Archief

Op zondagmorgen zie je niet veel individuele fietsers, ik was er één van. De meesten rijden dan allemaal in groep, soms wel groepen van twintig man zoals vandaag. Maar eerst wil ik even terugkomen op afgelopen nacht. Omstreeks 2u00 ben ik wakker geworden van het klank-en lichtspel. Het regende ook goed en een felle wind waaide rond ons huis. Ik heb maar direct alle ramen gesloten in de hoop dat het niet al te erg zou worden. Ik lag nog maar pas terug op bed, toen het stopte met regenen en ook het onweer trok weg. Het was dus bij ons letterlijk ene storm in een glas water. In Antwerpen en Vlaams-Brabant hadden ze minder geluk.

Ik ben wel terug in slaap gevallen, maar iets na zes waren we beiden klaarwakker. We zijn dan maar opgestaan en ons het ontbijt laten smaken. Daarna ben ik het bestelde brood gaan halen om vervolgens in mijn minimale fietskledij met de stadsfiets, een mooie tocht te maken.

Ik vertrok via Eigenbilzen waar de beestjes letterlijk aan het grazen waren tussen hun winterkledij. Waarom die daar nog lag ...??? En als je nog niet wist dat Belg. Limburg bij uitstek de meest Katholieke provincie is, dan moet je bij ons maar eens komen fietsen. Overal zie je kapellen, van die kleine straatkapellen, Heiligenbeeldjes en dies meer. En ze worden goed onderhouden, zelfs met regelmatig een bloemetje aan het beeldje.

Daarna trok ik naar Beverst waar overal in het centrum, de bewoners een garageverkoop aan het houden waren. Op sommige opritten, stond de koopwaar (lees: alles wat de mensen kwijt wilden) breed uitgestald. Even voorbij het centrum van Beverst kom je in de deelgemeente Schoonbeek. Dit stuk van het dorp is vooral bekend omwille van zijn kasteel. Mooie foto's maken, kun je daar altijd.

Terugkeren deed ik via Munsterbilzen, Zutendaal en de Bessemer. Daar fietste ik over een straat met twee namen, links Zutendaal, rechts Lanaken. Vandaag ben ik om terug te keren, de Molenberg naar beneden gereden. Je moet daar over een smal tweerichtingsfietspad rijden. En als daar dan groepen van twintig man aangereden komen, dan is dat tricky. Die groepen zouden beter op de openbare weg rijden. Vanaf vijftien fietsers is dat trouwens toegestaan. Mijn laatste foto maakte ik aan La Butte aux Bois. Ik vermoed dat ze veel hotelgasten hebben, de parking stond goed vol.

Deze namiddag is het weer afkoeling zoeken binnen in huis. We hebben wel iets te zien op tv, het BK wielrennen voor mannen en vrouwen. Vanaf morgen wordt het minder warm. Joepie!

Ze hebben het toch geflikt, de Rode Duivels, de wedstrijd winnen en daarbij ook nog eens groepswinnaar worden, wie had dat nog gedacht ....???  Wij hebben alleszins de wedstrijd niet gezien, we zagen de uitslag op onze gsm. Gezien wij al vroeg wakker waren, genoten we van een vroeg ontbijt. Daarna trok mijn vrouw naar de winkel en ik had goesting in een fietstocht met de stadsfiets. 

Een echt doel had ik vandaag niet, ik wist dat ik naar Kanne wilde fietsen en daarna naar Maastricht, de rest van het parcours lag nog open. Maar vooreerst diende ik mijn drinkbus klaar te maken, vol met water uiteraard maar ook een zakje suiker en een mespunt zout. Zo vertrek ik meestal. 

Ik vertrok in Briegden aan het Albertkanaal. Wat verderop in Vroenhoven diende ik te laveren langs een omgevallen boom. In Kanne fietste ik eerst onder de brug door - ik was deze morgen fietser nr. 34 - en daarna die brug over om via de Jeker en het Château Neercanne aan mijn linkerzijde, naar Maastricht te rijden. Zoals meestal stop ik altijd in het Aldenhofpark bij de oude stadswallen en het standbeeld van d'Artagnan. 

