Naar de inhoud

Reizen, muziek,literatuur en nog veel meer

seniorennet.beseniorennet.be

Hobby

Mijn favoriete tijdverdrijf is muziek beluisteren. .  Ik hou bij voorkeur van klassieke muziek en dan wel hoofdzakelijk van het ietwat lichtere genre.
Pavarotti is mijn lievelingstenor. Zijn naam is dan ook werkelijk een begrip geworden. Als hij ergens optreedt dan staat de ganse massa in extase. Men gaat hem bewonderen in grote en prestigieuze concertzalen of operagebouwen. Maar hij treedt even goed op op grasvelden voor de gewone alledaagse mensen. Zijn witte zakdoek is even legendarisch als de strohoed van Maurice Chevallier. Luciano Pavarotti is een een Italiaanse tenor uit Modena.Hij vertolkt opera's van Verdi en Puccini. Maar zingt even goed stemmingsvolle liederen alsook wijsjes uit Zuid-Italië. Het luisteren naar deze tenor met de warme Italiaanse zon in zijn stem bezorgt mij kippenvel.
Enkele van mijn favoriete aria's:
Non ti scordar di me
la serenata
O sole mio
Torna a Surriento
Pourquoi me reveiller
Nessun dorma
La donna è mobile
Een cd met deze onsterfelijke muziek, een lekker glaasje rode wijn, wat schemerlicht en dan maar eventjes wegdromen in een luie zetel. Dat is werkelijk een gelegenheid om u aan de dagelijkse beslommeringen eventjes te onttrekken
.
Geschreven door julie (Arlette) om 17:40 Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Sluipend gif van Deflo.

Als je van thrillers houdt dan kan ik je de werken van Deflo ten stelligste aanbevelen.
Ik kan je suspens verzekeren van begin tot einde.
"Sluipend gif" is de psychologische thriller die ik onlangs las. Voor wie het interesseert geef ik hier een korte inhoud zonder eventueel de clou van het verhaal prijs te geven.
Hilde Plaetinck vindt na een bezoek aan de Kinepolis een verwaarloosde vrouw op de achterbank van haar wagen. Ze heeft medelijden met die sukkel en geeft haar een lift. Deze goede daad moet ze bijna met de dood bekopen. Even later beseft ze dat ze gestalkt wordt. De politie wordt ingeschakeld.
Dirk Deleu komt de dader op het spoor. Maar hoe dieper hij graaft, hoe meer hij tot de conclusie komt dat de zaak ingewikkelder is dan ze lijkt. Hoe verder het onderzoek vordert hoe hallucinanter het wordt. Het is een strijd op leven en dood.
Wie is die geheimzinnige schaduw uit Deleus verleden?  
Geschreven door julie (Arlette) om 16:22 Reageer op dit bericht

foto

Aster Berkhof
Klik op de foto om meer informatie te verkrijgen.
Geschreven door julie (Arlette) om 17:08 Reageer op dit bericht

Literatuur

Hobby
Mijn favoriete tijdverdrijf is lezen. Ik voel me vooral aangetrokken tot thrillers.
Mijn voorkeur gaat momenteel uit naar Deflo.
Deflo (1958) debuteerde in 1999 met de spannende roman Naakte zielen, die genomineerd werd voor de Hercule Poirot-prijs. Daarna verschenen Bevroren hart, Lokaas en Kortsluiting. Deflo heeft een geheel eigen filmische stijl ontwikkeld waarmee hij de misdaad op indringende wijze beschrijft.
De pers over het werk van Deflo:

Deflo bewijst dat het mogelijk is om politiewerk realistisch neer te zetten, zonder inspanning te leveren. (Vrij Nederland)

Over Deflo's vorige boek, Kortsluiting:

Een voor Vlaanderen vernieuwende misdaadroman met literaire allures. ( de Morgen)

Een ijzingwekkend en bloedstollend verhaal dat de lezer bijna sympathie doet voelen voor de dader. Een knappe psychologische thriller. (Knack)

Geschreven door julie (Arlette) om 16:59 Reageer op dit bericht

Theater. De Langhoirs Victorinen.

