Archief

Amai, dat was me wel mijn dagje. Vooreerst deze morgen naar de kapper, vervolgens naar Maastricht om er te gaan shoppen en daarna 'n etentje met ons twee in die stad op het Vrijthof - Grand Café D'n Ingel - we hadden iets te vieren.  Eens thuis, vertrok ik onmiddelijk op 'n wandeling om daarna bij terugkeer, de felicitaties van onze zoon in ontvangst te nemen. Na het avondeten en wat bijbabbelen, kon ik uiteindelijk aan dit verslag beginnen. En dan is de dag nog niet ten einde, ik moet mijn facebookpagina ook nog gaan bekijken, daar zal ook 'n karrevracht felicitaties opstaan.  Tja, dat krijg je als je jarig bent. Maar geen gezeur, de dag is fantastisch verlopen, ik kan er weer 'n jaar tegen. 

En dan mijn wandeling, ik wilde nog eens het bos intrekken. Vandaag deed ik dat via de Roelerweg. Eerst kom je voorbij 'n stuk bosrand om vervolgens het bospad omhoog te gaan, naar de Bessemerberg. Zo heet trouwens ook het rusthuis dat ik passeerde. Aan die borden ging ik gewoon rechtdoor, ook richting Pietersheim. 

Het was zalig vandaag buiten, ik hoop dat ik veel vit. D heb opgedaan. Met nog wat foto's aan de ruïne en het kasteel verliet ik Pietersheim om via de Broekstraat terug te keren. Daar zag ik die drie ezeltjes staan. En zoals gezegd, ik was nog maar net thuis toen onze zoon toekwam. Het is dan altijd even bijbabbelen. 

Morgen ga ik fietsen. Normaal gezien ga ik naar Val Dieu. Donderdagvoormiddag heb ik weer snoeiwerk, nu zijn de vlinderstruiken aan de beurt. Ook dat hout moet verhakseld worden. Ik weet dus weer wat doen. Fijne avond voor diegenen die dit vandaag nog lezen. 

Zou de lente nu echt beginnen? Hoe ook, deze voormiddag heb ik mijn werkkledij aangetrokken om 'n vijftal boompjes van het soort: Catalpa bignonioides 'nana" te snoeien en het snoeihout te verhakselen. Dat werkje is ook al weer afgevinkt. 

Na het middageten had ik goesting om 'n kleine fietstocht te maken. Het was gewoon met de stadsfiets richting Maastricht en Kanne. Ik vertrok via Smeermaas en de Bosscherweg. Rechts heb je de woonboten op het kanaal. Aan het Bassin zie je voorlopig nog die grote muurschildering. Op die locatie komt 'n nieuw woonproject. Daarna nam ik de weg naar Kanne. Ik volgde hiervoor het fietsroutenetwerk (1 - 3 - 12). Zo kwam ik nog eens voorbij Villa Canne, 'n kasteelachtig gebouw, gebouwd in het midden van de 19de eeuw. 

In Kanne fietste ik naar Vroenhoven langs het Albertkanaal. Op dat punt heb ik mijn route wat aangepast, ik had nog wat tijd en goesting. Zo reed ik omhoog naar de brug van Vroenhoven. Het is er met de stadsfiets goed doorduwen om boven te geraken, ene modale fietser zal daar vermoedelijk niet in slagen, het is er verdorie steil. Maar lopend op de pedalen, kwam ik toch boven. 

Daarna kwam ik door verscheidene kleine dorpjes zoals Lafelt, gehucht van Vlijtingen (500 inwoners in 2016). In 1311 werd het dorp al genoemd in de geschreven geschiedenis: Lancfelt. Daar zag ik 'n hele oude stal. Het dorp verder was Hees. Daar stopte ik aan de O.L.Vrouw van Lourdeskapel. Zoals vele kapellen heeft deze ook 'n verhaal. Berthy Hauben (toen 62 jaar) bouwde deze in 2022 nadat hij ziek was geworden. 

Terugkeren deed ik via Gellik waar ik 'n pauze nam. Na dat flink werken in de voormiddag en die kleine fietstocht, had ik dorst gekregen. 

