Drie miljoenairs

Nieuw

De wereld is. . . . ..

De wereld is:

Gelijk een draaiend rad,

de èèn wil dit, een ander dat.    

Maar:

Als we luisteren naar elkaar,

komen er goede dingen klaar.

H.S. januari 2006

Nieuw

De parel oen ’t Yselmor

Hylpen un likje stea, rondom bekent

Eeuwen lieden al os stea erkent

‘t Ies de parel oen ‘t Yselmòr

Elk wet, ja dot steat os hus

de Hielper feelt um der thus

Mar ek for menig toerist

Ja ,ek dot ys wis

ies Hielpen de parel oen ’t Yselmòr

Je reisje fier fan hus

Ek je vele jem in Hielpen thus

’t Proat, dot hiert soms het nuver

toch ys dot wol suver

Der in die likje stea oen ’t Yselmor

Proatet men Hylpers in e hus

Mei die memme toal fielt men ‘m thus

Oen de haiven ys hielper en gast

mar al to graig to gast

Der sittend of ronend oen ’t Yselmor

feelt elk um tevree en thus

Nemen wol den wur nei hus

H.S. Februari 2006

Nieuw

De toekomst is nog ver weg

Tijd staat de idealen in de weg

Ouder zijn is de wens

Dat geld voor menig mens

De toekomst verbleekt

Het verleden is weer in beeld

Terug kijken is dan de regel

Verhalen gaan over het verleden

Het verleden is langer dan de toekomst

Uit het verleden wordt verteld naar de toekomst

‘Toen’ en ‘vroeger’ staan dan centraal

Dat is voor vele mensen het levens verhaal

Nieuw

De trein

De trein van Nijefurd

Verbindt ons met de rest van het land

Zo hebben wij een band

O jee, o jee die trein van Frieslands platteland

Blijft die trein in stand?

Blijft die trein in stand?

Den Haag beslist voor ons

Geen trein meer want dat is te duur

Friesland zonder spoor en trein lijkt toch nergens op

O jee, o jee hoe moet dit met ons platteland

Zo zonder deze trein

Zo zonder deze trein

Van Stavoren naar Sneek

Dat wordt een gebed zonder eind

Want over de weg is Stavoren heel ver weg

O jee, o jee hoe moet dit met ons platteland

Zo zonder deze trein

Zo zonder deze trein

De leerling van de school

Die reist per trein dat gaat zo fijn

En ook de ouderen die blijven zo mobiel
O jee, o jee hoe moet dit met ons platteland

Zo zonder deze trein

Zo zonder deze trein

Wijze; It feintsje van Menaam

Bron: Ergens gevonden. Auteur onbekend.

Aanleiding: Actie tegen plannen om de spoorlijn Leeuwarden-Stavoren op te heffen

Circa 1983

Nieuw

De Hielper haiven

De Hielper haiven al ieuwen aald

Froeger de thushaiven fan menig fiskerman

’t Oast wied it centrum van deze fiskerswraald

Ja, menig Hylper wet er jitte alles fan

Mij het fiskjen wied naat meer genog te ferteinjen

De botters, jollen, en skouwen ferdwienden ut beeld

Er kom romte in de haiven om oere skippen te beteinjen

De luxe krusers en skerpe jachten kommen in beeld

Wied suterig en to oan underhaald

‘t Is in wolkom lisplak for menig toerist

Je lisse soms tree, vouwer of fiif tok

Oen de haiven gen lucht mer fan foske fisk

Mar de geur van welvaart en ’t graete jeld

Bron: ??

