Lichtkrant

Hielpen

Dit gedicht geat oer een stee oan de epen see

Mei een eigen haiven en skippen op 'e ré

Die farden oer de hele wraald

En elk hee wurk, joeng en aald

De minsken henen 't go en wieden ryk

Ien die mooie stee efter de seedyk

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies nô de noadklokke die ’t lied.

Nei de handel koam ien de Sudersee de fiskersfloat

D'r farden tentallen fiskers ût mei jerre boat

Jé heden 't go 't koe naat better

D'r wied genog ien 't saalte wetter

Mar dé koam de ôfslûtdyk

En gebeurt wie 't mei 't fiskers ryk

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies no de noadklokke die' t lied.

Jie heeen dé ek jitte B & W

Een tênder en een gemeenteree

Ien ut stêhûs ko men it jaword joan

En fan een likjen oengifte dwoan

Ek wied de droempel naat te haig

Der kost so binnen ronne mei een vraig

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies no de noadklokke die 't lied

Foar die de see en efter die ut laand

Mei ut efterlaand hee men gin baand

Wied der één sâk, aald, of koast er naat foarût

Den hoofde m'n naat Hielpen ût

Alles geeng so ut skiende fansem

Ja de meensken wieden meienem                                            

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies no de noadklokke die 't lied.

De ferenigingen hewwe ryklek bloeit

De meensken wieden mei jerre klubjen fergroeit

Jeld en leden wieden d'r genog

En jé toaten dit geat altyd so troch

Mei sang, voetbal , volleybal en nêmje jem mar op

En mei een optocht roan it eigen korps foarop

Mar dat alles ies ferleden tyd

't ies no de noadklokke die 't lied.

Mar rûnt de aalde Hylper Westertoer

Ies d.'r gelokkig ek jitte soat oer

Ja minsken, ’t iies heus werklik wier

For joeng en aald ies er jitte altiid een soad fertier

Wy hôpje dat de belangstelling for Hylpen blieuwe sol

Den mekket Hylpen in heel soat jieren fol

Dus haad omhaig en bost forut de kommende tyd

Want den iest nô de feestklokke die 't lied.

Geschreven door: Arnold Eekma, Wilt Kelderhuis en Jan Bosje

Uit: Archief Om ‘e Toer

Hielpen oer Hielpen

Op   een   hoekjen   ien   de Suudwesthook.

Der leit Hielpen, smoek en uut de wiend.

Mar, immem waait er hest uut de brook

Troch de wiendvlaaigen en de hadde westenwiend

Eavengoo mei iedereen er wol graaig wéaze,

Want de meensken binne er vriendeluk en rochtuut.

Jea sizze het se mêane, dot ken men oeral lêaze,

Ja, jéa binne wol rochtuut, mar slaane nimmen oer de snuut.

Eén van de éalven Friese stêaden,

En naat de minste, lêauw mie mar.

Krekt so gô ien 't hêaden as ien 't forlé aden,

En niks les de Hielpers ôait to bar.

Hielpen, uus Hielpen, forjette sol 'k die naat,

Doe hest een plak ien mien tienken,

Want al ferront ek de tîed ien de naat

Het dêaget oen de kimme; wie sêane het wienken.

Wolvegea, 3 april 1976.

Otte van Elselo.

Uit archief “Om e Toer”

En de zee is niet meer

Kijk wat ik vond op zolder

Foto’s in een oude doos

Is dat nog van voor het toerisme

Van dat oude stukje Oost

Refr

Mensen, dat is een gelukkie

We waren die beelden bijna kwijt

We hebben nu weer een heel klein stukkie

Van die goede oude tijd

Refr

Nu jaren later de surfers komen

Kroegen en winkels vol toeristen stromen

Waar eens de vissers hun netten haalden

Ligt nu de pracht en praal van het Duitse geld

Refr  

Refrein

Eens ging de zee hier tekeer

Maar die tijd, komt nooit weer

Zuiderzee heet nou IJsselmeer.

Uit archief “Om e Toer”

Eerste regel gewijzigd

Us Hielper Hymne

Dit geeng oer it ferleden
Ien Hielpen wied fan alles folop
Mar ien de tachtiger jieren
Dè noam Nijefurd us op.
Refr.

Nô soenge wy oer it heden
Us skilderwurk ies roendom ien trek
Aald Hielpen mut vaaik optrede
Oen musea gin gebrek.
Refr.

As alles ticht leit mei iis
Wurket de usclub by dei en by noat
It toneel briengt elk jier het niis
Dat wordt ien de sommer betoat.
Refr.

Op twa campings kin men kampere
Een jachthaiven ticht by de mar
’t fremdfolk mei her graig ferkere
Ien us parel oan de Iselmar.
Refr.