Daar nam ik het besluit om niet rechtstreeks terug te keren naar Lanaken maar om nog ene stevige omweg te maken. Ik fietste de Maas over via de Sint Servaasbrug om vervolgens rechts af te slaan naar Gronsveld. Daar maakte ik nog eens een foto van de Torenmolen en een weide met paarden. Dat vergezicht maakte ik in Amby, een van de 44 wijken van Maastricht. Tot 1970 was dat een zelfstandig dorp. Nu wonen er +/- 6.500 inwoners. Het kasteel Geusselt dat ik later op mijn rit nog voorbijreed, ligt ook in Amby. 

Maar eerst kwam ik nog een ontdekking tegen op weg naar Rothem (deelgemeente van Meerssen). Ik zag langs de kant van de weg ene wielertoerist zijn drinkbus "ergens" inzetten. Nieuwsgierig als ik ben, ben ik even gestopt en dat "iets" bleek een watertappunt te zijn. Ik fiets daar jandorie zo dikwijls voorbij en het was mij nog nooit opgevallen. Het is wel op een wegje dat bergop loopt, misschien vandaar .... Hoe ook, het water is heel verfrissend.  Ik ga eens nazien of er nog meer van die watertappunten zijn.

Terugkeren deed ik dus via het kasteel Geusselt, de Noorderbrug en Smeermaas. Ik was iets vóór tien uur terug thuis. Daar stond een ganse fles met een fris drankje op mij te wachten.  Dadelijk effe mijn tijd nemen om de commentaren te lezen over de Rode Duivels en dan is het weer met de benen omhoog. Momenteel is het bij ons 31° Hou alles koel. 

Warm genoeg mensen? En toch moet ik zeggen dat ik een behoorlijke nachtrust heb gehad. Uiteraard waren alle ramen op verdieping 1 en 2 open (behalve die van onze slaapkamer) en dat slapen in Adamskostuum helpt ook veel. In tegenstelling tot vele anderen die zich "nachtbrakers" noemen, lagen wij al omstreeks 22u20 op bed. Om 7u00 zaten we aan het ontbijt. 

Nee, mijn fietstocht van gisteren heeft me absoluut geen moeilijkheden bezorgd, integendeel, het kopje (lees: mijn geest) voelt behoorlijk fris aan. Ik moet me af en toe kunnen uitleven en zo lang mijn lichamelijke gesteldheid het toelaat, zal ik dat blijven doen. Die illustratie van een bomma is me op het lijf geschreven. 

Ik moet trouwens nog een kleinigheid over gisteren vertellen. Omdat ik zo vroeg al aan het fietsen was, heb ik veel speedpedelecs gezien voor het woon-werkverkeer. Ik overdrijf niet als ik zeg dat het er minstens twintig waren die ik gezien heb. Ook de koersfiets wordt in deze tijden van het jaar gebruikt om te gaan werken. Dat zie je aan dat rugzakje dat ze bijhebben. 

Vandaag dus geen fiets, mijn echtgenote beschouwd dezer dagen als dagen om te overleven. Ik wilde haar dus niet onnodig stress bezorgen. Uiteraard moet er wel iemand de deur om brood te gaan halen. Dat is in theorie altijd mijn taak. En omwille van het vroege uur dat ik de deur uit ging (7u32) ben ik eerst een wandeling gaan maken. 

Onderweg kwam ik een mooie GFT-container tegen. Die containers worden trouwens vandaag leeggemaakt maar de PMD-zakken worden uitzonderlijk niet opgehaald. Daarna trok ik naar Pietersheim waar ik ook eens aan "kortbij-fotografie" gedaan heb. Het zou een Cosmea zijn. Ik ken niks van planten en heb het dus opgezocht. 

