Archief

Je hebt zo van die dagen dat het je weinig kan schelen wat voor 'n weer het is. Voor 'n goed begrip, in Lanaken waren de straten nat, het zag grijs en er hing - zonder te miezeren - 'n bepaalde vochtigheid in de lucht. Desondanks ben ik toch op mijn stadsfiets gekropen voor 'n allerlaatste rit in 2024. Ik dacht zo: ofwel ga ik +/- 2u00 wandelen of fietsen, de keuze hing af van het moment.

En de keuze viel op fietsen, door en rond Maastricht. Een degelijk ritje was rap gemaakt, vertrekken via Veldwezelt en terugkeren via Smeermaas. Eens de grens over in Veldwezelt, was ik al rap op het O.L.Vrouweplein in Maastricht. De Basiliek , oftewel Sterre-der-Zee, dateert deels van de 11de, deels van de 12de eeuw.

Van Maastricht ging het naar Meerssen. Ook vandaag kon ik het niet laten enkele muurschilderingen te tonen. Iets verderop was het effe uitkijken om mijn route te kunnen blijven volgen. Een tijd terug had ik daar 'n bordje niet gezien met 'n omweg als gevolg. Vandaag liep het prima. Via het kasteel op Meerssenhoven, één der officiële buurten van Maastricht met slechts 25 inwoners, fietste ik terug richting Itteren. Daar stonden de gallowayrunderen en de konikpaarden, zusterlijk en broederlijk mooi naast mekaar aan de Maas, de runderen links, de paarden rechts. Het waren twee omvangrijke kudde's.

Tot slot ging mijn rit nog door Borgharen om via de Noorderbrug in Maastricht, terug naar huis te fietsen via Smeermaas. Dat was dan mijn allerlaatste fietstocht dit jaar. Ik heb 'n goei 300 km. minder gefietst als verleden jaar, maar dat kwam uiteraard door mijn gedwongen fietspauze in oktober en november.

Ik wens jullie allen 'n fijn jaaruiteinde.

Het gezegde "je moet het ijzer smeden als het heet is" heb ik vandaag maar toegepast. Als ik naar de rest van de week keek, dan zag ik niet veel goeds, regen en stevige wind. Het was dus misschien geen slecht gedacht om vandaag de fiets van stal te halen en 'n mooie tocht te maken. De buienradar gaf droog weer en max. 3 bfr. Ideaal dus om met de stadsfiets er op uit te trekken.

De rit die ik wilde doen, lag al 'n tijdje klaar, doorheen en rond Maastricht. Ik vertrok via Veldwezelt naar het centrum van Maastricht. Onderweg was ik in de buurt van de eeuwenoude kazematten. Dat zijn ondergrondse gangen en dienden als verdediging van de stad. Ze zijn te bezoeken.

In het centrum zelf, is de Koestaat een van de populairste straten voor de toeristen. Daarna trok ik naar Gronsveld en Meerssen. Net zoals in Maastricht, trof ik ook daar 'n mooie muurschildering aan. Kasteel Meerssenhoven is 'n 18de eeuws Rijksmonument.

In Itteren ben ik speciaal gestopt bij de Konikpaarden. Die lopen ook bij ons in Hochter Bampd. Mijn laatste foto maakte ik in Borgharen aan het kasteel.

Het was 'n niet al te lange rit, maar ik heb er toch van genoten. Dadelijk mij klaar maken voor de vergadering van onze carnavalskrant.

Rond 11u00 ben ik vertrokken in de ijdele hoop dat ik toch nog de zon zou zien, helaas ... Nochtans was dat één van de voorwaarden om te gaan fietsen. Maar jullie kennen me, de fietsroute lag klaar, de koersfiets was gereinigd en mijn mindset stond op fietsen. Uiteraard heb ik mij goed warm gekleed, oa. thermisch ondergoed, fietsjasje en wat nog allemaal.

De bedoeling was om naar Maaseik te fietsen, daar de brug over te steken en via Stein en Maastricht terug te keren. Ik had wel plan B in mijn achterhoofd, stel dat het toch te koud zou zijn, dan kon ik nog altijd in Meeswijk met het veer de Maas al oversteken, hetgeen dan 'n stuk korter zou zijn. Maar gaandeweg voelde ik geen kou en ik heb dus mijn oorspronkelijk plan uitgevoerd.

Op heel mijn rit heb ik honderden en honderden ganzen, eenden en zwanen gezien, oa. in Rekem. In Dilsen aan De Wissen, had ik nog 'n babbel met fietscollega Jo. Die herkende mij aan mijn fiets en stopte even om wat bij te praten. We hebben niet verder samen gefietst, enerzijds nam hij 'n ander traject en anderzijds ligt zijn tempo véél hoger dan het mijne ('n stuk jonger ook).

