen de bossen naar Transportfirma Essers. Genk heeft verschillende deelgemeenten, vandaag was het vooral Winterslag waardoor ik fietste, oa. ook op die plek met dat brugje. 

Mijn parcours kwam vandaag voorbij het echte centrum van Genk, oa. langs Shopping 1, de donderdagmarkt en de Molenvijvers. Daarna passeerde ik Kattevennen. Terugkeren deed ik via Zutendaal, de Duivelsberg en Boorsem. In dat laatste dorp staat de mooie molen "de Stormvogel". Van een pauze en van nog meer foto's maken, was op dat moment al geen sprake meer.  Ik wilde vooral tijdig terug thuis zijn vóór de grote hitte zijn warme deken over ons heen zou leggen, en dat is uiteindelijk ook gelukt. Mijn biertje "Duvel 666" heb ik mij tijdens het middageten laten smaken. 

Afsluiten doe ik met een minder fijne noot. Tijdens mijn rit bereikte mij het bericht dat de oudste kip van onze dochter vertrokken is naar de eeuwige jachtvelden. In feite leefde Vlek - zo was haar naam - al in geleende tijd. Hoogbejaard zoals ze was, liep ze nog goed mee met de rest, maar de warmte van de laatste dagen heeft haar uiteindelijk het leven gekost. 

Deze jongen gaat seffens met de benen omhoog op een koel plekje. Dat heb ik wel verdiend na een tocht van 80 km. Morgen zal het veel minder zijn, dan bereiken ons historisch hoge temperaturen. Op een korte wandeling na (oa. naar de bakker) zal ik niet veel buiten komen. Hou het hoofd (en ook de rest) koel. 

Vanmorgen stond ik al om 7u10 bij de bakker, en je mag één keer raden, .... jawel, ik moest buiten wachten wegens té veel volk in de winkel. Nu met dit weer was dat natuurlijk geen probleem. Ik denk dat iedereen tijdig overal naar toe wilde gaan, deze namiddag zal het weer bakken en braden zijn. 

Gisterenavond, iets na 20u00, kon ik het niet laten om toch even de deur uit te gaan. Ik wilde een kleine wandeling maken. Op tv is er voor ons niks te zien en je kunt niet altijd een boek lezen. Die wandeling was er eentje door verlaten straten, geen mens te zien, zelfs geen BBQ-geuren te bespeuren. Het was net geen 5 km. 

Nadat ik dus deze ochtend naar de bakker was geweest, kon ik tijdig aan een fietstocht beginnen. Mijn doel vandaag was om in Kotem te Maas over te steken en terug te keren via Maastricht. Ik vertrok via de bunker in Neerharen en vervolgens naar Herbricht aan de Maas. Waar de paarden enigzins beschutting vinden, daar troepen ze met zijn allen samen. 

Vervolgens stak ik dan in Kotem de autostradebrug over, de veiligste weg naar Elsloo. Fietsers hebben hier een afzonderlijk rijvak. In Geulle nam ik een foto van de Sint-Martinuskerk en een zicht op het dorp. Daarna fietste ik verder naar Itteren waar alle straten mooi bebloemd zijn, een lust voor het oog. 

Tenslotte passeerde ik ook nog de kasteel-hoeve in Borgharen. Dit is een B&B en ligt pal naast het kasteel. Terugkeren deed ik via Maastricht en Smeermaas. Rond 10u30 was ik thuis, tijd voor een lekker verfrissend drankje.  Daarna heb ik mij weer met volle moed aan de telefoon gezet om antwoorden op mijn vragen te krijgen van onze Federale Overheid. En wonder boven wonder, ik heb enerzijds iemand aan de lijn gekregen en anderzijds viel haar antwoord gunstig mee voor ons. Voor de rest van de dag ga ik mijn hoofd koel houden, voor jullie hetzelfde. 

Het ziet er naar uit - ik ga zeker niet te hoog van de toren blazen - dat mijn Stravaproblemen zijn opgelost. Er bestaat een systeem dat je app automatisch in pauze gaat als je ergens blijft stilstaan. Volgens AI kan het soms zijn dat je app niet direct terug opstart als je opnieuw vertrekt, zeker als je ergens staat waar je gps-signaal effe kan wegvallen (onder een boom of brug ...). Ik heb die automatische pauzering vandaag uitgeschakeld en normaal gezien klopt alles (tijd en aantal kms.) met de werkelijkheid. Hoe zeggen ze dat, .... "hout vast houden"! 

Het werd dus vandaag een fietstocht. Ik moest wel even wachten tot mijn halve trouwboek terug was van het winkelen. We zetten 's morgens alle deuren en ramen ver open om het huis wat te laten afkoelen. We hebben geen airco. Daarna kon ik vertrekken, opnieuw langs het Albertkanaal vanaf Briegden. 