Datum: geschat circa 1980

Nieuw

De babyboomers

Na de oorlog was de vreugde groot

De vijand was weg, de vrijheid herboren

Na donkere jaren was er weer hoop

Men zag de toekomst weer gloren

Ook in de liefde weerspiegelde de hoop

Van slechte tijden wilde men niet horen

Er werd op een goede toekomst gehoopt

Ja, de babyboomers werden geboren

Er werd hard gewerkt, ’t land werd herbouwt

De babyboomers hielpen mee

’n Ouderdomsvoorziening werd opgebouwd

Ja, van de goede tijden profiteerde ieder mee

De ouders stram en uitgebouwd

Kregen pensioen, de welbekend AOW

Passende bewoning werd voor hun gebouwd

De babyboomers werkten daar aan mee

De jongeren kregen eigen baten

Ze kregen ‘n eigen studiefonds daarvoor

Ze waren vrij in hun doen en laten

De babyboomers zorgden mede daarvoor

Later ging het iets minder goed

Jongeren kwamen niet meer aan de bak

De VUT kwam uit de toverhoed

De babyboomers betaalden ook dat

Nu zijn de babyboomers zelf aan beurt

Om te genieten van wat is opgebouwd

Maar de regering zegt “die luxe is gebeurd”.

VUT en pre pensioen moet worden afgebouwd.

In deze maalstroom van de politiek zegt de jeugd.

Wij moeten het straks allemaal gaan betalen.

De babyboomers deden alles voor eigen deugd.

Zo gaan ze de jongeren kielhalen.

Helaas wordt voorbij gegaan aan later.

Eens wordt ook de jeugd ‘t werken moe.

Op wie moeten zij zich dan verhalen.

Als de oude solidariteit wordt verlaten.

H.S.   28-10-2004

Nieuw

Herinnering

Tichtby ús likje stea Hylpen

Wied frûger in moai green stikjen laand

Dot stikjen laand heette de (Stads) Weide

Rondom deze Weide fan ús likje stea

de Yndyk, de Greft en de Hellingsfaart

Yn dit stikjen moai green laand

Swart bonte koe, skeep en in hingst

Yn ’t wetter, in ênd, morkels en in herringslynder

Yn de Yndyk in tichtsòt mei foeken

Wuryn de fiskerman tokke elen fangt

Op de punt by de ‘Greft’ ‘t ‘Swarte hok’

In winterstalling fôr in boat

Midden op ‘t laand in oaiefaersnest

op in haiche hoaltene pael

Rondom ‘t nest in stek om ‘t fea te keren

Op ‘t nest op die haiche pael

In mannetjen en wiefjen oaiefaer

Jê besòrgje so os wod fertòlt

Op bestel, mar ek faik by ferrassing

likje born yn Hylpen en omstreaken

Ja, dot wied ‘t beald fan de Weide

Yn de jieren fan myn jeugd

No ys der in prachtich moie niebouwyk,

mei moie huzen en streten yn Hylper steil

Toch, yk ken ’t wier naat helpe

Mar dot beald, út myn jeugd, dot bliuwt my by

H.Smid

September 2011 Ter gelegenheid van opening nieuwe wijk “Stadsweide-Weidestraat”

Kerst

Ik droom van de zomer en warme dagen.
Als ik wakker merk ik, 't is geen zomer meer.
Nee, het is koud, het vriest, het is winterweer.
Terwijl ik lig te denken welke maand we zijn
en geniet van mijn elektrisch verwarmd bed.
hoor ik buiten, een muziekcouplet.
Eerst is het nog heel zacht en ver weg
Maar dan komt het dichtbij, in mijn straat
en hoor ik waar het werkelijk om gaat
Het is het plaatselijke muziekkorps
Zij spelen " Stille Nacht Heilige Nacht"
Ja nu weet ik het zeker, het is geen zomernacht

                    Het is weer kerst.

H.S.  1994

In roas op papier

Mei dizze roas op papier
Wênskje wy jimme
In kryst mei plesier
en in lokkig nei jier

Iemand die er niet is.   
                   