Daarna wandelde ik langs de burchtruïne en de grachten om het domein te verlaten aan de kinderboerderij met zijn damhertjes. 

Afsluiten doe ik met een vleugje humor, de ventilators vliegen de deur uit. Hou het de rest van de dag koel. 

9u55, dat was het uur dat ik terug thuis kwam van een mooie fietstocht. Nee, ik was niet op mijn achterhoofd gevallen om met zulk weer te gaan fietsen. Ik had daarentegen voldoende voorzorgen genomen.  Ik had de wekker gezet op 5u00 en wilde asap gaan fietsen. Uiteindelijk was het 5u47 toen ik vertrok. Gisteravond had ik mijn fiets al nagezien en de banden opgepompt. Daarenboven had ik voldoende stroken met véél killesjaai (lees: schaduw) in mijn parcours gestoken (onder de bomen of door het bos). Nee, ik heb nergens last van gehad. 

Natuurlijk moet je in je hoofd ook 100% zijn, anders doe je zoiets niet. Maar ik ken mezelf en ik weet dat ik dergelijke sportieve activiteit aankan. Uiteraard had ik voldoende water bij, koekjes en een banaan. Ik vertrok via Gellik waar ik de zon in de rug had. Zo tegen de zon infietsen, is niet zo fijn, je moet goed uitkijken voor tegenliggend verkeer. Maar je kunt je parcours nog zo goed uitgekiend hebben, die zon heeft me toch een paar keer parten gespeeld waardoor ik mijn snelheid moest matigen. 

Daarna zag ik in Munsterbilzen verschillende velden en akkers met laaghangende mist. Het leverde een mooie foto op. In Schoonbeek, deelgemeente van Beverst, ben ik vandaag voor het eerst blijven stilstaan bij dat lemen huisje. En dan kwam het, omleidingen. Dat begon in Diepenbeek om dat vervolgens in Hasselt nog eens tegen te komen. Gelukkig was het fietsroutenetwerk goed aangepast. 

In Hasselt zelf fietste ik langs de achterkant van de Japanse Tuin. Vervolgens kwam het uiteindelijke doel van mijn tocht in 't zicht, Bokrijk met "fietsen door het water". Het was er nu nog heel rustig, het was op dat moment nog geen acht uur.  Vanaf dat punt was het weer fietsen doorheen de bossen naar Transportfirma Essers. Genk heeft verschillende deelgemeenten, vandaag was het vooral Winterslag waardoor ik fietste, oa. ook op die plek met dat brugje. 

Mijn parcours kwam vandaag voorbij het echte centrum van Genk, oa. langs Shopping 1, de donderdagmarkt en de Molenvijvers. Daarna passeerde ik Kattevennen. Terugkeren deed ik via Zutendaal, de Duivelsberg en Boorsem. In dat laatste dorp staat de mooie molen "de Stormvogel". Van een pauze en van nog meer foto's maken, was op dat moment al geen sprake meer.  Ik wilde vooral tijdig terug thuis zijn vóór de grote hitte zijn warme deken over ons heen zou leggen, en dat is uiteindelijk ook gelukt. Mijn biertje "Duvel 666" heb ik mij tijdens het middageten laten smaken. 

Afsluiten doe ik met een minder fijne noot. Tijdens mijn rit bereikte mij het bericht dat de oudste kip van onze dochter vertrokken is naar de eeuwige jachtvelden. In feite leefde Vlek - zo was haar naam - al in geleende tijd. Hoogbejaard zoals ze was, liep ze nog goed mee met de rest, maar de warmte van de laatste dagen heeft haar uiteindelijk het leven gekost. 

Deze jongen gaat seffens met de benen omhoog op een koel plekje. Dat heb ik wel verdiend na een tocht van 80 km. Morgen zal het veel minder zijn, dan bereiken ons historisch hoge temperaturen. Op een korte wandeling na (oa. naar de bakker) zal ik niet veel buiten komen. Hou het hoofd (en ook de rest) koel. 

