Archief

Zo, weer een goed gevulde dag achter de rug. Deze voormiddag en middag zijn we gaan shoppen in Genk en uiteraard werd de inwendige mens niet vergeten.  Waar het anders over de koppen lopen is, bleef die drukte vandaag binnen de perken.  

Eenmaal terug thuis, heb ik mezelf niet de kans gegeven om effe te relaxen. Ik heb wat andere kledij aangetrokken, mijn drinkbus gevuld en met de stadsfiets een tocht gemaakt richting Riemst en Bilzen. Riemst zelf is nauwelijks het vermelden waard als het erop aankomt om wat bezienswaardigheden in beeld te brengen, er is weinig te zien. Nochtans wordt het dorp plus deelgemeenten, "Riemst" genoemd. Als je op het kaartje kijkt, is Riemst zelfs een der kleinste dorpen qua oppervlakte. 

Maar goed, het hoofddoel was uiteraard het fietsen, die foto's komen later vanzelf op andere plekken. In Bilzen zaten alle terrasjes helemaal vol, ik heb zelfs omheen de kerk en het stadhuis moeten rijden. Daarna kwam ik in de landelijke gemeente Munsterbilzen waar je ook redelijk ver kunt kijken. 

Mijn rit was gepland tot in Bilzen, daarna zou ik verder fietsen met de wind mee. Zo kwam ik weer eens in Zutendaal waar ik toch even gestopt ben voor een tasje koffie (met praline, soesje en potje slagroom en likeur voor 2,70 euro). Een mens kent zo zijn zwakheden en de juiste locaties ..... ha, ha, ha. 

Terugkeren deed ik via de Bessemer waar ik aan het vroegere Hotel Cops links afsloeg richting Rekem. Op dat oude postkaartje is dat hotel helemaal links te zien. Vanaf daar naar Rekem fietsen, is één lange afdaling van de Molenberg. Natuurlijk moet je wel rekening houden met de opkomende fietsers want het fietspad is een tweerichtingspad en niet al te breed. Daarna kwam ik nog voorbij Hotel La Butte aux Bois om thuis nog juist het einde van de koers mee te pikken. De beste van deze generatie renners, heeft eens te meer laten zien dat hij, en niemand anders, de Tour de France gaat winnen. 

Voor mezelf had ik in de namiddag de afweging gemaakt, naar het fietsen kijken (met een bijzondere rit en lastige cols) of zelf gaan fietsen. Ik fiets toch nog altijd liever zelf, zeker nu met deze draaglijke temperaturen. Tot morgen. 

Als ik zeg, "ik fiets naar Oost-Maarland", dan denkt mijn vrouw dat dit een plek is ergens in Scandinavië. Het doet idd. niet erg Nederlands aan, maar het is wel degelijk een plek tussen Maastricht en Eijsden.  In de voormiddag had ik allerlei besonjes, maar in de namiddag had ik tijd om te gaan fietsen. Het werd weer de stadsfiets. Ik heb goed geluisterd naar mijn eega die vond dat fietsen met de koersfiets, niet bevorderlijk is voor de rug (te veel voorover gebogen). En dat is idd. zo. 

Ik vertrok naar het Bassin in Maastricht met zijn immense muurschildering. Daarna ging ik rechtsaf naar Oost-Maarland.  Daar zag ik dat kleine beeldje. Het heeft te maken met de Sjötterij van Oêsj-Marland, oftwel de Schutterij Sint Sebastianus. Wat verderop zag ik Hoeve Klein Marland. Deze is 18de eeuws. Fietsen in deze streek is fietsen in volle natuur met mooie vergezichten. Ook die Mariakapel of de O.L.Vrouw-van-Toevluchtkapel staat in het veld. 

Zoals zo dikwijls kwam ik daarna voorbij de molen van Gronsveld, ook vandaag dus. Om niet doorheen Maastricht-centrum te moeten terugkeren, fietste ik deze keer doorheen het voormalige dorp Scharn, nu een van de 44 wijken van Maastricht. Er wonen +/- 6.500 inwoners. In Borgharen was ik op zoek naar een horecazaak, maar die vond ik spijtig genoeg niet. Ik zag wel dat mooie witte huis uit 1895. 

Terugkeren deed ik langs de boorden van de Maas in Maastricht, de Wilhelminabrug en Smeermaas. Op dat punt voelde mijn lijf nog prima aan, een ommetje kon er zeker nog bij.  Maar eerst diende de inwendige mens gelaafd te worden. En verdorie, dat smaakte ...  Ik fietste uiteindelijk terug via Neerharen en de Neerharenweg.