In Heppeneert ben ik even gestopt om wat mondvoorraad binnen te spelen. De Sint-Gertrudiskerk is van 1886. Het is 'n goed bezocht bedevaartsoord. En dan in Maaseik de Maas over om langs de andere kant opnieuw de Maas te volgen via oa. Illikhoven en Obbicht.

In Berg a/d Maas kon ik met eigen ogen zien dat het Julianakanaal onderbroken werd voor verstevigingswerken. Het mooiste zag ik in Stein onder 'n brug. Deze muurschilderingen zijn pas recent aangebracht. Enkele weken terug was ik er al gepasseerd en zag toen 'n verse onderlaag in afwachting van nieuwe tekeningen.

In Geulle a/d Maas stopte ik nog even aan het kasteel. Het is in feite 'n overblijfsel (voorburcht) van 'n kasteel dat in 1850 werd afgebroken. De voorburcht dateert van 1595. In Itteren zag ik in de verte Smeermaas liggen. De kapel is gebouwd vóór 1846. Via Borgharen en Maastricht kwam de eindmeet in zicht. 

Sinds ik in 2020 begonnen ben met mijn kms. bij te houden, is dit de langste fietstocht in deze tijd van het jaar. Strava wil mij al feliciteren met mijn behaalde resultaten (fietsen en wandelen samengeteld). Maar er zijn nog twee weken te gaan dit jaar, er zal nog wel iets bijkomen.

In Lanaken heb ik mezelf beloond met 'n lekkere pint. Thuis wachtte onze kleinzoon mij op, het warme bad werd dus even uitgesteld. En die temperatuur vandaag, in Itteren heb ik dat even nagezien: 3° rond 14u30.

Deze morgen begon schitterend. Toen ik in mijn werkkamer bezig was, hoorde ik de kinderen van de school (bij ons schuin tegenover) al liedjes zingen van Sinterklaas. En even later zag ik de Heilige man langsrijden, gezeten in 'n rode cabrio en gevolgd door 'n groep zwarte Pieten.

Even later sloeg de stemming echter helemaal om, een mijner vrienden had het bericht verspreid dat hij van zijn dokter héél slecht medisch nieuws ontvangen had. Ik heb hem veel moed gewenst. Desondanks heb ik mij toch klaar gemaakt om te gaan fietsen. Het weer was wel niet zo schitterend, geen zon, maar er was nauwelijks wind. En dan liever zo, dan véél zon en 'n strakke wind.

Ik vertrok in Briegden naar het jaagpad langs het Albertkanaal. Zo fietste ik oa. doorheen Kanne waar ik fietser nr. 29 was vandaag. Verder ging het naar Lanaye waar ik de tuibrug in de verte zag liggen. In het dorp zelf, was ineens de weg geblokkeerd, de ganzen versperden de volledige doorgang. De dame aan de andere kant vertrouwde het niet om te passeren. Ze was mij dankbaar toen ik toch ruimte maakte.

En dan begonnen er heel wat klimmetjes, oa. de Mescherberg. Bovenaan staat er 'n uitkijktoren. Vandaag ben ik niet tot helemaal boven geweest, het is altijd oppassen met die natte treden. Met de Van Tienhovenmolen links van mij, reed ik verder door naar Valkenburg. En geloof het of geloof het niet, vandaag woensdag - 'n doordeweekse dag - was het aansschuiven om te kunnen passeren. Verschillende stewards regelden het verkeer, zowel voor de voertuigen als de voetgangers. Ik wilde de Cauberg opfietsen, maar ook daar was het aanschuiven.

Terugkeren deed ik via Berg en Terblijt. In Berg stopte ik om wat foto's te nemen van de plaatselijke kerk. De kerk werd gebouwd in 1933. Mijn laatste foto nam ik in Meerssen aan dat bankje met 'n wel héél toepasselijke spreuk. Mijn laatste proviant heb ik ook daar verorbert.

Zo, het fietsritme zit er weer helemaal in, ik heb 'n vijftal hellingen beklommen en nergens diende ik in 't rood te gaan. De conditie is dus goed. Seffens nog vergadering van onze carnavalskrant.

Het gebeurt mij niet dikwijls, maar vandaag weet ik niet goed, hoe te beginnen aan mijn dagelijks verslag. Sprakeloos zou ik mij niet noemen maar er heerst toch 'n gevoel van euforie, "yes i did it". Na twee volle maanden kon ik vandaag eindelijk mijn koersfiets nog eens van stal halen. En dat ik er van genoten heb .... laat dat duidelijk zijn.