Wy lete it der nat by sitte
Goane troch so lang asiIt ken
Sodat se ien de oare plakken wette
De Hielpers hewwe nei 't sin.
Refr.

Nô meensken dit wied 't foar fanniend
Wy hôpje It wied nei jim sin
Wy hewwe ferskrikkelik us best deent
Al gong it riemen soms min.
Refr.

Refrein:
Wur ies 't so mooi as ien Hielpen
Wur het men een lu so as ien Hielpen
Wur seit men “ame” allonnig ien Hielpen

Auteur en gelegenheid onbekend

Lied voor dia's Jelle Smid

Kijk wat Jelle vond op zolder
Foto’s in een oude doos
Is dat nog van voor het toerisme
Van dat oude stukje Oost

Mensen, dat is een gelukkie
We waren die beelden bijna kwijt
We hebben weer een heel klein stukkie
Van die goede oude tijd

Nu jaren later de surfers komen
Kroegen en winkels vol toeristen stromen
Waar eens de vissers hun netten haalden
Ligt nu de pracht en praal van het duitse geld

Waar op het blauwe hok en in de leugenbank
Verhalen de ronde doen van toen en nu
Maar omdat we 't allemaal niet goed meer weten
Daarom laat Jelle ons nu de beelden zien.


Refrein:
Eens ging de zee hier tekeer
Maar die tijd, komt nooit weer
Zuiderzee heet nou Ijsselmeer.

Auteur onbekend
Wijze: Zuiderzee balade

Honden en poep

Ik wil niet naar Workum
En ook niet naar Sneek
Ik wil niet de stad uit
Nog niet voor een week
Maar loop je de stad door
Dan zie je een hond
Die zit daar te schijten
Je staat in de stront

Ik wil naar de bakker
En stap op de stoep
Ik kom om een tarwe
‘t wordt een broodje poep
Of ga ik te trainen
En kom op de mat
dan zie ik ze liggen
dan ga 'k accuut plat

Je gaat voor de scholen
En haalt oud papier
Een doosje oppakken
Dat gaat met plezier
'T zal je gebeuren
Je bukt naar de grond
Je hand om een doosje
En grijpt in de stront

Pé schoffelt plantsoenen
En maait ook het gras
Hij loopt wat te praten
En is in zijn sas
Maar als je gaat maaien
Hou dan goed je mond
want voor je het weet
Zit je bek vol met stront

Een feestavond in de Foeke met veel rijm en gedichten.

Oenkondiging:

Boeren, burgers en fansem ek de bûtenlied,
hear tô en sén het "Om 'e Toer" jim bêd.
Oh,oh, het môôsten wy wur oen jim loeke
Om jim hir te kriejen ien de Foeke.
Hir barre fanniend woenderijke diengen, ja wier
Wy brienge jim een oertjen fol fertier.
Mar ek mei wéé moed en herrienering
Omdat het wied en fan ûs geeng
Wy mutte nô mar gau begonne
Oars ken de iend ek jitte ûtronne.

Deklamoasje:

Dit geat oer een stee oan de epen see
Mei een eigen haiven en skippen op 'e ré
Die farden oer de hele wraald
En elk hee wurk, joeng en aald
De minsken henen 't go en wieden ryk
Ien die mooie stee efter de seedyk
Mar dat alles ies ferleden tyd
't ies nô de noadklokke die 't lied.
Nei de handel koam ien de Sudersee de fiskersfloat
D'r farden tentallen fiskers ût mei jerre boat
Jé heden 't go 't koe naat better
D'r wied genog ien 't saalte wetter
Mar dé koam de ôfslûtdyk
En gebeurt wie 't mei 't fiskers ryk
Mar dat alles ies ferleden tyd
't ies no de noadklokke die' t lied.
Jie heeen dé ek jitte B & W
Een tênder en een gemeenteree
Ien ut stêhûs ko men it jaword joan
En fan een likjen oengifte dwoan
Ek wied de droempel naat te haig
Der kost so binnen ronne mei een vraig
Mar dat alles ies ferleden tyd
't ies no de noadklokke die 't lied
Foar die de see en efter die ut laand
Mei ut efterlaand hee men gin baand
Wied der één sâk, aald, of koast er naat foarût
Den hoofde m'n naat Hielpen ût
Alles geeng so ut skiende fansem
Ja de meensken wieden meienem
Mar dat alles ies ferleden tyd
't ies no de noadklokke die 't lied.
De ferenigingen hewwe ryklek bloeit
De meensken wieden mei jerre klubjen fergroeit
Jeld en leden wieden d'r genog
En jé toaten dit geat altyd so troch
Mei sang, voetbal , volleybal en nêmje jem mar op
En mei een optocht roan it eigen korps foarop
Mar dat alles ies ferleden tyd
't Ies no de noadkiokke die 't lied.
D.'r ies gelokkig ek jitte het oer
So as de fereniging "Om 'e Toer"
Dizze besteet no al wur santin jier
Jout joeng en aald elk jier een soad fertier
Wy hôpje dat de belangstelling blieuwe sol
Den mekket "Om 'e Toer” de fieuw en twientig jier wol fol
Dit ies nô de kommende tyd
Derom iest nô de feestklokke die 't lied.
Wy wolle graaig jimme meiwurking haalde
fandêr ûs beroop op dizze aalde
Jô haald nô al wieken lang
Us likje stee yn jer ban
Ame ies her nô en leit op bod
Hêt jô drôget wordt nô op de planken sot.
't Geat oer saiken len Hielpen gebart
Die tyd komt naat wur, It libben geat hart.

