W - Beverst - Lanaken

Het is niet voor iedereen aan te raden, een pittige wandeling maken na een 4-gangenmenu. We hadden nog een bon liggen voor twee personen en die moest voor een bepaalde datum verzilverd worden. Het is een initatief tussen verschillende horecazaken en een plaatselijk grootwarenhuis. Je eet beiden dat 4-gangenmenu, maar je betaalt er slechts één, dranken wel afzonderlijk te betalen. Uiteindelijk betaalden we iets meer dan 85,00 euro. En dat het smaakte .... uiteraard. 

Maar deze mens heeft zich er weinig van aangetrokken en al zat er ook wat wijn in die mens, ik heb geen last gehad van dat pittige parcours. Het is in feite vandaag de start geworden van mijn training voor de Kennedymars die ik samen met onze dochter ga wandelen op zaterdag 12 september. Je kunt kiezen tussen diverse afstanden, maar wij houden het bescheiden, het worden er 25. Maar toch, die afstand doe ik niet dagelijks, dus ik zal mijn trainingen moeten opvoeren. Wij zijn alleszins ingeschreven en het inschrijvingsgeld is ook al betaald. 

Ik vertrok vandaag naar de achterkant van de Kinderboerderij in Pietersheim om via de ingang van het Nationaal Park een pittige route te nemen. Pittig in die zin dat ik toch 98 hoogtemeters had met een max. hoogte van 107 meter op de Bessemerberg. Op die route kwam ik verschillende mountainbikers tegen die geen schrik hebben van het glooiende parcours. 

Aan de Bessemerstraat stak ik de straat over om aan de andere kant terug het bos in te duiken. Hier liep de weg gelijkmatig omhoog om vervolgens de afdaling te maken naar de Smeetsstraat. Ik keerde terug via Op de Puin en de veldweg naar de Pannestraat. Ik was nog maar net thuis toen het lichtjes begon te druppelen. Zo, met iets meer dan 11 km. op een moeilijk parcours mag ik weer tevreden zijn.  Misschien dat ik deze week nog een langere route ga nemen, het zal van de weersomstandigheden afhangen. 

En wie zich zorgen maakt over de "spreuk van de dag", ik heb ze al op datum op mijn pc staan tot begin 2028. Ik kan dus nog effe voort. En die laatste afbeelding, ... eentje zonder woorden. 

Bezigheden genoeg vandaag, eerst naar de bakker, dan de bibliotheek en daarna stofzuigen in huis. Ik ben geen nieuwe man, maar ik lever wel mijn bijdrage in het onderhoud van onze woning. In de namiddag was het weer voor mij goed genoeg om te gaan fietsen. 

Ik vertrok via de brug van Eigenbilzen om vervolgens doorheen Hoelbeek te rijden. Wat verderop in Meershoven, een wijk in Bilzen, zag ik dat de stad, Jazz Bilzen van weleer nog niet vergeten is. Normaal gezien zit dat nog in het collectieve geheugen van de 60-plussers. Dat was ene boeiende tijd, ik zat op dat moment aan het loket van de Post in Bilzen en heb de ganse wereld aan mijn loket gehad. Gelukkig sprak ik toen een mondje Engels. 

Vervolgens reed ik de Brugstraat omhoog om dan via Waltwilder en Mopertingen naar Veldwezelt te rijden. Daar ging ik rechtsaf naar Kanne. Eerst zag ik de bunker aan de brug in Vroenhoven en daarna rechts het plateau van de Slingerberg. Met de stadsfiets wil ik er niet aan beginnen, het is toch een kuitenbijter. 

Ik ging in Kanne gewoon links af naar Maastricht. In het Aldenhofpark zijn er altijd een paar mooie foto's te maken. En Natan, .... een wereldberoemd kledingmerk, vind je ook in Maastricht. Uiteindelijk keerde ik terug via de Maas, Smeermaas en een pauze op het Kerkplein in Lanaken.  

Wat de volgende dagen gaan brengen, het wordt afwachten, ze voorspellen regelmatig lichte regen de volgende dagen. Zaterdag heb ik alleszins een fietstocht gepland met de koersfiets.  En die laatste afbeelding, ... een vleugje humor.

Om 7u45 was de kleinzoon er al. Vandaag had hij geen opvang en de mama en de papa moeten natuurlijk werken. Bij bomma en bompa is dan "the place to be". Hij had zijn skateuitrusting bij. Na een controle van de buienradar was het wenselijk om niet te lang te dralen en er maar direct naar toe te gaan. Hij heeft zich kunnen uitleven. Daarna zijn we nog even in de speeltuin geweest van het Uilenspiegelpark. De bomma is nu op dit eigenste moment samen met hem, een kasteel aan het bouwen met lego. We wisselen mekaar dus af.

Gezien ik dus niet veel meer te vertellen heb, sluit ik dit verslag af met een postkaartenreeks over de gemeente Aartrijke. Onze collega-blogger Willy is van daar en ik heb hem beloofd om bij gelegenheid wat oude postkaartjes van zijn gemeente te tonen. Aartrijke ligt in de provincie West-Vlaanderen. Het is nu een deelgemeente van Zedelgem. Willy, ik hoop dat je nog herkenningspunten hebt momenteel.

Zelfs grote kampioenen kunnen vallen, ik heb het live op tv kunnen volgen gisteren. Het zag er niet goed uit. Ik wens hem een spoedig herstel. 

