Archief

Deze morgen had ik echt geen moeite om te bepalen wat de sportieve prestatie van vandaag zou worden, namelijk 'n stevige fietstocht. Zoals jullie weten ben ik nog steeds bezig om enkele locaties te bezoeken, 'n verjaardagsopdracht van mijn kinderen. Op het programma stond: de Zigeuner in Diepenbeek, de brug in Godsheide en het vliegveld van Kiewit.

Met goed weer in het vooruitzicht (lees: zon en weinig wind), ben ik deze voormiddag omstreeks 10u00 vertrokken voor 'n lange fietstocht. Ik vertrok via Gellik om vervolgens naar Munsterbilzen te fietsen. Daar stopte ik even voor 'n foto van 'n rustplek voor zij die het nodig hebben. Vervolgens was het zorgen om in Bilzen niet op de woensdagmarkt terecht te komen, dus even 'n klein ommetje doorheen de stad.

Na Bilzen heb je dan eerst Beverst en daarna zit je in Diepenbeek. Jullie kennen mij intussen, 'n kapel ga ik zelden zomaar voorbij. Ook aan deze St. Rochuskapel ben ik even gestopt. Het is 'n oude kapel, van 1850, maar op deze plaats zou 'n gebouw gestaan hebben van 1626, herbouwd in 1738 en vernield tijdens de Franse Revolutie. Opmerkelijk is dat oud-collega Gerard genoemd wordt op het infobord. Gerard was niet alleen 'n postier, maar ook 'n politicus. Veel valt er van het inwendige niet te zien, de opening aan de deur is voorzien van 'n soort net.

Eenmaal daar voorbij, kwam mijn 1ste opdracht in 't zicht, 'n foto maken van de Zigeuner, 'n bloeiend autocarbedrijf. Eenmaal door Hasselt uit, fietste ik onder mijn 2de opdracht door, de brug van Godsheide. En dan ging het richting Bokrijk. Juist vóór het domein, ben ik even gestopt voor 'n koffie en 'n stuk appeltaart. En dan was het fietsen doorheen het water.

Op dat punt diende ik naar rechts te gaan, maar .... op mijn programma stond ook het vliegveld van Kiewit, en dat lag links. Ik diende dus even mijn fietsparcours te verlaten en effe om te rijden. Ik heb toch even aan voorbijgangers gevraagd naar de kortste afstand erheen. En dat lukte wonderwel. Op mijn kaartje is dit punt te zien (zie blauwe cirkel).

Eenmaal mijn foto's daar gemaakt, ging ik op weg naar Zonhoven. Daar sta ik altijd versteld van de schoonheid van die muurschilderingen onder 'n tunnel. Die schilderingen bestaan al jaren en gelukkig hebben vandalen er zich ver van weggehouden. Na Zonhoven-centrum, fietste ik doorheen natuurgebied "de Teut". Via het bedrijf Essers, ging het vervolgens naar Hengelhoef. Daar diende ik voor het eerst linksaf te slaan ipv. rechtdoor langsheen het kasteel. De site heeft 'n lange geschiedenis, het huidige gebouw werd gerenoveerd door Baron de Beeckman de Vieusart in 1903.

terugkeren deed ik via het station van As en de Mechelse heide. En zoals voorspeld, er was veel zon, ik was blij om voor het eerst dit jaar, in korte broek gefietst te hebben. En die Duvel in Lanaken, hij moet maar niet zo lekker zijn. Schol.

Fantastisch weer vandaag, ideaal dus om 'n langere fietstocht te maken. Ik had mij op voorhand wat voorbereid, dit wil zeggen, ik had eens nagezien welke plekken ik kon gaan bezoeken, plekken waarvan ik 'n foto diende door te sturen naar mijn kinderen. Mijn uitgangsbasis was om naar Gangelt in Duitsland te fietsen, daar ligt 'n wildpark waar ik dus ook heen diende te gaan. De andere plekken heb ik dus in functie van mijn rijrichting eraan vastgekoppeld. Maar seffens meer hierover.

Ik vertrok met veel goede moed naar Maastricht om daar de richting van Valkenburg in te slaan. Daar maakte ik mijn eerste foto aan de rivier de Geul. Vervolgens kwam ik uit aan het kasteel van Wijnandsrade. Wat verder in het dorp ben ik even afgestapt om 'n foto te nemen van dat steakhouse, speciaal! En dan kwam mijn eerste opgedragen doel in 't zicht, het kasteel van Hoensbroek. Een prachtige locatie, al zeg ik het zelf.

