Archief

Voor ik met mijn verslag begin, wil ik even stilstaan bij de eerste twee afbeeldingen. Het is nu precies 10 jaar geleden. Hier zijn verder geen woorden voor nodig. 

De rest van mijn verslag zal kort zijn, ver weg ben ik niet geweest en deze namiddag hebben we 'n familiefeest. Deze jongen moet zich nog wat opfrissen om niet in "affronten" te vallen (hè, daar zit 'n reukje aan ..., ha, ha, ha). 

Ik vertrok via de Hoenderbroekstraat en de Pannestraat om vervolgens langs de Sportoase te wandelen. Vandaar zette ik koers naar het kanaal waar ik de restanten van de laatste windmolen eens van de andere kant kon fotograferen. De zon was - en is nog steeds - van de partij. Het zal dus nog ene mooie zondag worden. 

Terugkeren deed ik via de tunnel onder de Europalaan. Blijkbaar zijn er in Lanaken ook KRC-supporters. Ik ben benieuwd of ze straks het laken naar zich toe kunnen trekken. Eerste vereiste is zelf winnen en het tweede - het voornaamste -  is dat Gent punten moet laten liggen. Het zou jammer zijn dat Genk ontbreekt bij de top-zes. 

Vervolgens kwam ik terug langs het gemeentehuis en het Uilenstraatje. De bomen beginnen al 'n mooie kleur te krijgen. 

Zo, dat was het weer voor vandaag. Normaal gezien ga ik morgen namiddag fietsen. 

Twee doelen stonden vandaag op mijn menu, gaan wandelen en in de namiddag het gazon grondig afrijden. Ja, dat gazon was iets voor de namiddag, 's morgens is dat nog vochtig, niet ideaal voor mijn grasmaaier. Dat stipuleerde dat ik best al in de voormiddag moest gaan wandelen. Fietsen had ook gekund, maar op dat vlak heb ik deze week al méér dan mijn best gedaan. 

Ik vertrok via het Uilenstraatje en het centrum (plein voor het rusthuis) naar de Industrieweg. Daar liggen de restanten van de laatste windmolen nog te wachten op transport. En eens je alle bedrijven aan de linkerkant van de Industrieweg gepasseerd bent, kun je linksaf naar Oud-Caberg via de Van Akenweg, de hoofdstraat van het dorp. 

Doorheen de velden heb ik mij niet gewaagd, zoals die man met hond. Het stuk onverhard tussen dat ijzeren kruis en het dorp zelf, was voor mij al voldoende. Meestal wandel ik voorbij de kerk linksaf, de Postbaan in. Ook vandaag deed ik dat, voornamelijk om 'n foto te maken aan Boerderij Poshoof. Het bedrijf werkt volledig biologisch. Je kunt er producten gaan kopen, de korte keten noemen ze dat. En die spreuk op die steen, die stond mij ook aan. 

Terugkeren deed ik via de Brusselseweg waar ik Hoeve de Zouw eens van op 'n afstand kon bekijken. Daarna was het gewoon rechtoe - rechtaan terug naar huis. Op het Kerkplein stonden enkele mensen te kijken naar iets, 'n vogeltje zo bleek. Het beestje kon niet meer vliegen en is dus letterlijk 'n vogeltje voor de kat. Dat is uiteraard de natuur. De kinderen in de menigte vonden het maar zielig. Helemaal thuis was ik uiteindelijke nog niet op een-twee-drie. Je komt al eens gekend volk tegen, zoals Wilfried en Michel. Met beiden had ik nog ene babbel. 

Nu ik dit verslag aan 't afsluiten ben, verneem ik dat mijn landgenote Lotte de prestigieuze Milaan - Sanremo op haar palmares geschreven heeft. 

Om te eindigen nog iets over mijn "uitspraak van de dag". De uitspraken waarmee ik begonnen ben - en waar ik nog 'n heel tijd mee voort kan - de auteur van deze uitspraken heb ik vandaag gecontacteerd. Ik wilde héél zeker zijn dat ik deze uitspraken mocht publiceren. Ik ken de man goed - en hij kent mij - en hij had er geen enkel probleem mee. Hij vond het zelfs 'n eer dat ik zijn uitspraken goed vind. Bij deze dus. 