Kerst, ja dat vieren we allemaal
Een ieder op zijn eigen manier
De ene luistert naar ‘t kerstverhaal
Een ander gaat uit of maakt plezier
Maar soms is er het gemis
Van een dierbare die er niet meer is
Dan staat in de kamer een lege stoel
Ja, dat geeft een leeg gevoel

Toch wil ik voor hen hopen en wensen
Dat de kerstdagen en ‘t nieuwe jaar
Ook deze mensen iets goeds mag brengen
Zo dat ook zei kunnen zeggen 
       “gelukkig nieuw jaar”

          
                             
               Henk Smid

De donker dagen.

De dagen zijn kort, de nachten zijn lang
Maar ‘t deert ons niet, we versieren ons huis
Kappen een boom, en ontsteken een kaars
We brengen licht in de nacht, we zingen het hoogste lied
Over Jezus zijn geboorte, of over vrede en licht
We spreken over liefde, en zeggen "open uw hart"
We denken aan een ander, en staan stil bij smart
Kinderen verkopen een kaars, voor zending in een ander land

Ja, in deze dagen van december                  
Komt het goede in de mens boven

Ook wij wensen u:

Prettige kerstdagen
en een gelukkig nieuwjaar

Vrede komt uit’ t hart

Kerst, het feest van het licht
Kerst, het feest van de vrede
Kerst, het feest van ‘t kind Jezus
We vieren het allemaal en zingen
Stille nacht, Heilige nacht.
Maar, de echte vrede komt uit je hart
Dan pas schijnt het echte licht
Ja, dan pas kunnen we zingen, allemaal
Stille nacht, Heilige nacht.

Henk Smid

EEN EENZAME VROUW EN KERST

Er slentert een vrouw alleen over straat
Ze kijkt naar de feestelijke verlichting
Er slentert een vrouw alleen over straat
Ze kijkt naar de huislijke inrichting
Er slentert een vrouw alleen over straat
Ze ziet de mensen zitten rond de kerstboom
Er slentert een vrouw alleen over straat
Ze ziet de mensen koffie drinken met room

Voor deze eenzame vrouw alleen op straat
Geen feestelijke verlichting of een kerstboom
Voor deze eenzame vrouw alleen op straat
Geen gezellig huis of koffie met witte room
Voor deze eenzame vrouw alleen op straat
Geen warmte van een hoog rendement CV
Voor deze eenzame vrouw alleen op straat
Geen muziek of amusement van de TV

De eenzame vrouw op de koude kille straat
Komt niet uit ons Nederland
De eenzame vrouw op de koude kille straat
Is van een ander ras en dus niet blank
De eenzame vrouw op de koude kille straat
Komt uit van een heel ver en warm oord
De eenzame vrouw op de koude kille straat
Komt uit een land waar de vrede werd verstoord

De eenzame vrouw op de koude kille straat
Mag niet blijven in Nederland
De eenzame vrouw op de koude kille straat
Moet van ’t Regeer terug naar eigen land
De eenzame vrouw op de koude kille straat
Huilt stil van angst, pijn en verdriet
De eenzame vrouw op de koude kille straat
Wil niet terug naar ’t land dat ze verliet

De huilende vrouw op de koude kille straat
Zoekt slechts vrede en doet graag goed
De huilende vrouw op de koude kille straat
Weet niet meer waar ze ’t zoeken moet
De huilende vrouw op de koude kille straat
Weet, in haar geboorteland wacht de dood
De huilende vrouw op de koude kille straat
Weet, in Nederland eet ze slechts genade brood

Deze ongewenste vrouw op de koude kille straat
Weet, ik ben niet welkom in geen enkel land
Deze ongewenste vrouw op de koude kille straat
Neemt afscheid van geboorteland en van Nederland
Deze ongewenste vrouw op de koude kille straat
Is koud, verdrietig en ten einde raad
Deze ongewenste vrouw op de koude kille straat
Besluit op deze kerstavond tot een wanhopige daad

Henk.Smid. 25-12-2003

Iemand leren kennen is een eerste eenstap naar  beter begrijpen.
                               Koningin Beatrix

Gedicht over de oude toren van Hindeloopen:

