CAFE DE LOLMAKERS

Zo bleef die herdersjongen, Jeanottepie, daar jaar in jaar uit wegkruipen als een bange wezel tussen zijn schapen telkens als hij een vrouwmens zag. Maar op een dag gebeurt het dan. Dien ouwen galpisser, die rijke vettige vrouwenhater, die landheer komt te sterven en vlak voor hij zijn laatste adem uitblaast laat hij zijn notaris komen en hij maakt al zijn bezittingen en al zijn macht over aan Jeanottepie. Ja, onzen herdersjongen hij erfde alle schapen, geiten, koeien, boerderijen, landerijen, hielder velden, bergen, valleien, een stroom met wel duizend beken, onmetelijke bossen. Allemaal van hem, van hem alleen.

Den dag daarop drongen moeders die huwbare dochters hadden uit de vallei de bergen in op zoek naar die nieuwe rijke. De maskes opgetut met bloemekes en lintjes in hun haar en de moeders met waaiende rokken zo van: bezie ze maar ons schoon dochterkens, bezie ze maar. Jeanottepie die wist niet van wie dat hij het meest schrik moest hebben. Hij ziet al die vervaarlijke wezens naderen en hij roept "Oest wegwezen ze komen mijn tabernakel platbijten en hij vlucht gelijk als een weerlicht de bergen in.

Nu moet ge weten, nu woonde er in de vallei waar die moeders en dochters vandaan kwamen, nu woonde daar nog een ander heerschap die op zijn manier ook zeer bijzonder door het leven ging. Zijn naam: eerwaarde vader Paddecrapeaud. Pastoor dus in het dagelijk leven en hij was jong, godvruchtig, galant en hij had veel praats enfin een smeerlap van de eerste goesting, van de zuiverste soort. En hij had ook een lief, een allerbeminnelijkst wezen met de schone naam Melissa. Schoon, jong den......den droom van alle jonge mannen uit de streek. Natuurlijk wist niemand iets af van "dees vrijage" van eerwaarde vader Paddecrapeaud met die schone, behalve dan de moeder van Melissa. Zelf ook een zeer merkwaardig mens met een naam die boekdelen spreekt Barbarie.

Die Barbarie dat was er een die voor niemand uit de weg ging. Ze durfde zelf God de Vader in hoogst eigen persoon zijn zaligheid geven en ook de Moedermaagd moest oppassen om geen vetting te krijgen en den Heiligen Geest hoho..hoho ..hoho...ochot de Heilige Geest, die zou ze in enen handomdraai de duivenmelk uit zijnen krop hebben gewrongen zonder zelfs een kruisteken te maken. Die Barbarie dus, die passeerde op een zekeren dag consencieus, per abuis, bij den eerwaarde pater Paddecrapeaud. Ze klopt aan de deur. Den eerwaarde doet open en zij kijkt hem recht in zijn ogen en ze zegt:

"Luistert es hier, eerwaarde vader,. Paddecrapaueken, pastoorken, zieleverzuiper het moet er mee amen en uit zijn dat gij uw vingers en uw stuksken beschuit nog in mijn dochters kommetje komt zoppen. Van nu af aan klare wijn. Ik wil dat ge een echtgenoot voor haar vindt want ik wil dat ze waardig door het leven gaat. Het is mij gelijk hoe oud of hoe jong dat em is, ne vent moet hier komen, ne vent of giene vent. Voor mijn part is het een boomstronk zonder armen Dat is mij gelijk. Al is het er enen met bloemkooloren en ziet hij met zijn linkeroog in zijn rechterachterzak zo scheel als een dubbeldekker. 't Kan mij niet schelen, scheel, al bengelden er twee bulten op zijn schoefel, mottebollen in zijn ogen, al heeft ie geelzucht en roodvonk tegelijkertijd al loopt ie kreupel langs twee kanten, al is hij gecastreerd met een pollepel, geen tanden in zijn muil, mond en klauwzeer, boebels op zijn tong....

Euh.... euh...... Niks euh mijnheer. Luistert hier al loopt hij op zijn tandvlees, benen omhoog zwaaiend met zijn armen om in evenwicht te blijven vanwege den astma. Ik wil dat ze getrouwd geraakt. Dat ze kan leven dat ze te vreten heeft en voor de rest doet gij er mee wat ge wilt. Wilde gij, op een diefken, gebruik blijven maken van haar diensten gijze foefeloezedoezendek. Mij gelijk. Wilde gij ze onderste boven pakken, conterverkeerd, bij de godversedievendozedosem mij goed en dan djoeffedjoeeffe derop djukkedjukke buksen slaan waarom niet of nog beter zij op ne schommel daar en gij ginder op nen schommel hier en dan maar duwen. Komaan geen gelul, dapper pastoorken,  mijnheer pastoor... ja .. we zijn er bijna... galoschen uit... jaaaaooo... plasch... consacraoosje. Ik vindt alles goed maar denk er aan er moet hier een echtgenoot komen of ik kom persoonlijk uwen stamper uitwringen. Ik castreer u als gij mijn dochter blijft onteren met die goedkope bediening van uw gezegend gespuit. Amen en uit. L'entrée gratuit c'est fini.

Paddecrapeaud die had de wijs van het liedje heel goed begrepen maar ineens krijgt em een fantastisch gedacht. Hij zal Jeanottepie voor de schijn met Melissa doen trouwen.....

De maskes plasten bekans in hun broek van schrik en plezier tegelijkertijd en de milo zat te grimmelen op de trap gelijk nen ouwen pompier de dag voor vastelavond en de Guust stond met zijn hand in de koude soep  voor 's anderdaags. Het was weer mijnheer den baron die de bende tot de orde riep. Hij klapten zijn boek dicht en zei met een uitgestreken gezicht:" morgen verder". Er brak een klein revolutie uit van protest maar den baron hield het been stijf. Dat was nie moeilijk want hij had ne waterknie van in de bossen rond te hossen. Daarbij iedereen had honger gekregen en de Guust had ondertussen zijn hand uit de kouwe soep gehaald en hij stond fritjes te bakken. Iedereen had goesting. en ging aan tafel zitten. 