In Kanne was ik vandaag fietser nr. 90, toch al heel wat voor dat vroege uur. Wat verderop aan de sluis van Lanaye moest ik bij de naam van dat schip automatisch denken aan de Amerikaanse groep Nirvana met Kurt Cobain als frontman. Hij zingt nu sinds 1994 op de eeuwige Jachtvelden samen met zijn companen Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison en Brian Jones. Samen vormen ze de club van "27" omdat ze op die leeftijd overleden. 

Ik vervolgde mijn weg naar Lixhe aan de Maas. Aan de brug stak ik die Maas over om even in Vlaanderen te fietsen, in Moelingen. Lang duurde dat echter niet, met het links afslaan was ik al onmiddelijk in Eijsden, Nederland. Speciale woningen trekken altijd mijn aandacht alsmede die beeldengroep. Aan Hotel-Kasteel Van Oys, zag ik verschillende oude auto's staan. Het was voor mij de moeite om er wat foto's te maken. 

Terugkeren deed ik via het Provinciehuis in Maastricht, de Noorderbrug en de enige helling van de dag, de Sandersweg. In Lanaken in het Uilenspiegelpark zag ik een volledig nieuwe constructie aan de Langkeukelbeek. Misschien nuttig om te weten voor mijn dorpsgenoten. 

Misschien ter info: in Lanaken is het nu (13u49) 27°, best draaglijk dus. Donderdag en vrijdag gaat dat een bakoven zijn. 

Jammer maar helaas, het resultaat van onze Nationale voetbalploeg is niet zoals verhoopt. Ik heb de wedstrijd niet bekeken en kan dus ook niet oordelen of ze nu wel of minder goed gespeeld hebben. Ik heb er wel zo mijn mening over. Het zijn individueel allemaal goede spelers, maar ze in 'n team laten functioneren, dat is andere koek ... Hoe ook, toen wij gisterenavond ons bed opzochten met het raam open, bleef het opmerkelijk stil buiten. 

Zoals eerder al gezegd, ik ga er mijn slaap niet voor laten. Ik vind het alleen jammer voor al die supporters die vele duizenden euro's hebben betaald om ter plaats de wedstrijden te gaan bekijken.  Vandaag had ik andere katten te geselen, ik diende telefonisch enkele vragen te stellen aan onze Federale Overheid. En wie dat eerder ook al eens heeft moeten doen, dan weet je dat je geduld moet hebben, ... véél geduld ! Ik ben er bijna de hele voormiddag mee bezig geweest. En toen ik uiteindelijk iemand te pakken had, heb ik nog maar deels antwoord op mijn vraag gekregen. Toen ik mijn volgende vraag stelde, verwees de nochtans vriendelijke dame mij naar een andere dienst. Ze gaf mij het telefoonnummer. En daar ben ik dus vandaag niet binnen geraakt. Morgen opnieuw proberen. Er zou toch eindelijk één nummer moeten zijn voor al je vragen. 

Hierdoor kon ik pas in de namiddag aan een sportieve activiteit beginnen. Ik had wel goesting om te gaan fietsen. Mijn vrouw was wel niet zo enthousiast met mijn plan maar toen ik vertelde dat ik het niet te ver en niet te lang ging houden, kreeg ik de zegen. Het doel was om naar Kanne te fietsen. 

Ik vertrok aan de brug van Briegden naar het Albertkanaal. De eerste foto maakte ik al vroeger deze ochtend, op de terugweg van de bakker. In Kanne ben ik even gestopt aan die boot met schroot, ijzer en aluminium. Daarna fietste ik door tot aan de sluis van Lanaye om daar links af te slaan, naar Petit-Lanaye. In feite is dat een kl..teweg, veel betonplaten, gelukkig had ik de stadsfiets bij met bredere banden. 

Nadat ik doorheen Maastricht gereden was, kwam ik toe in Smeermaas aan de Maas. Ik zag er verschillende kajakkers en daarnaast ook vele runderen en paarden die pootje aan het baden waren in het water. Die dieren weten hun plan te trekken. 

Terugkeren deed ik via de oude Sint-Petronellakapel in Rekem. Ze is van 1620. Onderweg maakte ik in Maastricht ook nog ene foto van een mooie woning. Doorgaans vallen mij dergelijke huizen direct op. Wat mij vandaag ook opviel, dat zijn de vele mensen met een of meerdere tatoeages op hun lijf. Nu met die hitte en het ontbreken van veel kledij, valt dat des te meer op. Ben ik op dat vlak een seut of is dat er altijd al geweest? Het feit is dat het meer en meer begint op te vallen. Van mij moeten ze afblijven met hun naalden. 

