Archief

Soms kan ik 'n onrustige ziel zijn, dat zit vermoedelijk ingebakken in mijn genen. Ondanks dat ik in de voormiddag al 'n wandeling gemaakt had en in de namiddag mij in de tuin heb beziggehouden met wat tuinieren en hout zagen, ben ik toch nog gaan fietsen. 

Maar eerst had ik wel nog het einde van de koers gezien op tv met Mathieu als grote winnaar. En na de koffie - omstreeks 15u30 - ben ik dan vertrokken voor wat 'n klein ritje moest worden. Ik had mij laten inspireren door de zon die op dat moment nog scheen. En met het vooruitzicht op 'n regendag morgen, kriebelde het om toch nog wat te fietsen. De strakke wind heb ik er maar bijgenomen. 

Ik vertrok richting Gellik om op de Bergstraat langs de vermoedelijk oudste woning van het dorp te fietsen. Daarna nam ik het fietspad rechts naar Zutendaal. In het gehucht Bessemer stak ik de weg over om de Molenberg af te rijden. Onder aan de helling ging ik aan het OPC-Rekem, linksaf naar Opgrimbie. Het vernieuwd fietspad leid je bijna langs de Aspermansvijver. 

In Opgrimbie fiets ik meestal langs de Sint-Christoffelkapel, 'n 16de eeuws overblijfsel van 'n vroegere kerk. En dat de zon nog altijd scheen, kun je zien op de foto die ik maakte in Uikhoven. 

Ik was juist op tijd terug thuis om de benen onder tafel te steken voor 'n boterhammenmaaltijd. En deze jongen had honger, zes stuks heb ik achter de kiezen gestoken, allemaal goed belegd. 

Voila, vandaag dus niet één, maar twee verslagen. Slaap wel. 

Vandaag heb ik weer ene halve snipperdag genomen. Zoals gisteren verteld, zat ik te wachten op 'n telefoontje van mijn fietshersteller. Ik dacht daarom vanochtend al maar direct mijn Strava-app aan te zetten toen ik mijn besteld brood diende af te halen. 

En idd. ik was nog maar net terug thuis, toen Marc belde om te melden dat mijn fiets klaar was. Na 'n koffietje met zijn twee aan de keukentafel, kon ik vertrekken. Het is maar 'n paar km. tot ginder, ik was dus al blij dat het vandaag 'n droge dag was. 

Ik vertrok via de kortste weg en dat is langsheen de Sportoase, de brug over het Albertkanaal in Briegden en vervolgens de Kiezelweg in Veldwezelt. Nu zaterdag met halfvasten trekt de carnavalstoet doorheen Veldwezelt, georganiseerd door de Wottelzekskes, de plaatselijke carnavalvereniging. 

En mijn fietshersteller, .... je kunt er niet naast kijken met al die gele fietsjes. Bij terugkeer ben ik nog even gestopt aan de werken voor de nieuwe school. Er zouden 'n duizendtal leerlingen onderwijs krijgen. 

Om af te sluiten, 'n klein vleugje humor. Straks heb ik weer werk in de tuin. Tot de volgende. 

Het was vandaag geen dag om over naar huis te schrijven, ... regen, nattigheid en veel wind.  Maar ik wilde sowieso in de voormiddag geen activiteiten aan boord leggen, enerzijds die regen en anderzijds diende ik in de vooravond stand-by te zijn in Eigenbilzen, de kleinzoon had oppas nodig. De mama en papa dienden naar 'n oudercontact te gaan op school om zijn puntenkaart te gaan afhalen. Hij heeft weer 'n dikke pluim verdiend. 

Het was nog 'n beetje afwachten of ik in droge omstandigheden naar ginder kon gaan. Bij regen zou het hoe dan ook de bus worden, bij droog weer was het de bedoeling om mijn stadsfiets bij de fietshersteller te gaan binnenbrengen om vervolgens te voet naar Eigenbilzen te trekken. Dat laatste is dus gelukt. Mijn stadsfiets heeft 'n nieuwe kettingkast nodig en daarbij was 'n nazicht ook weer aan de orde.  Ik hoop mijn fiets in de loop van de week terug te hebben. 

Mijn wandeling vertrok vandaag dus in Veldwezelt om vervolgens links af te slaan, naar het gehucht Kompveld. In de verte bleef ik echter beangstigende donkere wolken zien. Het was "fingers crossed" in de hoop het toch droog te houden. Zo af en toe piepte toch even de zon wat enkele mooie foto's opleverden. Maar hoe korter ik mijn doel naderde, hoe meer het begon te druppelen. Geen hoeveelheden om nat van te worden maar de vrees bleef toch dat ik in 'n heuse bui zou terechtkomen, en dat op wegen zonder beschutting. 

