Donderdag 17 augustus 2006
ART . NR . 42 . - KINDEREN
Art . Nr . 42 .
Kinderen
Tekeningen , en zelfs al schetsen , van kinderen zijn moeilijk . Wij hebben hier immers met een zeer bewegelijk wereldje te doen . Zeer zeker slaapt het kind ook , maar zijn leven lijkt dan stil te staan en hier , meer dan ooit wordt dit leven gekenmerkt door beweging . Het is intussen niet alleen in een bewegelijkheid , dat men de reden van de moeilijkheden moet zoeken . Deze schuilen ook - en vooral - in het feit dat de vormen van het kind , vooral die van het zeer jonge kind , nog onvolgroeid en onbestemd zijn . De grote verdienste van die verrukkelijke kinderen , geschilderd of getekend door RUBENS , BOUCHER en zovele andere grote kunstenaars , zal je duidelijk worden , wanneer je zelf voor de opgave komt te staan om met duidelijke lijnen de onduidelijkheid van de trekken van die gezichtjes weer te geven , van die ledematen , die rond zijn zonder slap te zijn , en om het karakter vast te leggen van die kleine snuitjes en om een levenswaar beeld te geven van die charmante wezentjes .
Woorden kunnen soms slecht de gedachten uitdrukken . Wij willen niet zeggen dat de vormen van een kind , zelfs die van een baby , vaag of wazig zijn . Maar zij hebben nog iets onuitgesprokens . Wanneer je een kindergezichtje vergelijkt met het gezicht van een volwassene , vooral met een dat scherp getekend is , vol lijnen en waarop het benige reliéf duidelijk onder de huid te voorschijn komt , dan zult je zien dat nog niets , behalve misschien de ogen , een welomschreven vorm heeft gekregen .
Een en ander wil niet zeggen dat het kind geen algemene lichamelijke eigenschappen zou bezitten , waarvan de kennis van nut kan zijn voor de tekenaar . Vooreerst de kop , waarvan het volume in verhouding groter is dan bij de volwassene . Het voorhoofd is gewelfd , de neus is kort , een beetje uitgehold bij zijn inplanting en enigszins afgeplat op de hoogte van de neusvleugels . Van opzij gezien steekt de bovenlip iets naar voren ten opzichte van onderlip . Maar dit alles geldt slechts in zeer algemene zin en dan nog voor het jonge kind .
Het zou namelijk moeilijk zijn en het risico meebrengen van de leerling op een dwaalspoor te voeren , om te pogen , evenals men dat doet voor de volwassene , een proportiecanon samen te stellen . Want nogmaals , het kind verandert en wijzigt zich snel en wordt snel groter . In alle stadia van zijn snelle groei wijzigen zich zijn trekken , gaan zijn haren golven of krullen , zijn lichaampje rekt zich uit en het verschil tussen de zuigeling en de baby wordt al voelbaar .
Vanaf de eerste dagen is de tors veel meer ontwikkeld dan de ledematen . Wanneer zijn fysieke verschijning gestalte begint te krijgen , zal het kind mollig of gespierd zijn , maar altijd vermakelijk door de onhandigheid van zijn gebaren en de onzekerheid van zijn wankel evenwicht . Maar zijn beentjes gaan langer worden en hun omtrekken duidelijker , het gezicht krijgt zijn karakter , het kopje zal los komen van de schouders door het ontluiken van de hals en daardoor zal hij zeker worden in zijn bewegingen , levendig en behendig en ziedaar dan de jongen of het meisje , dat reeds in schetsvorm een welomschreven persoonlijkheid toont .
De kleding wordt aan deze snelle gedaanteverwisselingen aangepast , waar de fantasie van de moeders hun best doen om hen te kenmerken , zelfs in bescheiden gezinnen en waarbij ook de mode een woordje meespreekt .
Thuis , in de openbare parken , op het strand en op school , zelfs op straat zou het belang van deze kleine wereld niet aan de kunstenaar kunnen ontgaan . Is het nodig om in dit verband iemand als POULBOT in herinnering te brengen ?
Evenals bij de volwassene , geeft de kleding talrijke aanwijzingen . Vanaf de meest verfijnde élègance tot aan de schilderachtigheid van die grove kledingstukken , die uit versleten afleggertjes gemaakt werden en die de jeugd zo vaak een grappig uiterlijk verleent , vanaf de dure opschik van de " rijkelui 's kinderen " tot de armmoedige oplappingen , die helaas , zo weinig bescherming bieden aan het jochie uit de arme buurten , zal de tekenaar motieven vinden om zijn gevoel voor humor bot te vieren of uiting te geven aan zijn medelijden .
Tot besluit willen wij je opwekken om vaak schetsen te maken naar kinderen . Je zult erin moeten oefenen om ze snel uit te voeren , want uw modellen zullen uiteraard bewegelijk zijn . Besteedt al uw aandacht aan de verhoudingen en standen , die eigen zijn aan de jeugd . Deze schetsen kunnen het uitgangspunt vormen van uw studies op dit terrein , die door meer doorgevoerde détailstudies uitgebreid kunnen worden .