We zaten met gans het personeel gezellig rond het haardvuur met dit heerlijke lenteweer. De zon scheen prachtig in Spanje. Wij, dicht bij elkaar rond het warme vuur, werden bijna in slaap gewiegd door het regelmatige getik van de hagel op de ruiten. De baron legde plots zijn pijp naast zich neer streek zich door zijn lichtgrijze baard en sprak: " Ich habe op mijn zolder gisteren nog een oud manuscript gevonden uit de dertiende eeuw ( echt waar !). Een van mijn foorfatern had het van de kruistocht tegen de Albigenzen meegebracht uit de Provence. Het onderwerp is zo oud als de straat zelf: "de bedrogen echtgenoot". Een thema dat door Boccaccio en ook door Machiavelli reeds werd bespeeld maar ook voorkomt in de kluchten van hier ten lande zoals "den buskenblazer", "het esbattement van de visser" en de "de klute van Plaierwater" enz. Ich zal in een paar afleferingen het verhaal trachten na te vertellen zoals het hier opgetekend staat want het manuscript is zeer versleten ende kapot en bijna onleesbaar. Anemone en Debbie trokken ogen als pladijzen want kultuur daar haden zo nog niet te veel van opgestoken. Van opsteken en Tuur kenden ze iets maar niet van kultuur. Elsie die de twee beschermt als een kloek haar kuikentjes, streelde hen zacht door de haren want ze zaten voor haar stoel op de grond. Ik zag aan de ogen van Anemone dat ze moeite scheen te doen om iets te bedwingen haar mond viel lichtjes open aan de rechterkant pingelde en druppelke speeksel  tussen hemel en aarde aan den uithoek van de lichtblauwe lipstick... Het is het verhaal van een herder, begon de baron, en van zodra hij zijn mond opendeed sloot die van Anemone zich en legde zij haar hoofd schuin tegen de knie van Elsie, die met haar pink zacht rond het oorlelletje van de licht roste blondine draaide.

Jeanottepie, dat was ne schaapherder, die ook geiten had. In het vetste groen van de Alpenweiden daar leefde hij helemaal alleen tussen zijn schapen en zijn geiten en hij kon zich niet herinneren dan dat het altijd zo was geweest. In het begin had hij nog wel eens geprobeerd om met die geiten en schapen te klappen maar het is bekend: veel conversatietechniek hebben die beesten niet. Ze zijn zo onozel. Ze begrijpen zelfs niet wat een redelijk gesprek is. Zo stompte het verstand van die arme herdersjongen af tot het niveau van schaap. Zo eenzaam werd hij dat hij op den duur zelfs met zijn eigen niet meer van gedachten kon wisselen. Hij schuwde de mensen omdat hij zich schaamde en hij werd zo wereldvreemd als een wolfskind maar dan in schapenvacht. Gelukkig voor hem had hij zo nu en dan noodgedwongen nog een beetje aanspraak aan zijn meester, de landheer. Dien ouwen bok. Die was in zijn jonge jaren razendig zot geweest van een jeugdig schoon kind, een bloem van een meiske maar  toen ze eens op een keer, per malheur, ne vermeende rivaal te diep in de ogen durfde te kijken. Toen...

Elsie en Debbie hingen aan de lippen van de patron en Anemone zat van spanning met haar handjes in haren schoot en met haar billen te knijpen alsof ze er een fles champagne moest mee aftrekken. Jarl, de Berner-Sennen lag te luistern met één oog open en één toe. Zijn staart kwispelde langzaam over en weer.

Toen ze die rivaal diep in zijn ogen had gekeken toen werd hij zwart van jaloezie en vanaf die dag af had hij een heilige haat gezworen tegen het vrouwvolk en als het ware een kruistocht ontketend tegen alles wat een rok draagt, pastoors uitgezonderd. Dat de vrouwen maar uit mijn ogen blijven; dat zei hij dagelijks wel dertig keren. Hij joeg Jeanottepie de daver op het lijf met al zijn verzinsels over het vrouwvolk en het kwam altijd op hetzelfde neer. Ja, de vrouwen beste jongen, oud of jong, arm of rijk ze hebben dubbels gespleten tongen, ze zijn allemaal gelijk maar dat is nog niet het hoofdgevaar. Hun secreet zit goed verdoken niet in het prachtig golvend haar, nee daar is het niet weggestoken. Nee, ook niet in hun beiaardklokken. Weet ge waar het zit ? ..... Onder hun rokken. Want daar woont hun poezemuis en die springt recht naar uw kruis, ze bijt als een rat, ze blaast als een kat. Lap heel uwen tabernakel plat. Twee, drie beten en in genen tijd uwen vogel gaan vliegen..... uw ballekens.... kwijt. Zo joeg die ouwe gierigaard Jeanottpie den daver op het lijf voor de vrouwen en hun bijtende beesten. Elke keer als er zo een schepsel van het zwakke geslacht in die jongen zijn omgeving kwam al was het nog op een afstand van vier vijf mijl dan dook die herdersjongen weg tussen zijn schapen en zijn geiten en hij deed daar het gejank van zijn honden na.
Aaawoeeoooooooooooooooooooooooooooh. Aaaahwooeeeooooooooooooooooooooooooooooooooooohhh.

De Jarl, de Berner-Sennen dus van de patron, die met zijn gat voor het vuur lag en de blote tenen van Debbie aan het aflikken was, sprong hierbij plotseling op en begon te blaffen dat horen en zien verging, dat niemand nog verstond wat er gezegd werd en tegen dat hem een beetje gekalmeerd was was het tijd om te gaan slapen. Wat gekus en geknuffel over en weer en het licht ging uit. De boze bezoeker in het bos kletsnat en kouwelijk zag plots een vossejonksken naast hem op de grond zitten. hij meende er naar te schoppen maar het jong was hem te vlug af en hij hoorde een fijn stemmeken zeggen " Ik zal het aan mijn papa gaan zeggen , want die kan toveren. Blogs van het net wegtoveren. " Toen viel de stilte over het kasteel en het bos en alles was vredig, bijna de enige plaats op het SN waar het vredig was, allez bijna toch.