Mijn ingeving deze voormiddag heeft toch vruchten afgeworpen. Ik voelde het al deze ochtend toen ik naar de bakker ging, het was vrij fris. Ik wilde al rond 'n uur of tien / halfelf gaan fietsen en ik dacht dat 'n extra joggingbroek over mijn koersbroek wel eens zijn nut kon hebben. En ik was blij dat ik dit gedaan heb. Met het ouder worden voel ik dat de spieren warm moeten blijven. 

Ik vertrok via Zutendaal en Kattevennen in Genk. Ook hier wordt 'n herinnering gebracht aan de gruwel van een oorlog, hier 'n Brits toestel dat neergehaald werd op 12 mei 1940.  En dan heb je aan de Molenvijvers die brug waar je zot gedraaid bent eens je boven bent. Ha, ha, ha.  In Winterslag ben ik toch even gestopt aan de oude mijngebouwen. Ik wist het zelf niet dat hier op 28/7/1914 de eerste steenkolenklomp werd bovengehaald van het Kempische bekken. 

Vervolgens kwam ik aan de Wijers in Zonhoven, het doel van mijn fietstocht. Het is jammer dat ik mij moest beperken met het maken van foto's. Het is daar prachtig fietsen. Heel op het einde van dat fietspad, heb je 'n brug met wederom 'n zeer mooie muurschildering. Een vriendelijke man wilde wel 'n foto van mij nemen. 

Terugkeren deed ik via het Albertkanaal in Hasselt. En 'n fietstocht maken zonder 'n foto van 'n kapel, dat gebeurt niet dikwijls, dus ook vandaag niet. Deze kapel van O.L.Vrouw der Smarten staat op de grens tussen Diepenbeek en Genk. Vandaag heb ik in feite wat misgetast met het maken van mijn route. Ik heb meer gravelstroken, kasseistroken en onverharde wegeltjes onder de wielen gekregen dan ik verhoopt had. Gelukkig was het overal droog. Ik heb op die paden wel mijn snelheid gematigd waardoor bij de uiteindelijke afrekening, mijn gemiddelde snelheid minder hoog was. Op een van die paden, fietste ik langs het kasteel van Schoonbeek. 

Op het einde ben ik nog naar Maastricht gereden en ben er pardoes op de wekelijkse markt terechtgekomen. Dat was dan effe te voet mijn weg zoeken. Op de weg richting Smeermaas zag ik ineens die bloemen- en kaarsenzee. Ik kom hier bijna wekelijks voorbij - ofwel te voet of per fiets - maar die opstelling zag ik voor het eerst. Het ging om twee mensen die blijkbaar recent verongelukt zijn. En kan ik dergelijke fietstocht afsluiten zonder mijn favoriete biermerk .... 

Om helemaal af te sluiten, ook vandaag en in de toekomst, mijn "uitspraak van de dag". 

Voor ik met mijn dagelijks verslag begin, wil ik jullie eerst iets mededelen. Vanaf vandaag start ik met iets nieuws. Op het einde van mijn fotoreeks zal ik in de toekomst elke dag 'n "uitspraak van de dag" plaatsen. Ik snuister geregeld het internet af en daarbij stoot ik op veel opmerkelijke uitspraken. Veel van die uitspraken heb ik intussen verzameld en wil ze jullie dag na dag tonen. Uiteraard heb ik mij afgevraagd of op die uitspraken 'n eigendomsrecht ligt en waarbij kopieëren en verspreiden verboden is. Maar nergens heb ik dat expliciet zien staan. Ik laat jullie dus meegenieten. Natuurlijk dank ik iedere auteur van zo'n uitspraak, of die nu wel of niet ontsproten is uit eigen brein. Veel van die uitspraken zijn zo uit het leven gegrepen, laat jullie dus verleiden tot 'n glimlach. 