Om af te sluiten, mijn GSM-problemen en daardoor ook mijn Strava-problemen blijven voortduren. Normaal gezien heb ik +/- 35 km. gefietst, Strava houdt het bij een goei 20 km. Ik moet toch eens gaan uitkijken voor een nieuwe gsm. 

Wij hebben toch ook ons deel gehad van het noodweer. Bij ons in Lanaken heeft het deze nacht hard geregend en er was een geweldig klank- en lichtspel. Gelukkig was er bij ons geen schade, elders was dat wel het geval. 

Toen ik vanmorgen om iets na 8u00 de deur uit ging, zag ik op vele plaatsen nog grote plassen water staan en onder de bomen lagen veel afgerukte takken. Het begon zelfs nog een klein beetje te regenen zodat ik mij genoodzaakt zag om even te gaan schuilen in een bushokje. 

Maar iets later begon de zon toch weer ongenadig te schijnen. Ik vertrok langs de Kinderboerderij op de Neerharenweg. Die straat wandelde ik af tot op het einde met de kruising van de grote weg Lanaken - Maasmechelen. Daar stak ik over, de Keelhoffstraat in. Ik vind het nog altijd jammer dat het merendeel van die oude straatnaambordjes weggenomen zijn. Die bevatten veel info en daarnaast zijn ze kleurrijker dan de huidige. Dit bordje mag voor mij blijven hangen. 

Op diezelfde straat was het wat spelen met de zon. Daarna ging ik rechtsaf, de Heirbaan in. Ik wandelde door tot aan de bunker en de sluis van Neerharen om vervolgens terug te keren langs het Verbindinskanaal. Wat mij vandaag opviel is dat ter hoogte van de brug van Tournebride, vele bomen dood zijn of op sterven na, dood zijn. Hopelijk worden ze gekapt en vervangen door jonge boompjes.  

En eens de zon te zien was, begon het fietsverkeer toe te nemen. Het was een komen en gaan op het jaagpad. Ik heb vandaag bewust een wandeling gemaakt ipv. een fietstocht, met al die vuiligheid op de wegen .... Bijna thuis zag ik een vlag hangen ter ondersteuning van onze ploeg die straks speelt. Ik ben benieuwd of ze het kunnen waarmaken. 

De Nederlandse ploeg heeft gisteren geschitterd, dat kon ook niet anders met zovele supporters in Houston. Afsluiten doe ik met muziek van Fleetwood Mac, de beroemde LP Rumours. Ik heb de LP in mijn bezit maar op YouTube zet ik ze nog dikwijls op. 

"Nie leute" oftewel geen plezier is een West-Vlaamse uitdrukking. Soms hoor je dat al eens zeggen, maar die term heb ik toch niet opgenomen in mijn woordenschat, of het zou moeten zijn voor dat kleine moment dat ik vandaag mijn ketting terug moest leggen. Ik heb er wat vuile handen aan overgehouden. Maar verder hoor je mij niet klagen. 

Trouwens, voor ik het vergeet, wij hier in Limburg zijn gisteren en vannacht ontsnapt aan het noodweer, we hebben zelfs geen druppel regen gezien. Hopelijk blijft dat zo de volgende dagen.  Vandaag ben ik er weer met mijn stadsfiets op uitgetrokken, gewoon vertrekken en kijken waar ik zou uitkomen. Ik had wel tegen mijn vrouw verteld dat ik naar As zou fietsen, kwestie van haar min of meer te laten weten waar ik zoal uithang. 

Ik vertrok via de brug van Eigenbilzen naar Zutendaal waar ik de oude pastorie voorbij fietste. Hoe het komt weet ik zelf niet, maar het feit is er dat ik nog nooit gestopt ben aan dat oorlogsmonument in Wiemesmeer, een deelgemeente van Zutendaal. Het werd in 2004 opgericht als aandenken aan de 60ste verjaardag van de bevrijding van Zutendaal op 14-9-1944. De tank zelf is naoorlogs en werd in WO II niet gebruikt. 

Daarna fietste ik naar As om kort aan het station, rechts af te slaan richting Mechelen a/d Maas. Halverwege de rit naar het centrum, ging ik weer rechtsaf naar "fietsen door de heide". Als ik zo vandaag rond mij keek, dan was het precies of iedereen aan het fietsen was, wat een drukte op sommige plaatsen.  En niet alleen door de dagjesfietsers, maar ook door de vele groepen wielertoeristen.

Juist toen ik aan de brug van "fietsen door de heide" wilde beginnen, sprong mijn ketting er af. Ik had juist een pauzeplek in mijn hoofd gezet, maar daar ging dan die pauze. De tijd die ik nodig had voor een tas koffie ging nu verloren aan het opnieuw opleggen van die ketting en vooral aan het een beetje proper maken van mijn handen. Het zij zo. 

Terugkeren deed ik via de Duivelsberg in Opgrimbie (nu bergaf), langs de Aspermansvijver en La Butte aux Bois in Neerharen.