Maar voor ik aan mijn activiteit van vandaag begin, even nog een woordje over mijn bezoek gisteren aan de museumapotheek in Oud-Rekem. Gerard Humblé was oa. jarenlang dokter in het psychiatrisch centrum, in het oude kasteel dus. Nadien nam zijn zoon Frans de praktijk over. Om naar Rekem te fietsen, nam ik de route langs de Maas en doorheen Hochter Bampd. Het levert altijd enkele foto's op. 

Vandaag was mijn sportieve activiteit eentje op een zéér laag pitje, ik wilde enkel via een ommetje naar de bakker gaan om mijn besteld brood te gaan afhalen. Ik haalde zelfs geen 5 km/uur, voor mijn doen, zéér weinig. 

Ik vertrok via het centrum waar ik aan het Cultureel Centrum een heuse rommelmarkt aantrof. Ik dacht nog even via een binnenweg een uitweg te vinden, maar een opmerkzame medewerker liet mij stante pede terugkeren op mijn schreden. 

Daarna nam ik de route via het kanaal en de sluis. In het weekend kun je achter de oude hal van Sappi wandelen. Gezien deze hal helemaal leeg staat en de wind er vrij spel heeft, is het zelfs een beetje beangstigend om er voorbij te wandelen. Met de stevige wind van deze morgen, kraakt en piept zowat alles aan die hal. 

Terugkeren deed ik via de Sportoase en de Pannestraat om tenslotte mijn bestelling af te halen. Wat deze namiddag ons nog gaat brengen, dat zal van de goesting en het weer afhangen. Morgen wordt weer een drukke dag. Vanaf 's morgens zal onze kleinzoon ons weer animeren. 

Vandaag had ik maar één doel, met de fiets naar Oud-Rekem rijden om daar in het oude kasteel, een fototentoonstelling te gaan bekijken. Jarenlang werden door psychiatrische patiënten behandeld. Een aantal jaren terug was ik vrijwilliger in het psychiatrisch museum om er de ingesproken intervieuws uit te tikken die vrijwilliger Jan, had opgenomen tijdens gesprekken met oud-directeurs, verplegers, bewakers enz. Ik ben er uren en uren mee bezig geweest. Nu was Jan onze gastheer bij deze tentoonstelling. Hierna wat uitleg over het kasteel en het gebruik ervan. Morgen plaats ik ook nog wat foto's van de museumapotheek van Dokter Humblé, ooit de dokter in het kasteel. Daar was ik vandaag ook even. 

-----------------------------------

Kasteel d'Aspremont-Lynden is een kasteel in de oude kern van Oud-Rekem in Belgisch-Limburg. Het kasteel werd gebouwd voor de adellijke familie D'Aspremont-Lynden, die vanaf de 17e eeuw van hieruit het rijksgraafschap Rekem bestuurde.

In de Karolingische tijd bevond zich op de locatie waar later het kasteel zou worden gebouwd, een motte, de eerste vesting op een verhoging in de uiterwaarden van de Maas uit de tiende eeuw. Deze vesting werd omstreeks 1350 vervangen door een ovaalvormige burcht. Tot 1507 bewoond, raakt ze vervolgens in verval en in 1597 werd in opdracht van graaf Herman d'Aspremont-Lynden een waterkasteel gebouwd. Het bestaande kasteel is hier slechts een restant van. In een van de gevels is een steen ingemetseld met daarachter het hart van graaf Herman.

In 1792 eisten de Fransen het kasteel op en richtten het in als militair hospitaal. Als zodanig werd het tot 1795 gebruikt, waarna het deels werd afgebroken.

Vanaf 1809 deden de gebouwen dienst als gesticht voor bedelaars
Van 1891 tot 1904 als heropvoedingsgesticht voor jongens.
In 1857 werden restauratiewerken uitgevoerd.

Na een nieuwe verbouwing was het kasteel van 1921 tot 1967 in gebruik als psychiatrische instelling. In het voormalig woongedeelte waren ten tijde van de psychiatrische instelling, het OPZC, een aantal grote verpleegzalen ingericht.
Van 1995 tot 1998 werd het kasteel opnieuw grondig gerestaureerd. De nieuwe eigenaar wilde in de jaren 1990 een bioscoopzaal in de kelder inrichten en liet daartoe de oude motte afgraven. De metersdikke muren van de eerdere bebouwing, die als een ronde ring onder de rechthoekige burcht lagen, verschenen hierbij weer aan de oppervlakte.

Inmiddels is het bouwwerk weer van eigenaar veranderd en is het niet duidelijk wat er met het gebouw gaat gebeuren. De voortgang van het bouwkundig historisch onderzoek is vertraagd door geldgebrek.

Op een korte wandeling na deze voormiddag - naar de bakker - ben ik gewoon thuis gebleven. Het weer was veel te onstabiel om te gaan wandelen of te fietsen. Ik heb me dan maar met andere dingen bezig gehouden. Uiteindelijk werd het na 14u00 droog en kon ik het huis verlaten. De bedoeling was om een wandeling te maken en vriend Hubert te gaan bezoeken. 

Hubert was thuis en we hebben even wat kunnen bijbabbelen. Mogelijk liggen er dit jaar nog enkele gezamenlijke fietstochten in het verschiet. Daarna wandelde ik naar Pietersheim via mijn geboortestraat, de Wijngaardstraat. Is het omdat ik daar geboren ben dat ik graag een glaasje wijn lust ...??? 

In Pietersheim heb ik even moeten halt houden om de kabouters te laten oversteken. Via het bos en de grachten ging ik vervolgens naar de burchtruïne. Van ver zag ik al een groot gezelschap staan op de binnenplaats, vermoedelijk een burgerlijk huwelijk in de historische kapel. En mijn vermoeden was juist, de ambtenaar van dienst was schepen Dominiek, bevoegd voor sport en jeugd. De man heeft het ver gebracht. In het dagelijkse leven is hij postbode. Dit is zijn tweede ambtstermijn als schepen. Het jonge paar had een mooie auto gereserveerd om hen tot daar te voeren. 