Maar nu terug tot de orde van de dag, mijn sportieve prestaties. Deze voormiddag heb ik voor het eerst dit jaar mijn gazon gemaaid. Nu, gemaaid is 'n groot woord, het was eerder de resterende bladeren en takjes opzuigen. Ik had mijn machine dan ook in de hoogste stand gezet. Een der volgende dagen ga ik het gazon echt maaien. In de namiddag ben ik gaan wandelen. 

Het was mijn bedoeling om naar Opgrimbie te wandelen, maar gelukkig maakte mijn echtgenote mij er op attent dat er vandaag door chauffeurs van De Lijn gestaakt wordt. Het had zomaar gekund dat ik na 'n wandeling van +/- 10 km. geen bus meer terug had. Ik ben daarom dan maar gewoon het bos ingetrokken. 

Ik vertrok via 'n klein zijpad van de Asbeekweg om uit te komen achter de watermolen van wijlen Miet. Daarna ging ik linksaf om voor 'n deel de gecombineerde blauwe en rode route te volgen. Veel foto's kun je wel maken in het bos, maar dat zou toch 'n beetje saai zijn. Ik beperkte mij dus tot enkele kiekjes. In Pietersheim is er natuurlijk altijd veel meer te zien, de ingang naar de Goudkust, de mooie dreef en de grachten aan het kasteel. 

Terugkeren deed ik via de Broekstraat. Dadelijk 'n nieuwe fietstocht maken voor morgen. Het was bijna gelukt om vriend Hubert mee te krijgen, maar op vrijdag heeft hij andere bezigheden. Het zal dan voor ene volgende keer zijn. 

Als het brood op is - of bijna op is - dan heb je twee keuzemogelijkheden, ofwel haal je daags voordien wat brood uit de vriezer, of je staat samen met de kippen op om vers brood te gaan kopen. Ik koos voor het tweede vandaag en zo stond ik al om 7u15 bij de bakker. Ik profiteer er dan van om ene lekkere croissant mee te nemen. 

De voormiddag stond in het teken van allerlei bezigheden, de tuin, schoenen poetsen, naar de bibliotheek enz. In de namiddag stond dan mijn aangekondigde fietstocht naar Heppeneert op het menu. Gezien er toch redelijk wat wind was, had ik gekozen om mijn heenrit voornamelijk doorheen de bossen te maken, zo was ik toch wat beschut voor die wind. 

Ik vertrok via de Bessemerberg naar Zutendaal waar ik rechts afsloeg naar de toeristische trekpleister "fietsen door de heide". Daarna op de weg Mechelen a/d Maas - As, ging ik linksaf naar het station van As. Daar begint de fietsnelweg F751 oftwel het oude kolenspoor tussen As en Maaseik. Ik was vandaag fietser nr. 192 op die snelweg. Als je deze route volgt, rij je op 'n bepaald moment over de Zuid-Willemsvaart. 

In Heppeneert was de kapel ter ere van Sint-Theresia van Lisieux, het eerste wat ik er zag. De kapel is gebouwd in 1926 door de familie Deckers als dank voor de behouden terugkeer uit WO I van 'n familielid. Aan de kerk van Heppeneert ben ik vandaag gestopt aan brasserie De Wingerd voor 'n tas koffie en 'n stuk puddingvlaai met knöbbelkes, lekker. 

Terugkeren deed ik gewoon langs de Maas, oa. doorheen Dilsen en Vucht. In dat laatste dorp werd er geschiedenis geschreven omdat ene onvoorzichtige Duitse piloot zich vergiste bij het landen. Het begin van WO II is daarom met enkele maanden uitgesteld geworden door Hitler. Die zuil refereert naar het water en wordt waterzuil genoemd. 

Het weer was zonnig en met wind in de rug, vorderde mijn rit optimaal. Desondanks had ik er toch dorst van gekregen en in Neerharen zag ik 'n mooi terras - uit de wind - met heel wat andere genieters van het goede leven. Mijn merk dus en die smaakte, ... zoals altijd. 