Het was dan ook met ene grote "oef", dat ik op de plaats van bestemming aankwam zonder echt nat te zijn geworden. De kleinzoon wist mij te overtuigen om 'n kaartspel met hem te spelen in afwachting van de terugkeer van zijn ouders. 

Teruggekeerd ben ik met de bus. Aan de halte staat 'n mijnwerkerslamp, 'n kapel gebouwd in 1972 door mijnwerkers-brancardiers.

Mijn laatste afbeelding is 'n artikel uit de krant van afgelopen maandag. Het welbekende Pietersheim heeft grootse plannen, de nieuwe eigenaars van het kasteel zijn het gebouw aan het verbouwen. Er komen 15 B&B - kamers en er zou ook 'n terras komen voor fietsers en wandelaars. Dat is natuurlijk geweldig nieuws voor ons wandelaars. Ik kom er zo dikwijls en 'n rustplaats in die mooie omgeving, is uiteraard mooi meegenomen. 

Na mijn stevige fietstocht van gisteren, wilde ik het vandaag wat rustiger aan doen. Het werd dus 'n wandeling. En gezien de weersverwachtingen geen 100% zekerheid gaven dat het ook effectief droog zou blijven, heb ik mijn wandeling van deze morgen naar de bakker, maar meegeregistreerd. 

Gelukkig bleef het in de namiddag droog en kon ik aan mijn wandeling beginnen. Ik had niet echt 'n routeplan in mijn hoofd, ik zou wel zien waarheen mijn benen mij zouden brengen. Ik vertrok via de Bessemerstraat om vervolgens rechts af, de Steenselbergweg in te slaan. Op het einde van die straat kun je linksaf het bos instappen om daar de blauwe en rode route te nemen. Dat heb ik dus deels gedaan. 

Ik koos de rechterkant om te vertrekken via het vlonder- of plankenpad. Als het goed geregend heeft, zijn die paden 'n ideale oplossing om je schoenen droog te houden. Zo kwam ik ook voorbij aan de molen van "Miet van de Meule". Daarna op het verlengde van de Sprokkelstraat, ging ik linksaf verder het bos in. Water staat er nog genoeg ondanks de geringe neerslag van de laatste dagen. 

Aan die houten pijlen, stak ik iets verderop de straat over, het domein Pietersheim in. De paden waren er kurkdroog. Aan die ketel heb ik mij laten verleiden tot 'n fantasietje, kijk maar naar die bewuste foto.  De ruïne was weer toegankelijk, sein dus om weer 'n paar foto's uit mijn mouw te schudden. Bij terugkeer ben ik nog even binnengesprongen bij vriend Hubert. De laatste nieuwtjes zijn weer verteld. 

En die allerlaatste foto, die maakte ik net vanuit mijn werkkamer.  Die wolkenformaties hebben wel iets. Tot de volgende. 

Als je wil gaan fietsen, dan heb je meestal 'n plan op voorhand gemaakt, ik toch. Het was vandaag de bedoeling om richting Hasselt te fietsen. Maar eens in Hasselt waren er wegenwerken en ... 'n omleiding. En daar stond ik met mijn goed gedrag, geen verwijzing naar het fietsroutenetwerk. "Tirez votre plan" klonk het.  En als je dan niet over ene gps beschikt om je de weg te wijzen doorheen die wirwar van straten in de stad Hasselt, dan is er maar één hulpmiddel, je mond. Gelukkig zijn de mensen vriendelijk en hulpvaardig. 

Maar, ik zal eerst beginnen met het begin, met deze voormiddag. Toen heb ik weer enkele uurtje in de tuin gewerkt, opruimwerken. En omdat mijn madam naar Maastricht was om te shoppen, kon ik al vrij vroeg in de middag aan mijn fietstocht beginnen. 

Ik vertrok via de brug van Eigenbilzen om daarna doorheen Beverst te fietsen richting Diepenbeek. Aan dat brugje ben ik even gestopt om wat mondvoorraad achter de kiezen te steken. Ik vermoed dat dit 'n mooi wandelpad is. En dan kwam de ellende in Hasselt, maar uiteindelijk vond ik toch mijn blauwe bordjes terug. Die fietsbrug in Godsheide, "de Langeman" is in feite veel te groot en te breed voor de fietsers, maar als ik het artikel uit de krant van 2024 mag geloven, dan is het 'n veel gebruikte brug. 