Film:

Het drôget ame fremd fanniend
Nô ûteen tyd, naat lang ferliend
Der komme jer beelden foar de geest
Fan dat fijne "dwoan een oar nei feest"

Playbackshow:

Ame drôget nô oer saiken
Die hewwe mei de voetbalklub te maikjen
It geat naat altyd even go
Der wordt oer soengt dat heare jimme nô

De heilige cup:

Ame drôget,nô, hoe 't ies begont
Jim sêne her wol hoe it firder ront

Zeerover en it hoertje:

Der wenje nô jitte minsken, en it heart miskien roar
Die 't wierlik ôfstamme fan dit nûvere
Os ame wekker wordt, ies de noad groat
Jô tienkt, och heden no mut 'k jitte ek, nei de kaant fan de sloat
Mar gelokkig het een genot
D'r komt één mei de pispot bie 't bot.

Ode aan de po:

Even toat ik nô komt jo ut jerre kôoie
Dat soed ûs iend roar ien de war gooie.
Mar gelokkig jo slôpt nô wur lekker
En kenjitte een keer drôgje foar de wekker.

Film:

Ame's dromen binne nô ût
Wy komme nô to oan in plechtig beslût
Foar de officiele saiken komt de beue ût dat oare plak
Deroan hewwe wy fanniend lak
Wy lete ûs naat meer troch de briebekken de les lèse
Fanôf nô wolle wy wur sem boas wèse
Wy hewwe sem een tènder en een beue ût seeke
Die 't fan nô ôf foar us de priesen ût kin reeke
Disse beue het it hir nô foar it sizzen
En ijimme hewwe jim dêr mar by del telizzen.

Geschreven door:
Arnold Eekma ,Wilt Kelderhuis en Jan Bosje. Reden: Een feestavond in de Foeke.
Georganiseerd door Om ‘e Toer

Prinsesse

Prinsesse van nes laand!
Dae 't wij et earst vornoamen,
Dot 't jij hir, mei jijn Veer
En Mem, jin Freéslaand koamen,
Dae weéren wij so blie,
Et heart spraaing iin ues op;
Vaajk zeéwen ijen enkerm:
Miin bliidschip iis un top.

't Is weér, jij viinde hir
Uetwendig gin vortooning;
Mar, - waes der iin gerust,
Wol hearten voar de Koning
En voar de Koningiin,
En spruet van 't Russe bloo,
Wor trog dot dizze stee
Van aalds zo vuele koo.

Want voar twa hoendert jeér
Dae koast men van Hiinlippen
Soms heéle vloaten zaen
Van de aldergraatste schippen.
Jin voeren jeér op jeér
Nej Narf of Riga to;
Dae bloeide dizze stee,
't Geéng ieder burger goo.

Et hoegget mii jitte ek,
Ho dot ues memme ate
Soms un de hearne zeét
En oer et zijlen praatte;
Den weér er zoo vol veér!
Vaaik heerde iik net ziin moend:
Zo lang as 'k varde op Narf,
Weér 'k altijd fiks gezoend."

No, edele Prinses!
Jij koöen 't naat vorwaatsje,
Dot 'k iin ues eéne taal
Zo roend tjen jii zood praatsje.
Mar nim et zo voar goo,
Iik heb 't naat better leerd,
Doch naanse wordt jii vest,
As hir, meer acht en eerd.