NB. Iedere gelijkenis met bestaande of niet bestaande personen en personagies op het SN en elders in de wereld is louter toevallig. Want anders ga ik hier weer wat moeten horen. HET ZIJN FABELKES HOORT GE HET. GOE GEHOORD FABELKES. DAT HET FABELKES ZIJN. EN HET IS POEZE- hoort ge POEZE- muis niet .....-muis.'T IS MAAR DAT GE HET WEET. IK HEB ZO AL KLODDEN GENOEG ROND MIJN OREN!!

Mein liebe Heer Milo, gij moet u zo kwaad niet machen. Bij ons,de adel, bestaat zoiets ook. Ik zoek het juiste woord... ja naijver heet dat. Maar gij moet gewoon doen alsof je dat niet ziet of hoort. Negeren is de beste methode. Kom zet u en drink nog een glaasje met mij voor we slapen gaan, nog ein schlaffmutsken want ich heb nog een hele boel zu vertellen. Anemone bring eens een fleske voor ons en drink ook maar eentje mee. Gei zijt toch ook iemands kind, nichtwaar

Awel waar was ich gebleben. Ah ja. Neander Primus moeste van de centurio naar Pfaffenheim. Maar ik ken die Pfaffenheimer niet zei hij tegen Jozefus Juriön. Dat geeft niet, ge vraagt naar Sympaticus Pfaff von Pfaffenheim, het is de grootste hut van gans Pfaffenheim met een groot zwembad, een hond, drie dochters, twee schoonzoonen en een aangetrouwde Bard die liedchen kweelt und Sympaticus selbst kun je erkennen aan zijn krullebol en op de kol van zijn borstschild, zijn helm, zijn schild, zijn schoenen staat "Lorealum want je bent het waard" en "Delirium & co". Het is zowat het type van Tommius Fabae en Jommeke.(Faba= boon en fabae = meervoud van één boon). Tommius Fabae was een bekende paardenmenner in het circus Maximus te Rome, die dat jaar ongeveer alle etappes van de ronde van Etrurië gewonnen had. Neander Primus dus op weg naat Pfaffenheim. Voeten geveegd aan de Heimmat en bellen bei der Sympaticus. Daar was juist een grootdrinkfestijn met veel wijn en mede aan de gang ter ere van de driehonderdvijfennegentigste verjaardag van Opa Pfaff. Iederen was vermomd zelfs de huisolifant Tremens lag zoetje in het zwembad te spartelen verkleed als zeehond. Mijn foorfader Neander Primus, een beroemd fuifbeest die we zoals we al ferteld ook met einen overweg kon was daar snel geïntegreerd. Maar toen hij dass folgende morgen wakker werd in een strandstoel aan de rand van het zwembad naast een snurkende Sympaticus wist hij bei Gott und klein pierke niet meer waarvoor hij hier was aangeland.

Maar dat machte niks auss want de familie Pfaff staat in Pffaffenheim en omstreken bekend om haar gastfreiheid und hij is daar een maand of twee gebleven und als er nog een tochter over geweest was zou hij die geheiratet hebben maar helaas er was geen meer over. Toen na drie maand zijn afwezigheid toch in de kazerne werd opgemerkt zijn de centurio's Jozefus Juriön en Paulus Vanimstius hem persoonlijk komen zoeken. Maar er was juist een feestje aan de gang und die huisolifant Tremens was nu helemaal roze geschilderd met een tutu aan en een groot reclamebord fan een lokale mede-brouwerij DELIRIUM & Zonen; Daar die beide centurio's ook van wanten wisten, --schenk nog eens in Anemone want ich habe dorst en pakt er ook nog eentje, voor de Milo ook ja, selbstverständlich -- waren zij snel geïntegreerd en toen zij 's morgens wakker werden helemaal in het schwart geschilderd zoals zwarte Petrussen en mijn foorfader in het zwembad zagen arm in arm met die roze Tremens waren zij compleet maar dan ook compleet vergeten waarom ze naar Pfaffenheim gekomen waren.
 
Het was zo een maand of vier later toen dat Jozefus Juriön Neander Primus en Paulus Vanimstius tuinmeubelen in eichenhout gewijd aan de godin Ikea en geschonken door die brouwerij Delirium & Co, aan het uitladen waren, dat plots een een tafel op het hoofd van Jozefus terecht kwam. Kellia de dochter fan Sympaticus riep nog :"die heb ich niet besteld" maar het was te laat. Jozefus lag tegen de vlakte. Maar door de schok herinnerde hij zich plots waarom hij, Paulus en Neander hier bij Sympaticus gekomen waren. Want Jozefus had een nieuwe spel uitgevonden...maar dat vertel ik u wel later. Het is al laat.

Anemone ge moogt wel op mein schoot sitzen maar van al mein gerief afblijven meiske en niet met uw voetjes aan de Milo zitten bitte. Ik denk dat ge genoeg gedronken hebt voor vandaag. Kom we gaan slapen anders weten we morgen niet meer waarvoor we hier ..........

Beste mensen gezien de aanwezigheid van zwaar zieke beestjes op mijn blog (in het bos). Moet ik mijn muziekske veranderen. Mijn verontschuldigingen hiervoor.  Het heeft immers de heer Vos van Cyberland behaagd mijn blog naar hogere sferen te tillen om het daarna met scud raketten te vernielen. Bid voor mij - mijn laatste uur is aangebroken of 't ware dat er mij iemand een paar patriot raketten leverde.

Gebed tot  Reyntje-Onreintje

Onze vos, die op het SN zijt
gekend zijn mijn naam & professie
mijn boekske doet ge open
uw wil geschiedde
op het SN en omstreken
geef u heden het verstand
om humor te appreciëren
en vegeef ons onze vrijpostigheid
Gelijk ook wij u vergeven
en leid ons niet in bekoring
om u te verlossen uit uw lijden
maar verlos ons van uwe aanwezigheid
tot in der eeuwigheid amen

Lap, mensch, mensch, mensch:
Zal ik das folgende blog worden dat van het SN fliegt. Er zijn blijkbaar van die flauwe plezante die hier niet komen lezen wat er geschreven staat. Toegegeven het is niet altijd gemakkelijk in dit brabbeltaaltje van den baron maar toch. Is het nu perse nodig om achter alles iets te gaan zoeken. Tot daar nog aan toe daar doet ge niemand zeer mee. Maar de anonieme briefschrijverij heeft weer de kop opgestoken. Wie en wat was lid van het vuurpeloton en waarom niet en hoe, waar en wanneer ?. Misschien was ik wel lid van het vuuurpeloton ! Daar al eens aan gedacht ; Dat zou pas pervers zijn hé. Ze hebben het toch eens geschreven. Maar misschien ook niet. Of toch. Neen ik denk het wel niet van wel of toch niet wel. En iedereen die hier durft een letter te schrijven als reactie of in het gastenboek is dus per definitie verdacht en wordt met anonieme mails overladen. Ik zelf mijn heren vaag daar mijn broek aan om het deftig te zeggen. We bevinden ons hier trouwens op het blog van een baron. Zij allen die willen ambras maken verwijs ik naar het befaamde slot in Oostenrijk Schloss Ambras.