Onze oude toren

Jij toren van onze oude stad

Symbool van glorietijd

Fier steekt je ijle spits omhoog

Berustend in zijn tijd

De stormen hebben je dikwijls

Doen schudden, heen en weer

Al hang je scheef, je fundament

Was ’t behoud voor deze keer

Als trouwe wachter willen wij

Je houden voor altijd

We luisteren zo graag naar jou stem

De stem van waalzaamheid

Bij vreugde of droevenis

Doe je steeds je trouwe plicht

je klanken zij vertellen ons

een droef of blij bericht

Blijf waakzaam, oude trouwe vriend

bewaak ons dag en nacht

wil steeds de zelfde voor ons zijn

ook voor ons nageslacht

Een laatste wens van mij aan jou

‘verlaat ons nimmer meer’

want zonder jou is onze stad

geen Hindeloopen meer

Dit gedicht stond in een bijlage van de Balkster Courant van 18-12-2008.Betreffende bijlage gaat over de jaren zestig van de vorige eeuw. Of het gedicht ook in die tijd is gescherven is niet vermeld. Ook de auteur staat niet vermeld.

Oorlog in Joegoslavië

Ik zag de mensen, elkaar verwensen
O 't was een wonder
't Was een wonder, heel bijzonder
hoe die mensen verwensen konden
O wat erg, 0 wat erg,
Ik stond er bij en ik deed maar niets
Ik zag twee vrouwen, met bussen sjouwen
O 't was een wonder
't Was bijzonder, heel bijzonder
hoe die vrouwen schooien konden
O wat erg, o wat erg,
ik gaf wat geld, en ik deed weer niets
Ik zag de mensen, oorlog wensen
o 't was een wonder
't Was bijzonder , heel bijzonder
Hoe die mensen moorden konden
o wat erg, o wat erg,
ik stond er bij, en ik deed weer niets
Maar wij leerden, geld gireren
0 't was een wonder
't was bijzonder, heel bijzonder
hoeveel wij gireren konden
o wat erg, o wat erg,
ik stond er bij, en ik deed weer niets
Ik zag de mannen, vrouwen ramen
't was een wonder
't Was bijzonder, heel bijzonder
hoe die mannen verkrachten konden
wat erg.,o wat erg,
ik stond er bij, en ik deed weer niets
Maar VN soldaten, gingen praten
't was een wonder
't was bijzonder, heel bijzonder
hoe die mannen praten konden
O wat fijn, 0 wat fijn,
ik stond er bij, maar ook dat hielp niet
Ik heb geen woorden, voor dit moorden
O 't is bij zonder
dat wij mensen , hier geen grenzen
aan die vechters stellen konden
0 wat spijt, 0 wat spijt,
ik hielp zo graag, maar ook ik deed niets

Dit gedicht/liedje schreef ik tijdens de oorlog(en) in het voormaligeJoegoslavië. Maar het past natuurlijk bij iedere oorlog.

Wijze: Ik zag twee beren broodje smeren

Henk Smid

4 Mei

Zij verlieten huis en haard
Lieten familie achter in verdriet
Zij kwamen van overzee
Wij kenden ze niet

In de nacht moesten ze hun missie klaren
Motoren in de donkere nacht
Vertelden dat zij waren
Bezig met een gevaarlijke opdracht

Velen kwamen nimmer meer thuis
En zullen nimmer onze vrijheid beleven
Zij rusten nu ver van huis
Zij betaalden met hun leven

Gebeiteld in een witte steen
staat nu slechts een datum en ‘n naam
Of een simpel kruis alleen
Voor hen die stierven zonder naam

Een stille tocht en bloemen op witte graven.
Voor hen die voor onze vrijheid streden
Voor hen die ons de vrijheid gaven.
Voor hen die we nooit mogen vergeten

H.S. Mei 2004

De kleinste daad van vriendelijkheid is
meer waard dan het grootste voornemen.
Auteur onbekend.