Mijn tweede punt bereikte ik aan bordje 70 (mijn kinderen laten mij dus overduidelijk eraan herinneren hoe oud ik intussen ben). Daar maakte ik ook die foto van dat kerkje. Dat was juist op de grens van de gemeente Brunssum. Niet gek veel verder heb je dan al de Duitse grens, meer bepaald mijn derde doelstelling, Gangelt. Het was effe zoeken om dat park in beeld te krijgen. Het is mij in feite niet gelukt, daarvoor had ik moeten omrijden en net dat wilde ik in Duitsland niet doen. De bordjes hangen sowieso al vreemd ten opzichte van bij ons, en lessen trekkende uit het verleden, was het beter niet te veel af te wijken van de gekende wegen. Het bleef dus bij 'n zijdelingse foto van de speeltuin.

Nadien was ik was blij terug in Nederland te zijn, richting Sittard deze keer. Was me daar toch wel 'n markt zeker, enerzijds waren alle richtingbordjes verstopt achter de kramen en anderzijds zaten alle terrassen boordevol. Het was dus effe zoeken naar de juiste richting. Ik heb toch nog 'n foto kunnen maken van de achterzijde van het welbekende Hotel De Limbourg, 'n gebouw van 1688.

Na Sittard was het richting de Maas fietsen, naar Born. Daar diende ik als vierde doel van vandaag, 'n foto te maken van het plaatselijke kasteel, in feite de ruïnes van het kasteel. Daarmee zat mijn opdracht erop en kon ik terug naar huis fietsen. In Berg zag ik de overzetboot juist naderen en ik heb dan ook niet getwijfeld om daar naar Belgisch grondgebied terug te keren, naar Meeswijk dus. Mijn laatste foto maakte ik nog juist aan de Nederlandse kant van de Maas.

Dat laatste stuk van mijn rit, dat is uiteraard vertrouwd terrein. Ik ben er al vele malen langs gefietst. Er was nog juist één vraag die mij parten speelde, waar kon ik nog even pauzeren? Onderweg nergens iets tegen gekomen - of het was er te vol zoals in Sittard - dus ja, ofwel bij Mesjeu in Neerharen ofwel gewoon doorfietsen tot Lanaken. En oef, bij Mesjeu kon ik bij enkele mensen aanschuiven aan 'n tafeltje op het terras. Het was zalig verpozen in het zonnetje, zeker met 'n stuk taart, koffie en ene lekkere Duvel, samen voor de prijs van 8,70 euro. En mijn tafelgenoten, ... die konden amper geloven welke afstand ik al tot dusver had afgelegd.

Zo, 'n groot verslag, er was natuurlijk ook veel te vertellen. Ik ben er blij mee, en natuurlijk ook tevreden over mijn rit. Morgen is het weer werkendag in de tuin. Hopelijk blijft het 'n tijdje droog.

Een van de opdrachten die ik diende te vervullen (mijn kinderen hebben mij met iets opgezadeld ....) was Thorn. Een foto van de kerk en de witte huisjes, dat moest ik doorsturen. De zon scheen, ik had er goesting voor, dus ik ben vertrokken.

Nu was het wel 3 bfr. wind vandaag, derhalve ben ik vertrokken met heel veel zijwind. Om te beginnen fietste ik naar Smeermaas om dan doorheen Hochter Bampd en Herbricht te gaan. Vervolgens Uikhoven en Stokkem - daar maakte ik die foto van die tank uit WO 2 - om dan doorheen Mazenhoven te passeren. Daar maakte ik aan het kapelletje 'n eerste stop voor 'n halve banaan.

Onderweg zijn ze volop aan het werk langsheen de plassen langs de Maas. Op die lopende band worden vele stenen getransporteerd. Mijn boterhammen at ik aan de brug in Maaseik, met de grenspaal vooraan en de kerk op de achtergrond. Wat verderop, iets buiten het centrum van Aldeneik, passeerde ik aan "de Sjeive dörpel", 'n café waar ik verleden jaar naar toe had moeten gaan voor 'n bijeenkomst van ex-collega's. Door het slechte weer was het er die dag niet van gekomen.

Nadien fietste ik langs de jachthaven van Kinrooi en de kerk van Kessenisch. In die kerk was ik nog nooit binnen geweest, effe stoppen dus voor 'n paar foto's. En dan heb je Thorn, even de grens over dus. Eerst 'n stop voor de inwendige mens - ja, die pannenkoek heeft gesmaakt - om dan die foto van de kerk te nemen.

