Gelukkig 2008

Herman de Coninck

  November

Er hangen nog twee blaren
aan mijn esdoorn. Duizend andere zijn
rood geworden, alvorens dood.
Vergeten te kijken.

Vergeten gelukkig te zijn.
Nochtans had ik een tuin
waarin een stoel, en die stoel
had mij, en ik had een hand

en die hand had een glas
en mijn mond had meningen
Alles had.
Alles had ons.

Vallende engelen

Maude en Lavinia zijn een jaar of zes als ze elkaar ontmoeten op het kerkhof, op de dag dat wegens de dood van Victoria algemene rouw is afgekondigd. Zij komen uit twee nogal van elkaar verschillende families in Londen. Zij sluiten vriendschap met een jongen uit een lagere stand, een jongen die als grafdelver op datzelfde kerkhof werkt.
De roman begint met de dood van koningin Victoria en eindigt met die van Edward VII. Daartussen een aardig verhaal over de lotgevallen van met name de moeder van Maude, die als sufragette meestrijdt voor het vrouwenkiesrecht wat uiteindelijk desastreuze gevolgen heeft voor zowel de familie Coleman als de familie Waterhouse.
Het leest vlot. Maar het meisje met de parels geniet toch mijn voorkeur.