Afsluiten doe ik met een oude afbeelding van een bierkar van Pietersheim, een deel van Lanaken. Het kan zijn dat ik die afbeelding al getoond heb, maar ze is zo mooi om ze nog eens te laten zien. Wat vandaag niet lukte, dan lukt misschien morgen, shoppen ....??? 

Zo, mijn tweede sessie bij de kine zit er op, nu is het een weekje wachten omdat mijn pijniger Michiel (grapje) een week verlof heeft. Hij verwacht mij terug op maandag 27 juli. Vandaag heb ik niet gefietst, ik kon het niet maken om ergens onderweg stil te staan met technische problemen en zo mijn afspraak te missen. In de plaats werd het een wandeling. 

Ik wilde vandaag iets verder wandelen, kwestie om eens te testen hoe mij dat zou bevallen. Ik vertrok via de Sportoase en de Kounterstraat. Bij paarden blijf ik altijd effe stilstaan. Daarna stak ik het Albertkanaal over in Gellik. Iets verderop links begint het Louis Paul Boonpad. Dat nam ik tot ergens halverwege waar de Beekveldweg begint. Daar kun je ver over de velden kijken, iets wat mij altijd deugd doet. 

Op de Kiezelweg, de baan Lanaken - Veldwezelt, keerde ik terug naar Briegden. Ik wist dat ik nog een oud kaartje van de regio op mijn pc heb staan, een kaartje van 1712. Daar wordt Briegden aangeduid als Briden. Ook het gehucht Kompveld (Confelt) staat erop. Verder zie je als deelgemeenten nog: Veldwezelt (Veltwesel), Kesselt (Kistelt), Gellik (Gelick), Hocht (Hoichter), Pietersheim (Petersen), Smeermaas (Smermaes), Lanaken (Lonaken). Noordelijker heb je nog Neerharen, Herbricht en Rekem, maar die vielen juist buiten de kaart. 

Op de terugweg zag ik een gemeentelijk bord met oog voor de natuur. Vermoedelijk zit daar mijn neefje Bart achter. Hij is duurzaamheidsambtenaar op het gemeentehuis en coördineert alles wat met het milieu te maken heeft. Hij is ook de plaatselijke voorzitter van Natuurpunt. 

Met nog een goede 2 km. wandelen (heen en terug) naar de Kine, heb ik mij toch goed bezig gehouden vandaag. Morgen is nog een vraagteken, mogelijk gaan we shoppen. En wat het fysieke van dat wandelen betreft, ... het is heel goed meegevallen. 

Onbedoeld ben ik vandaag toch een helling opgesukkeld. Het was niet voorzien, maar als je dat ding onder de wielen geschoven krijgt, dan maak je er het beste van. Met mijn stadsfiets onder mijn "derrière" heb ik dan maar enkele tandjes kleiner geschakeld en rustig aan naar boven gereden. Het max. percentage was 9,4 voor 2,2 km. omhoog fietsen. 

Ik vertrok via de Noorderbrug in Maastricht om vervolgens naar Berg en Terblijt te fietsen. Daar zag ik de Mariakapel aan de Rijksweg. Oorspronkelijk was die kapel 19de eeuws. Maar in 1950 werd ze afgebroken om de Rijksweg te verbreden. In 1957 werd ze opnieuw opgebouwd. 

Daarna fietste ik voor ene keer eens de Geulhemmerberg af om bijna helemaal onderaan voor het eerst stil te staan bij die rotswoningen. Ik ben er al zo dikwijls omhoog gefietst maar nooit de moeite genomen om daar wat foto's te maken. Tot 1931 werden ze bewoond tegen een mnd. huur van 4 cent. In 1967 werden ze ingeschreven in het Rijksmonumentenregister. 

Daarna reed ik naar Meerssen waar ik effe stilstond aan de Sint-Bartholomeusbasiliek of de Basiliek van Meerssen. Het was Paus Pius XI die op 16/6/1938 de kerk verheven heeft tot Basiliek.  De volgende foto nam ik in het Proosdijpark.

En toen was ik toe aan koffie. In Geulle kende ik een fijn zaakje, hopelijk was het terras al open. En dat bleek zo, ik was zelfs de eerste klant van de dag.  Vervolgens reed ik langs het kasteel van Geulle om niet veel verder, het veer te nemen naar de andere kant van de Maas. De veerman trakteerde op honingkoekjes. Hij kreeg dan ook gul veel drinkgeld.

Terugkeren deed ik via Oud-Rekem met oa. een foto van Gastenkamers In de Bleick, een gebouw van 1820.

