terug op post

Vorige week werd de Marokkaanse Belliraj opgepakt in. Hij wordt onder andere van verschillende moorden en terroristische activiteiten beschuldigd. Volgens de Marokkaanse overheid een zware jongen dus. Wat blijkt nu, deze man wordt al jaren door de Belgische staatsveiligheid betaald.

 

Je kan je afvragen waar men mee bezig is en welke waarde de Belgische staatsveiligheid heeft i.v.m.terrorisme bestrijding als in hun eigen middens deze gasten al zijn doorgedrongen. Zijn al de zogenaamde alarmen die ze afkondigen dan alleen maar bedoeld om de bevolking schrik aan te jagen? te laten kiezen voor een sterke hand? of is dat om hun eigen een bestaansreden te verschaffen? Of in het ergste geval is het gewoon onkunde....

 

Het is een feit dat we in een maatschappij leven die steeds gewelddadiger wordt. Steeds meer groepen en individuen grijpen terug naar de wapens en elke dag vallen er wel ergens slachtoffers. Maar, zoals al zoveel keren in het verleden bewezen, lost geweld nooit iets op, op een bepaald moment moet er toch gepraat worden. Daarom vraag ik me af wanneer de mensheid eindelijk eens zal leren uit het verleden en het geweld overslaan en direct met elkaar zal praten. Zolang er echter macho's aan de macht zijn die kicken op hun macht en wapenarsenaal zal dat wel ijdele hoop blijven. Zolang de ene de andere van terrorisme beschuldigd en dan zelf geen enkel middel schuwt om zijn gelijk te krijgen zal er weinig veranderen.

 

De toekomst zal het uitwijzen maar rooskleurig ziet het er niet uit, de aarde raakt stilaan meer dan overbevolkt, de gevestigde economische machten zien zich bedreigd door nieuwe economieën, de rassenhaat groeit met rasse schreden, de godsdiensten polariseren zich en worden onverdraagzamer...wanneer gaat men hieraan een oplossing geven ipv enkel bezig te zijn met meer produceren om enkele walgelijk rijke individuen te plezieren?

 

Moest de mens weer iets meer mens worden ipv een deel van het economisch gebeuren...dat zou al een stap in de goede richting zijn.

 

Deze week was het wat teveel, school,voetbal, kinesist,operatie van R's oog, evenwichtsonderzoek.
Het is dan ook niet verwonderlijk dat ik me op 't moment niet geweldig voel. Maar er is een voordeel, ik weet tenminste hoe het komt. Dat kan ik echter niet zeggen over mijn evenwichtsprobleem. Vier jaar geleden heb ik dat eens laten onderzoeken, alles was OK en het zou vanzelf wel beteren..misschien was ik wat nerveus of gestresseerd (een typische diagnose als ze het niet meer weten...dan is het stress).Toch voel ik me vier jaar later nog steeds duizelig wanneer ik me omdraai, me verplaats en recht voor me uitkijk, stil sta en naar bewegende voorwerpen kijk (bvb aan een zebrapad naar de auto's kijken). Daarom toch maar weer naar de dienst NKO van het UZA gestapt voor deze problemen. Een eerste idee was dat het misschien met mijn zicht te maken had (vanwege het CVA incident in 2000). Na een oogonderzoek bleek dit niet zo te zijn. Terug naar NKO en nu is er beslist om een evenwicht onderzoek te doen volgende week....we wachten hoopvol op de uitslag hiervan.



Vanavond komt ons zus terug uit Lisabon. Ze heeft een sms'je gestuurd waarin ze vooral het eten thuis miste, dat in lisabon suckte volgens haar...ja veel gewoon waarschijnlijk.

Onze school voetbalploeg speelde gisteren de Vlaamse kwart finales tegen Genk. Met een gehavende ploeg werd het een moeilijke klus. We verloren dan ook met 5-0 cijfers. Tof vond ik wel dat alle gekwetste spelers mee afgezakt waren om hu ploeg te steunen. Van een ploeg sfeer gesproken. Ook onze ouders waren goed vertegenwoordigd. Meer kan je lezen en bekijken op kabeveren

ps: mijn hoofdpijn is nog steeds weggebleven na de behandeling dinsdag...zou het dan toch kunnen??

Vanmorgen naar de kinesist, ik zat met een verkrampte spier in mijn nek/schouder. Toen ze erop drukte was het net of er werd een mes ingestoken. Zij stelde voor om de spier 'uit te prikken' iets zoals bij acupunctuur. Op de eerste plaatsen was het een weldadig gevoel, bij het prikken op een derde plaats voelde ik een pijnscheut tot in mijn hoofd, gelijkaardig met de hoofdpijn die ik nu al jaren heb. Blijkbaar is er dus een verband tussen deze spier en mijn hoofdpijn. Volgens K kan dit zijn en is er een mogelijkheid dat met deze spier te behandelen de hoofdpijn zou minderen of verdwijnen...dat zou pas een stap vooruit zijn. Nu is het ongeveer 6 uur geleden en heb ik sindsdien nog geen steek gehad in mijn hoofd, hopelijk blijft dit zo. Onze M kan vandaag voor het eerst terug meetrainen met de school voetbalploeg. Hij moet het nog wat rustig aan doen maar zijn knie schijnt terug goed te zijn. Morgen speelt deze ploeg een wedstrijd op Wetteren, hij mag nog wel niet meedoen, maar we gaan een kijkje nemen.