Schloss Ambras im Winter

Toen wij op de vroegmarkt waren hebben we daar de goederen van een handelaar in beslag zien nemen door de lokale politie. Toen ik aan een van die schoon jongens vroeg waarom wou hij eerst niet reageren maar toen hebben wij hem zoals we gewoon waren op het vuurpeloton eens op de proef gesteld en Anemone heeft het volgende bericht weten te bemachtigen. Madame Elsie vond het belangrijk genoeg om volgende tekst te afficheren in de lounge van het gasthof . Langs deze weg zouden we ook willen verzoeken of de heren Tijl en Zorro met ons geen contact zouden willen opnemen. Kwestie dat we nog wat achterstallig loon zouden willen bekomen indien mogelijk althans. Verder gaat alles goed met ons mijnheer de baron zorgt goed voor ons en is zeer vriendelijk.  

Debbie en Anemone.

Mensch, mensch, mensch Elsie moet die muziek nu zo luid en dan die HawaaiIIIeeejaanse gitaaaarrrr. Dat janken snijdt door merg en been. Mijn hoofd staat er niet naar. Ja patron, kermis is een geseling waard maar vandaag is het werkendag. Uw hoofd staat 's maandags nooit nergens naar en Elsie, die goede trouwe Elsie, moet dan alles maar oplossen. Guust Randy is al lang de worteltjes aan het snijden voor de bijeenkomst van de Vereniging Ter Bevordering van de Groenten en Fruitteelt van Neanderthall en Aanverwante Provincies. Anemone en Debbie zijn van morgen vroeg opgestaan om naar de vroegmarkt te gaan en de  Milo is in het bos gaan joggen. De postbode is al langs geweest en de post ligt op uw bureau en uw verloofde heeft gebeld om te vragen tegen welk uur u deze middag langskomt komt.

Na lapf, mensch dass was ik kompleet vergeten. Ich moet deze middag naar mein verloofde junkfrau Anastasia Elisabeth Cornelie von Wolfenstein-Coburg-Altmannetjeshausen. Ich moet nog gaan uitleg geven over een misferstand in een brief van een zekere Freiherr Gustav Brabanconius over een baronesse Ernestine von Stauffenberg zu Wolfsschanze. Maar daar kan ich nog een draai aangefen maar wat betreft die briefen van een zekere Miekemous daar zal ik beter meine best moeten foor doen. Dass is een complete roturière dus nicht fan adel. Als dat aan de oren van meine mama komt zal het hier nog meer schloss Ambrass worden dan deze morgen met ons Elsie. Oeioeioei mein kopf doet zeer zeg, precies nen biezabijs (schommel). Ich denke dat ich een beetjen op mein bed ga liggen

Maar eerst nog een tropchen pakken. Foor de nadorste. Ach ja so ich moest nog vertellen van mein foorfater hoe het afgelopen ist in Rüdesheim. Na het incident met de paarden moest Neander Primus fan de centurio ( dass heeft niets te maken met een broeksband maar dat is de majoor fan het legioen) naar een nabijgelegen dorpje Pfaffenheim. Ja in Duitschland zijn vele dorpjes die eindigen op "-heim". Dat wil seggen, ja dat wil wat zeggen, enfin sie ferstaan dat wel. Woonplatze, daas ist es jaja. Ich ken dat richtige Vlaamse woord daar niet fan. Und het is ook de gewoonte dat aan de ingang van zo een dorf een grote mat wordt gelegd waar de bezoeker zijn foeten kan aan fegen. De zogenaamde Heimmat. Luister nu een beetje. Naar het scheint leefde daar in Pfaffenheim een Nerviër (uit Brabant dus en foor de Antwerpenaars dus ook uit Antwerpen) een inboorling met "een blauwe hoze an" die zeer goed was in het vangen van voetballen. Zeine naam was Sympaticus von Pfaffenheim, kurzweg SPfaff. Hij had daar een grote strohutte mit schwimmbad en een groot hekken met wapenschild erop und so weiter.

Nu had der centurio Jozefus Publicus Juriön bij uns in het kamp een nieuwe spel uitgevonden. Het alte spel werd gespeeld met twee fierkante ballen waar op de zes zijden cijfertjes opstonden en waartegen men kon sjotten . Het spiel bestond daaruit dass men die twee fierkante ballen nam en men gaf een flinke trap daartegen. De tegenstander probeerde de ballen te pakken en wierp die op de grond. Men telde de cijfertjes die boven op de ballen stonden samen. Dan sjotte de tegenstrever enz. Wie de hoogste cijfers had war gewonnen. Man spielte meestal voor een schnapsken of voor een pakje Malborius of Belga. Dat waren stokjes om een ander spel te spelen men moest die stokjes in de mond te steken en die werden in brand gestoken. Hij die het langst het stokje in de mond kon houden was gewonnen. Maar de centurion Jozefus P. Juriön had nu een nieuw soort bal uitgevonden een ronde bal. Vermits daar geen zijkanten aan waren stonden daar geen cijfertjes meer op maar alleen nog kleine zwarte zeshoekjes. Daar die bal rond was vloog hij veel verder maar omdat er geen cijfertjes opstonden kon men ze ook niet meer samentellen. Maar daar hatte Jozefus P. Juriön het folgende opgefonden... maar ik wordt nu toch zeer moe hoor ik ga een bischen slapen.