Zo mensen, mijn sportieve prestatie zit er weer op, ik heb genoten. Voor deze namiddag heb ik een Duvel fris gelegd in de koelkast, iets voor bij de koers op tv.  En over koers gesproken, vroeger waren dat toch andere tijden dan nu het geval is. Nu krijg je een drinkbus telkens het nodig is, vroeger moest je veelal zelf je plan trekken.

Iedere ochtend moet ik nu in bed oefeningen doen waarbij ik mijn bekken behoorlijk dien te bewegen. Nee, het is niet wat jullie denken, en trouwens elke dag .... Ik ben niet meer van de jongsten.  Het zijn oefeningen waarbij ik mijn rugspieren moet trainen, enerzijds om ze steviger te maken en anderzijds om ze wat soepeler te krijgen. Het is een kleine inspanning om terug fit te geraken. 

Nu over dat fit zijn gesproken, ik heb weer een fietstocht van +/- 41 km. gemaakt zonder problemen. Na het middageten heb ik zelfs nog een half uurtje buiten gewerkt, gewoon die verfoeide kattestaarten verwijderd in de kiezel voor ons huis. Ik had een goeie halve emmer vol. 

Dat fietsen gaat prima. Ik vertrok in Briegden langs het Albertkanaal. Eerst onder de brug door in Veldwezelt en in Kanne was ik fietser 48 vandaag. Ik zag dat onder de brug een Zomerbar geopend is, nog maar recent, sinds 10 juli. Goed om te weten. Daarna fietste ik naar de sluis van Lanaye (Ternaaien). Op dat moment waren ze juist enkele schepen aan het versassen. De sluis heeft een diepgang van 13,68 meter en kan schepen tot 9.000 ton versassen. 

Wat verderop, ter hoogte van Eijsden aan de andere kant van de Maas, vroeg mij een bejaarde fietser de juiste weg. Hij wilde de Maas blijven volgen tot aan de bron ervan, goed meer dan 700 km. verder. Hij was van Randwijck, een wijk in Maastricht. Zijn fiets hing vol met draagzakken. Toen hij vertelde dat hij nog wekelijks twee keer met vrienden gaat tennissen en ook nog golf speelt, kon ik begrijpen dat hij héél alleen dergelijke fietstocht nog aankon. Petje af, voor de man.  We zijn samen gebleven tot aan de brug naar Moelingen. Hij fietste verder richting Visé en Luik.

Eens de Maas over, kwam ik in Eijsden voorbij het Reinekenshof, een oude Herenhoeve uit 1722. De rest van het traject was gewoon op automatische piloot, goed gekende straten waarbij weinig te zien valt. Wel ben ik in Maastricht nog even gestopt aan het Gouvernement om er wat foto's te nemen. 

Onderweg ben ik nergens gestopt, mijn handen waren vuil omdat ik maar weer eens geklooid heb met mijn ketting toen ik even wilde schakelen bergop. Nu dat bergop fieten was relatief vandaag. Een aandachtige volger zal gelezen hebben dat ik momenteel enkel gebruik maak van mijn stadsfiets. Met de koersfiets zou ik onbewust over mijn limieten gaan en dat is iets wat nu best even niet mag. Ik ken mezelf en weet wat ik kan en niet kan (mag). 

Zo, het is nu in Lanaken 31°, tijd om een siësta te houden en dan naar de koers kijken. En die laatste foto, mijn pa, ergens einde de jaren '50 van de vorige eeuw. Rechts mijn grootmoeder. Deze stond op facebook zeven jaar geleden. Tot morgen. 

Het is gebeurd, de eerste afspraak bij de kinesist is achter de rug. Na wat doorvragen omtrent het letsel, heeft hij al rap de pijnlijke plek gevonden. Ik heb nu huiswerk gekregen, oefeningen doen om de boel soepel te houden. As. donderdag word ik er opnieuw verwacht. 

Het heeft mij alleszins niet weerhouden om in de namiddag te gaan wandelen. Ik wilde nog eens een stuk van de blauwe route gaan doen. Ik vertrok via de Asbeekweg waar in het verlengde van die straat, die blauwe route begint. Ik koos ervoor om rechtsaf te gaan, lopend naast die houten vlonder. De molen draait wel niet, maar het water loopt nog steeds over de rand. Even zit je in een donker gedeelte, maar dat heeft ook zijn charme. 

Via het bos bereikte ik later Pietersheim. Het aantal wandelaars was vandaag miniem, ik heb enkel wat jongeren gezien. Met de burchtruïne in het zicht, keerde ik terug via de hoofduitgang naar de Waterstraat. Daarna stapte ik doorheen de Broekstraat en het Molenweideplein. Thuis stond er al een vieruurtje op mij te wachten. Toch handig als je eega een viersterrenkok is .... 