Ik had mijn vertrek uitgesteld tot het middaguur, zo was de ergste koude al wat voorbij. Op die manier had ik ook voldoende tijd om mijn fiets effe na te zien, de banden op te pompen, de ketting te smeren en hier en daar nog wat vuile plekjes te verwijderen. En met de boodschap van mijn eega, "wees voorzichtig", kon ik vertrekken.

De bedoeling was om in Meeswijk de Maas over te steken met het veer. Ik kwam dus eerst voorbij in Rekem. Daarna volgde het gehucht Mazenhoven. Die kapel dateert van 1894 en wordt goed onderhouden en is steeds toegankelijk. In Meeswijk aan de Maas was het 'n komen en gaan van auto's die wilden oversteken, in beide richtingen was het druk. Vanaf Berg a/d Maas aan de overkant, fietste ik doorheen Stein en Elsloo in de richting van de 1ste hindernis van de dag, de Hussenberg, goed 1,1 km. lang en met 'n max. van +/- 8%.

Nadat ik Meerssen was buitengereden koos ik in Maastricht de weg links, naar de Bemelerberg, mijn geliefkoosde helling. Deze is 0,9 km. lang en ook met 'n max. van +/- 8%.

Terugkeren deed ik via de Torenmolen van Gronsveld. Die molen is in feite van de 17de eeuw maar werd in 1944 in WO II in brand geschoten en brandde volledig uit. Vanaf 1959 werd de molen opnieuw gereconstrueerd.

En wat doe je als je zonder kleerscheuren terug in Lanaken komt, mijn fiets parkeren, 'n lekkere Duvel bestellen en mijn eega op de hoogte brengen dat ik terug in het dorp ben met 'n goei pint voor mij. Het was toen al 16u00 en ik wilde haar niet nodeloos ongerust maken.

En morgen, ... dan komt de Sint bij ons. Benieuwd of ik ook braaf ben geweest ... ha, ha,ha.

Waw, hier zit 'n tevreden mens. Vandaag fietste ik met mijn stadsfiets bijna 56 km. tegen 'n tempo van +/- 20,4 km/uur en dat op 'n toch niet al te mooie dag. Ik had natuurlijk wel mijn voorzorgen genomen, ik wist dat de wind uit zw-richting kwam en ik ben dan vertrokken langs de Zuid-Willemsvaart met wind in de rug. Bij het terugkomen nam ik vooral de route doorheen het bos, waardoor ik omzeggens geen last had van de tegenwind.

Ik vertrok dus via het kasteel van Rekem langs de Zuid-Willemsvaart. Eerst kom je op grondgebied van Eisden om vervolgens op de site van Beau Séjour uit te komen. Het hotel aldaar werd in 1906 gebouwd door brugwachter Houben. Het is het oudste toeristenhotel van Limburg en er zijn 20 kamers.  Het water aan het hotel is 'n oude kanaalarm. Café de Oude brug ernaast is 'n voormalige langgevelhoeve en ligt pal naast het hotel. Beau Séjour is ook bekend omwillende van het gelijknamige tv-programma op Eén in 2017 en op de Nederl. tv in 2021.

Iets verderop fietste ik de via 'n fietsbrug het kanaal over om verder te trekken op het oude kolenspoor Maaseik-As. In Dilsen zag ik onder 'n brug, prachtige muurschilderingen. In As aan het station ging ik linksop om even verderop, de route rechts naar Wiemesmeer-Zutendaal te nemen. Daar heb ik wat zitten te klooien wegens wegeniswerken. Eenmaal terug op de juiste route, keerde ik terug via Zutendaal, Eigenbilzen en Gellik.

Nu ik dit verslag aan het maken ben, is het in Lanaken goed aan het regenen. Maar mij kan het niet meer deren, ik maakte 'n mooie fietstocht.

Van in mijn kindertijd ben ik al gefascineerd door kastelen. Ik heb trouwens zelfs 'n heuse verzameling oude postkaarten van vele Belgische kastelen. Ik was en ben niet weg te slaan als ik ergens 'n kasteel tegenkom. Zo was ik vandaag weer 'n beetje 'n toerist in Eijsden aan het plaatselijke kasteel. Het dateert van 1636 en kwam na diverse huwelijken in het bezit van de familie De Geloes. Momenteel woont er 'n nazaat van die familie, Graaf de Liedekerke de Pailhe samen met zijn echtgenote Beatrice Christyn de Ribaucourt. De straat waar het kasteel staat, werd genoemd naar de adelijke familie De Geloes. Je kunt er fijn wandelen rond het kasteel.