Vervolgens kwam ik in Bokrijk. Het domein heb ik letterlijk links laten liggen, daar had ik vandaag geen tijd voor. Daarna kwam ik in Boxbergheide, 'n wijk in Genk. De achterkant van die kapel kon mij zeker charmeren. Als je doorheen Genk fietst, dan kom je doorheen verschillende dorpen en wijken. Zo kwam ik ook in Winterslag voorbij de kerk, een der zogenaamde mijnkathedralen. De Heilig Hartkerk werd gebouwd tussen 1923 - 1925 in opdracht van de mijndirectie. 

Voor ene keer ben ik nog eens doorheen het echte centrum van Genk gefietst, oa. ook voorbij Shopping 1. Iedereen die al eens in Genk geweest is, zal dit winkelcentrum al bezocht hebben. Iets verderop fietste ik doorheen het park van de Molenvijvers.

Terugkeren deed ik via Zutendaal, de Duivelsberg in Opgrimbie en de paarden in Herbricht. Met iets meer dan 91 km. op de teller kan ik uiteraard alleen maar tevreden zijn. Ik heb intussen de kaap van 1.000 fietskms. overschreden. En mijn gemiddelde van 21,42 km/uur was zeker ook ok. Ik heb er van genoten.  Gestopt voor 'n pauze ben ik vandaag niet, zelfs niet bij terugkeer in Lanaken. Ik gaf de voorkeur aan wat kms. maken en daarnaast stond er deze avond 'n Italiaans getint avondmaal op het menu. En daar horen enkele glaasjes wijn bij.  Dus geen Duveltje vandaag. Vanaf morgen zal het weer wat minder worden. Afwachten wat het wordt.

Vandaag heb ik er 'n einde aan gemaakt. Oei, gene paniek, niet aan mezelf maar ... aan mijn puzzel. Na veel vijven en zessen en véél geduld en meerdere onderbrekingen (ik had er niet altijd goesting in of de tijd ervoor), is mijn puzzel van 2.000 stuks eindelijk afgeraakt. Ja, het heeft deze keer wat moeite gekost. Maar eind goed - al goed. 

Mijn brood en broodjes waren besteld bij de bakker. Die hoefde ik maar af te halen, gelijk welk uur, maar wel vóór 12u00. Er was echter één spelbreker, de dichte mist. Het was echt 'n dikke mist, we konden nauwelijks de tuin van de overburen zien. In die omstandigheden wilde ik niet naar buiten gaan. 

Na de voormiddagkoffie begonnen er héél stilaan wat opklaringen te komen, al was de mist nog prominent aanwezig. Dat brood moest gehaald worden, ik diende dus sowieso de deur uit te gaan. Ver ben ik niet gegaan, eerst wat in de brievenbus stoppen van onze zoon, vervolgens via het kerkplein naar de Stationsstraat. En langs de Pannestraat wandelde ik vervolgens naar onze bakker. Terugkeren deed ik via de Sint-Servaaswijk. 

Foto's heb ik niet veel genomen, enkele daarvan heb ik bewust in 't zwart-wit gezet, met het origineel zou er hoe ook, weinig verschil zijn geweest. Toch was er af en toe 'n beetje kleur in het straatbeeld, eerst bij die 60-jarige, dan aan die oude villa en tenslotte in dat speeltuintje. 

Nu is het volledig opgeklaard en de zon schijnt zelfs. Deze namiddag ga ik wel naar de koers kijken, Paris - Nice. Morgen is het 'n fietsdag, dadelijk mijn parcours uittekenen. 

Gisteren kreeg ik de bemerking: "15 km. stappen om één vlaai te gaan halen, alle redenen zijn goed om te wandelen". Tja Pol, je moet het zo bekijken, als ik niet fiets, dan wandelen ik dus dagelijks. En of ik nu vertek en terug aankom bij mij thuis of ik maak 'n wandeling naar elders om met de bus terug te keren, in feite maakt het niet uit. De bedoeling is altijd om in  beweging te blijven. En trouwens, buiten die vlaai kocht ik ook nog 'n brood en wat croissants. 

De ochtend begon vandaag al vroeg, om 6u45 kroop onze kleinzoon bij ons in bed, gedaan met de rust.  We hebben het nog kunnen trekken tot het nieuws op de radio voorbij was, maar toen was er geen ontkomen meer aan, Arne had honger. Na wat bezigheidstherapie werd hij al vlug opgehaald door zijn mama, hij werd verwacht op de skatelessen. 