Eindigen doe ik met een oude foto van een trein die halt hield in Lanaken. Het zal voor onze burgemeester een droom blijven om het openbaar vervoer uit te breiden met een tram of trein. De muziek van Santana en Knopfler is ideaal voor een warme dag zoals vandaag. Hou het hoofd koel. En die 10 km. extra op mijn kaartje, waarschijnlijk ben ik met mijn lompe vinger tegen de pauzeknop aangekomen van mijn Strava-app bij het maken van een foto. Stom natuurlijk. 

Niks zo plezant als een niet-voorbereid fietstochtje, ik bepaalde tijdens de rit mijn parcours. Gelet op de warmte van deze namiddag wilde ik deze voormiddag toch iets sportiefs doen. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar deze nacht zou het goed geregend hebben in Lanaken. "Zou" is het juiste woord want geen van ons beiden is er wakker van geworden. Ik zag het wel onderweg, vooral in Hochter Bampd waar de straat nog nat was en vele afgevallen takjes, lager her en der verspreid. 

Na een rustige ochtend, vertrok ik iets na 9u00 richting Smeermaas. Op het einde van de Maasdijk begint het natuurreservaat Hochter Bampd. Daar had ik vandaag weer een ontmoeting met de Konikspaarden. De dieren versperden het hele fietspad. Ik was niet alleen om daar effe voet aan de grond te moeten zetten. Maar als je rustig omheen de dieren fietst, dan is er niks aan de hand. De paarden zijn wel wat gewoon, maar het blijven wilde dieren. 

Daarna fietste ik naar Herbricht, het gehucht met nog twéé inwoners. Wat verderop zag ik het veer richting Uikhoven varen met een goede lading fietsers erop. Het volgende dorp was Kotem met zijn tank uit WO II. Toen ik toekwam aan de Zuid-Willemsvaart, ging ik linksaf, terug naar huis. Er zijn natuurlijk diverse mogelijkheden om thuis te geraken, vandaag koos ik de route doorheen Oud-Rekem. Op de Herenstraat steekt de Directeurswoning uit boven de straat. Hier verbleef de directeur toen het oude kasteel nog gebruikt werd als psychiatrisch centrum. 

Om mijn rit af te sluiten wilde ik vandaag nog eens de Duivelsberg beklimmen. Maar eer het zover was, trakteerde ik mezelf toch eerst op een goei tas koffie in Brasserie Aspermans.  Op de Duivelsberg zelf heb ik nog eens goed rondgekeken, maar die duivel ben ik er nog nooit tegengekomen. Bedoelen ze met die duivel misschien die 10% hoogtestijging? 

Via Zutendaal reed ik door tot in het gehucht Bessemer. Daar zijn ze nog steeds aan het zoeken naar een lijk. En eens thuis, kreeg ik een bericht van onze dochter dat ze hun hoogbejaarde kip met dit warme weer binnenhouden. Zo mensen, dadelijk zal er niet veel meer gedaan worden. 

Drie keer heb ik mij vandaag na het douchen afgedroogd en nog was ik niet helemaal droog. Ik heb dus redelijk wat zweet gelaten tijdens mijn fietstocht van deze voormiddag. Je zou het nochtans niet gezegd hebben toen ik omstreeks 7u30 deze ochtend vertrok. Het was bewolkt en zelfs nog redelijk fris. Pas boven op de top van de Bemelerberg kwam de zon piepen en liep de temperatuur gestaag omhoog. 

Ik vertrok dus al vroeg om de hitte van de namiddag vóór te blijven. Gulpen en Heerlen waren mijn doelen van vandaag. Ik vertrok via mijn vertrouwde weg naar Maastricht, de Noorderbrug over en dan de Bemelerberg omhoog. Daarna koos ik in Wolfshuis de weg naar rechts, naar Gulpen. Dat fietspad is juist breed genoeg voor één fietser, zeker nu het gras aan beide zijden een stuk van het fietspad inneemt. Bij het kruisen van fietsers ga je best even aan de kant. Ik scoorde vandaag punten door heel galant een jonge dame vrije doorgang te verlenen. 

In die streek heb je steeds mooie vergezichten. Maar toen ik die foto nam, zag ik ook een herdenkingskruis voor vier mannen die op 27/1/1944 tijdens WO II de dood vonden in boerderij Heezel. Wat verderop zag ik Hoeve De Burgh. Het gebouw is van 1610 en er zijn nu vakantiewoningen ondergebracht. 

Ook in Elkenrade, een gehucht van Gulpen-Wittem, zag ik een mooi vergezicht. In Ubachsberg zag ik een beeld van een haas. Dat werd daar geplaatst door de gemeente Voerendaal voor carnavalsvereniging de Durchströpere. In Heerlen, waar ik al een hele tijd niet meer geweest was, kwam ik voorbij Kasteel Terworm, 17de -eeuws. Nu is het een hotel en restaurant. In Nierhoven, een gehucht van Nuth hebben ze een Rijksmunument, Huis Nierhoven. Het woonhuis is van 1679.  