Ik zag kans om de kaap van 80 km. te overschrijden, ik had nog wat tijd om vóór het avondeten thuis te zijn. Ik maakte daarom nog 'n lus via Smeermaas en Gellik. Uiteraard ben ik weer méér dan tevreden over mijn fietstocht, ik haalde 'n gemiddelde van 22 km/uur. Soms was dat tegen 30 km/uur met wind in de rug, soms ging dat 'n pak trager omwille van de wind. Tot morgen. 

Gisteren was er nog wat twijfel over vandaag, wandelen of fietsen. Maar deze morgen nam dat gemiezer alle twijfel weg, het werd wandelen. Je ziet het niet altijd op de buienradar, maar toen ik vanmorgen mijn neus buitenstak om naar de glascontainer te fietsen (twee volle draagtassen) voelde ik het direct, nattigheid. De straten waren uiteraard ook vochtig, geen omstandigheden dus om te gaan fietsen. 

Vandaag wilde ik eens gaan kijken naar de afbraak van de drie resterende windmolens langsheen de Industrieweg. Die molens hebben hun tijd gehad en zijn aan vervanging toe, groter en hoger. Één molen stond nog recht, zij het zonder wieken. Enkele wieken heb ik zien liggen en zo van kortbij, besef je pas hoe groot ze zijn. 

Aan de grenspaal ging ik linksaf naar Oud-Caberg. In het dorp zelf ben ik niet geweest, enkel in de velden rondom het dorp. Zo ging ik dus aan de steen op het Lanakerveld, linksaf om vervolgens naar de oude veldkapel te wandelen. Gelukkig had ik mij qua schoeisel goed voorzien want het was slalommen langsheen de vele plassen en slijkstroken. 

Onder het oude spoor en langs Hoeve De Zouw, keerde ik terug via de grens in Smeermaas. Daar kwam ik een mijner ex - medewerkers van de Post tegen. Hij is in het jaar 2010 bij mij in dienst gekomen als postbode, onder het statuut van contractueel. Momenteel heeft hij 'n vaste dienst in Smeermaas. Hij wist mij te vertellen dat tegen september-oktober, in het hele land 'n dienstherziening in voege zal treden. De postbode's zullen dan werken van 10u00 tot 18u00. Nu beginnen ze om 7u15. Toen er nog kranten bedeeld werden door de Post, begonnen er al verschillenden om 4u40 en toen er in Lanaken nog 'n nachtdienst was, zelfs al om 4u00. Waar is de tijd.  Zelf ben ik nooit vroeger moeten beginnen dan 6u00, tenzij er 'n uitzonderlijke omstandigheid was. 

En die laatste afbeelding, ik begin er meer en meer plezier in te krijgen om oude foto's te bewerken. Deze foto is al héél oud, we zijn toen met onze toenmalige jeugdvereniging en heel wat vrienden en vriendinnen de koolmijn van Waterschei gaan bezoeken, ondergronds dus. Dat was onder begeleiding van pa Clauwers, de vader van een onzer leden. De man is jammerlijk vrij vlug na zijn pensioen overleden. Je vindt mezelf terug op de tweede lijn, ergens in het midden. Zoek maar. 

Morgen ga ik fietsen. Ik kom dan voorbij Heppeneert bij Maaseik. En seffens, dan roept de tuin, nog wat werken en profiteren van de droge omstandigheden. 

Je hebt zo van die dagen dat je je afvraagt, wat heb ik nu vandaag gedaan? Wel, ik ben vanmorgen naar de bakker geweest, heb geholpen in het huishouden en in de namiddag heb ik 'n wandeling gemaakt. En toch heb ik het gevoel dat ik niet veel gedaan heb. Mijn wandeling was ok. qua afstand, maar het tempo lag 'n stuk lager dan anders. Misschien moet ik de raad van mijn vrouw eens ter harte nemen, "eens niks doen of gewoon even rusten" zal ik toch moeten leren. Maar deze jongen is daar in zijn hoofd nog niet klaar voor ..... 

Hoe het ook zij, na de namiddagkoffie ben ik toch maar weer de deur uitgetrokken. Eerst naar de Kinderboerderij in Pietersheim en vervolgens naar de visvijver. Ik sta er altijd versteld van hoeveel materiaal deze vissers altijd bijhebben. Als je het mij vraagt, 'n duur startkapitaal aan hengels, materiaalkist, zitje, karretje, .... 