Uut het gesprek van Tem en Fod
Uut": Taalproeven van Hindeloopen

Brulloft-Zaaing

Vreénden, vreéndinnen
Al wa 't hir waeze mei,
Aalden of joengen,
Dot nimt naat wei ;
Ealk mut zijn best hir dwaan
Om go de mars to slaan:
Refrien

Want op en bruiloft
Passet de noglikheid
en iik wol leeuwe
Dot ealk dit dweit.
Zot alle zorg oon kaant,
Zoenge wij haand oon haand:
Refrien

Mar zoengen allonig
Kenn wii naat mei volstaan,
Doensje en spriinge
Mutte we ek dwaan',
En den iis'tek wol zaaik
Dot ealk ris nimt en paaik:
Refrien

Kom nim et gles ek no
En bring et oon de moend;
Leét ues no alle
Driinke iin et roend;
Zegen voar’t joenge paar!
Winskje wij allegaar:
Refrien

Ek wouwe hoapje,
Dot et jem barre mei
‘n Moone of neeuwgen
Nei disse dei,
Dot jo him den mei joan
Een frisschen joengen zoan,
Refrien

Kome er der nei den
Jitte en stik zeks zaan,
Den het et joeng ief
Wol het to dwean
Den iis't: haald dii'ris stol,
Doe mekkest mii hest dol:
Refrien

't Mut jitte weske
Pisdooken,scheen en goe
't Bon iinne wale
Gealt as en to
't Stof leit jitte oer de vleér,
't Bod iis jitte ek oer steér:
Refrien

En komme de ealsten
Moarns uet de schoele wei,
Jin bringe ek wor
Weinig goed mei:
Want jea roope allegaer:
Mem iis et jitten klaar:
Refrien

Den zeit et joenge wief:
Heéb iik dot zo iinziend,
Iik heéb nooit boaske
En vriister bleénd.
Mar nee, wor praatje iik van,
No heb iik ek en man :
Refrien

No, goode vreénden !
Scheid’we meo zoengen uet,
En winskje'we ues allen
No to bitsluet:
Voart en plasierge naat.
Nim dizz'tied to baat!
Refrien

Refrein
Eés twiske beiden.
Iis niemandal

Uut “Taalproeven van Hindeloopen

Oenspraaik oon de joengeleéd op in Brulloft

Wol, joengeleéd ! et boaskijen iis,
Zo as men hir wol zogt
Iin 't earts altijd en graat vormaaik
Omriingd van alle nogt.
Refrein.

Mar 'd oendervimding leert ues vaaik,
As dot de leefde iis bliind,
En as men earst het trouwe iis,
Gebrek oon enkerm viindt.
Refrein.

As dot mei jim ’t geval 'ris waard,
(Dot God vorhoede mei)
Dot 'd eéne d'oore den vorjouwt:
dit reéd 'k jimme allebei.
Refrein.

En as men den ek zeegne word
Mei borntjes laef en vroed
Den het men oon dizz',kaant van ’t grof
Al 't beste eardsche goed.
Refrein.

Den word et boaskjen, joengeleéd !
En himmel op de wraald ;
Den krigget men ek nooit biirouw,
Al word men nog zo aald.
Refrein.

Dit winskje iik den jimue to,
(En 'k tink wol allegaar)
Dot men van jimme eés sizze zol:
Zii der 'n gelokkig paar!
Refrein.

Refrein:

Want ealders,zusters,broer en vreénd
Ealk deelt mei iin de vreugd
As wor en paar voreenge word
Iin eere en iin deugd
As wor en paar vooreenge word
Iin eere en iin deugd.

Uut “Merkwaardgheden van Hindeloopen

Niejeérwinsk oon 't volk van ues veerelaand
en bizoender oon de burgerie van Hiilpen.  1850.

Liik as en schad iis wor en jeér
iin de ieuwigheid vorvliind.
Het binne er naat en minsken stoond!
En hir bleeuw men bijnei verschoond:
Hebb' we ues der nei gedriind?

De cholera van kwaden aard,
Weér omtrent algemeén;
Men heerde hest van dei to dei,
Ja, dii en dii iis ek al wei:
Van ues noam er mar eén.

Der geppe soms eén om zijn veer,
En hjr eé om zijn mem;
En pas weér dizze ellende oer,
Den steérf en zuster wor of broer,
Hij de oore deis soms zem.

't Iis weér, mii trefte ek en slag(*);
Mar 'k zwiege nedrig stol,
En toat, al ken 'k et naat trog zaen,
De schrift dii zeit doch, zo 't iik maen:
Dot God dweit, dot iis wol.

Het sneuwle er buetendien en volk
Iin 't zuejen, aast en noord;
De blodden (**) weéren vol biischeid
Van wraaik en van oproerigheid,
Van oarlog en van moord.

En iin ues laand weér rest en vree,
Al waard ues 't moe soms vol;
Iin hoap , dat 't better worde zoed,
Bleeuw ealk van ues biidaard en vroed,
En zwiege derom stol.