Zelf heb ik de voormiddag vrij rustig omgekregen, in de namiddag heb ik eerst nog wat getuinierd om na de koffie en de vlaai, 'n klein stukje te gaan fietsen. Ja die vlaai heeft gesmaakt, we hebben er wel twee dagen moeten overdoen om ze op te krijgen. 

Ik fietste vandaag richting Neerharen, Rekem en Boorsem om daar de Zuid-Willemsvaart over te steken. In Mechelen a/d Maas ging ik rechtsaf, naar Kotem. Daar ben ik even gestopt aan die kapel, gebouwd in 1962, vrij recent dus. In het volgende dorp Uikhoven zag ik 'n nieuwe bank staan, geen gewone traditionele bank maar iets moderner van uitzicht. 

In Herbricht ben ik even naar het kunstwerk "de Levensboom" gereden. Het is 'n prachtig werkstuk. Ook in Herbricht zag ik vandaag 'n grote kudde wilde paarden grazen langs de Maas. De runderen die normaal ook in Hochter Bampd lopen, heb ik al maanden niet meer gezien. Die zullen vermoedelijk vlak langs de Maas lopen, buiten het zicht van de voorbijgangers. 

In Lanaken ben ik in het Cultuurcafé mijn merk bier gaan drinken, het weer was er dorstig genoeg voor.  Daar zag ik nog juist de winnaar van Strade Bianche over de meet komen. Normaal zou ik thuis gebleven zijn om naar de koers te kijken, maar in dit geval - als de winnaar al op voorhand gekend is - dan is dat geen aardigheid om te kijken. Morgen maak ik 'n kleine wandeling, maandag 'n langere fietstocht. 

Zoals aangekondigd wilde ik vandaag naar Bilzen wandelen om bij Bakker Vangrootloon mijn verjaardagsvlaai te gaan afhalen. Ik krijg jaarlijks 'n bon voor 'n gratis vlaai van mijn krantenuitgever Het Belang van Limburg. En wat je gratis krijgt, dat laat je niet zomaar liggen.  Ik diende wel op voorhand mijn vlaai te reserveren. In Lanaken kan dat niet, wel in Mechelen a/d Maas, Genk, Bilzen ... Ik koos dus voor Bilzen. 

Ik vertrok richting Gellik langs de paarden op de Kewithdreef. Het was precies of ze staande aan het slapen waren. Daarna trok ik de brug in Eigenbilzen over om vervolgens richting Hoelbeek te stappen. Net vóór de grens met Hoelbeek kwam ik voorbij Hoeve "Klein Hommelen", gebouwd tussen 1820 en 1828. Iets achter de brug heb je resten van wat ooit kasteel Jonckholt had moeten zijn. Vandaag had ik geen tijd om er even te gaan kijken. 

In Hoelbeek ging ik rechts af en kwam zo in het volgende dorp, Waltwilder. Je hebt daar de ingang tot het Domeinbos Groenendaal. Nadien wandelde ik nog 'n klein stukje in Munsterbilzen om tenslotte in Bilzen toe te komen. Die mooie boom was wel 'n foto waard. Ik had 'n bus terug richting Lanaken om 10u42 en om 11u12. Maar deze wandelaar had toch eerst behoefte aan 'n tasje koffie op de Markt. Ik had daarom nog wat tijd om effe te wandelen in het Park Haffmans. De Bilzermolen is al gekend van in de 13de eeuw en het park is natuurlijk ook verbonden met de laatste jaren van Jazz Bilzen. 

Zo, die wandeling zit er ook weer op, de vlaai zal seffens smaken en straks komt de kleinzoon 'n nachtje logeren. Tot morgen. 

De voormiddag dient om te werken, de namiddag voor de ontspanning. Mijn vlinderstruiken dienden gesnoeid te worden alsmede onze cornussen oftewel de rode kornoelje. En al dat snoeisel moest uiteraard ook verhakseld worden. Ik ben er toch 'n drietal uur zoet mee geweest. 

In de namiddag ben ik gaan fietsen, het weer was veel te goed om binnen te blijven. Ik heb gewoon de stadsfiets genomen en in mijn hoofd 'n kleine tocht gemaakt. Ik vertrok via Gellik, Eigenbilzen om vervolgens naar Zutendaal te fietsen. Mijn eerste foto maakte ik in het gehucht Broek, horende bij Zutendaal. In Zutendaal zelf kan ik maar moeilijk voorbij aan de oude pastorie.  