En om te eindigen, ... morgen is het ene speciale dag voor mij. Op de afbeelding zie je twee versies van mij, 'n heel jonge en 'n oudere. We gaan dat vieren. 

Hebben jullie dat soms ook, de tv die niet aanstaat en dat op ene zaterdagavond? Wij stellen ons zelfs de vraag: "waarom hebben wij nog ene tv"? Wij zijn beiden van mening dat de tv 'n bijdrage moet leveren aan ons goed humeur, het moet positief zijn en al dat negatieve wordt door ons verbannen.  We hebben dus zelfs het avondnieuws niet gezien. Mister Trump en Co, hij doet maar, het zal zonder ons zijn. Eerlijkheidhalve moet ik zeggen dat we wel de koers gezien hebben, en Mathieu was weer de beste. 

Vanmorgen om 7u57 toen ik thuis vertrok om te gaan wandelen, was het 3°, behoorlijk fris dus. Ik heb derhalve dan ook mijn dikkere jas aangetrokken, pet op het hoofd en handschoenen aan.  Ik vertrok door het Uilenstraatje waar ik nog eens 'n poging deed om 'n foto te maken, tegen de zon in. Het levert altijd 'n verrassend resultaat op. Ook op de foto van het Euromonument speelde de zon 'n rol. 

Vervolgens wandelde ik doorheen de Industrieweg met zijn windmolen. Aan die dikke steen op het Lanakerveld, ben je dan in Oud-Caberg. Ik had maar gewone wandelschoenen aan, ik waagde mij vandaag dus niet om naar het centrum van dat dorpje te wandelen want dan moest ik over onverharde paden stappen. Ik wilde mijn schoenen proper houden. Ik koos dus voor het fietspad Lanaken - Veldwezelt (naar rechts) - Smeermaas (naar links). Via Smeermaas was de kortere weg, ik wilde tegen 10u00 terug thuis zijn, dochter en kleinzoon kwamen effe op bezoek. 

Onder de oude spoorbrug is het altijd leuk om ene foto te maken van de velden van Oud-Caberg. Terugkeren deed ik via de grens in Smeermaas, de Nijverheidslaan en de Jan Rosierlaan. En thuis zat de kleinzoon al op hete kolen op mijn komst te wachten. 

Om te eindigen nog een van mijn foto's die ik heb laten bewerken in de steil van Anton Pieck. Jullie hebben de originele foto verleden week gezien toen ik 'n bezoek bracht aan Alden Biesen. Het stelt de binnenkoer voor van het kasteel. Ik ga die foto's zeker bewaren, ze hebben iets speciaals. 

En om helemaal af te sluiten, ik krijg regelmatig de vraag of onze carnavalskrant online te bekijken is. Dat is zeker het geval. Bekijk ze maar via deze link. Je hebt er geen account of paswoord voor nodig, iedereen kan ze bekijken. Gewoon de link kopiëren.

https://www.deraodvanlaontotaoke.be/bessemgezet/

Veel keuze had ik vandaag niet, in de namiddag zou het regelmatig kunnen regenen en dan heb je ook nog de openingskoers bij ons in België. En omdat ik toch naar de bakker moest, heb ik er maar meteen 'n korte wandeling aan vastgekoppeld. 

Ik vertrok via de Henri-Dunantstraat en de Neerharenweg om dan aan de ingang van Domein Zangersheide, rechts af te slaan, het bos van Pietersheim in. Ik was eerst al voorbij de ingang naar de visvijvers gewandeld. Op de Neerharenweg zag ik vandaag twee grote groepen wielertoeristen, beide groepen gemengd, mannen en vrouwen. Ik vermoed dat het de wielerclub van Rekem is. 

In het bos zelf was het rustig wandelen met hier en daar nog wat andere mensen die van hetzelfde gedacht waren. Aan de ingang naar de grote dreef tussen de oude pilaren, zag ik mijn kans schoon om mijn foto eens wat aan te passen. Vooreerst heb ik dat groene vuilbakje laten verwijderen door ai om vervolgens de foto aan te laten passen in de stijl van Anton Pieck. Ik vind het meer dan geslaagd. Het is plezant om op die manier creatief bezig te zijn.  Ook in Pietersheim hebben ze recent tientallen nieuwe boompjes gezet. Ze zijn goed bezig. 