Kinderen
Tekeningen , en zelfs al schetsen , van kinderen zijn moeilijk . Wij hebben hier immers met een zeer bewegelijk wereldje te doen . Zeer zeker slaapt het kind ook , maar zijn leven lijkt dan stil te staan en hier , meer dan ooit wordt dit leven gekenmerkt door beweging . Het is intussen niet alleen in een bewegelijkheid , dat men de reden van de moeilijkheden moet zoeken . Deze schuilen ook - en vooral - in het feit dat de vormen van het kind , vooral die van het zeer jonge kind , nog onvolgroeid en onbestemd zijn . De grote verdienste van die verrukkelijke kinderen , geschilderd of getekend door RUBENS , BOUCHER en zovele andere grote kunstenaars , zal je duidelijk worden , wanneer je zelf voor de opgave komt te staan om met duidelijke lijnen de onduidelijkheid van de trekken van die gezichtjes weer te geven , van die ledematen , die rond zijn zonder slap te zijn , en om het karakter vast te leggen van die kleine snuitjes en om een levenswaar beeld te geven van die charmante wezentjes .
Woorden kunnen soms slecht de gedachten uitdrukken . Wij willen niet zeggen dat de vormen van een kind , zelfs die van een baby , vaag of wazig zijn . Maar zij hebben nog iets onuitgesprokens . Wanneer je een kindergezichtje vergelijkt met het gezicht van een volwassene , vooral met een dat scherp getekend is , vol lijnen en waarop het benige reliéf duidelijk onder de huid te voorschijn komt , dan zult je zien dat nog niets , behalve misschien de ogen , een welomschreven vorm heeft gekregen .
Een en ander wil niet zeggen dat het kind geen algemene lichamelijke eigenschappen zou bezitten , waarvan de kennis van nut kan zijn voor de tekenaar . Vooreerst de kop , waarvan het volume in verhouding groter is dan bij de volwassene . Het voorhoofd is gewelfd , de neus is kort , een beetje uitgehold bij zijn inplanting en enigszins afgeplat op de hoogte van de neusvleugels . Van opzij gezien steekt de bovenlip iets naar voren ten opzichte van onderlip . Maar dit alles geldt slechts in zeer algemene zin en dan nog voor het jonge kind .
Het zou namelijk moeilijk zijn en het risico meebrengen van de leerling op een dwaalspoor te voeren , om te pogen , evenals men dat doet voor de volwassene , een proportiecanon samen te stellen . Want nogmaals , het kind verandert en wijzigt zich snel en wordt snel groter . In alle stadia van zijn snelle groei wijzigen zich zijn trekken , gaan zijn haren golven of krullen , zijn lichaampje rekt zich uit en het verschil tussen de zuigeling en de baby wordt al voelbaar .
Vanaf de eerste dagen is de tors veel meer ontwikkeld dan de ledematen . Wanneer zijn fysieke verschijning gestalte begint te krijgen , zal het kind mollig of gespierd zijn , maar altijd vermakelijk door de onhandigheid van zijn gebaren en de onzekerheid van zijn wankel evenwicht . Maar zijn beentjes gaan langer worden en hun omtrekken duidelijker , het gezicht krijgt zijn karakter , het kopje zal los komen van de schouders door het ontluiken van de hals en daardoor zal hij zeker worden in zijn bewegingen , levendig en behendig en ziedaar dan de jongen of het meisje , dat reeds in schetsvorm een welomschreven persoonlijkheid toont .
De kleding wordt aan deze snelle gedaanteverwisselingen aangepast , waar de fantasie van de moeders hun best doen om hen te kenmerken , zelfs in bescheiden gezinnen en waarbij ook de mode een woordje meespreekt .
Thuis , in de openbare parken , op het strand en op school , zelfs op straat zou het belang van deze kleine wereld niet aan de kunstenaar kunnen ontgaan . Is het nodig om in dit verband iemand als POULBOT in herinnering te brengen ?
Evenals bij de volwassene , geeft de kleding talrijke aanwijzingen . Vanaf de meest verfijnde élègance tot aan de schilderachtigheid van die grove kledingstukken , die uit versleten afleggertjes gemaakt werden en die de jeugd zo vaak een grappig uiterlijk verleent , vanaf de dure opschik van de " rijkelui 's kinderen " tot de armmoedige oplappingen , die helaas , zo weinig bescherming bieden aan het jochie uit de arme buurten , zal de tekenaar motieven vinden om zijn gevoel voor humor bot te vieren of uiting te geven aan zijn medelijden .
Tot besluit willen wij je opwekken om vaak schetsen te maken naar kinderen . Je zult erin moeten oefenen om ze snel uit te voeren , want uw modellen zullen uiteraard bewegelijk zijn . Besteedt al uw aandacht aan de verhoudingen en standen , die eigen zijn aan de jeugd . Deze schetsen kunnen het uitgangspunt vormen van uw studies op dit terrein , die door meer doorgevoerde détailstudies uitgebreid kunnen worden .