Terugkeren deed ik via het kanaal. Vandaag zag ik een passagiersboot van Rederij Stiphout - Maastricht. Het buitendek zat goed vol. Na die buien van deze middag had ik een trui aangetrokken om te gaan wandelen, maar verdorie, op een gegeven moment werd het goed warm. Okselvijvertjes waren het gevolg. 

Dadelijk nog even naar het einde van de koers kijken. Onze Wout ligt mee op kop. 

Mag ik vandaag met een wijze raad beginnen: "bezint eer ge begint". Ene nieuwe gsm kopen is één ding, hem volledig installeren (alle apps en functies) is een ander ding, maar ene cashback tot een goed einde brengen, ... dat was een beetje van het goede teveel.  Ik had mijn redelijk dure gsm eigenlijk heel goedkoop kunnen meenemen (voor de helft van de prijs). Eerst kregen wij in de winkel een heel grote korting en daarnaast bood Samsung nog een promotieactie van 100 euro.Toen ik er wilde aan beginnen (die cashback van 100 euro), had ik al direct de neiging te denken dat je enkel met een universiteitsdiploma je taak tot een goed einde zou kunnen brengen.  Gelukkig hebben wij een zoon die van wanten weet en ons geholpen heeft. Maar eind goed, al goed. Vandaag hebben alle apps hun test goed doorstaan. 

Het zag er vandaag goed uit, het was warm en de zon scheen. Tijd dus om eerst het gras (eigenlijk het onkruid) te maaien. In de namiddag kon ik dan gaan fietsen. De bedoeling was om naar As te rijden en dan het Kolenspoor te nemen tot in Maaseik en via het water terug naar huis te fietsen. 

Mijn eerste foto nam ik van de kerk van Wiemesmeer. Daarna fietste ik in As de brug over om wat verderop aan het Kolenspoor te beginnen. Ecovallei Vossenberg is een natuurproject ten gunste van mens en dier. Het werd officieel geopend in 2022. Het Kolenspoor is in feite één rechte lijn naar Maaseik. Je wordt er nauwelijks gehinderd door de wind zodat ik er snelheden haalde van +/- 30 km/uur. 

Terugkeren deed ik via de Maas. Zou ik in Heppeneert de intentie gehad hebben om te pauzeren, dan was ik van een kale reis teruggekomen, alles was dicht. Vreemd. Nu, ik had nog te weinig kms. op de teller, mijn pauze zou ik later nemen. En dan kom je langs dat immense kunstwerk van Koen Vanmechelen. Prachtig ! Ik was niet de enige die er stopte om foto's te nemen.  Verder reed ik nog voorbij de kapel in Mazenhoven.

Uiteindelijk reed ik nog door tot in Kotem om er te pauzeren. Niet alleen de koffie en die Duvel smaakten goed, maar effe tot rust komen was ook mooi meegenomen. Op mijn hele terugtocht had ik een gevecht met de wind. Misschien dat ik daardoor wat minder foto's maakte, ik wilde vooral het tempo erin houden. Op het einde fietste ik nog door Hochter Bampd en Smeermaas. Thuis had ik nog tijd om een heerlijke douche te nemen om dan direct aan tafel te gaan. Deze mens had grote honger. 

Met iets meer dan 74 km. en een algemeen gemiddelde van 23,6 km/uur, kan ik enkel maar tevreden zijn. Het was een van die dagen dat ik me nog eens heb laten gaan. Nee, zo een snelheid lukt me niet alle dagen. De benen draaiden dus goed vandaag, en dat nog steeds zonder ondersteuning.  En ja, die eerste afbeelding ... Toen ik vanmorgen mijn blog opende, zag ik een mooi cijfer staan: 115.000.

In de voormiddag regende het in Lanaken bijwijlen stevig, teveel om mij buiten te wagen. Nu, een mens weet altijd zijn tijd om te krijgen en administratie hoort daar ook bij.  Iets voor het middaguur kwam dan eindelijk het telefoontje binnen dat ik mijn besteld beschermingshoesje voor mijn nieuwe gsm kon gaan afhalen in Eisden. Ik had ook een nieuwe oplaadkop nodig en daarnaast wilde ik ook nog wat correcte inlichtingen krijgen omdat ik ook nog een cashback te goed had. 

Ik vertrok uiteraard met de stadsfiets langs de Zuid-Willemsvaart. In Rekem zag ik dat een zwanenfamilie zich helemaal niks aantrok van die blauwalgen. En wat verder zag ik een gitaar aan een schutting hangen. Heet de bewoner Nash of is hij of zij een fervent muziekliefhebber ...??? Het was alleszins een foto waard. 

Mijn boodschappen deed ik langs de M2 op de Koninginnenlaan in Eisden. En het moet gezegd, de medewerkers daar zijn zeer vriendelijk en behulpzaam. Terugkeren deed ik via het oude spoorwegstation van Eisden en de Salamander in Mechelen a/d Maas. Wie er nog nooit geweest is, doen ... je kunt er fijn wandelen. 

In Opgrimbie aan Brasserie Aspermans, nodigde het terras mij uit voor een pauze. Er was enkel plaats aan een tafeltje van vier waar een dame van onbestemde leeftijd zat.  Op mijn vraag of ik er bij mocht zitten, was het antwoord duidelijk:" natuurlijk, alleen is ook maar alleen". Uiteindelijk heb ik nog ene hele babbel gehad met die dame. Bleek dat zij nog werkzaam was in de zorg. 

