PADDESTOELENTIJD.

Dat veel mensen paddenstoelen associëren met de herfst is niet zo heel gek. Paddenstoelen leven van de afbraak van levend en dood materiaal. In de herfst is er veel afbreekbaar materiaal beschikbaar in de vorm van gevallen bladeren en daarom zie je dan veel paddenstoelen onder bomen. Maar er zijn ook paddenstoelen die in graslanden voorkomen en weer andere soorten parasiteren bijvoorbeeld op bomen. Paddenstoelen hebben de herfst dus niet nodig om te groeien en je vind ze dus ook in de lente en de zomer. De winter is over het algemeen wel te koud voor paddenstoelen.

...

HALLOWEEN

...

...

Biografie

Karel van de Woestijne werd geboren in de Sint-Lievenspoortstraat te Gent. Aan zijn geboortehuis hangt een gedenkplaat. Zijn jeugdjaren bracht hij echter door in het nummer 106 in de Sleepstraat in Gent (waar een gedenkplaat hangt) . Toen hij twaalf was, stierf zijn vader, een koperslager, aan een beroerte, waardoor hij het morele gezag overnam over zijn broers Edward, Maurice en Gustave. Hij genoot zijn middelbaar onderwijs aan het Koninklijk Atheneum aan de Ottogracht te Gent. Hij dweepte met de poëzie van Charles Baudelaire.
In Gent studeerde hij ook Germaanse filologie en kwam hij in contact met het Frans symbolisme. Hij verbleef van april 1900 tot januari 1904 en van april 1905 tot november 1906 te Sint-Martens-Latem en was vanaf 1906 correspondent van de Nieuwe Rotterdamsche Courant te Brussel. Hij woonde een tijdlang in Laken, onder meer in een bel-etagewoning aan de de Vrièrestraat 13.

In 1903 stierf zijn moeder, waardoor hij mee de verantwoordelijkheid kreeg over het ouderlijk bedrijf, dat zijn moeder had beheerd sinds zij weduwe was. Op 13 februari 1904 trouwde hij met Mariette van Hende, met wie hij een zoon Paul (1904) en een dochter Lily (1919) had. Van de Woestijnes vrouw overleefde hem veertig jaar.

Hij was tijdelijk ambtenaar bij het Ministerie van Kunsten en Wetenschappen. Tussen 1920 en 1929 doceerde hij Nederlandse literatuurgeschiedenis aan de Rijksuniversiteit Gent. Hij was redacteur van achtereenvolgens de tijdschriften Van Nu en Straks (tweede reeks, 1896-1901) en Vlaanderen (1903-1907). Van dat laatste tijdschrift werd hij redactiesecretaris in 1906. De dichter stond bekend als een harde werker. Peter Theunynck, die 15 jaar lang werkte aan een nieuwe biografie over de dichter, omschrijft hem als heel eenzelvig en teruggetrokken, maar anderzijds zeer actief.

Koortsdreun

't Is triestig dat het regent in den herfst,
dat het moe regent in den herfst, daarbuiten,
- En wat de bloemen wégen in den herfst;
- en de óude regen lekend langs de ruiten...

Zwaai-stil staan grauwe bomen in het grijs,
de goede sidder-bomen, ritsel-wenend;
- en 't is de wind, en 't is een lamme wijs
van kreun-gezang in snakke tonen stenend...

- Nu moest me komen de oude drentel-tred,
nu moest me 't oude vreê-beeldje gaan komen,
mijn grijs goed troost-moedertje om 't diepe bed
waar zich de warme koorts een licht dierf dromen,
en 't wegend wee in lede tranen berst...

... 't Is triestig dat mijn droefheid tháns moet komen,
en lomen in 't atone van de bomen;
- 't Is triestig dat het regent in den herfst...

Karel van de Woestijne

Geschiedenis

De naam "Halloween" is afgeleid van Hallow-e'en, oftewel All Hallows Eve (Allerheiligenavond), de avond voor Allerheiligen, 1 november. In de Keltische kalender begon het jaar op 1 november, dus 31 oktober was oudejaarsavond. De oogst was binnen, het zaaigoed voor het volgende jaar lag klaar en dus was er even tijd voor een vrije dag, het Keltische Nieuwjaar of Samhain (uitspraak Saun, het Ierse woord voor de maand november).

Samhain was ook nog om een andere reden zeer bijzonder. De Kelten geloofden namelijk dat op die dag de geesten van alle gestorvenen van het afgelopen jaar terug kwamen om te proberen een levend lichaam in bezit te nemen voor het komende jaar.

Op het eiland Groot-Brittannië werd Halloween vooral door de Kelten gevierd. De geesten die uit dode mensen op zouden rijzen, werden aangetrokken door voedsel voor hen neer te leggen voor de deuren. Om echter de boze geesten af te weren droegen de Kelten maskers. Toen de Romeinen Groot-Brittannië binnenvielen, vermengden ze de Keltische traditie met hun eigen tradities, die eind oktober natuurlijk de viering van de oogst betroffen en ook het eren van de doden.

In de negende eeuw van de huidige tijdrekening stak een Europees christelijk gebruik de zee over en vermengde zich met het halloweenfeest. Op Allerzielen (2 november) gingen in lompen gehulde christenen in de dorpen rond en bedelden om zielencake (brood met krenten). Voor elk brood beloofden ze een gebed te zeggen voor de dode verwanten van de schenker, om op die manier zijn bevrijding uit de tijdelijke straffen van het vagevuur te versnellen en zodoende zijn opname in de hemel te bespoedigen. De trick-or-treattocht vindt wellicht daar zijn oorsprong.