As ealk hir ek regeerje wol,
(Het de oenderviinding leerd)
Dot koastet vuele minske bloo;
En zelden wordt et der trog goo,
Mar vaaik geheél vorkeerd.

Dot ealk den no iin 't nieje jeér
Mar dankbaarheid biitoont:
Den word' we vaaik van God, de Heer,
Iin dizze jeérkriing meer en meer
Van rampen wor verschoond.

Schiink Jii ues der to kracht, 0 Heer!
En maekje ues heart biireid;
Biideél ues mei Jiin Heilge Geest;
Jouw, God! dot nimmen van ues vreest
Voar daa of ieuwighied.

* Et verlaes van en 34 jeérige zoon,dii trouwe weér.
** De Niesbloden of Kranten.
Uut “Taalproeven van Hindeloopen

Oertiinking op en Niejeérsdei

Et iis en aald gebroek,
Biikend hij vuele minsken,
Dot men op dizze dei
Enkerm oerstroomt mei winsken.

En dot wol aldermest
Oer 't libjen en oer 't sterwen,
En om eés nei de daa
De hiimel to bijerwen.

'k Heb op die dei wol toat
As 'k mii zem naat misleid
Den wordt die heilge winsk
Mar oenbutoat vaaik zeid.

'k Toat jester iin mii zeim
Gaauw iis 't jeér wor vonliind
Ho iis 't mei mii gesteld?
Ho heb iik mii gedrind?

Weér 'k altjid iin mun dwaan
Oon wet en pligt getrouw?
En as iik erris vaal,
Hee'b 'k den oprogt biirouw?

'k Loai op de moend miin haand;
'k Toat bii mii zem, 0 God!
Wees mii genadig, Heer!
Lik saet wor vier to kort.

Het strofle iik iin dit jeér
Wor vaaik, iin vuele diingen;
Toch bleeuwen Jii zo goo
Mii zegen to to briingen.

Dae roapt' 'k mijn Schepperoon,
Dot Hii mii krachten joog,
Dot 'k mii iin 't nieje jeér
Hir better iin gedroog.

Schiink mii Jiin heilge Geest,
Dot dii mii daaigliks leid',
En iik voar daa en grof
Mii altiid viind bliireid.

En as iik, grate God!
Vorschliin op de oordeelsdei,
Dot 'k den, om Jezus wol’,
Genade viinde mei!

Uut “Taalproeven van Hindeloopen"

Oen de joengeleed worvan dot de joengeman
al jieren uot ziilen west heéb

Wenneer en schipper 't laand vorlot
En vutgeét van de ree,
Mei voar de wiind en voar de stroom,
Iis hii zo wol to vree.
Den ziilt er zo et zeegat uet,
Mei 't bramzeel haaig iin top;
Hit peelt et laant!, en jouwt de koerts
De man to roer straks op.
Geet dit zo voart en moone twa,
Den reknet hii al uet,
Wenneer 't er waeze ken to plaats,
Mei zok en riiken buet.
Mar het wol no et oengelok:
De wiind krimpt op mei riin;
De schoaten mutte al oon et gat
En 't bramzeel dot mut iin.
De morszeels mutte gaauw ek vest;
No nimt de zaaik en keer;
Want kwalik iis de deiwacht uet,
Of 't iis al heél stormweer.
No drieuwt er der mei schip en good;
Et weer wordt schriklik fel;
Soms rieze ze eénge vutten haaig,
En ploffe den wor del.
Jea roope jerre Schepper oon
En dwaan en noodgebed;
En kort dernet bitdaarge 't weer,
En weéren jea wor red.
Het weér dii voeooring graat.
East toaten s'to vorgaan:
Derom iisno jerre earste work
En dankgebed to dwaan.
Zo geet et mei 't boaskjen vaaik;
Want, iis joeng en bliind
Den zot men graaig et zeel iin top,
Meil ‘n moaije voar de wiind.
En kriigget men de slagboog tjen,
Meij storm, en 't zeel mut wei,
Den strijkt men naat, of al to let,
Dot zogt men den dernei.
Derom reed 'k alle joengeleéd:
Iintieds de riffen iin!
Den ken men best en bui uetstaan
Van storm, mei wiind en riin.
En kriigget men de slagboog mei,
Zot den meer zeelen bii;
Mei moai weer en en gooden wiind,
Den steet et ealk wol vrii
Die 't altiid ziin schip biisteért
Briingt vest et goo trog zee,
En kriigget nej volbroaten reis
Ek wol en veilge ree.