Ook in Hoensbroek kwam ik vandaag voorbij. Ik wilde een paar foto’s maken van het mooie kasteel, maar mijn fotoreeks van vandaag zat al goed vol, dus jammer, het zal voor een volgende keer zijn. Met al dat gefiets werd het zo stilaan tijd voor een pauze en die vond ik in Geulle in Preuverie auwt Gäöl. Het zat er vol met wielertoeristen. Het merendeel waren echter mannen die veel pauzetijd hadden voor – mogelijk – een korte fietstocht, zo zagen ze er toch uit. Ik was rap klaar met mijn koffie en cola. 

Daarna stak ik de Maas over naar Uikhoven. Ik diende ten laatste om 12u30 aan tafel te zitten – gewassen en gestreken – ik had nog wat tijd dus om wat extra kms. te maken.  Ik nam de weg naar Rekem om vanaf daar de Molenberg omhoog te fietsen om tenslotte via de Bessemerberg huiswaarts te keren.

Zoals gezegd, ik heb redelijk wat zweet gelaten maar ik had anderzijds voldoende drank bij voor onderweg. En die cola, die gaf mij voldoende energie om de Molenberg omhoog te racen. Dadelijk met de benen omhoog en voor de tv gaan zitten om naar de koers te kijken. 

Ik weet niet of het jullie ook is opgevallen, maar in de namiddag geraakte ik niet op SenNet. 

Om te beginnen wil ik jullie melden dat mijn Strava-problemen – hopelijk – zijn opgelost. AI heeft mij gisteren goed geholpen om tot in detail te vertellen wat ik juist diende te doen. Als ik dat zelf had moeten uitdokteren, dan was ik misschien nu nog bezig geweest. Uiteraard heb ik AI het goede nieuws gemeld. 

Deze voormiddag stond in het teken van grote kuiswerken. Een onzer stallen diende eens grondig aangepakt te worden. Gelukkig bleef het droog zodat we alles buiten konden zetten. Maar ik wil ook nog een woord kwijt over ons ontbijtgesprek. Ik weet begot niet meer hoe we op dat onderwerp kwamen, maar het ging over jaren geleden, de tijd van toen. Kunnen jullie zich nog in de situatie herkennen dat moeder-de-vrouw de boterhammen smeerde voor haar echtgenoot die moest gaan werken en dat de dochters de boterhammen klaar maakten voor hun broers? Ik ken gezinnen die dat nog heel wat jaren zo gedaan hebben. Tja, als je ’s morgens nergens naar toe moet, dan kom je soms tot dergelijke gesprekken. 

In de namiddag wilde ik nog eens naar Maastricht wandelen. Ik vertrok via de fiets- en wandelbrug waar in de achtergrond juist een klein schip de sluis binnen voer. Langs de Maas staat er al enkele weken een fatbike, vandaag kon ik hem nog net zien tussen het woekerende groen. Gedumpt, vergeten, gestolen …??? Wat verderop had ik weer een goed zicht op het dorp Borgharen. Hopelijk kunnen we eind dit jaar rechtstreeks naar ginder fietsen zonder doorheen Maastricht te moeten rijden. Op de brug staat het jaartal 1931 vermeld. En het klopt, ik heb het opgezocht, die brug werd toen gebouwd. In feite is dit historisch erfgoed. 

Op de hoek van de Frontensingel en de Boschstraat, heb je de Muziekgieterij. Het is een centrum van popmuziek, een der belangrijkste uit de streek. Het is er sinds 2013 op die locatie ondergebracht. Voorheen was er op die plek een timmerfabriek. 

Terugkeren deed ik aan die kleine sluis op de Zuid-Willemsvaart. Even verderop liggen vele woonboten. Ik wandelde daar achter door met zicht op die boten maar ook op een schip vol toeristen. Dit schip vaart deels op de Maas en op het kanaal. Dit pad, het Smokkelpad genoemd, loopt door tot in Smeermaas. Daar stak ik wat verderop nog maar eens de grens over om via de Kantoorweg in Oud-Caberg de veldweg te nemen, terug naar Smeermaas. Zo ben ik uiteindelijk vier keer de grens overgestoken. 

Onderweg betrouwde ik mijn Strava-account nog niet helemaal en verschillende keren heb ik gecontroleerd of alles nog liep zoals verhoopt. En uiteindelijk bleek alles in orde. Morgen volgt er een tweede test, dan ga ik fietsen. Ik vertrek al vroeg om de hitte vóór te blijven (rond 7u30) en fiets dan naar Gulpen en Heerlen. 