Maar om verder te gaan toch even terug naar het begin, deze morgen. Ik diende eerst naar de bakker te gaan om vervolgens huisarrest te hebben omdat mijn echtgenote ging winkelen en we 'n pakje zouden ontvangen, LC123-inkt voor onze printer.

Na het middagmaal kon ik dan vertrekken voor 'n fietstocht. Het was uiteraard niet het plezierigste weer om te fietsen, behoorlijk fris en 'n stevige wind, maar het zou toch verschillende uren droog blijven. En jullie weten, als het kriebelt moet je fietsen. Morgen zou het veel warmer worden volgens onze weermannen- en vrouwen (+ 10°) maar de wind zou dan ook 5 bfr. zijn, tegen 4 bfr. vandaag. En als ik dan mag kiezen, toch liever 'n wind van 4 bfr., dat kan ik nog juist aan.

Ik vertrok via Smeermaas naar Maastricht om daar de Wilhelminabrug over te steken. Vandaar was het in één rechte lijn naar Eijsden. Het kasteel bevindt zich in het oude gedeelte van het dorp. Eens uitgekeken op al dat moois, trok ik verder naar Moelingen om daar opnieuw de Maas over te steken richting het Waalse dorp Lixhe.

Via de sluis van Lanaye en Kanne (daar was ik vandaag om 14u45 trouwens fietser nr. 37) trok ik verder langs het Albertkanaal tot in Briegden. Onderweg was ik vandaag nergens gestopt, 'n pauze had ik wel verdiend en die vond ik in Gellik. Thuis heb ik natuurlijk genoten van die warme douche. En na 'n rijkelijk gevulde tafel, kan ik er weer tegen. Goedenacht allemaal.

Als het droog is en er is niet te veel wind, dan moet je fietsen. Dat was toch mijn gedacht van vandaag. Door omstandigheden ben ik de voorbije anderhalve maand, noodgedwongen 'n wandelaar geweest ipv. 'n fietser, ik heb dus nog heel wat fietsachterstand ten opzichte van voorgaande jaren. En als dan de omstandigheden behoorlijk zijn, dan profiteer ik ervan om wat kilometers af te malen.

Natuurlijk is 'n stadsfiets nog iets anders dan 'n koersfiets, zwaarder en wat minder wendbaar. Maar ik verplicht mij tot niks en de stadsfiets is 'n goed alternatief om wat conditie op te bouwen. Ik haalde vandaag toch al 18,1 km/uur. Niet slecht.

Ik vertrok via Zutendaal naar het dorp Wiemesmeer. De Sint Jozefskerk daar is nog van 'n vrij recent bouwjaar. Ze begonnen ermee in 1931. Het is 'n replica van de vervallen kerk van de abdij van Hocht.

Vervolgens fietste ik doorheen Kattevenne, een der toeristische trekpleisters van Genk. Wat verderop in Zutendaal, kwam ik ook door 'n bekende plek, natuurgebied Papendaalheide. Nog zo een door de toeristen gekende plaats, is het kasteel Groenendaal in Waltwilder. Het kasteel bevat nog kernen van de 17de eeuw.

Terugkeren deed ik via 'n mij niet-bekende weg in Hoelbeek. Alle wegen leiden naar Lanaken, dus ik was nieuwsgierig waar ik ging uitkomen. En dat bleek de grote weg Bilzen - Mopertingen te zijn. Ik heb daarom gewoon de grote weg gevolgd tot in Veldwezelt om tenslotte het fietspad in te draaien naar Smeermaas. Zodoende ben ik toch even de grens overgestoken, zij het heel kort.

Thuis heb ik mij lekker verfrist, het was nodig (te veel kledij aan en dus gezweet). Fijne avond verder nog iedereen.

Ik dacht vandaag de slimmerik uit te hangen en het een en ander wereldwijd te verkondigen, kwam ik toch effe van 'n kale reis terug thuis. Wat was er nu gebeurd? Ik had ergens zien voorbijlopen op sociale media, dat op elk bord van het fietsroutenetwerk, 'n code geplakt was. Die code is belangrijk werd vermeld, om te bepalen waar je je bevindt als je de hulpdiensten nodig hebt. Je kunt ofwel gevallen zijn ofwel technische problemen hebben. In beide situaties is het mogelijk dat je niet meer verder kunt en hulp nodig hebt. En niet iedere fietser weet altijd op welke plaats of dorp hij of zich bevindt.