Vanmorgen stond ik al om 7u10 bij de bakker, en je mag één keer raden, .... jawel, ik moest buiten wachten wegens té veel volk in de winkel. Nu met dit weer was dat natuurlijk geen probleem. Ik denk dat iedereen tijdig overal naar toe wilde gaan, deze namiddag zal het weer bakken en braden zijn. 

Gisterenavond, iets na 20u00, kon ik het niet laten om toch even de deur uit te gaan. Ik wilde een kleine wandeling maken. Op tv is er voor ons niks te zien en je kunt niet altijd een boek lezen. Die wandeling was er eentje door verlaten straten, geen mens te zien, zelfs geen BBQ-geuren te bespeuren. Het was net geen 5 km. 

Nadat ik dus deze ochtend naar de bakker was geweest, kon ik tijdig aan een fietstocht beginnen. Mijn doel vandaag was om in Kotem te Maas over te steken en terug te keren via Maastricht. Ik vertrok via de bunker in Neerharen en vervolgens naar Herbricht aan de Maas. Waar de paarden enigzins beschutting vinden, daar troepen ze met zijn allen samen. 

Vervolgens stak ik dan in Kotem de autostradebrug over, de veiligste weg naar Elsloo. Fietsers hebben hier een afzonderlijk rijvak. In Geulle nam ik een foto van de Sint-Martinuskerk en een zicht op het dorp. Daarna fietste ik verder naar Itteren waar alle straten mooi bebloemd zijn, een lust voor het oog. 

Tenslotte passeerde ik ook nog de kasteel-hoeve in Borgharen. Dit is een B&B en ligt pal naast het kasteel. Terugkeren deed ik via Maastricht en Smeermaas. Rond 10u30 was ik thuis, tijd voor een lekker verfrissend drankje.  Daarna heb ik mij weer met volle moed aan de telefoon gezet om antwoorden op mijn vragen te krijgen van onze Federale Overheid. En wonder boven wonder, ik heb enerzijds iemand aan de lijn gekregen en anderzijds viel haar antwoord gunstig mee voor ons. Voor de rest van de dag ga ik mijn hoofd koel houden, voor jullie hetzelfde. 

Het ziet er naar uit - ik ga zeker niet te hoog van de toren blazen - dat mijn Stravaproblemen zijn opgelost. Er bestaat een systeem dat je app automatisch in pauze gaat als je ergens blijft stilstaan. Volgens AI kan het soms zijn dat je app niet direct terug opstart als je opnieuw vertrekt, zeker als je ergens staat waar je gps-signaal effe kan wegvallen (onder een boom of brug ...). Ik heb die automatische pauzering vandaag uitgeschakeld en normaal gezien klopt alles (tijd en aantal kms.) met de werkelijkheid. Hoe zeggen ze dat, .... "hout vast houden"! 

Het werd dus vandaag een fietstocht. Ik moest wel even wachten tot mijn halve trouwboek terug was van het winkelen. We zetten 's morgens alle deuren en ramen ver open om het huis wat te laten afkoelen. We hebben geen airco. Daarna kon ik vertrekken, opnieuw langs het Albertkanaal vanaf Briegden. 

In Kanne was ik vandaag fietser nr. 90, toch al heel wat voor dat vroege uur. Wat verderop aan de sluis van Lanaye moest ik bij de naam van dat schip automatisch denken aan de Amerikaanse groep Nirvana met Kurt Cobain als frontman. Hij zingt nu sinds 1994 op de eeuwige Jachtvelden samen met zijn companen Jimi Hendrix, Janis Joplin, Jim Morrison en Brian Jones. Samen vormen ze de club van "27" omdat ze op die leeftijd overleden. 

Ik vervolgde mijn weg naar Lixhe aan de Maas. Aan de brug stak ik die Maas over om even in Vlaanderen te fietsen, in Moelingen. Lang duurde dat echter niet, met het links afslaan was ik al onmiddelijk in Eijsden, Nederland. Speciale woningen trekken altijd mijn aandacht alsmede die beeldengroep. Aan Hotel-Kasteel Van Oys, zag ik verschillende oude auto's staan. Het was voor mij de moeite om er wat foto's te maken. 