Terugkeren deed ik via Wurfeld, met ondermeer het kasteel en de Zuid-Willemsvaart. Toen ik die laatste foto maakte, heb ik mijn resterende mondvoorraad achter de kiezen gestoken. Via Rekem en Neerharen fietste ik terug naar Lanaken. Daar zag ik dat ik slechts 3,5 km. verwijderd was van de 100 km. Je kent mij, dat laat ik natuurlijk niet liggen, met 'n kleine extra lus was dat in 'n handomdraai gefixt. Jullie zullen misschien denken, waw 100 km. ... maar mijn conditie was zo goed dat zelfs 20 km. extra nog gemakkelijk had gekund.

Voila, ben weeral tevreden, de wind speelde mij wat parten in de heenrit, maar je hoort mij zeker niet klagen.

"Ver kunnen kijken", dat is toch hetgene dat ik regelmatig wil doen. Maar seffens meer hierover.

Eerst wil ik effe iets kwijt over deze voormiddag, het was nat, miezerig en grijs. Kortom, geen weer om te sporten. Maar, ... ideaal om in de tuin iets te doen, het snoeien van onze vlinderstruiken. Een beetje nattigheid kan daarbij geen kwaad, 'n goeie jas aan, iets op je hoofd en véél goesting, dat zijn de ingrediënten voor 'n mooi werkje. Om 13u30 moest ik op halfjaarlijkse controle bij mijn mondhygiëniste en daarna was het aan mij om te gaan wandelen.

Ik wilde nog eens 'n tocht maken doorheen het Belvédèrepad langs het kanaal. Daarvoor was het wandelen tot aan de brug van Briegden om vervolgens de talut omhoog te klimmen om dat groene pad te nemen tot aan de brug van Veldwezelt. Onderweg heb je dan van boven af, 'n mooi zicht op de industrie rondom het kanaal en rechts in de verte ligt de kerk van Veldwezelt.

Vervolgens moet je de brug oversteken om dan terug te keren naar Lanaken. Vandaag heb ik gekozen om het fietspad te volgen dat kris-kras flirt met de landsgrens. Het is daar dat je nog héél ver kunt kijken. Ik bid en ik hoop dat het niemand ooit in zijn hoofd krijgt om daar bebouwing te realiseren, zelfs geen industrie. Uiteraard had ik dat ver kijken ook al op het Belvédèrepad. Onderweg zag ik ook nog 'n spandoek waarop gewag gemaakt wordt van de realisatie van een groene grensbuffer, 'n initiatief van de stad Maastricht, de gemeente Lanaken en Fluvius.

Het is vandaag aan de late kant dat ik aan mijn verslag begin, dat heeft natuurlijk te maken met het feit dat ik pas omstreeks 17u15 terug thuis was. Wat deze week nog gaat geven ....? Nog heel wat snoeiwerk in de tuin, een fietstocht naar Thorn, een dagje weg met ons twee en ......

Ja, gisteren was de grote dag. Uiteraard wil ik iedereen bedanken die mij gefeliciteerd heeft voor mijn verjaardag en mijn nieuwe voordeur. We hebben het ons lekker laten smaken en tussendoor kon er nog 'n partijtje schaak af met de kleinzoon. Mijn kinderen hadden mij wel 'n hele speciale cadeau gedaan, 'n opdracht in feite. Ze hadden in 'n wiel aan weerskanten omslagen gehangen met 'n foto op en in die omslag zat 'n tip. Aan mij te weten te komen waar die foto genomen werd om vervolgens naar die plaats te fietsen om daar als bewijs ook 'n foto te nemen. Die foto diende ik dus naar de kinderen te zenden. In de enveloppen zaten ook wat centjes, bedoeld om onderweg te stoppen voor ene koffie en iets erbij. Het was ene fijne dag, ik had er naar uitgekeken.

En ja, ik ben er vandaag maar direct aan begonnen. Het weer was mij te goed om in de namiddag te gaan schaken, nee, liever in de buitenlucht. Ik vertrok via de Bessemerstraat. Op de hoek met de Roelerdreef zag ik overal papier liggen, precies of vanuit 'n voorbij rijdende auto, stapels papier naar buiten gegooid zijn. En dan mijn eerste drie opdrachten, 'n foto van C-Mine in Winterslag, het bordje met nr. 70 en de kerk van Gruitrode.