Sorry voor het late afleveren van dit verslag. Er waren onderhoudswerken op SenNet.  En o ja, ook opgemerkt, vandaag de kaap van 1.000 wandelkms. overschreden.

Nee, wij hebben niet gekeken naar de wedstrijd. We kregen de uitslag te horen deze ochtend om 7u00 tijdens het nieuws op Radio 1. Een gelijkspel, het is wat het is. De toekomst zal uitwijzen of ze doorgaan naar de volgende ronde.  Wij keken gisterenavond trouwens naar Canvas. Daar was een docu te zien over de atoombommen op Hiroshima en Nagasaki in Japan op het einde van WO II. Het was ons inziens zeer interessant om de verhalen te aanhoren van de overlevenden van toen. 

Deze voormiddag was het op automatische piloot, eerst naar de dokter voor mijn maandelijkse controle, brood halen, wat administratie doen en tenslotte wat huishoudelijke taken. In de namiddag had mijn vrouw een verzoek tijdens mijn geplande wandeling, effe binnenspringen in de Colruyt om wat koffie te gaan kopen. 

En aangezien ik ook wat in de bus moest steken bij onze zoon, heb ik mijn wandeling zo georganiseerd dat de Colruyt op het laatst kwam. Ik vertrok via de tennishal en de Industrieweg met de brug van Briegden op de achtergrond. Sinds kort hou ik ook de bermen goed in het oog, ik kijk vooral uit naar sluikstorten. En ja hoor, het was vandaag weer prijs. Langs het kanaal zag ik een oude grasmachine staan, een grote spiegel en diverse geverfde houten planken. Ik geef dat dan door via Mijn Stadsapp. Het systeem is zo geprogrammeerd dat het zelf de locatie kan vinden. Ik hoef enkel een foto te maken en de verschillende stappen te volgen. Mijn persoonlijke gegevens zitten al in het systeem. Nadien krijg ik dan melding dat de boel is opgeruimd.  Spijtig genoeg kan ik de foto niet laten zien. Die wordt niet opgeslaan op mijn gsm maar gewoon doorgestuurd naar de bedoelde dienst op het gemeentehuis. 

In Veldwezelt stak ik het kanaal over om terug te keren via de Lindestraat. Daar kijk ik altijd naar dat mooie huis met die blauwe luiken en wat verderop naar de kerk. Op de Kiezelweg moest ik dan bij de Colruyt zijn. En ja hoor, het gevraagde was nog in voldoende mate in voorraad. Het diende koffiepads te zijn van de milde versie. 

In feite had ik vandaag mijn verslag met dezelfde bewoordingen kunnen beginnen zoals gisteren. Ook vandaag liet Strava mij in de steek. Bij het afsluiten zou ik maar 5,8 km. gewandeld hebben terwijl dat in werkelijkheid +/- 11 km. dient te zijn. Je ziet dat aan die rechte streep bij terugkeer. Ik zag het op het Kerkplein toen ik er stopte voor ene koffie. 

Thuis heb ik aan AI de vraag gesteld hoe deze problemen kunnen ontstaan. Ik heb een duidelijk antwoord gekregen en AI heeft mij goed geholpen. De oorzaak is dat mijn gsm een oudere versie is en veel batterijbesparende activiteiten inschakelt. Het gebeurt dus dat Strava zich tijdelijk uitschakelt om de batterij te sparen. AI heeft mij nu gezegd wat ik moest doen om dat probleem te omzeilen. Ze hebben mij zelfs gevraagd om mijn ervaringen morgen mede te delen. Het is beangstigend, het is precies of je aan het communiceren bent met een fysiek persoon. Hoe ook, ik ben dus zelf ook benieuwd of die aanpassing in mijn Strava-app verholpen is. Tot dan. 

"Shit happens", mijn Strava-account liet het onderweg even afweten. Daardoor is een deel van mijn rit niet geregistreerd. Toen ik aan een pauze toe was, zag ik dat Strava zich diende te herstellen en toen wist ik al genoeg. Dat zag ik aan het aantal kms. dat ik tot dusver nog maar zou gereden hebben, dat was op dat moment veel te weinig. Ik heb derhalve een kaartje in mekaar geknutseld waar jullie toch het echte parcours kunnen volgen dat ik in het begin gereden heb. Vanaf Alden Biesen tot thuis, klopt het wel. Dat zijn dingen die kunnen gebeuren, ik ga er mijn slaap niet voor laten. 

Mijn dagindeling was vandaag simpel, in de voormiddag in de tuin werken en in de namiddag mijn fietstocht. Ik vertrok aan de brug van Briegden om langs het kanaal tot in Kanne te fietsen. Daar stak ik de taalgrens over om via Eben - Emael naar Bassenge te rijden. Aan die oude kapel ben ik nog eens gestopt. Vooral die naam "Vi Mosty" is heel speciaal. De kapel werd herbouwd in 1744. Daarna kwam ik voorbij de kiosk in het centrum van Roclenge. 