Dat ga ik eens uitzoeken dacht ik en gelijktijdig eens gaan kijken naar het waterpeil van de Maas. Ik vertrok dus naar Smeermaas om welgeteld na 3,3 km. aan de Maas te staan. Aan de overkant zie je het kasteel en de kerk van Borgharen. De Maas staat hoog maar het eilandje is nog goed zichtbaar. Is dat niet meer het geval, dan spreken we over "alarmpeil". Die Sint-Antoniuskapel werd gebouwd in 1889.

En ja, op de palen van het fietsroutenetwerk hangen inderdaad de X en Y-coördinaten. Terugkeren deed ik via het kanaal. Ik zag dat de voormalige douanelokalen nog steeds overeind staan. Sommigen willen ze afbreken, anderen beschouwen het dan weer als erfgoed. Maar als er op korte tijd niks mee gebeurt, dan hebben die gebouwen geen enkele waarde meer.

Maar dan die coördinaten, ik dacht, dat zoek ik effe op hoe dat nu juist in zijn werk gaat. Welke website heb ik hiervoor nodig? Tja, ondanks goede bedoelingen, kreeg ik "nul op het rekest", geen enkele zoekopdracht kon mij vertellen wat ik nu juist moet doen of naar welke site ik moet gaan. Jammer maar helaas. Nu, gene paniek, ik heb uiteraard met 'n e-mail de vraag gesteld via de website van het fietsroutenetwerk. Ze zullen mij wel contacteren.

Om te eindigen, nog ene fijne avond en ene prettige zondag.

Vandaag ga ik niet overdrijven, maar ik schat dat ik zeker 'n paar duizend fietsers gezien heb onderweg. Het leek wel of héél Limburg aan het fietsen was. Natuurlijk was het aangenaam rijden, 'n zonnige dag met 'n zomerse temperatuur en weinig wind. Ideaal om zo laat in de maand september, nog te genieten van de mooie plekken in onze provincie.

Ik begon mijn fietstocht oa. via Gellik en Munsterbilzen om aan het station van Bilzen, de lange fietsstrook nr. 106 te nemen richting Beverst. Daar ben ik al dikwijls aan die oude hoeve gepasseerd. Hoeve Damershof is gebouwd in de 19de eeuw. Daarna kwam ik in Diepenbeek voorbij de Sint-Servatiuskerk. Deze kerk werd gebouwd na de afbraak van de oude kerk in 1777. De toren is bewaard gebleven en is dus heel wat jaren ouder dan de huidige kerk.

Juist vóór Bokrijk had ik de keuze, ofwel stoppen voor 'n pauze of doorrijden en hopen op 'n andere pauzeplaats. Ik nam er het zekere voor het onzekere en ben daar toch afgestapt, weliswaar met nog maar iets meer dan 40 km. op de teller. En maar goed ook, in Zonhoven en Houthalen fietste ik voornamelijk doorheen de bossen. In Bokrijk was het vrij druk aan het traject van "fietsen door het water". Velen waren foto's aan het maken waardoor ik toch effe moest uitkijken om niemand te raken.

In Zonhoven ben ik even gestopt om ook mijn boterhammen aan te spreken. Een vriendelijke dame wilde mij absoluut vereeuwigen met 'n foto. Ik passeer daar minstens één keer per jaar en die muurschilderingen zien er nog altijd even fris uit.

Ik fietste dus verder via Houthalen, Helchteren, Opglabbeek en As. In As was het geweldig druk, het was er gewoon aanschuiven om over de fietsbrug te geraken. In 'n flits zag ik dat ik vandaag fietser nr. 2.299 was (op één dag en dat omstreeks 14u45). Natuurlijk waren dat allemaal fietsers die richting de mijnterrils in Lanklaar wilden gaan. Ik zag ook de fietsers die terugkeerden, één lange rij fietsers, zover als je kon kijken. Het zal daar vandaag weer 'n overrompeling zijn geweest. Goed dat ik er midden deze week geweest ben in minder drukke omstandigheden.

Nee, ik ben gewoon doorgefietst richting de Salamander in Mechelen a/d Maas om vervolgens via Opgrimbie en Rekem naar Neerharen te fietsen voor 'n korte stop bij Mesjeu. Ene lekkere Duvel had ik wel verdiend.

De laatste foto is gemaakt in de jaren '50 met links mijn vader Guillaume en rechts zijn beste vriend Jean. Ze waren facteurs of postbode's in Lanaken. Onze pa is gestorven in 1959 tijdens zijn dienstronde, ik moest toen nog 5 jaar worden. Deze foto had ik nog nooit gezien en werd mij gisteren bezorgd door een van mijn neven.

Nog ene fijne avond en geniet morgen van de zondag.