Vervolgens wandelde ik via de dreef naar de burchtruïne om dan langs de grachten met de vele diertjes, het domein te verlaten. Ik keerde terug doorheen de Merodelaan en de Koning Albertlaan. Op het einde in 't Hofje, was de lucht boven Zutendaal al wat donkerder. Meestal is dat 'n aankondiging van nattigheid. Nu is het wel zo - en dat heb ik uit ervaring - dat het in Zutendaal altijd meer regent dan bij ons in Lanaken. 

Voila, dit zit er weer op, dadelijk naar de koers kijken op tv. En voor de rest, het zal bang afwachten zijn wat die Trump weer aan het bekokstoven is en wat daar de gevolgen van gaan zijn. 

Uiteindelijk is het bij ons in Lanaken nog mooi weer geworden, zij het iets te veel wind, maar voor de rest, ... genieten. In de voormiddag ben ik nog enkele uurtjes bezig geweest in de moestuin. Er is veel te doen, opruimen - snoeien - schoffelen - ... 

Na het vieruurtje dat we om twee uur namen (waar komt dat toch vandaan: vieruurtje? Wij eten 's avond om 17u30 ...) kon ik gaan wandelen.  Ik wilde het vandaag bescheiden houden, nette wegen gebruiken, niet al te ver gaan en bij terugkomst naar de geldautomaat wandelen. 

Nee, ik had vandaag geen zin om mij in 't zweet te wandelen of over vuile wegen te gaan. Ik hield het gewoon bij 'n wandeling doorheen Neerharen. Ik vertrok eerst voorbij de woning van onze zoon waar ik iets in de bus diende te stoppen om vervolgens via de Wijngaardstraat en de Henri-Dunantstraat naar de Neerharenweg te gaan. In het verlengde van die laatste straat ligt de Schuttershofstraat met Villa Violette. 

Daarna kwam ik in de Keelhoffstraat, 'n straat die genoemd werd naar 'n notarisfamilie uit de 18de eeuw. Vervolgens kwam ik aan de Zuid-Willemsvaart die even verder aan de Kanaalkom gesplits wordt met rechtdoor het Verbindingskanaal. Ook langs het kanaal worden nog geregeld nieuwe bomen geplant. 

Terugkeren deed ik via de sluis van Neerharen. Het laatste stuk was met wind op kop, ik zag dan ook enkel fietsers die mij tegemoet kwamen. In het Uilenstraatje heb je 'n zicht op hoogbouw en de kerk. Die hoogbouw was de eerste van deze bouwwijze in onze gemeente. Vele van die appartementen zijn intussen gedateerd. En die kip, een onzer blogvriendinnen weet er alles van, ze zorgt ervoor dat het beestje voldoende te eten krijgt. 

Om te eindigen 'n muziektip: Mikhail Bennett. Prachtige liedjes met veel emotie. 

Ik weet het, ik ben al meermaals naar Alden Biesen geweest en telkens nam ik 'n resem foto's mee. Maar Alden Biesen is en blijft nu eenmaal een onzer prachtigste locaties, de voorbije Europese top ging er bv. door. Verschillende staatshoofden onder wie president Macron, hebben nog 'n extra rondleiding bekomen in het domein en het kasteel. En natuurlijk is de ene foto de andere niet. Ze zijn allemaal het bekijken waard. 

Het was vandaag weer schitterend weer, misschien 'n tikkeltje meer wind dan gisteren, maar aangenaam genoeg om buiten te zijn. Na het middageten heb ik eerst mijn frombozenstruiken onder handen genomen. Waar verleden jaar nog bessen aanhingen, die heb ik allemaal weggeknipt zodat de nieuwe ranken volop plaats hebben. We hebben rode en gele frambozen. Het was effe wat werk met vooral gebukt staan. Maar dit werkje is ook weer in orde. 