Terugkeren deed ik via het Provinciehuis in Maastricht, de Noorderbrug en de enige helling van de dag, de Sandersweg. In Lanaken in het Uilenspiegelpark zag ik een volledig nieuwe constructie aan de Langkeukelbeek. Misschien nuttig om te weten voor mijn dorpsgenoten. 

Misschien ter info: in Lanaken is het nu (13u49) 27°, best draaglijk dus. Donderdag en vrijdag gaat dat een bakoven zijn. 

Jammer maar helaas, het resultaat van onze Nationale voetbalploeg is niet zoals verhoopt. Ik heb de wedstrijd niet bekeken en kan dus ook niet oordelen of ze nu wel of minder goed gespeeld hebben. Ik heb er wel zo mijn mening over. Het zijn individueel allemaal goede spelers, maar ze in 'n team laten functioneren, dat is andere koek ... Hoe ook, toen wij gisterenavond ons bed opzochten met het raam open, bleef het opmerkelijk stil buiten. 

Zoals eerder al gezegd, ik ga er mijn slaap niet voor laten. Ik vind het alleen jammer voor al die supporters die vele duizenden euro's hebben betaald om ter plaats de wedstrijden te gaan bekijken.  Vandaag had ik andere katten te geselen, ik diende telefonisch enkele vragen te stellen aan onze Federale Overheid. En wie dat eerder ook al eens heeft moeten doen, dan weet je dat je geduld moet hebben, ... véél geduld ! Ik ben er bijna de hele voormiddag mee bezig geweest. En toen ik uiteindelijk iemand te pakken had, heb ik nog maar deels antwoord op mijn vraag gekregen. Toen ik mijn volgende vraag stelde, verwees de nochtans vriendelijke dame mij naar een andere dienst. Ze gaf mij het telefoonnummer. En daar ben ik dus vandaag niet binnen geraakt. Morgen opnieuw proberen. Er zou toch eindelijk één nummer moeten zijn voor al je vragen. 

Hierdoor kon ik pas in de namiddag aan een sportieve activiteit beginnen. Ik had wel goesting om te gaan fietsen. Mijn vrouw was wel niet zo enthousiast met mijn plan maar toen ik vertelde dat ik het niet te ver en niet te lang ging houden, kreeg ik de zegen. Het doel was om naar Kanne te fietsen. 

Ik vertrok aan de brug van Briegden naar het Albertkanaal. De eerste foto maakte ik al vroeger deze ochtend, op de terugweg van de bakker. In Kanne ben ik even gestopt aan die boot met schroot, ijzer en aluminium. Daarna fietste ik door tot aan de sluis van Lanaye om daar links af te slaan, naar Petit-Lanaye. In feite is dat een kl..teweg, veel betonplaten, gelukkig had ik de stadsfiets bij met bredere banden. 

Nadat ik doorheen Maastricht gereden was, kwam ik toe in Smeermaas aan de Maas. Ik zag er verschillende kajakkers en daarnaast ook vele runderen en paarden die pootje aan het baden waren in het water. Die dieren weten hun plan te trekken. 

Terugkeren deed ik via de oude Sint-Petronellakapel in Rekem. Ze is van 1620. Onderweg maakte ik in Maastricht ook nog ene foto van een mooie woning. Doorgaans vallen mij dergelijke huizen direct op. Wat mij vandaag ook opviel, dat zijn de vele mensen met een of meerdere tatoeages op hun lijf. Nu met die hitte en het ontbreken van veel kledij, valt dat des te meer op. Ben ik op dat vlak een seut of is dat er altijd al geweest? Het feit is dat het meer en meer begint op te vallen. Van mij moeten ze afblijven met hun naalden. 