Uut “Taalproeven van Hindeloopen

Onderstaan de Nederlandse vertaling

Hoe de jonge zeilers

O winter, 0 winter. Ik wou dat u maar kwam
En dat die regen en die wind wat afnamen
Want alles is nu zo bedrukt en zo treurig
En komt u, dan is het tenminste weer vrolijk.
Want als u ons met mooi ijs vermaakt
Waardoor wij dan aan het schaatsen geraken
Dan is er tenminste overal wat te doen
Hier zie je iemand komen en daar weer iemand gaan.
Dan gaan we eens met een jongedame ergens heen
En komen hier dan jongelui soms ver hier vandaan
Men rijdt en men jaagt elkaar overal voorbij
Ja, dan is iedereen erg vergenoegd en blij.
Men gaat dan naar koudum om een bakje (koffie) te halen
Want degene die eerst komt is vrij van betalen
En als het ijs dan sterk is, gaan we bij de Indijk kijken
Daar zien we ‘s middags de meisjes dan priksieden.
't Gaat rechtuit naar Koudum, dat valt licht te denken
De gastheer die bedient ons daar op onze wenken
Want in de winter kan een zeiler het zich wel veroorloven
Dan kan hij wel wat "zesdehalven" verteren.
En zijn de meisjes dan soms wat verkleumd
"Geef ruimte bij de haardstee, de Hindeloopers komen"
Zo roept dan de man vaak, met kracht en gevoel
En steekt gauw een vuur aan, zo groot als een stoel.
"Ben ik anders zuinig met turf, nu kan dat er wel af
Want Hindeloopen geeft mij mijn halve bestaan"
En komen we '5 avonds dan van Koudum weer thuis
Dan krijgen we ieder een drukker en gaan naar huis.
Maar komt het vooijaar, dan gaat het los
Dan lopen we over 't Oost, verlangend om te gaan
En om ons dan ook naar de tijd te schikken
Gaat de ene aan het stoeien en de ander aan het knikkeren.
En hoe of dit zo komt, dat wil ik ook niet verzwijgen
De broekzakken zijn bijna leeg
Daarom als de kaag vaart, dan zijn we uit de nood
En met een hoeraaije gaat ieder weer aan boord.
En wil iemand zelf niet gaan schaatsenrijden
Dan gaat hij maar eens op de lndijksbrug staan
Daar ziet hij van alles voorbij komen
Van groten en kleinen, rijk, arm en gemiddeld.
Hier ziet hij er twee verschrikkelijk vandoor gaan
En daar komt iemand aan, die is trots op zijn zwaaien
Hier vliegen ze elkaar voorbij als twee kogels
En daar dwarrelen ze door elkaar als vogels.
Hier ligt er iemand, daar zit er iemand, daar staat weer iemand op
En ginder daar valt weer iemand hals over de kop
Hier is dan een drukte, als ik weet niet hoe
En dan gaat men weer naar de Zijlroede toe.
Daar zitten ze aan de kant melk te koken
Ze proberen het geld van de kinderen af te troggelen
Maar daar redden ze zich maar mee, ieder mag zeggen wat hij wil
Mooi ijs dat geeft plezier, dat houd ik altijd vol.

Auteur van deze vertaling onbekend

Brulloft-zaaing.

Komt, aalden en joengen, waes noglik en blie
Hir op dizze bruiloft, en zoeng ris mei mii,
Tot eer van C. B. A.
En 't joengwief F. G. H.
En ealders en zusters en broers.
Ealk waes no vorblied hir un dizze tied,
't Ijs hir no gin zaaik om to treuren;
Mar ealk zoeng mei mii, no lustig en blie:
Et zoengen dot steet ties no vrii.

Mar zoengen iis 't lang naat allonnig mei goo,
Want doensje en spriinge, dot mutte we ek no,
En paaikjen en driinken, en vreéndlik to kliinken
Komt hir ek wol tiigge to pas.
Ealk jouwt uet vormaaik zijn leeuwste en paaik:
Dot smekket as prommen en bolle;
En zoeng den as wij, ek lustig en blie:
Et zoengen dot steet ues no vrii.

Wii winskje bij dizzen de joengeleéd no
Mei gaauwens en zoon of en doatertjen to;
Dot jerre bom groeije, as haembollen bloeije
Tot bliidschip van ues allegaar.
Den wordes van zem al meer oen enkerm
Trog borntjes en liefde vorboenden,
En zoenge as wii ek lustig en blie
Et zongen steet jem den ek vrii.

Uut “ Taalproeven van Hindeloopen"
Wieze: Marchand de la parapluie

De twadde dei dae weér 't al raar,
Want nimmen zoeg dae meer gevaar;
En elk geén nei de zee,
Om te rieden op de ree.