Het was daarom al 14u30 toen ik kon gaan fietsen. Zoals gezegd was mijn doel Alden Biesen. Ik ging erheen via Eigenbilzen, Hoelbeek, Waltwilder en Martenslinde. Het was vooral fietsen doorheen de velden met weidse uitzichten. Zoals ik er vandaag naar toe reed, was het gewoon rechtdoor fietsen om dan bij wijze van spreken rechtstreeks het Apostelhuis binnen te rijden. Maar vóór ik dat deed, wilden ik die twee mensen fotograferen die daar hoog en droog van het uitzicht zaten te genieten. Uiteraard is het Apostelhuis ook 'n foto waard. 

Binnen in Alden Biesen heb ik mijn fiets aan de kant gezet en ben er zoals 'n echte toerist gaan wandelen. Op elke hoek is er wel 'n mooie foto te maken. Ik heb er ook eentje gemaakt binnen in de kerk die tot het domein hoort. Ik was er vandaag niet alleen, foto's werden er bij de vleet gemaakt. 

Terugkeren deed ik via Bilzen en Munsterbilzen. In dat laatste dorp nodigde mij 'n mooi terras uit om even te pauzeren, het terras van het voormalige kasteel Edelhof. Het werd gebouwd omstreeks 1725 en was vooreerst de pastory van de parochie. Het werd ene La Trappe Nillis, 0% alcohol. 

Om te eindigen, nog 'n vleugje humor. 

Hetgeen ze voorspeld hadden is uitgekomen, het was vandaag schitterend weer. Ik heb dan ook optimaal geprofiteerd van die milde temperatuur. In de voormiddag heb ik mij 'n beetje in de tuin bezig gehouden (er is nu altijd wel iets te doen) om dan voluit voor 'n fietstocht te gaan in de namiddag. Mijn route lag klaar en ik zou via Kanne, Lixhe, Moelingen en Bemelen naar Valkenburg fietsen. Daarna zou ik wel zien hoe het met de benen gesteld was om terug te keren. 

Ik vertrok aan de brug van Briegden om daar het jaagpad te nemen langs het Albertkanaal. Mijn eerste foto's maakte ik in Kanne, Vlaanderen dus. Enkele tientallen meters verder zit je in Wallonië. De route aldaar is mij overbekend, sinds ik 'n gepassioneerd fietser geworden ben, kan ik de weg via Lanaye, Lixhe en Moelingen bij wijze van spreken met de ogen dicht rijden. Daarna kwam ik in Nederland waar zo te zien op 18 maart gemeenteraadsverkiezingen zijn. 

In Eijsden ging ik rechtsaf om naar Sint-Geertruid te rijden. Daar beklom ik mijn eerste helling, de Bukel, 900 m. lang en max. 8,3% stijging. De kerk van Sint-Geertruid is een der oudsten van de streek. Je vindt nog muurresten van de 11de eeuw. Een deel van de kerk is gebouwd rond 1400 en in de loop der eeuwen vergroot. 

De volgende helling op mijn programma was de Örenberg, 'n onding van slechts 565 m. in Cadier en Keer. Stijging 16% max. En direct daarna kwam Groeve 't Rooth, 'n helling van 832 m. met 'n max. stijging van 12,2% Het was ook de helling met het meeste vuil op de weg, de fiets heeft dus weer 'n poetsbeurt nodig.  Via het Gasthuis in Bemelen ging ik rechtsaf naar Valkenburg. gelukkig kon ik het centrum bereiken via de Daalhemerweg. Dat is 'n steile afdaling die in de Amstel Goldrace onmiddelijk gevolgd wordt door de beklimming van de Cauberg. Dat is ook hetgeen ik vandaag deed. Deze helling is niet de allermoeilijkste maar veruit de mooiste. 785 m. lang en max. 13,2% stijging. 