Afsluiten doe ik met een dikke pluim voor mijn buur Bert. Hij heeft gisteren in Hasselt als voorzitter van de pride van de LGBTQ+community, alles in goede banen geleid. Hij mag tevreden terugkijken op een geslaagde editie. 

In Kotem bij de Ponderosa was weigeren deze voormiddag niet van toepassing, ik diende een stuk vlaai van de schaal te nemen. Ik weet het, het was nog vroeg op de dag en dan al aan het gebak zitten ... Ik heb het kleinste stuk eruit genomen, kersenvlaai. Die punt geraakte wel niet op de foto, ik had geen bordje of servette gekregen en deze jongen heeft maar twee handen. Ha, ha, ha. 

Zondagmorgen, fantastisch weer, en dan kriebelt het om te gaan fietsen. En zoals eerder al gezegd, ik voel mij comfortabeler in het zadel dan te voet. Ik vertrok via Gellik en Eigenbilzen richting Zutendaal. Eerst rij je een stuk langs het Albertkanaal om vervolgens rechts af te slaan naar Zutendaal. Daar zag ik dat kleine autootje staan met een herinnering aan 50 jaar slager Geusens. Die slager was mijn gebuur op de Sprinkelstraat in Zutendaal toen ik er in de jaren '90 van de vorige eeuw postmeester was. Nu is het de zoon die de zaak runt. 

Daarna reed ik naar "Fietsen door de Heide" via knooppunt 551. Ik heb het vandaag tegen mijn vrouw verteld, ik ga al een tijdje mee als fietser. Maar ik zag deze ochtend een recordaantal oudere koppels die de fiets hadden bovengehaald. Ik ga niet overdrijven als ik zeg dat er zeker een tachtigtal van die koppels aan het fietsen waren, allemaal zestigers en zeventigers. 

Daarna reed ik naar de Salamander in Mechelen a/d Maas. Normaal gezien zou ik aan dat houten fietsbrugje rechts afgeslaan zijn, maar ik voelde mij prima en ben dan maar rechtdoor gereden. Het was dan wel doorheen het centrum van Mechelen a/d Maas, maar op zondag is er sowieso minder verkeer. Daarna kwam ik aan de Maas in Kotem. Ik had niet direct plannen om onderweg te pauzeren maar het terras van de Ponderosa was geopend, en waarom niet, het was er gezellig druk. En zoals hoger gezegd, willen of niet, ik diende een (gratis) stuk vlaai te nemen bij de koffie. 

Terugkeren deed ik via de kerk en de velden van Uikhoven, vervolgens Hochter Bampd en dan naar Smeermaas. Daar zag ik enkele nieuwe borden staan met info over een mooie wandeling en de Zuid-Willemsvaart. Ik had dat verhaal eerder al eens gehoord dat niet de Koning van de Nederlanden de eerste spade in de grond had gestoken om een kanaal te graven maar dat het Napoleon was die er in 1808 mee begon. Zijn werk is nooit gerealiseerd maar in 1822 begon Willem er wel mee. 

De laatste foto is van de oude douanepost langsheen het kanaal. Zo, vrienden, het is bijna 14u00, tijd dus om de pc af te sluiten en te genieten van ene rustige zondag. Morgen moet ik voor de eerste keer naar de kinesist. Benieuwd hoe mijn spieren gaan aanvoelen na afloop. Nu heb ik nergens last van, zelfs met een fietstocht van 44 km. in de benen. 

"Actum est, domum redeundum nobis est".  Het is voorbij, we moeten naar huis terugkeren. Toen we gisteravond geen vervolg kregen van het eerste gejuich, wisten we dat het gedaan was voor onze landgenoten in de VS. We lagen op dat moment al in bed en we hadden ons al mentaal voorbereid op de eventuele herrie bij een overwinning. Zover is het dus niet gekomen, de kwartfinales bleken het einde te zijn. 

Deze voormiddag heb ik er eens een wandeling van gemaakt, vooral omdat mijn madam elders een tasje koffie wilde gaan drinken.  Met die warmte blijft ze in de namiddag liever binnen. Zo gezegd, zo gedaan. Nadien keerde zij huiswaarts terwijl ik nog eens naar Pietersheim wandelde.  