En die laatste afbeelding,  alle respect voor de boeren. Maar wat bleek vandaag in de media, de brand in de Hoge Venen zou veroorzaakt zijn door een landbouwvoertuig .... Zo, dat was het weer voor vandaag. Benieuwd naar de weersverwachtingen voor morgen. 

Gisteren was het 200 jaar geleden dat de Zuid-Willemsvaart officieel geopend werd, althans het hogere deel. Het lagere deel was al geopend op 31 mei 1825. Onze gemeente heeft naar aanleiding hiervan op diverse plaatsen infoborden gezet, oa. in Rekem en Smeermaas. Vele van mijn fietstochten vinden plaats langsheen dit kanaal. 

Maar vandaag bleef de fiets op stal, het werd een wandeling in de namiddag. In de voormiddag heb ik mij weer goed bezig gehouden in de tuin. Omstreeks 13u15 vertrok ik via Sparrendal om aan de Roelerdreef het bos binnen te stappen. De bedoeling was om naar Zutendaal te wandelen en zoveel als mogelijk doorheen het bos te stappen. 

Aan de Oud Kantoorstraat liet ik het bos achter mij. Enkele stappen verder in het gehucht Bessemer, ging ik links af om via de Mandelseweg naar het centrum van Zutendaal te wandelen. Die Mandselseweg loopt volledig doorheen de Zutendaalse bossen. Ook hier zie je al eens een kruis langs de kant van de weg. Wat mij het meest frappeerde was dat bord met het jaartal 1975. Als tekst stond erbij: "Het begin van mooie herinneringen". Wat, waarom ...??? De makers hebben er alleszins een bedoeling mee. 

Op de Schoolstraat vielen mij die houten kleurpotloden op aan de plaatselijke kleuterschool. Wat verderop nam ik een koffiepauze bij Brasserie De Kapelanij.  Het wordt deels gerund door mensen met ASS. Mijn bus terug naar huis nam ik aan de kerk. En als je zo een bloemenpracht ziet, dan wordt je direct vrolijk. De gemeentearbeiders hebben er wel hun werk mee om ze in zulke mooie conditie te houden. Tot woensdag. 

O ja, ook dit nog. De ganse voormiddag en een stuk van de namiddag was er bij ons geen internet. Er was blijkbaar een ernstige storing bij Telenet. Toen ik terug thuis kwam wist mijn vrouw mij te vertellen dat omstreeks 14u45 alles eindelijk terug in orde was gekomen.

Met mijn koersfiets onder mijn kont voel ik me toch ene echte sportman. Niet dat mijn fietstochten met de stadsfiets minder plezant waren, maar het echte werk doe je toch met de koersfiets. Ik had vandaag een klein bergritje gepland met ondermeer de Cauberg in Valkenburg.  Maar zoals het hoort, eerst wat werken thuis, onkruid uittrekken. De ontspanning was voor de namiddag. 

Ik vertrok via de Bemelerberg. De Sint-Laurentiuskerk die ik er passeerde is gebouwd in 1845 ter vervanging van de vorige kerk. De toren is echter veel ouder en stamt nog uit de Middeleeuwen. In het gehucht Wolfshuis kun je ver kijken. Het is de kortste weg naar Valkenburg. Ook na ene hele tijd van inactiviteit met de koersfiets, geraakte ik nog gemakkelijk boven op de Cauberg.  Daarna reed ik over de derde helling van de dag, de Geulhemmerberg. Dat is een bergje dat goed te doen is. Wat verderop in de afzink naar Maastricht, zie je de stad beneden in het dal liggen.

Ik wilde vandaag toch wat kilometers op de teller hebben en ik besloot om rechtsaf te rijden naar Meerssen. Daar wilde ik de Biesenberg oprijden, ook een makkie, voor mij toch. De twee belangrijkste hindernissen waren in feite de afdalingen van de Brakkeberg (om vervolgens de Geulhemmerberg op te rijden) en de Kloosterberg. Die eerste afdaling is link, met een percentage van 9 à 10% ben je zo beneden. Ook de afdaling na de Biesenberg, de Kloosterberg, heeft percentage's van 10%. Met de handen aan de remmen nam ik uiteraard geen enkel risico. 

Maar voor ik de Kloosterberg afreed, kwam ik eerst door het gehucht Kasen. In 2023 had het +/- 300 inwoners. Nu is het een buurtschap van Meerssen. In Geulle reed ik het Julianakanaal over om vervolgens via de autostradebrug terug naar België te fietsen. Ik had mijn rit zo gepland dat ik in Kotem bij de Ponderosa een pauze kon nemen. Het werd een tas koffie met wafel en mijn merk bier.  Het terras zat goed vol.

Terugkeren deed in via Uikhoven en de kajakkers op de Maas en Oud-Rekem waar ook de terrassen redelijk bezet waren. De honger naar een inspanning was blijkbaar nog niet gestild, na Oud-Rekem heb ik ook nog de Molenberg voor mijn rekening genomen. Die helling eindigt in het gehucht Bessemer tussen Lanaken en Zutendaal. Uiteindelijk fietste ik nog doorheen Gellik, Kompveld en Veldwezelt. 

Met iets meer dan 72 km. op de teller ben ik best tevreden. Ik had nergens last van, alleen was de wind af en toe spelbreker. Ik vermoed dat ik regelmatig 4 bfr. tegenwind heb gehad. Maar dat kon de pret niet bederven. Geniet van jullie avond. 

