Ryn sänkjen

Hielpen

Dit gedicht geat oer een stee oan de epen see

Mei een eigen haiven en skippen op 'e ré

Die farden oer de hele wraald

En elk hee wurk, joeng en aald

De minsken henen 't go en wieden ryk

Ien die mooie stee efter de seedyk

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies nô de noadklokke die ’t lied.

 

Nei de handel koam ien de Sudersee de fiskersfloat

D'r farden tentallen fiskers ût mei jerre boat

Jé heden 't go 't koe naat better

D'r wied genog ien 't saalte wetter

Mar dé koam de ôfslûtdyk

En gebeurt wie 't mei 't fiskers ryk

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies no de noadklokke die' t lied.

 

Jie heeen dé ek jitte B & W

Een tênder en een gemeenteree

Ien ut stêhûs ko men it jaword joan

En fan een likjen oengifte dwoan

Ek wied de droempel naat te haig

Der kost so binnen ronne mei een vraig

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies no de noadklokke die 't lied

 

Foar die de see en efter die ut laand

Mei ut efterlaand hee men gin baand

Wied der één sâk, aald, of koast er naat foarût

Den hoofde m'n naat Hielpen ût

Alles geeng so ut skiende fansem

Ja de meensken wieden meienem                                            

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies no de noadklokke die 't lied.

 

De ferenigingen hewwe ryklek bloeit

De meensken wieden mei jerre klubjen fergroeit

Jeld en leden wieden d'r genog

En jé toaten dit geat altyd so troch

Mei sang, voetbal , volleybal en nêmje jem mar op

En mei een optocht roan it eigen korps foarop

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies no de noadklokke die 't lied.

 

Mar rûnt de aalde Hylper Westertoer

Ies d.'r gelokkig ek jitte soat oer

Ja minsken, ’t iies heus werklik wier

For joeng en aald ies er jitte altiid een soad fertier

Wy hôpje dat de belangstelling for Hylpen blieuwe sol

Den mekket Hylpen in heel soat jieren fol

Dus haad omhaig en bost forut de kommende tyd

Want den iest nô de feestklokke die 't lied.

 

Geschreven door: Arnold Eekma, Wilt Kelderhuis en Jan Bosje

 

Uit: Archief Om ‘e Toer

 

Hielpen oer Hielpen

 

Op   een   hoekjen   ien   de Suudwesthook.

Der leit Hielpen, smoek en uut de wiend.

Mar, immem waait er hest uut de brook

Troch de wiendvlaaigen en de hadde westenwiend

 

Eavengoo mei iedereen er wol graaig wéaze,

Want de meensken binne er vriendeluk en rochtuut.

Jea sizze het se mêane, dot ken men oeral lêaze,

Ja, jéa binne wol rochtuut, mar slaane nimmen oer de snuut.

 

Eén van de éalven Friese stêaden,

En naat de minste, lêauw mie mar.

Krekt so gô ien 't hêaden as ien 't forlé aden,

En niks les de Hielpers ôait to bar.

 

Hielpen, uus Hielpen, forjette sol 'k die naat,

Doe hest een plak ien mien tienken,

Want al ferront ek de tîed ien de naat

Het dêaget oen de kimme; wie sêane het wienken.

 

Wolvegea, 3 april 1976.

Otte van Elselo.

 

Uit archief “Om e Toer”

 

En de zee is niet meer

 

Kijk wat ik vond op zolder

Foto’s in een oude doos

Is dat nog van voor het toerisme

Van dat oude stukje Oost

Refr

 

Mensen, dat is een gelukkie

We waren die beelden bijna kwijt

We hebben nu weer een heel klein stukkie

Van die goede oude tijd

Refr

 

Nu jaren later de surfers komen

Kroegen en winkels vol toeristen stromen

Waar eens de vissers hun netten haalden

Ligt nu de pracht en praal van het Duitse geld

Refr  

 

Refrein

Eens ging de zee hier tekeer

Maar die tijd, komt nooit weer

Zuiderzee heet nou IJsselmeer.

 

Uit archief “Om e Toer”

Eerste regel gewijzigd