De trodde dei waan 't jitte al oen;
Der weer en heerschip van fotsoen,
Dii lotte en tente slaan
Om de ziide van de baan,

Vorzeéke der, dii ‘t naat weér bang,
Vorscheidne leéd van de eerste rang;
Om de oore deis op zee,
Der to driinken en kop thee

De vearde dei dae weér 't zo vol
Van minsken,slieden,uet de tol!
Men reed dae om en priis
0p de scheije van et iis.

Ik zoeg men dae al rieden
Mei moaije hingste-slieden,
En vrounleéd on de kaant,
Krekt al weér et binnen 't laand.

Veuwer en 't zegtig Friezen,
Om vlugheid to bewiizen,
Jin komen op et iis,
Om to tiingjen nei de pries.

Dii deis waard 't naet biislisse;
Dot heéb men al hest gisse;
Men koast et naat oafdwaan,
Want der blieuwen zegtin staan.

Dae kom et zo vol minsken,
Dot wii er naat meer winsken:
Acht toezend,waard er zeid,
Zoeg men der roendom vorspreid.

Hir weér jitte ek zo vuele bii:
Doek, hoed en pet, galanterii;
Ealk schreeuwde het er koast,
Oft men gin gedachtnis moast.

Der stoegen trouttin tenten,
Jin jerre waar uetventten;
Ealk roapte; op zee,op zee!
Dot men 't heerde iin de stee.

De zegste dei weér ealk wur blie,
Dae reéd men mei de burgerie,
Omdot men wette moast,
Wa ’t van jem et hardst koast.

't Weér moai te zaen, de leste twa;
Jin mekken 't de iene de oore kwa:
Tjeerd Roosjen voar dii keer
Dii bijhelle dae de eer.

En Andries Draaier,vlug to beén,
Dii kreég de premii, nommer eén,
En de oore, nomer twa,
Geéng oen Eeuwe Frankena.

't weér raar, ho ‘t un jin deggen
De vremd' hir henne jeggen;
En, dii 't en laeflik koast,
Altijd nei de burgen moast.

Het hir op zee dae kaaipe iis,
Dot worde wii vest nooit nit vies;
Want, nei 't iik gisje ken,
Ront et iin de toezenen.

No leét 'k et hir bij blieuwe;
'k Ken alles naat bliischrieuwe;
Ek word iik al hest bang,
Dot miin zaaing oors word to lang.

(Wieze: Blaauwbloempje, die in het koren staat)
Uut “ Taalproeven van Hindeloopen"

Het dweit. men al om et jild

Iik weer langlesten op en beurs
Vol kooleéd burgers, boeren ;
Der weér en hevelsen ramoer !
Iik kijke stol et volk'ris oer
Der ronne ek wol to loeren.
Of 't hir soms ek akkaasje iis,
Dot se immen piere kenne;
Want der iis't zokke om te dwaan
Et mei den vroom of oenvroom gaan,
Dot mut den zo mar kenne
Iik toat,het dweit en minske al,
Om oon et jild to kommen!
En as men't erris wol iinzogt,
Ho gaauw dot hir ues tiid vervlogt,
't Geet krekt as mei de blommen,
Jin’t moams iin 't laand to proenkjen staan
Liik as en boenten wrinnde
En, op eén en de zoldigg'dei
Ken men vaaik ear de zonne iis wei,
Jer plaats nit eés wor viinde
Derom waarschouwje iik ealk as vreénd
Om der vaaik om to tinken.
Het healpt et ues hir iin de wraald,
Men iis den joang of men iis aald,
Iin rijkdom uet to blunken
Eéns komt er ziiker doch en tied,
Dot we alles misse mutte.
Den steet de Koning wor geliik
Al weér er hir ek nog zo riik,
Mei de alder earearmste butte.
Dwaan derom vuele goo,
En mie altjid et kwaa
Acht nooit et wraaldsche good
Bopp' riikdom nei de daa.

Om eerst toegang tot een meisje te bekomen, was het gebruikelijk, dat de jonginan eene bejaarde weduwe uitnoodigde, de baan voor hem bij het meisje en hare ouders klaar te maken. Werd hem het verlangde bezoek toegezegd, dan vond hij de vrijster op een bepaalden avond in het achtergebouw of Lytshuus hem wachten. Ten einde haar vrij te houden, gaf hij haar geld om een en ander te halen, veelal bij of door de weduwe, die daar al voor gezorgd en hiervan mede haar voordeel had. Kwam hij spoedig eens weder, dan was dit een goed teeken; maar liet hij lang op zich wachten, dan vermminderde de hoop. Zoodra dit kortgaerdjen echter door andere vrijers ontdekt werd, vonden deze er genoegen in om het paar te storen, waarom men altijd bedacht was het licht zóó te plaatsen, dat men het buiten niet kon zien, Het verzoek van den struner om toegelaten te worden, of om enkel zijn pijp aan te steken, kon soms niet worden geweigerd, dewijl eene weigering ligt aanleiding gaf tot allerlij baldadigheid en kattekwaad, gelijk op meer plaatsen in Friesland waar dit struunjeijen bekend is.

