Zaterdag 14 november 09.

Vrijdag dertien november zijn we zonder kleerscheuren door gekomen, want op die dag kan er van alles gebeuren. Niet dat ik daar iets van geloof, maar toch zijn er mensen die daar in geloven en op alles letten en uiterst voorzichtig zijn.

Buiten onze boodschappen hadden we niets om handen, juist alleen deze morgen nadat de vuilkar geweest was, de vuilbakken binnen zetten en uitkuisen. Dat doe ik voor nog twee weduwen hier in het appartementsgebouw. Eenmaal per week sta ik er op om m’n goede daad te doen, kwestie om op een goed blaadje te staan als ik later ten hemel stijg.

Alle gekheid op een stokje, hiervoor moet ik vroeg uit m’n bed want de vuilkar komt hier vroeg voorbij en ik heb graag dat deze job voor het ontbijt geklaard is. Vandaag was ze er om drie minuten na achten en ik stond al hele maal klaar om naar beneden te gaan met m’n emmertje zeepsop.

Nadien heb ik dan zoveel meer smaak van m’n ontbijt. Voor de rest van de dag viel er dan niets meer te beleven, alleen na de middag moest ik nog even naar de bib om m’n boeken binnen te doen en twee andere meebrengen. Vanavond waren er bij het avondeten lekkere mosselen met een bruine boterham, heel lekker en nu zit ik hier te tippen met een gevulde maag.

Ik heb hier nog een krantenknipsel, maar dat zal voor morgen zijn, want ik moet het nog over scannen of een fotootje van maken. Maar ik heb er helemaal geen zin meer in.

Deze morgen was ik vroeg op, want het was weer zondagmorgen en tijd om het zondagavondboeketje samen te stellen. Rond acht uur kon ik de zon zien opgaan, toen ik in de achterste kamer enkele cd’s ging halen. Toen vlug terug m’n fototoestel gaan halen en hier onder ziet u het resultaat, niet echt perfect want nadien bemerkte ik dat het toestel ontregelt was, wegens een proef gisteren.

Enfin ik heb ze er toch maar opgezet. Voor de rest is het z’n gangetje gegaan zoals iedere zondag, behalve toen we deze middag zaten te eten hoorde Anita plots gedempt roepen. De uitgangsdeur van het appartement opengedaan en dan hoorden we één van de twee beneden buurvrouwen roepen vanuit de lift.

Die bleek geblokkeerd te staan tussen verdiep één en gelijkvloers en dat is natuurlijk niet aangenaam. Ik heb het ook al eens meegemaakt, gelukkig had ik geen last van clausefobie wat bij Maria wel het geval was en die nog wat last heeft van lichte hartproblemen. Gelukkig hangt bij ons de noodsleutel om de liftdeur te openen in zo’n noodgeval.

Al bij al waren ze door m’n tussenkomst vlug verlost uit hun benarde situatie en ondertussen had Anita de wachtdienst reeds opgebeld. Maar spijtig genoeg moet de definitieve herstelling wachten tot morgenvroeg, omdat de wachtdienst niet over de sleutel beschikte van de machinekamer en de persoon die de reservesleutel heeft, niet thuis was. Dat is een geval om besproken te worden, want dat mag nu eenmaal niet meer voorvallen. Dat moet anders opgelost worden.

Ik ga nu even wat rusten en straks vertrek ik alweer naar de Linkeroever naar de studio om m’n programma van deze avond af te werken.

Het is alweer zaterdag en sinds vandaag een week terug uit verlof. Na een rustig ontbijt en de afwas, heeft Anita zich klaar gemaakt om naar de wekelijkse markt te gaan. Er was fruit en groente voor volgende week nodig en aangezien ik niet echt een marktloper ben bleef ik lekker thuis. In plaats van een douche was ik van plan om een lekker bad met veel badschuim te nemen.

In principe ben ik geen echte liefhebber van badcultuur, maar vandaag had ik er nu echt zin in. Lekker warm water met badzout en een goede scheut badschuim erin en dan lekker genieten maar voor een lekkere borrel vond ik het toch nog te vroeg Toen Anita thuis kwam lag ik er nog altijd in. Het water begon al koud te worden, de stop eruit en dan afspoelen onder de douche.

Na het middagmaal wilden we een wandeling naar het park van Schoten doen, begon het toch wel te regenen zeker en daar viel onze planning in duigen. Wat konden we nu doen, thuis blijven of een andere bestemming zoeken, waar we desgevallend de auto voor konden nemen. Wij beiden konden geen alternatief vinden en uiteindelijk zijn we dan toch naar het park getrokken, want ondertussen was het opgehouden met regenen.

Hieruit kun je de volgende les trekken, laat nooit de moed te vlug zakken. Alles lost zich zelf meestal wel op en kan je toch doen wat je van plan was te doen. In de Riddershoeve dat gelegen is in het park zijn we dan nog iets gaan drinken, voor aleer we terug huiswaarts keerden. Wie niet weet wat de Riddershoeve is kan een kijkje gaan in m’n openbaar fotoboek hier bij het seniorennet “Mijn gemeente Schoten” en dit is het adres http://fotoalbum.seniorennet.be/kemperke

Zoals ik gisteren reeds laten verstaan had, wilde Anita vandaag maar het Wijnegem Shoppingscenter, want voor de feestdagen en dan voornamelijk met kerstmis wou ze nog enkele bloezen in de kleuren van kerstmis. Want dit feestgebeuren vieren we in Duitsland, ik weet niet of dit nu echt zo speciaal is maar eenmaal wil ik dit meemaken.