Jawadde, ene nieuwe gsm, ... daar komt toch het een en ander bij kijken. Alle apps moeten opnieuw gedownload worden en je moet voortdurend je lijstje met paswoorden bij de hand hebben. Ik kan het begrijpen als sommigen dit stressvol vinden.  Ik ben opnieuw met een wit blad begonnen en alle foto's en video's blijven staan op mijn oud toestel. Ook alle overbodige apps zoals spelletjes, zijn allemaal in de prullenbak verdwenen. Uiteraard zijn belangrijke apps nu opnieuw geïnstalleerd zoals Itsme, De Lijn, 112, Whatsapp, Strava enz. 

Een mens is er even zoet mee. Hierdoor kwam het dat mijn wandeling verschoven werd naar de latere namiddag. Ver ben ik niet gegaan, ik wilde gewoon even de deur om een klein tochtje te maken. Ik vertrok via de Postweg en de Bosstraat. En als ik zo rond mij keek, dan was ik op dat moment de enige persoon op straat. Zondagnamiddag ...??? 

Op het eind van de Bosstraat nam ik dat bospad in de richting van de Kewithstraat. Hoeve Kewith is een prachtig staaltje van renovatie. Daarna wandelde ik op mijn gemak naar de Sportoase. De voetbalvelden waren leeg, de provinciale competitie begint pas volgende week. Daar aan het brugje heb ik even de tijd genomen om naar het einde van de Renewi Tour te kijken. Ik kon nog juist de laatste kilometer meepikken. Snelle man Jasper Philipsen, onze landgenoot, won zowel de rit als de eindzege. 

Op het einde maakte ik nog een klein ommetje via het Uilenspiegelpad en het Uilenstraatje. Zo, dat was mijn kort relaas van vandaag. Misschien, heel misschien, wordt het morgen een ritje met de koersfiets. 

16u47, ik begin aan mijn verslag. Nu kan ik zeggen, "oef, eindelijk zit ik op mijn gat".  Het was weer een van die dagen die goed gevuld was. Na het lezen van de krant deze ochtend, ben ik verder gegaan met het snoeien van mijn klimop. Dat is snoeien en alles wegvoeren naar de composthoop. Die klus is weer geklaard. Ondertussen is onze zoon mijn nieuwe gsm komen installeren. Dat nam ook wat tijd in beslag. In de namiddag kon ik dan gaan wandelen, Maastricht was mijn doel. 

Ik vertrok doorheen de Stationsstraat, de voornaamste winkelstraat van onze gemeente. De wolken beloofden niet veel goeds en dat bleek even verder. Ik was bijna in het centrum van Smeermaas toen er een fikse bui overtrok.  Het duurde effe eer ik ergens kon gaan schuilen. Ik had dan wel een regenjasje aan, maar nat is nat. Gelukkig kwam de zon weer rap piepen en deze wandelaar kon rap opdrogen. 

Als je Maastricht-centrum binnenstapt, dan zie je vooral fietsen. Ik zal er niet veel langs zitten als ik beweer dat in het centrum, enkele honderden fietsen geparkeerd staan, al dan niet afgesloten. Iets verderop zag ik een mooie gevelversiering van een horecazaak. 

Op de Markt vóór het stadhuis, was een brocante- en rommelmarkt bezig met veel kijklustigen. Mijn koffie dronk ik vandaag in de boekenkerk op de Dominikanerkerkstraat.  Ik had nog net een plaatsje om te zitten. Als je in Maastricht bent, dan nodigt dat altijd uit om een wandeling doorheen het centrum te maken. Het Vrijthof en de aanpalende straten zijn dan ideale plekken om er te toeven. Zo zag ik onderweg weer een oude woning met een sluitsteen waarop het jaartal 1661 staat. 

In de Stokstraat was het vandaag over de koppen lopen. En blijkbaar werd er goed verkocht, ik zag velen met een draagtasje een winkel verlaten. En tussen al die exclusieve en chique winkels ligt er een bruine kroeg, "In de Karkol". Dit café met een oppervlakte van slecht 37 vierkante meter werd in 2016 uitgeroepen tot het beste café van Nederland. Het is al een tijd geleden dat ik er nog eens ben binnen geweest. Van hetgeen ik mij herinner is dat ze veel Belgische bieren op de kaart hebben staan. 

Aan de bushalte - waar ik weer moest schuilen voor de regen - kwam de "bokaal" langs gereden. Ik noem dat zo omdat je als toerist precies in een glazen bokaal zit. Er zat zo te zien, heel wat volk in dat treintje. Zo, dat was het weer. Na het eten mij wat bezighouden met mijn nieuw speelgoedje. Er dienen nog heel wat apps gedownload te worden. 

Vandaag ben ik er voor het eerst in geslaagd om een klus voortijdig af te breken. De klimop tegen onze stallen diende gesnoeid te worden. Ik heb nu enkel de onderkant gedaan, de bovenkant (lees: ladder op - ladder af) is voor ene volgende keer. Mijn rug sparen noemen ze dat. Het waren vijf kruiwagens vol die ik vandaag afgevoerd heb. 

Gezien alles deze morgen nog nat was, ben ik eerst gaan fietsen. Ik had goesting om te benen in beweging te zetten. Ik wilde in Uikhoven met het veer de Maas oversteken. Maar ik was er te vroeg, het bootje zet zich pas om 10u00 in beweging. Geen nood, wat verderop in Kotem kon ik de autostradebrug over, een klein ommetje dus. 

Ik vertrok in Herbricht waar je de laatste bebouwing kunt zien. Als de laatste bewoners vertrekken, dan gaan alle woningen onherroepelijk tegen de vlakte. Via de paarden aan de Maas in Uikhoven, reed ik dan vervolgens naar Kotem waar ik dat huis toch eens op foto zette. Het is ene mooie voorgevel. 