Sedert 2000 ben ik bestuurslid  en verslaggeefster van onze lokale toneelvereniging "de Langhoirs Victorinen".
De Koninklijke Rederijkerskamer Langhoirs Victorinen bestaat reeds meer dan 500 jaar. De rederijkerskamers speelden op het einde van de middeleeuwen een zeer belangrijke rol in het cultuurleven. Zij zorgden voor het opluisteren van feesten en processies en organiseerden zich meestal naar het model van de andere gilden. De Langhoirs Victorinen te Poperinge (beter bekend onder de naam Victorinen) is de enige van de 5 kamers die nog bestaat en actief is.
De toneelstukken worden opgevoerd door mensen zoals u en ik. Mensen uit het gewone volk, die zich geen kunstenaars durven noemen, maar liefhebbers die het zoete bloed van het theater in hun aders voelen stromen. Liefhebbers die zich met hart en ziel  100% inzetten voor hun hobby. Mensen die verknocht zijn aan die donkere geheimzinnige coulissen en die hun hart verpand hebben aan de geur van de toneelplanken en aan de duistere schimmen in de theaterzalen.
Ook ik heb die microbe te pakken en heb reeds een 4 tal keer op de planken mogen staan.
Geschreven door julie (Arlette) om 17:14 Reageer op dit bericht

Meyrueis

Dit is een foto van het kleine stadje  met de moeilijk uit te spreken naam "Meyrueis".
Geschreven door julie (Arlette) om 17:08 Reageer op dit bericht

Vervolg van mijn reisverslag

Aan de Quai Sully kan je onder oude platanen of op een brugje over de rivier zitten en genieten van een "straffe" franse koffie of crèpes eten.
Het bureau van toerisme is ondergebracht in een 13e-eeuwse klokkentoren.
Ik verbleef er in het hotel Mont Aigoual. Voor de gastronomen onder ons een aanrader.
Als mijn al ouder wordende benen het vertikten van mij de ganse dag rond te zeulen, kon ik even verpozen in de prachtige tuin van het hotel. De "waterratten" kunnen genieten van een frisse duik in het zwembad.
Het hoogtepunt was de rit naar de 1567m hoge  Mont Aigoual, waar je het weerstation kunt bezoeken. Het uitzicht is er indrukwekkend. Bij helder weer kan men over een zee van bergen tot de Alpen, de Middellandse Zee en de Pyreneeën kijken. In de winter kan het er erg guur aan toe gaan.
Na een zoveelste tocht door de bergen, met hun adembenemende kloven, kom ik gekookt door de verzengende hitte terug in Meyrueis. Ik snak naar een frisse pint. Op één  van de vele terrasjes geniet ik van het blonde gerstenat. Ziezo, weer een onvergetelijke dag voorbij. Met een hongerig gevoel begeef ik mij naar het hotel. Daar zal ik voor de zoveelste maal kunnen genieten van de culinaire kunst van onze chef kok.
Ziezo, dat was mijn reisverslag in zakformaat. Reizen is voor mij nog steeds in ideaal middel om  te ontspannen en even alle zorgen opzij te zetten.
Geschreven door julie (Arlette) om 16:48 Reageer op dit bericht

Mijn reis naar de Cevennes en De Gorges DuTarn.

Verleden maand trok ik vol verwachting en met een koffer vol hoop en goeie voornemens naar de Gorges Du Tarn en de Cevennes.
Ik verbleef in het pittoreske stadje met de moeilijk uit te spreken naam: Meyrueis.
Deze voor mij onbekende streek heeft me aangenaam verrast. Het ene uitzicht was al mooier dan het andere.
De Tarn, die in de Mont Lozère ontspringt, heeft een diep dal in de kalksteen van de Causses uitgeslepen en een geweldige kloof gevormd. Gezien het prachtige en spectaculaire uitzicht is het geen wonder dat er in het hoogseizoen krioelt van de toeristen.Vooral rond de plaatsen waar kajaks en kano's verhuurd worden is er een drukte van belang. Midden in de kloof ligt een van de mooiste middeleeuwse dorpjes dat luistert naar de naam St-Enimie.
Onder een verzengende zon wandelde ik door de met kinderkopjes geplaveide steegjes. Na de innerlijke mens versterkt te hebben vervolgde ik mijn reis.
In Mende, de kleine hoofdstad van het dunbevolkte departement Lozère, werden vroeger de wol en de huiden van van de schapen verhandeld. Die waren vroeger de bepalende economische factor op de Causses. De Causses zijn bijna boomloze, onvruchtbare hoogvlakten waar nauwelijks mensen wonen.
In Meyrueis wonen slechts 850 mensen. Dit schilderachtig stadje ligt tussen de kalkplateaus van de Causses Noir en de Causses Méjean in het dal van de Jonte.
Er heerst een gezellige en rustige sfeer. Aan de tarijke grote hotels kan men zien dat het hier in het hoogseizoen erg druk moet zijn.

Geschreven door julie (Arlette) om 17:39 Reageer op dit bericht

Meer van Reizen, muziek,literatuur en nog veel meer

↑ Terug naar de berichten