Vervolgens reed ik verder naar de Duivelsberg in Opgrimbie. Eens beneden, reed ik effe linksaf om dat monument nog eens te bekijken ter herinnering van 'n neergestorte Britse bommenwerper in WO II. En dan kwam mijn volgende stopplaats, de oude historische begraafplaats van het psychiatrisch ziekenhuis. De patiënten van het OPZ Rekem werden er begraven tussen 1921 en 1981. Het is zeker 'n bezoekje waard. 

Terugkeren deed ik via het kanaal in Tournebride. Meer is er vandaag niet te vertellen, ik ben buiten geweest en heb genoten van de zon. Morgen ga ik mijn verjaardagsvlaai afhalen in Bilzen. Elk jaar krijg ik van het Belang van Limburg 'n bon waarmee ik 'n gratis vlaai kan afhalen bij Vangrootloon. In Lanaken hebben ze geen vestiging, ik ga dan maar te voet naar Bilzen om met de bus terug te keren. 

Alles loopt weer op zijn normale tempo, ik ga dus weer verder tot orde van de dag. Ik wandelde eerst naar de bakker om vervolgens mijn bijdrage te leveren aan wat huiselijke taken. Het warme middagmaal was vandaag wat vroeger klaar omdat ik mijn chef-kok had verteld dat ik naar Val Dieu wilde fietsen. Het was prachtig weer en die fietsgelegenheid kon ik natuurlijk niet laten liggen. 

Ik vertrok naar Val Dieu via Maastricht en Eijsden. In het kerkdorp Oost-Maarland, horende bij Eijsden kwam ik voorbij het kasteel Oost. In 1357 was het de zetel van 'n Heerlijkheid horende bij het Graafschap Dalhem. Nu is het 'n luxehotel onder de naam Van Oys. 

In Eijsden zelf nam ik eens 'n andere weg om naar Voeren te fietsen. Zo kwam ik langs die boomsculptuur. Het heeft de naam: "Bron van Leven" gekregen. De stam van de oude boom wordt tijdelijk bewaard als beeld om later op die plek 'n nieuwe boom te planten. Vervolgens zag ik vanop 'n hoogte de kerk van 's-Gravenvoeren liggen. Eens Voeren buiten was ik in Warsage en daarna in Neufchâteau. Daar begint de regio: "Pays de Herve". 

In de Abdij van Val Dieu wilde ik mij vandaag te goed doen aan 'n stuk vlaai, ene koffie en misschien nog ene cola, maar .... godsamme, de cafetaria van de abdij was dicht.  Deze jongen had dus duidelijk zijn huiswerk niet goed gedaan op voorhand. Maar niet getreurd, ik had nog 'n pauzeplaats op het oog. 

Ik reed verder naar Mortroux met 'n mooi vergezicht en de dorpskern vanop 'n brugje en daarna naar Dalhem. Daar staat de voor mij mooiste kapel die ik mij van al mijn fietstochten kan herinneren.  Het is de Kapel van het Graf, gebouwd in de 2de helft van de 15de eeuw. Mijn nieuwe pauzeplaats wilde ik in Visé scoren, maar alle terrasjes zaten meer dan vol. Bij de plek waar ik wilde gaan - aan de brug -, daar stonden ze zelfs aan te schuiven voor 'n stoel op het terras. Dan niet, ... geen probleem, ik had genoeg mondvoorraad bij en 'n grote drinkbus. 

Terugkeren deed ik via de Jeker in Kanne en de helling in het dorp, de Muizenberg. Deze heeft 'n hellingsgraad van max. 11%. Onderweg beklom ik in Aubel de Holiquette, in Dalhem de Côte de Bombaye en de Rue de Berneaux in Visé, allemaal hellingen die geen problemen opleverden maar er wel voor zorgden dat mijn tempo er helemaal werd uitgehaald. Ik kwam niet aan 20 km/uur op het einde van mijn rit. Maar wie interesseert dit? Ik zeker niet. 

In Lanaken heb ik dan mijn enige stop genomen en er mijn drankje genuttigd. Dat biertje kan toch smaken. Het was 'n mooie maar stevige rit. Na het eten ben ik zelfs in de zetel tijdens het programma Blokken even van de wereld geweest, de oogjes vielen effe dicht. 

Morgenvoormiddag is het weer aan de arbeid in de tuin en wat de namiddag gaat brengen, dat moet nog bekeken worden.