In Geulle a/d Maas nam ik vandaag nog eens de route via de Kasteelhoeve Hartelstein. Maar eerst nam ik die foto van die bank met een mooi vergezicht. Ik heb er wel het nodige gemopper over mij heen gekregen, ik had mijn fiets nogal ongelukkig over de weg gezet. Kwam daar toch juist een oudere senior aan per fiets ... Eer ik het in de gaten had dat mijn fiets in de weg stond, kreeg ik de volle laag van die man. Ik heb maar niks terug gezegd. 

Hartelstein is een kasteelhoeve, in feite de overblijfsels van een 17de eeuws kasteel. Nu fungeert het als een kringloopzaak en je kunt er ook terecht voor een hapje en een drankje. Het geheel ligt in een natuurpark, RivierPark Maasvallei. Wat verderop in Itteren, stopte ik even aan de Mariakapel aan de Maas. 

Het volgende dorp is altijd Borgharen. Onder de poort maakte ik een foto van wat een bijgebouw is van het naastliggende kasteel. Vandaag heb ik ook eens opgezocht wat de functie was van dat witte gevouw op de Bovenstraat. Vroeger was daar een watermolen. Die was tot 1940 in gebruik. Daarna werd het rad verwijderd en werd ook de beek omgeleid. Het gebouw hoorde tot 1952 bij het kasteel van Borghoren. Nu is het een rijksmonument. 

Terugkeren deed ik gewoon via Maastricht en Smeermaas. De klok liep zo stilaan naar 12u00 toe, tijd dus om mij wat op te frissen en aan te schuiven aan tafel. Voor mijn fietstocht gebruikte ik vandaag nog mijn oude gsm. Ik moet nog wachten tot het bijhorende beschermingshoesje in de winkel is toegekomen. Het was niet op voorraad en diende besteld te worden. Met dit verslag is de namiddag stilaan op zijn einde aan het komen. Ondertussen nog effe op mijn pc naar de koers gekeken (Renewi Tour). Zo te zien zijn er weer enkele renners stevig gevallen. 

Het is zo ver, deze blogger heeft eindelijk - na zeven jaar - een nieuwe gsm. Het werd hoogtijd.  Ik moest dagelijks mijn batterij opladen, meermaals was het telefonisch contact slecht en regelmatig scheelde er wel iets met de een of andere app. Nu nog mijn toestel installeren en de apps opnieuw toevoegen. Onze zoon zal mij daarbij helpen. 

We zijn hiervoor naar Eisden getrokken waar we een winkel kennen met een goede service en uitleg. En als je daar dan toch bent, dan is Puccini een uitgelezen plek om de inwendige mens te voorzien van eten en drinken. Die zaak is gelegen op de Pauwengraaf, een internationaal gekende straat. Je waant je daar echt in het buitenland. Dat was ook te merken aan het internet, we hadden daar totaal geen bereik. Vijftig meter verder - gewoon de hoek om - hadden we weer internet. 

Eenmaal terug thuis, ben ik op wandel gegaan. Ik wilde vandaag nog eens naar Gellik gaan. Ik vertrok via de Hoenderbroekstraat en de Pastoorslindestraat om vervolgens doorheen Op de Puin en de Kleine Hofstraat naar de Kounterstraat te wandelen. Daar heb ik mij effe mispakt. Er waren namelijk werken bezig en ja, ik mocht wel door, maar ik moest een eind doorheen een veld baggeren.  Goed om te weten dus dat ik er voorlopig niet per fiets langs kan.

Op de Boonakkerstraat zie je altijd paarden en dit in alle formaten. Ook wandelaars tref je daar altijd aan. Op de hoek met de Wijerdijk ging ik linksaf, de brug over om daarna links het Louis Paul Boonpad te nemen. Daarna ging ik rechtsaf, de Beekveldweg in langsheen de aardbeikwekerij. 

Daarna stak ik de Kiezelweg over om terug te keren via de holle weg of de Winevenstraat. Op de hoek staat een verwaarloosd veldkapelletje. De laatste foto maakte ik in het Uilenstraatje. De muur omringt de oude hoeve van Mathy Engelen, onze overleden kunstenaar en vriend. Links van de muur had hij zijn atelier. Nu woont zijn weduwe nog in de boerderij. De naam van het straatje zou afgeleid zijn van een oudere hoeve op die plek met die naam. Ik weet alleszins dat de vorige eigenaar er paarden had staan. De man was vroeger postbode en beste vriend van mijn pa. 

Met dit gezegd hebbende, wens ik jullie allemaal nog een fijne avond. 

Deze namiddag, na het online zetten van dit verslag, moet ik voor een laatste keer naar de kinesist. Ik zal blij zijn hiervan verlost te zijn.  Hierdoor ben ik in de voormiddag al gaan wandelen. Er zou een kleine kans zijn op wat neerslag, maar dat risico heb ik genomen. Uiteindelijk bleef het de hele tijd droog. Mijn doel van vandaag was de voormalige Abdij Hocht. 

Ik vertrok via het kasteel in Pietersheim. Daar waren ze weer een grote tent aan het opzetten. Het is nauwelijks bij te houden welke activiteit er nu weer zal plaatsvinden. Daarna trok ik naar Tournebride waar ik het verbindingskanaal overstak. Wat verderop ging ik rechtsaf naar de voormalige Abdij van Hocht. Nu wordt vooral gesproken over het kasteel van Hocht. Het is nog steeds in privéhanden zodat je van het kasteel zelf geen foto's kunt maken. Je geraakt enkel tot kort aan de toegangspoort, al staan honderd meter terug borden dat de toegang verboden is. Tot aan de poort zelf geraakte ik niet omwille van een luid blaffende hond. 