Ha daar zijn die Debbie und die Anemone terug van die vroegmarkt met seldern, zwiebeln und frische Gemüse. Sie zien er zeer gesund aus den buitenlucht heeft hun zichtbaar deugd gedaan. Blosje op de wangen, stralende Augen. Jaja das leben ist hier gesund. Trouwens het zijn twee brafe meisjes aan het worden net zoals de tweeling in Familie op de Vrije Teutoonse Media (VTM). Ze hebben er trouwens een bischen van weg, grote foorgefel, een bischen roodharig, stoute tong und auch, na ja sie begriefen mir doch.... Ja dat doet mei nu weer aan Miekmuis denken wie sol ich dat oplossen. Und dat is nog zo een brafes und een liefes meisje. ZWischen uns gezegd und gezwegen ik heb ze uitgenodigd voor een pyjama-party. Aber ich weet nog niet of ze wel komt. Elsie die leise muziek was misschien nog zo slecht niet.  Oei die gitaar..En  als maman of Anastsia-Elisbath-Cornelie dat te weten komen. Oeei weer steken in de kopf... Zet die muziek toch maar af. Niemals drinke ik nog, niemals mehr. Nur noch das letzte...... aber das letzte soll man nie sagen.........Eentje om het af te leren dass ist besser. Het taalbad van prinses Filippa begint al te werken.

Mensch, mensch, mensch. Het doet gut zo einmaal in de frisse luft te komen. Ik geloof dass ich te veel gegeten heb und waarscheinlijk ook een beetje zuviel hik...(boer)...getrunken. Mensch, mensch, mensch het feest was mooi. Schön, zeer schön en de kinderen waren zufrieden. Ze hebben in het park gespeeld en rondgehost en op de biezabeisen en afrijzers gezeten und alles was zeer nat en hun broekjes waren ook nat en vuil. Ik denk dat het van vorige herbst geleden was dat nog iemand op die biezabijzen gezeten had maar het was wel plezant en het regende maar stillekens. Opa sein is plezant. Ik heb hen geleerd wie man over plassen springt en zij hadden het snel vast. Meine schöntochter was echter niet zufrieden. Maar dat was heute niet van belang. Die kinder waren zufrieden en dat was het voornaamste.

Onze Chef Guust Randy ( vijf sterren - op zijn fles cognac) had schitterend gekookt. Maar ik had blijkbaar niet zo gut die menu begrepen. Er was eerst aperitief met toast. Und ich had een grote pot confituur voor op die toasten klaargezet en ook choco mit nootjes. Maar dass waren geen gewone toastjes dat waren zo van die Russische dingen Zak-koekskies oder so. Want ich heb nonkel Jef twee van die koekies in zijn zak zien steken. Maar mit choco mit nootjes was dat nicht zo lekker und nonkel Jef sein broek is later op de middag aan de zijkant gans bruin geworden. Nadien was es risotto van zeevruchten. Ik ben zelf nog naar unseren zeeboom gaan zien daar hing geen vruchtje van zo groot meer aan. Guust had alles in den risotto geflanst. Maar er hatte eine kapitale fout gemacht. Bovenop de risotto mit zeevruchten lag een rivierkreeftjen. Ik sagte Guust dat is kein zeevrucht maar een süsswasserfrucht. Zoet of zoutwater antwoordde de Guust ze komen van de boom. Ja sagte ich maar van de verkeerde boom. GIJ, kunt de boom in heeft hij gezegd maar vermits daar toch geen vruchten meer in waren bin ich niet gegaan.

Nachdien was es ein zeer mysterieuzes gerecht. Witloofroom-suppe. Ich habe altijd gedacht room is een zuivelproduct von das koe. Maar nein beste menschen dit was room van witloof und daar had men suppe van gemacht. Het was lekkerlich daar nicht van. Maar so weiss, zo wit als de teljoren waarin men ze opdiende men kon niet zien of uw bord vol of leeg was. Kein verschil. Und ondertussen had ik van mein bestek nichts meer over dan zo een plat mesje afgerond met een puntje aan een vismesje jaja. De rest had ik op de grond laten vallen. Het heeft zeer lange geduurd om die suppe op te eten. Maar ik heb halverwege het bordje terug gegeben men kon toch niet zien dat het nog halfvol was. Daarnach waren es Sint-Jacobsfruchten meunière, ja madam kon niet komen daarom was meniere gekomen. Nadien sorbet vergezeld van een salade van vers fruit. Ich dachte een bed mit escort service dass sol estwas voor die grote menschen zijn aber nein het was gewoon fruit en ijs om zo zu sagen ijsfruit. Niks vergezeld. In verzopen ja dass wel. Ich hatte toen al viel zu viel gegeten und ich bin mit die klein mannen ein partijtjen voetbal gaan spelen. Nu was niet alleen mijn schöndochter maar ook mein aanstaande ( ja das hab ich nog niet verteld maar das ist für morgen) niet zufrieden. Maar die kinder waren blei und dat was vandaag toch het voornaamste.Opa sein is plezant. Toen wij terug in het gasthof kwamen was ook de maître d'hotel niet zufrieden, das tapis plein was een bitchen vuil en vol natte aarde. Maar de kinder waren zufrieden en dat was vandaag toch het voornaamste. Opa sein dat is plezant.