Daarna wandelde ik naar het kasteel via Pietersheimbos. Vandaag ging ik linksaf naar Tournebride waar deze struiken de eersten zijn om de lente aan te kondigen. Terugkeren deed ik aan de overzijde van het kanaal via het onverharde pad. 

In Lanaken ben ik op het Uilenspiegelpad even gestopt bij die gehavende bril. Wat heeft er zich hier afgespeeld ...???  En mijn laatste afbeelding zag ik net op fb. Er was 'n filmpje van 'n klein kind dat onbevreesd die stier benaderde. En dat beest ging zelfs uiteindelijk gewoon liggen. Fake of echt, tegenwoordig weet je het niet meer. Maar het leverde wel 'n mooi schermbeeld op. 

Wat ik morgen ga doe, dat weet ik nog niet, alleszins ga ik woensdag fietsen met de koersfiets. Fijne avond iedereen. 

Gsm en koude, blijkbaar geen goede verstandhouding. Deze morgen, vrij vroeg al (iets na 8u00) vertrok ik voor 'n kleine fietstocht met de stadsfiets. Nu moet ik 's morgens dagelijks mijn gsm opladen, anders haalt hij de avond niet. Met iets van +/- 65% power in dat ding, dacht ik mijn ritje wel rond te krijgen, ... niet dus. Het zal mij leren. 

Maar gedane zaken nemen geen keer, ik was al blij om sowieso te kunnen fietsen vandaag. Want die regen van gisteren,  dat word je rap moe. Ik vertrok via La Butte aux Bois in Neerharen om vervolgens de Molenberg op te fietsen, 'n helling van 1,8 km. met 'n max. stijging van 7%, goed te doen met mijn stadsfiets. 

Eens boven in het gehucht Bessemer, stak ik de straat over om vervolgens naar Stalken te fietsen. Het is 'n bosrijk gehucht van Zutendaal. De fiets bolde goed, dat mocht ook wel nadat hij bij de fietsdokter was geweest (nieuwe kettingkast en helemaal nagezien). Daarna reed ik verder door naar Eigenbilzen, naar het Albertkanaal. Het was weer wat spelen met de zon vandaag bij het nemen van foto's. 

In Kompveld reed ik rechtsaf naar Veldwezelt. Naderhand zag ik dat daar, mijn gsm mij in de steek gelaten had. Het is dus niet op het kaartje te zien, maar via Veldwezelt ben ik nog doorheen Maastricht gereden om via de kleine grens, de Bosscherweg, terug naar naar huis te fietsen. 

Mijn laatste afbeelding is weer 'n kleine "spielerei", 'n foto van 'n bijeenkomst met ex-collega's bij de Post. Ik heb de foto laten omzetten in de stijl van Rembrandt met 'n mooie kader eromheen. 

Na de korte rust dadelijk, gaan we de plaatselijke horeca nog wat steunen, met dit droge weer en de zon van de partij, laten we de tv en de vele sportactiviteiten voor wat ze zijn. Straks bij het nieuws zullen we wel te weten komen wie de winnaars van het weekend zijn. Ik kijk vooral uit naar de winnaar van Genk tegen STVV, de Limburgse voetbalderby. 

Jandorie, het was al 14u30 vandaag toen ik eraan kon denken om 'n wandeling te maken. Weliswaar was ik vanmorgen al de deur uit geweest om brood en broodjes te gaan kopen, maar dat was met mijn paraplu boven het hoofd. Om 'n echte wandeling te maken in droge omstandigheden, daarvoor moest ik echt geduld hebben. 

Ik heb maar niet geaarzeld en ben direct vertrokken. Ik wilde deze keer nog eens naar Maastricht wandelen. Mijn 1ste foto maakte ik op de brug in Smeermaas met zicht op de Zuid-Willemsvaart. De volgende foto's tonen de Maas en het kasteel en kerk van Borgharen. En als ik 'n speciale boom zie, dan ben ik er ook altijd als de kippen bij om 'n foto te maken. 