Niet dat ik zo katholiek ben grootgebracht, maar ja het is misschien een fictief idee. We zullen wel zien, slaat het tegen dan heb ik of wij beiden pech. Rond half elf waren we in het shoppingscenter en op dat moment was het er nog kalm. Maar dit zou uiteindelijk niet blijven duren, maar ik moest zeker niet zoeken naar een parkeerplaats.

Helaas was ik m’n fototoestel toch wel vergeten want ik had er niet aangedacht dat het de periode van de goede heilige man was en dat alles in teken van dit gebeuren stond. Enfin volgend jaar komt de Sint wel terug.

Wat ik wel gedaan heb of beter gezegd niet gedaan heb en dat is overal waar Anita wilde gaan kijken ben ik buiten in de gang op een bank blijven zitten. Uiteindelijk moest ze toch te voorschijn komen met al of niet een plastiek zakje in de hand.

Om af te sluiten zijn we een stukje gaan eten en zeker een onze dorst gaan lessen. Dan huiswaarts gereden, om daar eens een tukje te doen. Om half vijf naar de laatste aflevering van de bossen van Vlaanderen gekeken. Dit was een zesdelige serie uit de tijd van voor en na de eerste wereldoorlog en ik moet zeggen dat het een mooie serie was met allemaal de beste artiesten die Vlaanderen te bieden heeft.

Bij het opstaan bemerkte ik dat het alweer een natte dag zou worden, maar wat zijn we eigenlijk toch moeilijke mensen, als het te droog is zoals deze zomer dan roepen we om regen en nu dat het regelmatig een bui doet is het ook weer niet goed. Ze hebben van het mensdom toch een zootje gemaakt.

Deze morgen had ik voorbehouden om de auto in de car –wash te gaan kuisen, want wat zag hij er uit met zo’n hele maand aan de kust buiten te staan. Ik was zelf verlegen geworden om er nog mee te rijden en ik word niet gemakkelijk rood hoor. Maar eerst moest ik van Anita het leeg glaswerk naar de container doen, want de plastieken bak stak boordevol en zoveel plaats hebben we ook weer niet om er nog een bak bij te zetten.

Zo dat was ook weer gedaan en nu de auto van stal halen en over de vaart naar de car-wash. Het was niet het ideale weer om dat te doen, maar het moest nu eenmaal gebeuren. Met die regen moest ik hem niet speciaal afzemen en dat was weeral tijd gespaard. Mensenlief wat was hij vuil, in plaats van hem met de borstel te doen, heb ik hem eerst een laag schuim op gedaan en dan met de spons helemaal geboend.

Nadat ik hem had afgespoten zag je maar eerst hoe vuil hij toch was geweest, ik haalde eer van m’n werk en dat is toch altijd plezierig. Na de zeep behandeling hem even voor de stofzuigers gereden om hem inwaarts te reinigen en dan terug naar huis en hem in de garagebox gezet. We wilden na de middag nog even weg te gaan, maar dat is afgeblazen als zijnde te slecht weer.

Morgenvroeg zou Anita graag eens naar het shoppingscenter in Wijnegem gaan om eens wat rond te neuzen en men blijft er lekker droog bij het shoppen. Ik weet niet of ze iets nodig heeft, maar dat zien we morgen al weer. Meer hier over in een volgende aflevering en slaap zacht in een bed vol rozen. 

Op een grijze miezerige dag valt er niet veel te beleven.  Alleen deze morgen even met Anita naar het hospitaal in Brasschaat geweest voor een kleine behandeling.  Het spijtige was dat we er reeds om half negen daar moesten zijn en dat maakt dat we reeds vroeg de woning moesten verlaten.  Het vervelende daarvan was het voor dag en dauw opstaan, ik had de wekker om zes uur ingesteld maar Anita was reeds een paar minuten voor het aflopen wakker.

Rond elf uur waren we reeds terug thuis en dan hadden we in de cafétaria nog een tas koffie gaan drinken.  Voor de rest van de dag niet meer buiten geweest en na het middageten nog een lekker gezondheidsslaapje gehouden.

Vanavond houden we een televisie avondje en als het niet veel soeps is op de zenders dan lees ik wel een beetje.  Want op negen november moeten m’n twee boeken binnen zijn in de bibliotheek of verlengd langs het internet.

Wat ik vandaag ook niet vergeten ben, dat was de verjaardag van m’n schoondochter Carine.  Dit is soms een groot probleem voor me, maar Anita had gisterenavond een spiekbriefje op tafel gelegd en dat help natuurlijk.  Als Carine nu m’n blog leest dat merkt ze dat ik hulpmiddelen heb gebruikt om het te onthouden.  Allemaal nog een prettige avond en tot kijk.