Ich dacht als er ijs komt is het gedaan maar nein Guust hat nog een "Schitterend Kasteel" gemaakt. Mijn Vlaams is al goed hé? Schitterend kasteel, of zou het opgeblonken kasteel zin -Château-brillant met senf- nein mosterdsaus. Und daarna kaas want er was geen ijs meer en daarna ijs want er was geen kaas meer en daarna koffie want er was geen kaas en ijs meer enz enz  Viel zu viel. Toen ben ich met die klein mannen "katjen verstop" gaan spelen achter de bomen. Na een halfuurtje kon je nog met moeite het verschil zien tussen de gasten, opa of een boom zo groen waren we allemaal. Ik heb daar zeker een half uur gestaan en de gasten zagen mij niet ik was prercies een boom maar toen is onze Berner-Sennen gekommen langs achter. Ich heb het niet gemerkt, maar toen waren mijn schoenen niet meer groen en heeft mijn kleinzoon mij gevonden. Nu was gans die familie kwaad want alle klein mannen waren nu mee gaan spelen en nonkel Jef ook. Maar dat is niet belangrijk de klein mannen waren content en dat was het waar het vandaag op aankwam. Wasmaschienes genoeg in het gasthof. Jaja opa sein das ist plezant mench, mensch, mensch .... maar ich begin plotseling te draaien dat zal wel van de frisse luft zijn.... ich ga schnell naar binnen  nog een schlaffmutsken pakken .. dan zal dat draaien wel ophouden........und misschien... hik (boer) hik.. er brandt nog licht op het zolderkamertje von die Anemone.... aber nein lieber ein schlaaffmutskennnn.....hik........blijf eens staan stoel.... ja du ... stoel von mein botten..komm hier......heu jajja ....opa ......hik.sein is...........................plezant aber mj mmj...morgen  .......Elsie..... nicht......schlosssssss...........Steinbohr........aber..........................Schloss Ambrass......zzzzzz.......hik....mjmjmmmj ......zzzzzzzzzzzzzzzzzzzzZZZZZZZZZ

Mijn voorvader Lucius Publius Amadeus Neander Primus werd dus door de auf seine ehevrouw beluste Juul Cesar naar Rüdesheim aan de Rijn gestuurd als obersturmkapelmeister von das Legio Quinta Nerviana. Rüdesheim war toen ein kleines Nest mit nur eine café wo kein bier nur Spätläse geschonken werd. Das kampf von der legio Quinta Nerviana war aber drie oder vier kilometer van das Dorf und die café erweitert. Aber abends dürften die soldaten nach das Dorf afzakken om dort door te zakken. Aber sie moesten om zehn uhr wieder in das kampf sein. Auf ein Tag war mein voorvader aber mit neun man von seine kapelle hangen bleiben und Sie waren ein volles kwartier zu spät an die Tor(poort) von das kamf angelandet. Der Feldwebel von dienst, der ein nijdiger fuchs war, hatte Sie allen mit ihre pikkelen ins cachot aufgeslossen. Das war sehr leicht want Sie waren allen strahlbesoffen. Am morgen des volgenden Tag moesten Sie allen auf appel bij der Kapitän kommen um aus zu leggen warum Sie zu spät gekommen waren.

Awel sagt de erste soldaat. Gestern um 8.45 uhr zit ich mit mijn mädchen in dass café und ich sage ich muss nach das kampf anders sol ich zu spät, te laat sein. Aber nein sagt sie. Bleibt noch ne bischlein mein vater hat een pferd so kommen ssie chnell am kamf. Also Gut ich bliebe bis 9.45 uhr, springe auf das pferd reite ins kampf hinein und was geschiedt ? Auf 500 m voor der poort falt das pferd steendood. Ich bin zu fuss gekommen aber es war 10.15. Na gut sagte der kapitän so etwas konten sie auch nicht voorsehen. Gehe maar.

Awel sagt de tweede soldaat. Gestern um 8.45 uhr zit ich mit mijn mädchen in dass café und ich sage ich muss nach das kampf anders sol ich zu spät, te laat sein. Aber nein sagt sie. Bleibt noch ne bischlein mein vater hat een pferd so kommen sie schnell am kamf. Also Gut ich bleibe bis 9.45 uhr, springe auf das pferd reite ins kampf hinein und was geschiedt ? Auf 500 m voor der poort falt das pferd steendood. Ich bin zu fuss gekommen aber es war 10.15. Na gut sagte der kapitän so etwas konten sie auch nicht voorsehen. Gehe maar.

Awel sagt de derde soldaat. Gestern um 8.45 uhr zit ich mit mijn mädchen in dass café und ich sage ich muss nach das kampf anders sol ich zu spät, te laat sein. Aber nein sagt sie. Bleibt noch ne bischlein mein vater hat een pferd so kommen sie schnell am kamf. Also Gut ich bleibe bis 9.45 uhr, springe auf das pferd reite ins kampf hinein und was geschiedt ? Auf 500 m voor der poort falt das pferd steendood. Ich bin zu fuss gekommen aber es war 10.15. Na gut sagte der kapitän so etwas konten sie auch nicht voorsehen. Gehe maar.

Awel sagt de vierde soldaat. Gestern um 8.45 uhr zit ich mit mijn mädchen in dass café und ich sage ich muss nach das kampf anders sol ich zu spät, te laat sein. Aber nein sagt sie. Bleibt noch ne bischlein mein vater hat een pferd so kommen schnell am kamf. Also Gut ich bleibe bis 9.45 uhr, springe auf das pferd reite ins kampf hinein und was geschiedt ? Auf 500 m voor der poort falt das pferd steendood. Ich bin zu fuss gekommen aber es war 10.15. Na gut sagte der kapitän so etwas konten sie auch nicht voorsehen. Gehe maar.

Awel sagt de vijfde soldaat. Gestern um 8.45 uhr zit ich mit mijn mädchen in dass café und ich sage ich muss nach das kampf anders sol ich zu spät, te laat sein. Aber nein sagt sie. Bleibt noch ne bischlein mein vater hat een pferd so kommen sieschnell am kamf. Also Gut ich bleibe bis 9.45 uhr, springe auf das pferd reite ins kampf hinein und was geschiedt ? Auf 500 m voor der poort falt das pferd steendood. Ich bin zu fuss gekommen aber es war 10.15. Na gut sagte der kapitän so etwas konten sie auch nicht voorsehen. Gehe maar. Und so weiter bis die negende soldat

Der kapitän die nicht ein von der slimsten war begon toch Nassigheit te voelen. Und wanneer mein voorvader Neander Primus bijgenaamd Gambrinus als tiende binnekommt om sein uitlegje te doen. Springt der kapitän recht un begint zu roepen "Gestern um 8.45 uhr zits du mit dein mädchen in dass café und sie sagen ich muss nach das kampf anders sol ich zu spät, te laat sein. Aber nein sagt das mädchen. Bleibt noch ne bischlein mein vater hat een pferd so kommen sie schnell am kamf. Also Gut sie bleiben bis 9.45 uhr, sie springen auf das pferd reiten ins kampf hinein und was geschiedt ? Auf 500 m voor der poort falt das pferd steendood. Sie sind zu fuss gekommen aber es war 10.15. Der kapitän ist buiten adem von woede

Aber nein sagt mein voorvader der kappelmeister.Nein nein so ist es nicht gegangen. Gestern um 8.45 uhr zit ich mit mijn mädchen in dass café und ich sage ich muss nach das kampf anders sol ich zu spät, te laat sein. Aber nein sagt sie. Bleibt noch ne bischlein mein vater hat een guten wagen mit zwei pferden und so kommen sie schnell am kamf. Also Gut ich bliebe bis 9.45 uhr, springe in de wagen reite ins kampf hinein und was geschiedt ? Auf 500 m voor der poort liggen daar sicherlich neun pferde dood. Ich kon helemaal niet door mit dem wagen. Ich bin zu fuss gekomen. Der kapitän viel bewuteloss.