In de Verenigde Staten maakte het feest vooral opgang in de tweede helft van de negentiende eeuw, toen grote groepen Ierse en Schotse immigranten het land binnenkwamen. In de VS dook toen de bekende jack-o'-lantern-pompoen op, die in de hele wereld wellicht het bekendste gezicht van Halloween is.

...

...

...

A

The Godfather

is een Amerikaanse speelfilm uit 1972 van regisseur Francis Ford Coppola. De film werd in het Nederlandse taalgebied uitgebracht als De peetvader. De film is de eerste uit een reeks van drie en vertelt het verhaal van Vito Corleone, hoofd van een maffiafamilie uit New York. The Godfather is gebaseerd op het gelijknamige boek van Mario Puzo (tevens medeverantwoordelijk voor het scenario). Hoofdrollen worden gespeeld door onder andere Marlon Brando, Al Pacino, Robert Duvall, James Caan en Diane Keaton.

The Godfather wordt beschouwd als een van de beste films aller tijden. De American Film Institute plaatste hem bijvoorbeeld in 1998 in de lijst van beste Amerikaanse films aller tijden op de derde plaats.^[1] De film was destijds een groot succes. Het was de bestbezochte film van het jaar en werd genomineerd voor elf Oscars, waarvan hij er drie won: de Academy Award voor Beste Film, Beste Acteur (voor Marlon Brando) en Beste Aangepaste Scenario. De film betekende de grote doorbraak voor James Caan, Robert Duvall en de destijds onbekende Al Pacino. De film betekende voor Marlon Brando een rentree na jaren van flops en blies het gangsterfilmgenre nieuw leven in. Ook is de film regelmatig geparodieerd en geciteerd. Vooral het beroemde citaat "I'm gonna make him an offer he can't refuse" is vaak geïmiteerd.

Deze avond spelen ze deze fantastische film om 20u40 op CAZ.

Voor wie deze film nog niet gezien heeft een echte aanrader voor de ander is het de moeite om die nog eens te herbekijken.

MARLON BRANDO

AL PACINO

...

ee...

Het is ook niet al kommer en kwel in de herfst, er zijn best ook enkele romantische kantjes aan .

Ieder seizoen heeft iets positiefs je moet er alleen maar het beste uithalen.

Åke Edwardson

Åke Edwardson (Eksjö (Zweden), 10 maart 1953) is een Zweeds schrijver van literaire thrillers, journalist en hoogleraar aan de Universiteit van Göteborg.

Edwardson debuteerde als schrijver in 1995 met zijn boek Till allt som varit dött en won hiermee onmiddellijk een prijs voor beste thrillerdebutant. In zijn derde boek Dans met een engel introduceerde hij het personage van hoofdcommissaris Erik Winter, wat de start betekende van een succesvolle reeks thrillers met Winter in de hoofdrol die zich telkens afspelen in en rond Göteborg. Edwardson is zeer succesvol in eigen land maar ook ver daarbuiten. De boeken uit de Erik Winter-reeks worden ook vertaald in het Nederlands.

Het in 2008 verschenen boek 'den sista vintern' (de laatste winter), zou het tiende en laatste deel in de reeks rond Erik Winter en de politie van Göteborg worden. In 2012 verscheen echter toch nog een elfde deel, genaamd 'Hus vid världens ände' (Witte ruis).

Åke Edwardson in 2008

Een aantal boeken uit de Erik Winter-reeks werden tevens als televisiereeks verfilmd, het meest recent in 2010.

EEN VREEMD GEZICHT (Ake Edwardson)

Kort voor de jaarwisseling overdenkt Erik Winter zijn prvé-leven, waarin belangrijke veranderingen gaan plaatsvinden. Aan deze overpeinzingen komt abrupt een einde, wanneer er in Göteborg een dubbele moord plaatsvindt. Als Winter bij de zaak betrokkrn raakt en de moordenaar in politie-uniform gekleed blijkt te gaan, moet de commissaris zijn fijngevoeligheid voor psychologisch speurwerk aanwenden om het spoor  van de moordenaar te kunnen volgen.

Zeer spannend en sfeervol tot op het einde.

...

Niet door mij bedacht wel op mij toepasselijk.

Verspil je tijd en energie niet aan mensen die alleen maar

van je goedheid profiteren .

Weerspreuken

• Is oktober warm en fijn, het zal een scherpe winter zijn; maar is hij nat en koel, ’t is van een zachte winter ’t voorgevoel.
• Warme oktoberdagen, februari vlagen.
• Blinkt oktober in zonnegoud, de winter volgt dan snel en koud.
• Brengt oktober veel vorst en wind, zo zijn januari en februari zeer mild.

OKTOBER

Oktober (ook wel: wijnmaand) is de tiende maand van het jaar in de gregoriaanse kalender en heeft 31 dagen. De naam komt van het Latijnse octo voor acht. Oktober was oorspronkelijk de achtste maand van het jaar, omdat tot 153 v.Chr. het Romeinse kalenderjaar in maart begon.

In verband met de omschakeling van de zomertijd naar de standaardtijd op de laatste zondag van deze maand duurt oktober een uur langer dan de andere maanden van 31 dagen. Hiermee is oktober de langste maand van het jaar.

Oktober wordt ook wel de wijnmaand genoemd en geldt sinds de 16e eeuw als de rozenkransmaand.