In Gruitrode was nog veel meer te zien, oa. die kapel en veel kunst met wielen en fietsjes in het centrum. Nadien nog heel wat kunst gezien, zo bvb. aan de Zuid-Willemsvaart in Eisden en de levensboom in Herbricht. Pauzeren kon ik pas na 70 km. in Kotem in de Ponderosa. Bij mijn koffie kreeg ik er 'n suikerwafel bij, uit eerlijke schaamte heb ik daar dan ook maar mijn biertje gedronken. Uiteindelijke kosten: 6,00 euro.

Met terugrijden zag ik dat de 90 km. in het bereik lagen, ik heb daarom nog 'n extra lus gemaakt via Veldwezelt. Voila, mijn eerste rit als 70-jarige. Ik heb het verschil met verleden week niet gemerkt.

Een stralende zon deze voormiddag, echt geen weer om thuis te blijven of in de hof te werken. Dat laatste kun je ook als het miezerig is of aan de grijze kant, geen probleem. Maar vandaag hoorde ik mijn stadsfiets roepen, "pak mij vast" en wie ben ik om daaraan te weerstaan ...?

Ja ik weet wel, woensdag heb ik gezegd dat het vermoedelijk mijn laatste rit als 60-tiger zou zijn, maar het kriebelde vandaag en dus ben ik vertrokken. Van de kok had ik 'n half uur extra gekregen om de eindmeet te halen (12u30 ipv. 12u00). En zo kon ik vertrekken via de brug van Briegden en zo langs het kanaal tot in Kanne. Vervolgens ging het langs de sluis van Lanaye om dan "Pays de Liège" binnen te rijden. Via de brug over de Maas ging het dan naar Moelingen om daar links af te draaien naar Eijsden, 'n grensgemeente in Nederland. Eerst langs die oude witte woning en dan langs het plaatselijke kasteel. Je kunt daar prachtige foto's nemen en ook wandelen in het kasteeldomein.

Nadien was het gewoon terugrijden naar Maastricht, wel nu met de wind in de rug. In mijn heenrit - naar Moelingen - was het niet sneller dan 15 à 16 km/uur, terugkeren was het met versnelling 6 van de 7. Doorgaans rij ik op de 5. En eenmaal je de windmolens ziet, dan ben je bijna thuis. Op de valreep heb ik nog juist 12u30 gehaald, tja dat heb je als je tegen de wind moet opboksen. Één troost, de zon scheen volop en daar was het mij toch om te doen.

En mijn laatste foto, dat is er eentje gemaakt door die drone. Onze dakkapel ligt vol met mos en de afvoer is vermoedelijk verstopt. De dakwerker heeft de foto ook al gezien en hij was nieuwsgierig hoe ik aan die foto geraakt ben. Hij komt het probleem oplossen.

En nu naar de koers kijken. Bij de dames heeft onze landgenote Lotte Kopecky al gewonnen.

Vanmorgen, vóór ik aan mijn fietstocht wilde beginnen, heb ik eerst nog even mijn computer opgezet en mijn blog geopend. Ik was aangenaam verrast toen ik zag dat er juist op dat moment al 40.000 bezoekers op mijn blog geweest zijn. Merci dus iedereen voor jullie trouwe bezoekjes.

En zoals gezegd, vandaag stond 'n fietstocht op het menu. Ik had deze ochtend wel wat twijfels toen ik de krant uit de bus ging halen, het was één grijze soep, 'n flinke mist. Hopelijk zou dat niet te lang duren. Maar gelukkig, omstreeks 10u00 begon het open te trekken en kon ik van start gaan. En inderdaad, ik was nog niet helemaal in Maastricht toen de zon begon te piepen.

In Maastricht sloeg ik de weg naar Gronsveld in. Ook daar heb je al mooie vergezichten. En dan heb je zo van die typische oplopende straten, zoals de Rondelenstraat, ene kuitenbijter van 1,2 km. Aan de kerk van Banholt ben ik even gestopt om wat mondvoorraad achter de kiezen te steken en wat verderop zag ik die speciale woning staan met veel leem in de gevel.

In Gulpen ben ik even gestopt voor ene koffie en 'n stuk taart. En ja, voor het eerst dit jaar, buiten op het terras. Lekker in het zonnetje. Nadien passeerde ik een der hellingen van de Amstel Goldrace, de Fromberg. Een bergje van 1,5 km. waar ik toch 'n versnelling kleiner moest schakelen. In Voerendaal, de bakermat van mijn familie Meuris, zijn er verschillende mooie plekjes om te wandelen of gewoon, effe te rusten en te genieten van de omgeving.