Eens boven op de Cauberg nam ik het besluit om terug richting Maastricht te fietsen, maar niet tot in het centrum. Ik wilde terugkeren via het Kasteel Kruisdonk in Rothem (bouwjaar 1880), Itteren en Borgharen. Uiteindelijk geraakte ik toch in Maastricht. Ik nam gewoon de weg langs de Maas om via de Wilhelminabrug die Maas over te steken. Daarna ging het over de laatste helling van de dag, de Sandersweg. Deze is slechts 525 m. lang met 'n max. stijging van 7,4%. Meestal rij ik hierlangs om terug te keren. Het is altijd 'n ideaal moment om te testen of er nog wat jus in de benen zit, niet om nog verder te rijden, nee gewoon om aan te voelen dat ik niet in 't rood geweest ben. Afgepeigerd thuis komen is uiteraard niet de bedoeling, het moet plezant blijven. 

Met iets meer dan 73 km. heb ik mij geamuseerd  in het zonnetje, zij het dat de wind toch 'n beetje feller was dan voorzien. Maar d'n deze kan daar tegen. Die Duvel smaakte trouwens, ik had hem verdiend. Tot morgen. 

Hoe is het in Heresnaam mogelijk dat wij, Limburgers, al de hele dag opgezadeld zijn met vuile nattigheid. De buienradar kondigde nochtans geen regen aan, maar het gemiezer dat uit de lucht viel, was misschien nog erger.  Toen ik naar die motregenradar keek, was het precies of enkel onze provincie de pineut was. In de namiddag was de intensiteit van dat vuile weer iets minder, maar er bleef toch 'n vochtigheid hangen. De kleur bleef grijs en het voelde onaangenaam. 

Desondanks toch maar mijn stoute schoenen aangetrokken om 'n wandeling te maken. Ik moest er even uit. Ik vertrok via de Pannestraat en de Bremstraat. Wat verderop kwam ik op de Kounterstraat met zijn velden. Je ziet goed vanwaar de meeste wind komt aan de stand van die paar bomen. Op de zelfde straat heeft zich 'n klein meertje gevormd. Zou het dan toch waar zijn dat de grondwaterlagen zich stilaan aan het herstellen zijn ...??? 

Vervolgens ging ik via het fietspad Sportoase - Gellik naar het kanaal. Daar zag ik dat sinds vandaag 'n infobord van de gemeente werd uitgehangen met de melding dat er 'n goedkeuring werd verleend tot de afbraak van de Sappi-site. Iedereen heeft nu 30 dagen de tijd om hiertegen bezwaar aan te tekenen. 

Via het Verbindinskanaal en de sluis, wandelde ik terug naar het centrum om daarna rechts af te slaan, naar de Koning Albertlaan met zijn kasteel Alicebourg. Terugkeren deed ik via het kapelletje op de hoek van de Waterstraat en de Henri-Dunantstraat. Ten slotte kwam ik op het Ceulemansplein waar er de laatste tijd zoveel ophef over is. Het gaat over de parkeerplaatsen voor vrachtwagens. Met 'n gemeentelijke actie werden 177 buurtbewoners aangeschreven met de vraag of de vrachtwagens nog welkom bleven of in het andere geval, enkel personenwagens zouden toegelaten worden in de toekomst (met extra groenaanleg). 54 bewoners reageerden en het toeval wilde dat beide strekkingen, 27 aanhangers hadden. Een compromis werd nu uitgedokterd. Hopelijk is nu de lieve vrede verzekerd ...??? 

En morgen, als het God belieft, ga ik fietsen. Mijn route ligt al klaar. 

Mijn laatste afbeelding valt onder mijn interessegebied, geschiedenis. Oa. vriend en oud-leraar Mathieu Maesen is een der voortrekkers van het digitalisatiewerk van de geschiedenis van Oud-Rekem. 

Soms mag 'n mens al eens geluk hebben. Vandaag zag ik tijdens mijn wandeling 'n regenboog staan, het was het moment om ergens binnen te springen. Seffens meer hierover. 

Vandaag begon ik mijn dag - zoals ik het gisteren gepland had - met opruimwerken in de tuin. Eerst heb ik mijn siergras serieus ingekort om vervolgens mijn wijnranken en hortensia's te snoeien. Het siergras gaat op de composthoop, het houterige snoeisel ligt aan de kant om later verhakkeld te worden. 