Eens Hocht achter mij gelaten, wandelde ik naar de Oude Heirbaan in Smeermaas. Het is een der oudste straten van het dorp en meerdere woningen getuigen nog van de tijd van toen. Foto's kun je er bij de vleet maken. Ook de oude kluis trok mijn aandacht. Deze werd gebouwd in 1684 - 1685 als Kluizenarij en Kapel.  Door de jaren heen verbleven er verschillende kluizenaars, nu is het een privewoning. Er zijn niet direct foto's beschikbaar van de Kluis.

Mijn voorlaatste foto seinde ik door naar de gemeente, een geval van sluikstorten. Ik zag die klapstoel staan op de voetgangersbrug. En gezien er geen gemeentelijke voertuigen overrijden, zou die stoel er wel eens lang kunnen staan (of gewoon het water ingekieperd worden ...). In het Uilenstraatje is het ook bijna herfst, let op de vele afgevallen bladeren. Voila mensen, dat was het weer. Tot een volgende. 

Deze ochtend had ik de paraplu nodig om naar de kapper te gaan, ik had een afspraak om 9u00. Gelukkig waren het geen pijpelstelen maar een licht gedruppel.  Daarna ben ik naar de bakker geweest. Om iets sportiefs te doen in de voormiddag, daar was het weer te wisselvallig voor. In de namiddag zou het wel kunnen. 

De fiets heb ik op stal gelaten, daarvoor was er toch iets te veel wind. Een goei wandeling naar Oud-Caberg werd mijn doel. Ik vertrok via het Uilenstraatje waar je bijna een herfstzicht krijgt. Daarna ging ik de Industrieweg in. Als je alle dagen verslagen schrijft, dan ben je met taal bezig. En met taal bezig zijn doet me soms twijfelen aan de juiste schrijfwijze van een woord. Zo ook de zin: "Kom binnen en word onze nieuwe buschauffeur". Ik twijfelde of "word" nu met of zonder "t" diende geschreven worden.  De makers van dat spandoek waren helemaal juist, zonder "t".

En dan kwam ik op de Van Akenweg. Die begint in Lanaken en loopt helemaal door tot in Oud-Caberg. Juist over de grens met Nederland zag ik aan de rechterkant, dat ze al een rechte sleuf getrokken hebben in het veld. Ik zag het vanmorgen in onze krant dat ze op een terrein van 41 hectare, zonnepanelen gaan plaatsen, elektriciteit voor vele gezinnen in Maastricht. Het gebied waar die panelen komen, noemen ze het Lanakerveld, de voormalige plek waar in 1579 een veldslag had moeten plaatsvinden (zie gele cirkel op het kaartje). 

Als je naar Oud-Caberg wandelt, dan zie je links in de verte een groep afgelegen woningen. Toen ik terugkeerde maakte ik opnieuw een foto van die huizen, maar nu vanop de Brusselseweg. Door Oud-Caberg wandelen zet je meteen terug in de tijd. Ik zou bij wijze van spreken een tiental foto's kunnen maken van oude woningen. Het is daarom ook een van mijn favoriete plekken om te wandelen. Die boerderij met die grote poort is trouwens van 1892. 

Terugkeren deed ik via de Postbaan en de Brusselseweg. Vanaf Smeermaas loonde het niet meer de moeite om nog foto's te nemen, die heb ik al vele keren getoond. In Lanaken-centrum vieren ze vandaag de laatste kermisdag. Ik ben even in de Fitness binnengesprongen voor ene donkere Leffe.  In 't Hofje op weg naar huis, zag de lucht er weer dreigend uit. Het waren nadien geen grote hoeveelheden, maar het heeft toch weer effe gedruppeld. 

Morgen is mijn laatste dag bij de kinesist. Negen keer is voldoende. Donderdag ga ik uitkijken naar een nieuwe gsm. Het werd tijd na zeven jaar met de huidige. Straks kijken we op Canvas naar een reeks van Ancient Superstructures, meer bepaald naar de stad Carcassonne. En om te eindigen - dat moet kunnen - nog een streepje humor. 

Verdoeme, heb ik nu vergeten op start te drukken bij aanvang van mijn fietstocht ....???  Het feit is dat ik onderweg zag dat Strava niks geregistreerd had. Nu ja, veel kon ik er niet meer aandoen. Ik heb jullie dan maar een kaartje gemaakt met eerst de gele plekken waar ik voorbijkwam en dan de blauwe om terug te keren. Ik schat dat ik +/- 31 km. gefietst heb. 

Het doel van mijn fietstocht was de Sint-Pietersberg en kasteel de Torentjes van André Rieu. Ik was in twijfel deze namiddag, een goede wandeling of een fietstocht? In de voormiddag heb ik buiten niet veel kunnen doen, het heeft zowaar geregend. Er was precies ene redelijke plas uitgevallen, dat zagen we omdat onder de bomen het er ook nat uitzag. Ik had de bedoeling om de klimop bij te snoeien. Maar aangezien die uiteraard kletsnat was, zal dat een werkje voor later zijn. Naderhand heeft het af en toe nog wat gemiezerd, hopelijk voldoende voor de planten en struiken in de tuin. 