Om af te sluiten, mijn GSM-problemen en daardoor ook mijn Strava-problemen blijven voortduren. Normaal gezien heb ik +/- 35 km. gefietst, Strava houdt het bij een goei 20 km. Ik moet toch eens gaan uitkijken voor een nieuwe gsm. 

Wij hebben toch ook ons deel gehad van het noodweer. Bij ons in Lanaken heeft het deze nacht hard geregend en er was een geweldig klank- en lichtspel. Gelukkig was er bij ons geen schade, elders was dat wel het geval. 

Toen ik vanmorgen om iets na 8u00 de deur uit ging, zag ik op vele plaatsen nog grote plassen water staan en onder de bomen lagen veel afgerukte takken. Het begon zelfs nog een klein beetje te regenen zodat ik mij genoodzaakt zag om even te gaan schuilen in een bushokje. 

Maar iets later begon de zon toch weer ongenadig te schijnen. Ik vertrok langs de Kinderboerderij op de Neerharenweg. Die straat wandelde ik af tot op het einde met de kruising van de grote weg Lanaken - Maasmechelen. Daar stak ik over, de Keelhoffstraat in. Ik vind het nog altijd jammer dat het merendeel van die oude straatnaambordjes weggenomen zijn. Die bevatten veel info en daarnaast zijn ze kleurrijker dan de huidige. Dit bordje mag voor mij blijven hangen. 

Op diezelfde straat was het wat spelen met de zon. Daarna ging ik rechtsaf, de Heirbaan in. Ik wandelde door tot aan de bunker en de sluis van Neerharen om vervolgens terug te keren langs het Verbindinskanaal. Wat mij vandaag opviel is dat ter hoogte van de brug van Tournebride, vele bomen dood zijn of op sterven na, dood zijn. Hopelijk worden ze gekapt en vervangen door jonge boompjes.  

En eens de zon te zien was, begon het fietsverkeer toe te nemen. Het was een komen en gaan op het jaagpad. Ik heb vandaag bewust een wandeling gemaakt ipv. een fietstocht, met al die vuiligheid op de wegen .... Bijna thuis zag ik een vlag hangen ter ondersteuning van onze ploeg die straks speelt. Ik ben benieuwd of ze het kunnen waarmaken. 

De Nederlandse ploeg heeft gisteren geschitterd, dat kon ook niet anders met zovele supporters in Houston. Afsluiten doe ik met muziek van Fleetwood Mac, de beroemde LP Rumours. Ik heb de LP in mijn bezit maar op YouTube zet ik ze nog dikwijls op. 

"Nie leute" oftewel geen plezier is een West-Vlaamse uitdrukking. Soms hoor je dat al eens zeggen, maar die term heb ik toch niet opgenomen in mijn woordenschat, of het zou moeten zijn voor dat kleine moment dat ik vandaag mijn ketting terug moest leggen. Ik heb er wat vuile handen aan overgehouden. Maar verder hoor je mij niet klagen. 

Trouwens, voor ik het vergeet, wij hier in Limburg zijn gisteren en vannacht ontsnapt aan het noodweer, we hebben zelfs geen druppel regen gezien. Hopelijk blijft dat zo de volgende dagen.  Vandaag ben ik er weer met mijn stadsfiets op uitgetrokken, gewoon vertrekken en kijken waar ik zou uitkomen. Ik had wel tegen mijn vrouw verteld dat ik naar As zou fietsen, kwestie van haar min of meer te laten weten waar ik zoal uithang. 

Ik vertrok via de brug van Eigenbilzen naar Zutendaal waar ik de oude pastorie voorbij fietste. Hoe het komt weet ik zelf niet, maar het feit is er dat ik nog nooit gestopt ben aan dat oorlogsmonument in Wiemesmeer, een deelgemeente van Zutendaal. Het werd in 2004 opgericht als aandenken aan de 60ste verjaardag van de bevrijding van Zutendaal op 14-9-1944. De tank zelf is naoorlogs en werd in WO II niet gebruikt. 