In het dorp Glons staat langs de weg een oude klok. Dat is een klok van de oude kerk die rond 1900 gesloopt werd. De klok zelf werd gerestaureerd. Wat verderop stak ik opnieuw de taalgrens over, nu kwam ik oa. in het gehucht Elst, horende bij Riemst. In 2016 waren er 108 inwoners. Van de kapel gewijd aan O.L.Vrouw van Lourdes vond ik geen info. In het dorp Millen passeerde ik aan de waterburcht. Nu is dat een eetcafé, maar vroeger was dat een kasteel. In de 17de eeuw werd op de resten van het oude gebouw, een nieuw kasteel gebouwd. Maar in 1811 werd een deel opnieuw gesloopt. Nu is het dus een eetcafé en er is ook een museum ondergebracht. Er zat niemand op het terras, ik ben dan maar doorgereden. 

Een merkwaardige kapel vind je in Genoelselderen, ooit was dat een wachttoren maar in de 18de eeuw werd dat een kapel gewijd aan Sint Apollonia. Vervolgens fietste ik de Keiberg omhoog, een klimmetje van 810 meter met een max. stijging van +/- 12%. Eens boven kom je toe aan het Apostelhuis, horende bij Alden Biesen. Aan het andere uiteinde van het domein, aan de Kasteelstraat, ben ik in het Gasthuis ene pannekoek gaan eten.  Het is daar dat ik die storing van Strava zag. 

Terugkeren deed ik via het centrum van Bilzen, Zutendaal, de Duivelsberg in Opgrimbie en Neerharen. Daargaans ga ik iets drinken bij Mesjeu in Neerharen, maar zij hebben deze avond hun café omgetoverd tot voetbaltempel en alleen ingeschreven gasten zijn dan welkom. Maar geen nood, er langs ligt ook een terras aan het kanaal. Het fietscafé zelf is nog steeds niet geopend maar bij goed weer wordt het buitenterras geopend. 

Ondanks die problemen met Strava ben ik weer zeer tevreden over mijn rit, 82,91 km. op de teller. Ik heb mij geamuseerd en dat is het belangrijkste.  En voor zij die dit nu nog lezen, vóór de wedstrijd van de Rode Duivels, veel kijkgenot. 

De kleinzoon gaan aanmoedigen, dat is het minste wat je als bompa dient te doen. Er werd vandaag door zijn club Atla, een atletiekwedstrijd georganiseerd. Hij nam deel aan het niet-officiële gedeelte. De kinderen zijn onderverdeeld in leeftijdsgroepen. De jongsten zijn de Kangoeroes, hij zit bij de volgende groep, de Benjamins. Op het eind van het jaar gaat hij over naar de pupillen U10. Daarna komen de miniemen. Voor de groteren is er wel een officiële wedstrijd, zowel in de loopnummers als in de kampnummers. De jongsten waaronder onze Arne, krijgen na afloop allemaal een medaille. 

Arne werd tweede in zijn reeks op de 60 meter spurt en eindigde in de middenmoot op de 600 meter. Op het einde zat er zelfs een spurtje in om een clubgenoot te kunnen vóórblijven. 

Mijn dag begon met naar de bakker te gaan. Toen ik er aankwam, kon ik nog net mijn lijf binnenwringen. Bij het verlaten van de winkel stonden ze net niet op straat te wachten. Vaderdag zeker ...??? 

Na het atletiekgebeuren ben ik nog even gaan wandelen in Pietersheim. Lang heeft dat niet geduurd want ik diende tijdig thuis te zijn voor het middagmaal. Deze namiddag gaat een luie namiddag worden. Wat koers kijken op tv en misschien nog wat bloggen.  Ondertussen luister ik nog wat verder naar een van mijn favoriete groepen, The Doors. 

Voor de supporters van de Nederlandse ploeg, straks veel succes gewenst tegen Japan. 

Willen wel, maar uiteindelijk heb ik het toch maar niet gedaan. Ik had vandaag mijn zinnen gezet op een mooie fietstocht. Het parcours zat al in mijn hoofd, een rit zonder hindernissen. Vertrekken met de wind in de rug en door het bos - en zo beschut voor de wind - terugkeren. Het liep even anders. 

Aangezien dat het weer eens nodig was om in de tuin te werken, ben ik daar al maar direct mee begonnen. Op de buienradar had ik gezien dat het de ganse dag droog zou blijven. Mijn plan was dus om tot een uur of elf te werken om daarna mijn fiets te reinigen zodat ik weer met een blinkend stalen ros de baan op kon. 