Morgen ist das gasthof geslossen Ich heb ein privaat feestje het geboortefeest van een tweeling, een kleindochter en een kleinzoon, het lentefeest van een kleinzoon en het groot lentefeest van een kleindochter. Oe zal maai zeker wel willen excusieren. Op vorderhand dank. Het kasteel bleibt echter te bezichtigen Anemone en Debbie zullen om beurten de rondleidingen uitvoeren. Het is ten strengsten verboten aan die mädel  zu sitzen oder zu frommeln. Die mädel sind hier um sie zu bewahren von der  bose Fuchs aus das grote bos bis Ihre commandant sie kommt wiederholen staan sie unter meine beschermung.   

Vandaag is het kasteel en het Gasthof gesloten. Freiherr Ernst-Georg heeft mij gevraagd volgden brief van zijn vriend Milo aan de deur van het slot op te hangen. Daarna zijn ze beide vertrokken naar het bos om een stevige wandeling te maken. Regen of niet zei de Freiherr zij moesten wat uitwaaien. Debbie en Anemone wouden hun achterna om ze te troosten zogezegd. Maar ik ken dat. Ik heb hun eens deftig uitgelegd wie hier nu de baas van het personeel is. IK !

Mensch doch. Heute war es nogal een Tagchen. Das Feuerpeloton kaputt, verschwunden, abgefürht, vernichtet.

Mensch, mensch, mensch es sind harde Zeiten. Aber ich habe kein Zeit gehad um es näher zu untersuchen. Nein, kam noch dazu das wir hoges Besuch gehabt hatten. Prinz Mathildus I und seine ehefrau Philippa waren heute mittag im Gasthof für Mittagsfressen. Und der prinz Mathildus hatte nog ein anderes fraulein mit seine tochter ...euh, die name ontsnapft mir aber es war sicherlich ein vrouwtje. Ich habe mir die hose von unter das gat gelaufen um alles in gute ordnung zu kreigen aber es ist mir auseindlich toch gelungen. Zie haben beide ein kleines hapchen gegesssen ein wurstlein on the rocks mit kleine geraniumbläter in chocoladesause. Das ist die specilität von Guust Randy, unseren Britischen Chef. Nach eine halbe stunde oder so wass sind sie dan auch unmittellijk mit das kleine vertrokken den sie hatte pipi und grosse commission getan und leider hatten wir keine pamper in haus. Ich habe das an Elsie gesagt und sie hat belooft es solte nie mehr voorfallen. Glücklicherweise hab ich nog een foto machen kunnen vooor die abfahrt von das prinzliche ehepaar.

Das zumpatische prinzliche ehepaar Mathildus und Philippa

Und dan kamm nog Herr Milo, een alte kennisse. Er hatte eine Reise gemacht nach Argentiniën mit ein Freund Kamiel und seine frau Rosa. Kamiel und seine Frau waren nicht mehr dabei, sie solten heimgekhert sein aber herr Milo hatte zwei, ich muss es sagen schöne, aber schaars gekleidete Mädel bei sich. Er stelte sie voor als Anemone und Debbie Randy und bewehrte sie sollen schwesterlein von unseren chef sein. Aber unseren chef hatte sie nog niemals gesehen. Aber herr Milo, ich weiss er ist ein zeer lieber Man, aber when es auf frauen ankomt nicht zu vetrauen, blieb anhalten sie waren die unbekante Schwester von unseren chef aus Argentiniën. Er wolte das ich die beide engagierte wie dienstmädchen. Folgens ihn waren sie durch ihre frühere boss an das deur gezetz. Na ja, ich habe ein grosse Maule und ein kleines Herzchen und ich habe die beide mädel engagiert. Ich muss sagen die Milo kent etwass von Frauen denn die Anemone hatte etwas, in Belgiën zagt man "Ihre ekster woont hoog'". Schöne lange beine. Aber ich hab es mir unmittelleich beklagt den unsere Elsie, meine schöne Secretarin hat mir gesagt "sie hatte geen gutes oog in diese affaire". Enfin wie man in Flandern sagt " Wir sehen wel". Schuss und bis morgen. Die geschichte meines foorvatern komt sicherlich nog zum Sprache when ich ein bische mehr Zeit habe.

Heute ist der polizei von Neanderthall am See auf unsere neue parkplatz des Gasthofes ein parkeerplakate setzen kommen. Es wird zeer practisch sein diese neue parkplätze sind ein bischen ruimer wie diese vorher. Hierunter eine foto von eine neue parkplatz mit plakate

Die damen können nun ein unbezorgdes parkieren zugemoet sehen,. Das rode pfeilchen bedeutet das die herren auf ein genugsame abstand parkieren sollen

Ik ben Mejuffer Elsie, de vroegere secretaresse van de Heer Milo. Ik ben onlangs aangeworven door Freiherr Ernst-Georg om de public relations waar te nemen voor het kasteel Steinborh en gasthof zum Goldenen Anemone in  Neanderthall anm See. Vandaag heeft de vereniging tegen Kanker haar congres in ons kasteel besloten en men heeft mij gevraagd het volgende communiqué mede te delen. Dus nu even ernstig

Terug naar de onwerkelijkheid.Mijn patron Ernts-Georg staat er op dat wij van alle serieuze congressen die wij op het kasteel organiseren een verslag op het blog zouden plaatsen. Hij denkt er ook aan in het vervolg op kasteel Steinbohr ook tenstoonstellingen van kunst en kunstwerken te organiseren. Men zegge het voort