Daarna fietste ik naar As om kort aan het station, rechts af te slaan richting Mechelen a/d Maas. Halverwege de rit naar het centrum, ging ik weer rechtsaf naar "fietsen door de heide". Als ik zo vandaag rond mij keek, dan was het precies of iedereen aan het fietsen was, wat een drukte op sommige plaatsen.  En niet alleen door de dagjesfietsers, maar ook door de vele groepen wielertoeristen.

Juist toen ik aan de brug van "fietsen door de heide" wilde beginnen, sprong mijn ketting er af. Ik had juist een pauzeplek in mijn hoofd gezet, maar daar ging dan die pauze. De tijd die ik nodig had voor een tas koffie ging nu verloren aan het opnieuw opleggen van die ketting en vooral aan het een beetje proper maken van mijn handen. Het zij zo. 

Terugkeren deed ik via de Duivelsberg in Opgrimbie (nu bergaf), langs de Aspermansvijver en La Butte aux Bois in Neerharen.

Eindigen doe ik met een oude foto van een trein die halt hield in Lanaken. Het zal voor onze burgemeester een droom blijven om het openbaar vervoer uit te breiden met een tram of trein. De muziek van Santana en Knopfler is ideaal voor een warme dag zoals vandaag. Hou het hoofd koel. En die 10 km. extra op mijn kaartje, waarschijnlijk ben ik met mijn lompe vinger tegen de pauzeknop aangekomen van mijn Strava-app bij het maken van een foto. Stom natuurlijk. 

Niks zo plezant als een niet-voorbereid fietstochtje, ik bepaalde tijdens de rit mijn parcours. Gelet op de warmte van deze namiddag wilde ik deze voormiddag toch iets sportiefs doen. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar deze nacht zou het goed geregend hebben in Lanaken. "Zou" is het juiste woord want geen van ons beiden is er wakker van geworden. Ik zag het wel onderweg, vooral in Hochter Bampd waar de straat nog nat was en vele afgevallen takjes, lager her en der verspreid. 

Na een rustige ochtend, vertrok ik iets na 9u00 richting Smeermaas. Op het einde van de Maasdijk begint het natuurreservaat Hochter Bampd. Daar had ik vandaag weer een ontmoeting met de Konikspaarden. De dieren versperden het hele fietspad. Ik was niet alleen om daar effe voet aan de grond te moeten zetten. Maar als je rustig omheen de dieren fietst, dan is er niks aan de hand. De paarden zijn wel wat gewoon, maar het blijven wilde dieren. 

Daarna fietste ik naar Herbricht, het gehucht met nog twéé inwoners. Wat verderop zag ik het veer richting Uikhoven varen met een goede lading fietsers erop. Het volgende dorp was Kotem met zijn tank uit WO II. Toen ik toekwam aan de Zuid-Willemsvaart, ging ik linksaf, terug naar huis. Er zijn natuurlijk diverse mogelijkheden om thuis te geraken, vandaag koos ik de route doorheen Oud-Rekem. Op de Herenstraat steekt de Directeurswoning uit boven de straat. Hier verbleef de directeur toen het oude kasteel nog gebruikt werd als psychiatrisch centrum. 

Om mijn rit af te sluiten wilde ik vandaag nog eens de Duivelsberg beklimmen. Maar eer het zover was, trakteerde ik mezelf toch eerst op een goei tas koffie in Brasserie Aspermans.  Op de Duivelsberg zelf heb ik nog eens goed rondgekeken, maar die duivel ben ik er nog nooit tegengekomen. Bedoelen ze met die duivel misschien die 10% hoogtestijging? 

Via Zutendaal reed ik door tot in het gehucht Bessemer. Daar zijn ze nog steeds aan het zoeken naar een lijk. En eens thuis, kreeg ik een bericht van onze dochter dat ze hun hoogbejaarde kip met dit warme weer binnenhouden. Zo mensen, dadelijk zal er niet veel meer gedaan worden.