Ik vertrok via de bibliotheek, vroeger het Fraterhuis van de gelijknamige school. Ik heb er mijn broek versleten in het lagere onderwijs. Daarna wandelde ik Pietersheim binnen via een der hoofdingangen. De beroemdste boom, de Veldmaarschalk, ziet er heel gezond uit. En aangezien ze juist de poorten van de burchtruïne aan het openen waren, ben ik daar nog eens doorheen getrokken. 

Ik keerde terug via de grachten, langs atletiekclub Atla en de kinderboerderij. Het was een wandeling van bijna zeven km. Het gevoel zegt mij dat ik mij al fietsend beter voel dan al wandelend. Hoe ook, ik heb mij alleszins niet gehaast. 

Eenmaal thuis heb ik nog even voor sous-chef gespeeld. We bestellen regelmatig ons eten via Foodbag maar dat moeten we uiteraard nog steeds zelf bereiden met de ingrediënten die ons geleverd worden (meestal voor drie of vier dagen). Vandaag aten we veganistisch, heel lekker en voedzaam.  Fijn weekend. 

Het gaat de goede richting uit met mijn rug. Gisteren heb ik al geen pijnstillers meer moeten nemen (het doosje gaat terug naar zijn vriendjes-medicatie) en deze namiddag heb ik al de 1ste verdieping helemaal onder handen genomen met de stofzuiger. Maar weg is dat euvel uiteraard nog niet, Voltaren doet nog steeds zijn werk. En volgende week begint de kine. Maar ik mag wel stellen dat het dagelijks gefiets mij niet gehinderd heeft, integendeel. Nee, ik voel me er zelfs goed bij. Maar ik hou me wel in, niet te ver en geen hindernissen van betekenis nemen. 

Vandaag was mijn doel Herbricht, ons gehucht met nog slechts twee bewoners. Ik vertrok via Briegden naar de brug van Veldwezelt. Daarna reed ik over het fietspad Veldwezelt - Smeermaas/Lanaken. De boeren kunnen met dit prachtige weer goed doorwerken. 

Wij hebben diverse grensovergangen oa. dit kleine straatje, de Oude Heirbaan. Waar die paaltjes staan, dat is dus de grens. In Smeermaas zie je heel goed hoe smal de Maas op sommige plaatsen maar is.  Daarna passeerde ik Hochter Bampd op weg naar Herbricht. Zoals gezegd, wonen er nog slechts twee personen. Zij hebben geen oplossing voor hun paarden, daarom blijven ze er wonen.

Ik reed door tot in Kotem waar ik linksaf ging naar Boorsem en Uikhoven. De Sint-Joriskerk in Boorsem is van 1791, zeer oud dus. Terugkeren deed ik via de Zuid-Willemsvaart en de Oude God in Oud-Rekem. En die koffie luste ik wel op het Kerkplein in Lanaken. 

Het is te hopen - en ook te verwachten - dat er deze namiddag eens iemand anders dan Tadej een rit gaat winnen. Ik heb mij alvast ene lekkere Duvel klaar gezet. Schol. 

Ik heb het eens precies opgezocht wat "lumbago" juist betekent. En idd. het klopt met hetgeen ze zeggen. En die eerste zin, die neem ik ook maar ter harte, stilzitten is aan mij niet besteed. Maar zoals gezegd, alles met mate, rustig aan en weinig of geen hindernissen. Vandaag probeer ik ook voor het eerst van die Dafalgan af te blijven. Morgen misschien voor het eerst sinds één week, terug ene lekkere Duvel.  

Gefietst heb ik deze voormiddag tussen Veldwezelt - Mopertingen - Bilzen - Zutendaal. Ik vertrok via Briegden en Strodorp in Veldwezelt. Daar staat de kapel van O.L.Vrouw van Bijstand uit 1714. Vervolgens reed ik via de Bilzerbaan naar Mopertingen. Daarna was het rechttoe rechtaan naar Bilzen. Je passeert daar de Markt waar altijd de terrasjes volzitten. Zoiets kun je je in eigen dorp Lanaken nauwelijks voorstellen. 

Daarna reed ik onder de oude spoorbrug naar Munsterbilzen en Zutendaal. Daar ben ik mij bij Johan Nulens een tasje koffie gaan drinken. Je krijgt er altijd een kleine punt vlaai bij.  Terugkeren deed ik via de Bessemer waar ooit dat mooie gebouw een tolkantoor was. Op dat punt had ik de keuze, rechtdoor naar huis of nog een ommetje via Rekem. Ik koos het laatste, bergaf naar Rekem via de Ziepbeek en terug via La Butte aux Bois in Neerharen.

Zo, dit verslag is weer af. De hele namiddag heb ik weer de tijd voor de nodige rust tijdens het kijken naar de koers. Tot later.