In de namiddag had ik dan goesting om nog eens de bus naar Waltwilder te nemen en uiteraard te voet terug te keren. Ik vertrok aan de Sint-Remigiuskerk, gebouwd in 1862. Het is een der kerken waar je nog gewoon naar binnen kunt. De kerk werd trouwens gebouwd op 'n kunstmatige verhoging. De Pastorie wat verderop, is gedateerd tussen 1850 en 1860. 

Op de grens tussen Waltwilder en Hoelbeek heb je het Domeinbos Groenendaal. Het situeert zich in 'n groter geheel, samen met het Munsterbos en Zangerhei. Je hebt daar ook het kasteel Groenendaal. Het is 'n prachtige omgeving om te wandelen.  Toen ik Hoelbeek binnenstapte maakte ik mij de bedenking dat de inwoners aldaar, het wel heel groots zien, de naam Hoelbeek alléén is blijkbaar onvoldoende, nee .. het moet Hoelbeek-city zijn.  De Hoeve wat verderop is 'n historische hoeve uit 1845.

Eens ik het centrum van Eigenbilzen gepasseerd was, dienden de veldwegen zich aan. Ik had gevreesd dat de wegen vol klei en modder lagen, maar dat viel eigenlijk reuze mee. Op 'n enkele plas water waar ik moest uitwijken, kon ik goed doorwandelen. In Gellik op de splitsing van de Wijerdijk en de Kompveldstraat, zag ik plots 'n regenboog staan. Dat voorspelde niet veel goeds, tijd dus om zo snel als mogelijk ergens binnen te vluchten.  En die plek vond ik op de Kerkstraat in De Oude Hoeve. Ik was nog maar net binnen toen het effe stevig begon te regenen. Zoals ik in mijn aanhef al vertelde, je mag al eens geluk hebben. En hetgeen ik daar naar binnenkapte, dat was natuurlijk mooi meegenomen. 

Terugkeren deed ik via de Kerkstraat en de Kewithdreef. Het miezerde wel nog 'n beetje maar dat beetje nattigheid kon mijn goede humeur niet temperen. Mijn laatste afbeelding kwam ik op facebook tegen. Vroeger werden de boten op deze manier voortgetrokken. De wegen langs het kanaal worden nog steeds jaagpaden genoemd. 

Godsamme, het is kl.....teweer, enerzijds wat te warm en anderzijds veel te nat.  Deze voormiddag was het nog kantje boordje om naar de bibliotheek te kunnen gaan. Het is maar 'n kort ritje tot ginder, maar met wat gemiezer kan je broek toch nat worden. Uiteindelijk ben ik er toch geraakt. En aangezien het nog droog was bij terugkeer thuis, ben ik maar direct vertrokken voor 'n ommetje. Maar goed dat ik de helderheid had om mijn paraplu mee te nemen want ik had hem nodig. 

Ik vertrok door het Uilenstraatje en het Uilenspiegelpark. Nee, het is nu niet aan te raden die schuif-af te gebruiken, ha, ha, ha.  Kort aan de Sportoase staat 'n deel van het voormalige park van de Paters vol met sneeuwklokjes. En dat het goed nat is, dat zie je aan de Langkeukelbeek. Er is wel meer water in die beek sinds ze hogere delen van Lanaken en ook het water uit het bos, hebben aangesloten op die beek. 

Eerst kon ik nog wandelen met de gesloten paraplu in de hand, maar dat liedje duurde niet lang. Op de Bosstraat was het van dat, ... paraplu open.  Eerst viel die nattigheid nog gestaag naar beneden, maar toen de wind 'n tandje begon bij te steken, was het ten enenmale tijd om thuis te geraken. Ook deze namiddag voorspellen ze niks goeds. Ik hou mijn vingers crossed voor de woensdag, het zou 'n lentedag worden, fietstijd dus. 

Afsluiten doe ik met 'n foto van begin de jaren '50 van de vorige eeuw. De mensen op de foto zijn bewoners van de Wijngaardstraat in Lanaken, mijn geboortestraat. Personen nr. 3 en 4 aan de linkerkant zijn mijn ouders. Mooie herinneringen.