In Maastricht zelf ben ik even de Boekenkerk binnengewipt. Er was op dat moment 'n kleine voordracht bezig van ene auteur. Op het Vrijthof waren studenten 'n actie aan het voeren tegen arbortus. Gewapend met ene doedelzakspeler, ene trommelaar, 'n vlaggeman, twee man met 'n groot spandoek en verschillende leden met folders, zorgen zij voor 'n toeloop van kijkers. Je zou zeggen, Nederland heeft 'n héél open cultuur op alle gebied, maar er bestaan toch studentengroeperingen die 'n ander gedacht hebben. 

Wat verderop zie je dan weer de ouderdom van Maastricht, 'n woning van 1737. Aan de coffeeshopboten nam ik rond 16u37, bus 63 terug naar Lanaken. We hebben geluk in Lanaken, zowel de bussen naar Genk en Maaseik passeren ons centrum. 

Terug naar huis was nog +/- 1 km stappen. In 't Hofje zag ik de lucht al goed dichttrekken en idd. even later begon het al te druppelen. Eens thuis veranderde dat gedruppel in regen, ik had dus geluk gehad.  Om af te sluiten nog was diverse afbeeldingen. Vooreerst 'n kader die ik met wat kopieëren en plakken, zelf in mekaar gestoken heb, 'n collage van foto's die ik de laatste maanden maakte in Pietersheim. Vervolgens 'n vriend van mij die 'n oude landkaart van 1748 op de kop kon tikken met ons dorp genoemd als Lonaken. Speciaal was de naam Rentin, 'n gebied wat later de Heikant noemde en nu de omgeving is van de Henri Dunantstraat, ook Lanaken nu. Van die naam Rentin had ik nog nooit gehoord. Opmerkelijk op de kaart is ook dat het gebied Pietersheim ook afzonderlijk genoemd werd: Petersen. Zelfs het gehucht Kompveld werd genoemd: Confelt. Briegden nu was vroeger Brigen. 

En die laatste afbeelding, hoe noemen ze dat: .... doemdenken???  Dat was het weer voor vandaag, ik ga er ene rustige avond van maken. Op tv is er vandaag geen bal te zien, niks wat ons interesseert. Dus dat kastje blijft uitstaan en we lezen gewoon 'n boek. Hopelijk hebben jullie en ikzelf morgen beter weer zodat we weer de deur uit kunnen. 

Frisse temperaturen, regen, paraplu in de hand, allemaal elementen die het mij vandaag onmogelijk maakten om veel foto's te nemen onderweg. Eerst heeft mijn vrouw zich buiten gewaagd om te gaan winkelen, en dit op 'n redelijk droog moment. Daarna was het mijn beurt om mijn neus even buiten te steken. Maar ik was nog maar net buiten, toen de eerste druppels alweer vielen. Ik heb dan maar mijn paraplu meegenomen. 

Gelukkig stopte het met regenen iets verderop, die paar foto's die ik nam, zijn dus nog gemaakt in gunstige omstandigheden. Dat oude spoor vind je op diverse plekken terug in Lanaken, hier wandelde ik van de Stationsstraat naar de Montaigneweg. De volgende nam ik aan de sluis en de derde in het voetpad de Bergergraef. Ik wist de naam niet meer van dat pad. Gelukkig bestaat er zoiets als AI waar je die vraag kunt aan stellen. Zo leer je weer 'n stukje geschiedenis van je eigen gemeente. 

En die laatste afbeelding, daar hoef ik denkelijk niet veel woorden aan toe te voegen. Gelukkig wordt ons dat bespaard want wij hebben geen auto. 

De rest van de dag zal het 'n binnen-zit-dag worden, er wordt nog heel wat regen voorspeld. Gelukkig kunnen we naar de koers kijken op tv. Sport is er duidelijk genoeg op tv dezer dagen, gisterenavond keek ik nog naar de volleybalwedstrijd van Roeselare tegen 'n gerenommeerde Poolse ploeg. Volleybal is de sport die ik het langst deed.  En dat streepje naar rechts op mijn Strava-account, ... dat zullen de geheimen zijn van deze app.