Meine liebe lezer und lezeressen,
ich ben zeer vereerd met al deze schöne knöpchen in mein Gastenbuch. Ich zal zo snel wie möglich verbauwingswerke ausvoeren om dat gastenbuch om zu bouwen in een gasthof mit stammtisch. Also kunne sie dan ook eine trinken en wie weet ook een nachtchen blijven slapen. Tegen ein kleine vergoeding natuurlich. Ich zal hierfoor ein hoekschen von das kasteel freimachen. So etwas wie "Gîtes de France" aber dan "Nestschen in Deutschland". Auch nicht geheiratete kopfel sind welkom aber bitte alles sauber lassen es kostet so al meer dan genoeg. Gebrauchte handdoeken , tafel- und beddelinnen wen nicht mer brauchbar auf den grund laten liggen. Al das andere op seine platze bitte. So besparen wir op das waspfoeder (auch loospoeder oder hier losse floddern genant). Und so kommen minder fosfaten in das wasser von gastenbuch. Minder fosfaten is minder algen ins wasser von gastenbuch und minder algen ins wasser von gastenbuch is minder fressen für die Fische ins wasser von Gastenbuch, die also keine Obesitas kreigen en gesund ohne Zückerkrankeit auf ihren Teller belanden. Es fruit uns sie zum unseren Gasten zu mogen rechnen.

Unzeren Hausdrache

Für een schmalles Preisken bekommen sie auch Volpension met Ontbijtbutffet ( Wurst, Boterhammen, Wurst Eier, Wurst, Kaffé, Wurst, Chocolademilch, Wurst, und so weiter Wurst... Lunch : ein drei schotel menu mit Zoeppe, Fisch oder Fleisch oder Wurst und nachdien een stuk Freud oder ein Eischjen. Am abend servieren wir ein luxueuses Diner mit funf Gangen und ein kleines Trapchen in de Ritterzaal van het Kasteil. Zuerst sind es Amuse-Maul from Franfurter Wurstchen , dan ein herlichens Fürgerecht von Bamburger Wursten in eine zoete Sauerkraut-saus mit Pfilzen auf ein Bedchen van Baumwolle. Nachdem eine frische Gulaschsuppe mit pikanten Hungarische Wurstchen in eigenes Natz. Zum Hoofdplatten haben wir Ravioli von Wurtschen, mit eine fantastische Leberkäse saus und heimgemachte Kartoffelkrokette mit Sauerkrautbutter. Nachdem Mini-wurstchendessert oder Wurstenkäse zum wahl. Ein Sommelier ist zur ihre Beschikkung voor die schjitterentste Weinen aus unseren tiefen Keller, wo ich meistens sitze,auf zu dienen. Abendkledij ( Pyjama mit Kurzhose und durzichtbare Baby-dolls verplichtet). Ein kleines Orkestchen under die Leittung van Wolgang Amadeus Zomart zal ihnen in die himmellische Sferen begleiten. Voor Einzelgäste sollen wir auch in verschillende qualiteten van Damen (oder Herren nach wahl)voorsehen. Bitte auf Voorhand reservieren.

Herzlich willkommen in Neanderthalerland

Ernst-Georg Gasthaus "Zum Goldenen Anemone "
Alte Burgstrasse 2a-45b
Neanderthal am See
email: Ernst-georg@dassohotwiemöglich.mail.de

NB: Zur Ihre VerFügung steht auch ein Hausdrache (in dieOrangerie) . Zie mögen Ihn strelen, futtern und selbst bereiten aber nicht stechen. Wie de draak steekt met de hausdrache wird unverbiddelich nach hause geschickt.  

Der fader von mijn foorvader L.P.A.Neander Bis was grootkapelmeister bij de staf van C.J.Caesar. Zij naam wass Lucius Publius Amadeus Neander Primus. Niet omdat hij de eerste was maar omdat zijn ehevrouw afkomstig was van Boortmeerbeekia in de gouw van de Nerviers, alwaar toen een gewaltig foortreffelijk bier gebrouwen werd onder de naam "primus cervoise de Haachtinus". Naar het schijnt was zijn schoonvati keurmeester bij deze brouwerij und via deze connectie is hijzelf daar kellermeister geworden.

Een taak die hij foorteffelijk schijnt te hebben vervuuld want hei wass praktisscch nergens anders te vinden dan in die kelder van de brouwerei om te proefen off die getranke wel aan de kwaliteitzeissen van de "cercle national de la cervoiserie Nervienne de la Belgique seconde en Empire Romaine" voldeden. Het is daar gewezen dass hij die beiname "kappell-und kellermeister Gambrinus Neander"  ferworfen heeft. .

Hij speelde ook, wat in die tijden een gezegende zeldzaamkeit was fiool. De eerste fiool zoals zijn naam Primus laat vermoeden werd helaas niet door hem maar door zijne ehevrouw Lucia Publia Amadea Calpurnia Sexta gespielen.

Also komen wir nun tot die zessentie van dass verhaal. L.P.A.Neander Primus, die door zijn ehevrouw meestal "Pe-pe-pe-riemke" genoemd werd want zij doddelde een bischen, war op einen leisen lenteavond op zijne fiool aan zu spielen voor Calpurnia Sexta. Dass waar zo immensch schoon und zo romaantiesch und dass hoorte ook die Zezaar an. Het gefiel him zo schrecklich dass hei unmiddelijk meine foorvader in de legio Quinta Nerviana inlijfde als obersturmgrosskapellmeister fan de harmonie van deze legioon "Per discordiam in concordia" (= In eendracht door tweedracht). Und die legioon naar die grenzzen am Rhein werd gestuurd. Nach scheint waren zei te Rueddesheim inkwartiert. Calpurnia Sexta werd voor dit ferlies (zij het teideleik) beloond met een plaats in het foorverwarmde bed van de dictator, die zei gemeenlijk Ju-uu-uull-ek-kken plachtte te noemen want zoals gezecht zei doddelde een bischen.Eine schone spraachgebrech daas sindsdien noch fiele maalen in die familije ist voortgekommen.