Ook zie je af en toe in de verte 'n mooi kasteel, iets wat mij al mijn hele leven fascineert. In Genhout kom ik graag, dat is zowat 'n ijkpunt dat mij laat weten dat de terugweg er zo stilletjes zit aan te komen. Want na dat dorp, ben je al rap in Elsloo, de plaats waar ik de brug over moet richting Kotem, dus terug naar België. Maar eerst moest ik juist vóór ik de brug overstak, nog onder 'n tunnel door, vol met "street art". Op de brug zelf, het ik het vandaag eens gecontroleerd, van het ene einde tot de overkant, dat is 'n afstand van welgeteld 1,3 km.

En terug in de "heimat", dan is het gewoon de Maas volgen om tenslotte via Hochter Bampd en Smeermaas terug naar Lanaken te fietsen. En daar, voor ene keer ben ik eens afgeweken van mijn vast merk en eens iets anders geproefd. En ja Lieve, het smaakte.

Dit ritje is hoogst waarschijnlijk het laatste als 60-tiger, vanaf zondag begint 'n nieuwe episode. Ik kijk ernaar uit.

Na overleg met mezelf, ga ik het vandaag voor bekeken houden om mij buiten te wagen. Het is nu (13u15) nog altijd aan het regenen en op 'n kortstondige pauze na, zou het omstreeks 15u00 weer regenen. De wegen zijn sowieso nat, het is onaangenaam en de goesting is er ook niet.

Toch ben ik even op mijn fiets gekropen om naar de bib te gaan voor nieuwe boeken. Het meisje achter de balie keek verwonderd op om zo 'n kletsnatte mens te zien binnenkomen. Ik had mij gelukkig thuis al vergewist van de mee te nemen boeken en die stonden er nog allemaal. Ik was dus rap terug thuis om 'n droge broek aan te trekken. En ja, ook het schaken schiet er deze namiddag bij in. Het is geen pretje om daar met natte kledij te gaan zitten. Jammer! En daarbij, 'n dagje rust kan nooit kwaad. Morgen zou het droog blijven, tijd om in de tuin te werken, mijn koersfiets proper te maken en 'n wandeling te maken. Op woensdag zou het ook droog zijn met nauwelijks wind, de wegen zouden dan moeten opgedroogd zijn, vermoedelijk ga ik dan fietsen. Dat zal denkelijk naar Gulpen gaan.

Maar gezien er geen sportieve prestatie inzit vandaag, wil ik jullie verblijden met wat oude postkaartjes. Deze keer is de stad Bree aan de beurt, de voormalige woonplaats van tennisster Kim Clijsters. Zij werd geboren op 8/6/1983 in Bilzen maar woonde nadien in Bree. Deze gemeente kreeg in de 13de eeuw stadsrechten. In 1007 werd over deze plaats gesproken onder de naam Britte.

En waarom ik iets van Bree publiceer? Uiteraard omdat ik er jaarlijks toch enkele keren per fiets passeer. Bree heeft naast enkele gehuchten, ook nog de deelgemeenten Beek - Gerdingen - Opitter - Tongerlo. Veel bier zul je dus zeggen, pils van Opitter en abdijbier van Tongerlo.

Zoals zo dikwijls, heb ik mij weer ferm moeten beperken met die kaartjes, er zijn er in overvloed. Veel kijkplezier.

Het zijn nog lang geen lentetoestanden, elke dag wat gemiezer of 'n bui en telkens ook 'n strakke wind. Maar binnen zitten is ook geen optie, dus in de voormiddag wat in de tuin gewerkt en in de namiddag mijn stadsfiets van stal gehaald. Vandaag had ik niet zo direct goesting om te wandelen, en niks doen is ook niet aan mij besteed, dus werd het fietsen ondanks de kans op gemiezer en de felle wind. Ik heb er mij niet te veel van aangetrokken, gewoon vertrekken en zien waar het schip strandt.

Ik vertrok via Herbricht aan de Maas. Ook daar is goed te zien welk 'n enorme plas water onze stroom is in de winter. En dan naar Uikhoven. En aan die spin, daar kon ik maar moeilijk aan voorbij zonder eerst wat foto's te nemen. Mooi gemaakt. Ik vervolgde mijn tocht in de richting van Kotem. Daar spotte ik 'n ganse weide vol vogels. Iets verderop kom je dan aan "den doodendraad", 'n overblijfsel van WO 1.