Maar waar deze jongen geen rekening mee had gehouden, dat was de motregen. Het was grijs deze voormiddag en de zon geraakte niet door het wolkendek. Toen het tegen elven toch effectief begon te regen - een kleine bui - en ik op mijn gsm zag dat die motregen ook nog in het begin van de namiddag onze streek zou teisteren, heb ik er maar direct de stekker uitgetrokken, geen fietstocht.  Daarenboven was er een flinke wind. Volgende week wordt het weer beter, nieuwe kansen dus. 

Toen ik mijn vrouw van mijn besluit op de hoogte bracht, had ze direct een plan B, met zijn tweetjes een tas koffie gaan drinken in het centrum en als het mogelijk was, er nog iets lekkers bij.  En wie ben ik om zo een voorstel af te slaan. 

Bij onze terugkeer naar huis, heb ik wel nog een ommetje gemaakt. Ik wandelde eerst door de Bessemerstraat, dan de Bosstraat (foto 1) om tenslotte in de Jan van Eyckstraat, de wijk 't Penseeltje,  nog een laatste foto te maken. Intussen is de wind toch wat liggen en de zon heeft ook geschenen. Maar ik beklaag het mij niet dat we met ons twee wat zijn gaan drinken. Wij waren in een brasserie die gekend is om zijn ouder publiek. Zelf ben ik een zeventiger, maar als ik zo rond mij keek, dan lag de gemiddelde leeftijd een stuk hoger. Ik overdrijf niet als ik vandaag zeker een vijftigtal klanten zag. De medewerkers liepen zich de benen uit het lijf. 

Toen ik na mijn wandeling thuis kwam en mijn Strava-account afsloot moest ik toch effe slikken. Ik zou méér dan 17 km. gewandeld hebben ...??? Dat zou voor 2u00 een gemiddelde snelheid van méér dan 8 km/uur betekend hebben.  Nee, ik schat ongeveer een wandeling van 6 km. gemaakt te hebben, het stuk met ons twee naar de brasserie inbegrepen.

Omdat ik vandaag nauwelijks foto's heb gemaakt, wil ik wat herinneringen ophalen aan oude krantenartikels. Om te beginnen een artikel uit de krant van 31 augustus 1951. Mijn pa Guillaume Meuris wordt erin vermeld als geslaagd in zijn examen voor facteur (postbode). Het artikel zelf heb ik gerestaureerd omdat in die jaren de lay-out in de krant onbestaande was. Het origineel was ook te donker en sommige woorden niet leesbaar. 

De overige artikelen zijn wel origineel overgenomen uit de krant. Het gaat over een aantal keren dat ik persoonlijk in de krant genoemd werd. In 1966 behaalde ik mijn diploma dactylo. In 1976 was ik leider in de jeugdbeweging KSA en mede-organisator van een avondvullend programma. In 1993 werd ik vermeld als plasmadonor met 125 giften (het werden er uiteindelijk meer dan 300). Tenslotte het jaar 1995 toen mij als postmeester van Zutendaal gevraagd werd naar de personeelstoestand in mijn kantoor. 

Wat morgen gaat brengen, dat is nog een open vraag. Ik moet om 10u00 gaan supporteren voor onze kleinzoon die gaat deelnemen aan enkele loopwedstrijden. 

Het was een wandeling met veel gemiezer en zelfs wat regen op het einde, maar ik heb er mij geen kl..te van aangetrokken. Thuis blijven was ook geen optie. En zo lang het niet met bakken tegelijk uit de lucht valt, hou ik er toch aan om buiten te zijn.  Het begon vanmorgen al toen ik de paraplu ter hand diende te nemen om naar de bakker te gaan. Het is wat het is en ik maak er het beste van. 

Ik wandelde vandaag naar Pietersheim waar de springkastelen nog stonden opgesteld van het "Groovy Tunes Family Festival" voor kinderen van afgelopen woensdag. Daarna zette ik mijn tocht verder via Tournebride. Ik ging er de brug over richting Smeermaas. Op de Maaseikersteenweg kwam ik voorbij het winkelcentrum wat misschien het drukst bezochte is van onze gemeente. Je ziet er vooral auto's met Nederlandse nummerplaten. Smeermaas ligt dan ook pal op de grens. 

Daarna wandelde ik langs het Verbindingskanaal en de sluis. Terugkeren deed ik via de Stationsstraat waar ik bij mijn andere bakker een pak wafels kocht, altijd lekker bij de namiddagkoffie. 

Als ik zo rondgekeken heb vandaag, dan zie ik maar sporadisch versieringen aan de woningen. Lanaken is duidelijk nog niet WK-voetbal-gek. Hier en daar zie je wat vlagjes, op onze straat twee woningen met onze nationale vlag en verder één enkele Nederlandse vlag. Het leeft blijkbaar nog niet. Goed weekend.