Het circus van eurosong is weer volop op gang getrokken.

Gisteren de eerste halve finale met Nelson als terechte winnaar . Het is een verademing om nog eens een echt gezongen liedje te horen, ipv de opgefokte 'acts' die met echt zingen nog weinig te maken hebben. Wel moet je ze nageven dat ze opvallen, in welke richting mag je zelf beslissen. Als je vind dat de Tanja's, Betty's en andere schrokken het beter doen,wel sorry maar dat is misschien 'entertainment' maar verre van een song in de pure zin van het woord. Troost je echter, van de andere landen worden er nog genoeg bimbo's afgevaardigd om het amusementgehalte op te krikken. Waarom we echter nog meedoen met het onderonsje uit de Oostblok en Balkan landen dat men eurosong noemt is mij een raadsel.

  Maar ja als we maar eens goe kunnen lachen met al die would be artiesten. Ik zou zeggen schoenmaker blijf bij uw leest en vervuil de media een beetje minder...maar in ieder geval proficiat voor Nelsen en de Paranoiacs die tweede eindigden...we zullen volgende week zien wie er nog uitkomt.

Een mooi voorbeeld van het behoud van oude gebouwen is de restauratie van HOF Ter Saksen in de Bosstraat te Beveren.

 

Gisteren moesten onze voetbal jongens aantreden tegen Vrasene. In 't begin zag het er goed uit, tot onze rechter back zijn taak weeral eens verwaarloosde en de Vrasense aanvaller een zee van ruimte kreeg met twee doelpunten in ons kas. Reken daar dan de interim keeper bij die verre van balvast is en we konden naar huis met 4-1 cijfers op ons brood. Door al de verschuivingen in de ploeg, door de beslissing om met een miniemen keeper te moeten spelen in de knapen competitie, speler die zijn taak verwaarloosd... is onze ploeg stilaan naar een diepte aan 't zakken. Het is een frustrerende vaststelling, vooral voor de jongens die het wel goed doen en dan op een knullige manier hun match verliezen. Een positief punt is echter wel dat het groepsgevoel vrij goed overeind blijft en onze jongens worden er waarschijnlijk harder van... De verbouwingen, onzekerheden, beloftes maken echter een goede ploeg kapot, dat de mensen die dit beslissen hier niet meer aandacht aan besteden is soms onbegrijpelijk. volgende week beter.... bekijk hier de foto's van de match

Gisteren naar het nieuws gekeken. Daar kwam weer het goed nieuws voorbij dat de Vlaamse regering een overschot heeft op de begroting. Een van de maatregelen is de laagste inkomens (-23000€) een belastingvoordeel te doen van €200. Tof zou je zo zeggen, maar dan kwam het addertje onder het gras, het is alleen voor inkomens uit arbeid. Dus alle Chronisch zieken die zich te pletter gewerkt hebben vallen weeral uit de boot. Wij blijken in de ogen van vooral de rechtse (lees VLD) kopstukken een soort minderwaardige profiteurs te zijn. Niet tegenstaande dat velen van ons een loopbaan hebben van 20 en meer jaar en dan ongevraagd ziek zijn geworden, zijn we bij deze heren tweederangsburgers, zij spreken tegenwoordig alleen nog in termen van de hardwerkende vlaming, waarbij ze dan nota bene ook nog zichzelf rekenen. Ik zou niets liever willen dan terug te kunnen en mogen werken, maar voor ons chronisch zieken is er op de arbeidsmarkt geen plaats, wij zijn economisch niet rendabel genoeg. Ook is het kader om bvb enkele uren per week te werken niet aanwezig om als chronisch zieke iets bij te verdienen en op een normale manier te leven. Voor de werklozen bestaat er de dienstencheque regeling, voor de zieken die iets willen presteren naar hun vermogen bestaat er NIETS, geen enkele werkgever is bereid ons aan te werven zonder dat daar iets extra tegenover staat. Wij zijn een te groot economisch risico. Maar ja, wij zijn toch maar profiteurs die niet willen werken. Soms zou je sommige beleidmakers eens een chronische ziekte toewensen, alhoewel die dan hier of daar een postje krijgen waar ze wel verdienen maar niet werken. Regering, politiekers en andere beleidsmakers, denk ook eens aan de chronisch zieken, velen van hen zouden enkele uren per week kunnen en willen presteren, maar deze prestaties wegen niet op tegen de rompslomp die de werkgevers ermee hebben en dus blijven we op onze honger zitten. Vergeet niet dat wij ook mensen zijn, dat we ook willen meedraaien in deze maatschappij, dat we niet willen uitgesloten worden. WIJ ZIJN GEEN PARIA'S