Via het stadion van Patro Eisden - ik weet niet of Jos er ooit zijn opwachting gemaakt heeft - fietste ik verder tot aan de vroegere koolmijn van Eisden. De gebouwen zijn nog in prima staat. Via de wijk Sint-Barbara kom je dan al rap aan het oude stationnetje van Eisden. Een mooie plaats om te pauzeren. Het was er wel open maar ik had vandaag niet veel interesse om mijn tocht te onderbreken. Op dat punt fiets je richting de Salamander in Maasmechelen en dat in hout gekapte beeld, is voor elke voorbijganger 'n lust voor het oog.

Via de Mechelse Heide en Opgrimbie was het tijd om terug te keren. Ik had geen idee hoe ver het stond met de koers. Maar bij het nuttigen van ene warme choco in Lanaken-centrum, kon ik live de beelden op tv meevolgen, nog 10 km. De beste ploeg van het moment, ging met de zege lopen. Proficiat.

Een probleemloze rit, goed afgesloten. Dat zie je seffens bij mijn laatste foto. Maar eerst begon de dag al vroeg voor mij, vanmorgen om 8u00 naar de kapper en daarna op controle bij de dokter. Dat laatste dient op regelmatige basis te gebeuren.

Maar dan, omstreeks 10u30 was ik klaar om aan 'n fietstocht te beginnen. Het was vandaag te doen, zoniet zou het in de rest van de week, ofwel letterlijk in het water vallen of ik zou stevig afgeremd worden door 'n stevige wind. Dus droog weer vandaag en max. 3 bfr. uit ZW. En wat is er dan idealer om met de wind in de rug te vertrekken langs kanaal en Maas, om nadien beschermd tegen de wind, terug te keren. De bedoeling was dus om naar Aldeneik te fietsen, 'n toeristisch plaatsje, juist boven Maaseik.

Ik vertrok via het kasteel van Rekem en een der mooiste oude gebouwen langsheen het kanaal. In Vucht had ik 'n kort gesprek met 'n lid van de heemkundige kring. Hij staat in voor het onderhoud van de historische site aldaar. Die site herdenkt het feit dat 'n Duits vliegtuig in 1940 daar is moeten landen met als gevolg dat Hitler het begin van WO II met enkele maanden heeft moeten uitstellen.

Vervolgens enkele mooie beelden in Dilsen, 'n plaats waar je fijn kunt wandelen. In Maaseik aan de brug was het tijd voor de inwendige mens, wat boterhammen en 'n banaan. En zoals jullie intussen al gewend zijn, ook in Aldeneik hebben ze 'n mooi kapelletje. Het werd gebouwd in 1949 als dank dat de streek in WO II gevrijwaard bleef van schade. Tot dan ging het vrij vlot, ik had dan ook wind in de rug. Ik had daar 'n gemiddelde van 26 km/uur.

Maar eens Aldeneik buiten, ging het linksaf richting Wurfeld en het oude kolenspoor tussen Maaseik en As. Aan die brug over de Zuid-Willemsvaart, stak mij 'n wielertoerist voorbij die ik ben blijven volgen tot in Zutendaal. Gaandeweg zijn we met mekaar aan de praat geraakt. Bleek het 'n Nederlander te zijn, woonachtig in Kinrooi. Hij vond het goed dat we samen opfietsten, wat gezelschap is altijd fijn. Hij was sinds 'n jaar gepensioneerd en maakt nu vele ritten. In Zutendaal was het voor hem tijd om terug te keren, voor mij was het tijd om even op mijn effe te komen, met twee fiets je altijd iets sneller dan alleen.

Vervolgens ging het nog naar Munsterbilzen en Eigenbilzen om ten slotte via het kanaal en Briegden, te concluderen dat het goed geweest was. Dat drankje had ik mij onderweg wel nog beloofd. Voila, 'n rit van iets meer dan 90 km. Geen problemen onderweg gehad, er was wel stevige wind, maar over het kolenspoor viel dat nog best mee. Ik was er trouwens fietser 163 die daar vandaag passeerde.

O ja, ik heb nog niks gezgd over mijn eerste foto. Bij het bedrijf Sappi zijn ze al het hout aan het weghalen, hout dat nu niet meer nodig is wegens het stopzetten van de productie.