...

...

...

Wapenstilstandsdag

Foto genomen juist na het ondertekenen van de Wapenstilstand op 11 november 1918 in het bos van Compiègne. Op de voorgrond Maarschalk Foch (tweede van rechts), geflankeerd door twee Britse officieren: schout-bij-nacht Hope (uiterst rechts) en admiraal Wemyss. De wagon was aan Foch geschonken door de fabrikant, Compagnie Internationale des Wagons-Lits.^[1]

Wapenstilstandsdag op 11 november is een jaarlijkse herdenking van het einde van de Eerste Wereldoorlog.

In België, Frankrijk en Servië is Wapenstilstandsdag een nationale feestdag. In België wordt sinds 1922 ieder jaar op deze dag, in aanwezigheid van de Koning, de wapenstilstandsceremonie gehouden aan het Graf van de onbekende soldaat, eerst om de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog te gedenken, maar nadien ook die van de Tweede Wereldoorlog en alle andere oorlogen in de wereld. De Poolse nationale feestdag, Dag der Onafhankelijkheid (Narodowe Święto Niepodległości), op 11 november is ook gerelateerd aan het einde van de Eerste Wereldoorlog.

Ook in het Verenigd Koninkrijk en het Britse Gemenebest wordt uitgebreid bij deze dag (Remembrance Day of Armistice Day) stilgestaan. Oudstrijdersfamilies uit deze landen komen in groten getale naar Ieper om bij de Menenpoort een dodenwake voor de oorlogsslachtoffers te houden. Het symbool voor de herdenking is de klaproos (Engels: poppy). De Verenigde Staten kennen Veterans Day. De dag heet in Frankrijk en het Franstalig deel van België jour du Souvenir of jour de l'Armistice.

In Nederland vindt de dodenherdenking plaats op 4 mei. Nederland was neutraal tijdens de Eerste Wereldoorlog. Duitsland kent de Volkstrauertag voor de gevallenen in de Eerste Wereldoorlog op de zondag het dichtst bij 16 november, de tweede zondag voor Advent.

...

SINT MAARTEN.

Het sint-maartensfeest wordt op 11 november, of soms de avond ervoor, gevierd in sommige streken van Nederland, Vlaanderen, Noord-Frankrijk, sommige Duitstalige gebieden, Hongarije en op Sint Maarten

Het is de naamdag van Martinus van Tours en wordt ook wel Sint-Martinus, Sinte-Marten, Sinter Merte of Sinte-mette genoemd. De invulling die aan dit feest gegeven wordt verschilt van streek tot streek.

Ontwikkeling in de 20e eeuw

Als bedelfeest was Sint-Maarten lange tijd een feest voor de armen. Rijke burgers zagen hun kinderen er liever niet aan mee doen. Pas in de jaren '20 en 30 van de 20e eeuw veranderde deze houding. Het Sint-Maarten werd toen juist gezien als een mooie, eigen traditie, die behouden moest worden.

Omdat 11 november na de Eerste Wereldoorlog ook de dag werd waarop deze oorlog werd herdacht, is wel geprobeerd het feest een wereldlijke lading mee te geven. Het zou dan een vredesfeest moeten zijn. Dit heeft men uiteindelijk niet doorgezet. Het feest is, vooral in Nederland, juist vrij van enige religieuze of politieke lading, wat zeker bijdraagt aan de grote populariteit ervan.

In Vlaanderen is het vieren van Sint-Maarten beperkt tot de genoemde regio's, en hierin lijkt geen verandering te komen. Het is eerder zo dat het feest steeds minder wordt gevierd, met name in Belgisch Limburg, waar vroeger veel meer sint-maartensvuren moeten zijn voorgekomen. In Nederland is de situatie omgekeerd: in de 20e eeuw is het feest alleen maar populairder geworden, en steeds meer regio's organiseren vieringen. Typisch is de geleidelijke opkomst van het gebruik in Amsterdam (zie boven). Ook in de regio's waar het feest oorspronkelijk al werd gevierd is de traditie nog zeer levend.

HERINNERINGEN

In je leven zijn maar een paar momenten echt belangrijk.

Meestal besef je dat maar achteraf, lang nadat ze voorbij gevlogen zijn.

Het is het moment waarop je het besluit neemt dat ene meisje (vrouw) of jongen (man) aan te spreken.

Dit moment zal je verdere leven bepalen.

Met die zal ik, hopelijk, oud worden.

Spijtig genoeg duren schone liedjes niet altijd lang.

Het leven kan soms zo hard en oneerlijk zijn.

Toch moeten we er het beste van maken.

Ziekte en dood sparen niemand .

Liefde blijft eeuwig verder leven. 

...

...

...

...

HERFST.

KAN JE DIT LEZEN?

IK MIS JE.

Al 22 jaar ben je voorgoed van deze aarde verdwenen,

toch denk ik nog iedere dag aan je.

Ik mis je iedere dag meer en meer.

...

...

HERFST

De blaadjes vallen blad na blad.

Ik veeg ze samen en raap ze op.

Ik wou dat ik vier handen had.

Als je ouder wordt gaat alles minder vlot.

Ik prop die mooi getinte blaadjes in de vuinisbak.

Spijtig genoeg is dat jullie lot.

...
 

Ken jij het verschil nog tussen Allerheiligen en Allerzielen?

Het moment van het jaar dat de natuur in onze streken afsterft, is het ideale ogenblik om de doden te herdenken. Dat gebeurde op dat moment al in het pre-christelijke Europa bij de Kelten en Germanen. De Kerk behield die natuurbinding en christianiseerde de dodenherdenking met twee opeenvolgende feestdagen.

Op 1 november herdenken de Kerk én de Anglicanen de doden die al heilig zijn verklaard. Pas op 2 november – Allerzielen – komen de ‘gewone’ doden aan de beurt. Maar omdat 1 november een hoogdag is én een vrije dag, plannen de meeste families hun kerkhofbezoek op die vrije dag.

In vele parochies worden die dag tijdens de hoogmis nog eens alle overledenen van het voorbije jaar opgesomd.