Maar ik de namiddag was het droog en kon ik aan mijn fietstocht beginnen. Ik vertrok in Briegden langs het Albertkanaal tot in Kanne. Daar stak ik het kanaal over om mijn weg te vervolgen richting Maastricht met in de verte Château Neercanne. In Maastricht zelf reed ik dan rechts af naar Fort Sint-Pieter. Zoals gewoonlijk wandelt daar altijd veel volk, vooral Aziaten komen er graag. De Sint-Pietersberg die ik moest beklimmen, is 1,3 km. lang met een max. stijging van 9%. Ik moest dus effe stevig terugschakelen. 

Iets voorbij het hoogste punt kom je dan aan het begin (of het einde) van het Pieterpad. Dit is in zijn volledige lengte +/- 500 km. wandelen. Natuurlijk wilde ik er weer even van het uitzicht genieten. Ik volgde het fietsroutenetwerk verder om tenslotte niet rechts - zoals het moet - maar links af te slaan. Zo kwam ik nog eens voorbij Kasteel de Torentjes, de woning van André Rieu, jullie allemaal wel bekend. 

Terugkeren deed ik via de Maas in Maastricht en Smeermaas. Ik was nog net op tijd terug thuis om samen met mijn lotgenote een lekkere tas koffie te drinken.  Afsluiten doe ik weer met een beetje humor uit Maastricht. En die laatste afbeelding, ... dat is er eentje zonder woorden, ha, ha, ha. 

Als je op voorhand je bestelling doet bij de bakker, dan is er niks dat je weerhoudt om eerst een mooie wandeling te maken. Zoals altijd zaten we al vroeg aan het ontbijt zodat ik dan ook al snel kon gaan wandelen. Het doel was deze keer weer eens naar Pietersheim gaan.
Ik vertrok via de Henri Dunantstraat om via de Kinderboerderij, Pietersheim binnen te stappen. Aan de visvijver waren toch al enkele mannen – het is en het blijft precies toch een mannenbezigheid – actief.  Daarna was het fijn wandelen in het bos. Ik was duidelijk niet alleen vandaag. Vooral de hond uitlaten is een goede smoes om toch maar naar buiten te komen.

Via de burchruïne verliet ik het domein. Ik keerde terug via de Koning Albertlaan en het Kerkplein. Dit weekend is er de zomerkermis. Misschien dat we straks eens gaan kijken hou de jeugd zich amuseert. Een drankje zal ook wel ergens genuttigd worden. Onderweg moest ik ook effe de geldvoorraad gaan aanvullen. 

Na nog ene babbel met leeftijdsgenoten Danny en Guido, kon ik dan naar de bakker wandelen. Ik was er omstreeks 9u50. Op dat moment was er niet veel keuze meer tussen de verschillende broden. Bestellen op zondag is dus de boodschap. 

De laatste afbeelding is er eentje van Nadine Panis, gemaakt in Valkenburg. De foto werd recent uitgeroepen tot de mooiste foto van Nederland. Nadine is een dorpsgenote en ook een mijner facebookvrienden. Zelf durft ze ook al eens op de fiets te stappen. 

Nog ene fijne zondag iedereen. 

Vandaag ben ik wat langer in bed blijven liggen (tot 7u15). Het was de bedoeling om in de voormiddag wat buiten te werken. Ondanks het droge weer blijft dat onkruid groeien. En aan de straatkant wil ik dat toch altijd verwijderen eer het zich begint uit te zaaien - en je er geen grip meer op krijgt.  De ontspanning was voor de namiddag. Gezien ik toch mijn werkkledij aan had, heb ik er maar van geprofiteerd om mijn fiets ook een beetje proper te maken. 

Na het eten vertrok ik dan in Briegden om het Albertkanaal te volgen tot in Kanne. Je ziet daar grote openingen in de rotswanden. Maar wie het zou durven, ik raad het niemand aan om er in te kruipen. Voor je het weet loop je hopeloos verloren in kilometers lange gangen.  In Kanne aan de brug was ik omstreeks 13u00 fietser nr. 396. Ik stak daar de brug over om verder de fietsen via de sluis van Lanaye richting Visé.

In Visé-centrum heb ik mij niet gewaagd, ik zou er ten andere te veel tijd verliezen. Ik nam wel enkele foto's aan het kanaal Haccourt - Vise en van de jachthaven. Terugkeren deed ik via de Maas en Eijsden. Bij de plaatselijke bakker ben ik een chocoladebroodje gaan kopen. Ik had wat energie nodig.  En mooie oude woningen zie je in Eijsden ook.

In Gronsveld stootte ik op een stoet met tractoren en eentje met een huifkar er aangekoppeld, vol met mensen. De molen in Gronsveld kennen jullie intussen wel. Ipv. rechtdoor te fietsen, ging ik nog effe rechtsaf om mijn bidon te vullen op een mij nu gekende plek en door het park van Limmel. Limmel is een voormalig dorp. In de verte zie je Hotel of kasteel Bethlehem. Al in de 13de eeuw was er sprake van een kasteel op die plek. Even te voren zag ik die dode boom waarin een mooi kunstwerk werd uitgehakt. 

Daarna reed ik gewoon naar Maastricht, de Wilhelminabrug over, verder naar Smeermaas en direct naar huis. Ik had ene lekkere Duvel in de frigo gezet. En nee, een Duvelglas heb ik niet, ik behelp me met deze glazen. Het smaakt evenzeer. 

En nu ik het over Maastricht had, ik vermoed dat jullie ook deze tekst kunnen ontcijferen. Straks kijk ik nog naar het EK athletiek.  En o ja, een kleine update over het weer. Tijdens mijn fietstocht voelde ik enkele druppels regen neerdwarrelen. En heel effe was er een klein buitje, genoeg om mij een beetje nat te maken, zalig. Daarna kwam de zon weer piepen en kon mijn kledij opdrogen.