Uit: Merkwaardigheden van Hindeloopen

Hii zeé:,,miin vaan! no mut w' hest scheide;
,,Want,miin! de schipper het mii schreénd,
,,Dat iik eanuete oer mut komme,
,,En 'k haald him ek zo graaig to vreénd;
,,'tIis voar mii ek en besten heér,
Waes derom naat to vuele oersteér."

,,O nee,miin viit! iik mut mii voegije;
,,Et zulen briingt et ommers mei?
,,Mar het zol 't mii earst noatig waéze,
,,Want doe geest hir zo vier ewei;
,,O ja,as uk er rogt om tiink,
,,Iis 't krekt of 'k trog de groende ziink."

,,O vaan! doe geest mar vaaik uet neékjen,
,,Bii ate,ame,neef of nicht;
,,Dot zol de tied wol het vorkerte,
,,Wa wet,ho dot et dii vorligt;
,,En kom iik van de heérst wur tues,
,,Het zol dot waeze en nogt voar ues!",,

Kom,derom mut we no naat treure;
,,Haald altiid mar goo moe,miin vaan!
,,En oermoarn teénde zouwe vuije,
,,Want oer-oeremoarn den mut uk gaan.
,,Van 't voarjee'r iis et den voar 't lest;
,,Mar,miin! de knoap leit ommers vest,

Dii naats dae weéren snaat heel vleurig
Trog dot et heart jem zeét zo haaig:
Want,als se van et scheiden praatten
En oer et vutgaan van de kaaig,
Den zeéten ze allebei daastol,
Want den waard jem et moe zo vol.

Mar, eindlik,'t koast mem naat meer helpe:
De tijd weér der,dot hii moast gaan;
De tollers heeben 't goed al helle;
Jo geéng stol bii "de Foeke" staan:
Der weeuwd’ze jit ris mei de dook,
En,o! de kaaig geéng om de hook.

Uut “ Taalproeven van Hindeloopen"

Een oud gedicht in het Hylpers

En zommersen uetstep nei et vild op
un moarn biitiid van in veer mei ziin zoon.

Lest geén 'k op en moamtiid mei eén van mijn zonen,
Mei aaigmork, om him iin et vild oon te toonen,
Ho 't zommers der alles weér noglik en blie.
Wij stepten vrii haastig en laand menning henne;
Zo koamen we al gaauw en eénd steewaarts van denne;
Der geéng iik dae zitten, mijn zoon zee't bij mie.

                                       ****

'k Zeé: ,, joenge! no mutte wij roendom ues henne
,,Hir alles biikiikje, zo goe as we kenne;
,,Den valt ues voarzijker dizz' moamtiid wol ligt”.
De dauwe loai jitte op de gersen bij droppen,
Dat blaaink iin ues aaigen as zelwere knoppen:
Dit joeg voar et earst al en heerlik gezigt.

                                      ****

Et doere naat lang, dot iis ligt wol to tiinken'
De zonne biigoast mei zijn stralen to biiinken;
't Roan ek al nei vieuwen, to minsten zo 'k maen.
Wii kiiken roendom ues, en zoegen de blommen,
Zo 't liike, ek uet jerre naaitsleép opkommen:
Dot alles weér voar ues ek moai om to zaen.
                                      
                                       ****

De visken iin 't wetter jin spiillen en spraaingen,
De voeglen jin pieppen, jea fluitten, jea zaaingen
Mei moaje geluetten, doch ek wol ris tjoe;
De lammen jin doensen en weéren zo olik,
De hingsten en koebeesten weidden ek vrolik:
Ealk prieze zijn Schepper, zo goe as er koe.

                                      ****

'k Zee: ,,joenge het binne dot treffende wiinken.
,,Zo heerden wii ek alle moarnen to tiinken:
,,Want graat bin we ziikerlik bop jem iin rang;
,,Wii kenne ommers Genesins eén duedijk laeze,
,,Dot ealk van jem ues oenderdanig mut waeze;
,,Dii 't naat wol mei goedens, dii mut doch trog dwang.”

                                      ****

,,Dot vlogt iin de loft en dot kroept iin de zaanden,
,,Dot healt iin de vaart en dot ront in de laanden,
,,'t Steet allegaar oender de minsliike magt;
,,Dot zwemt iin de zee en dot geet op de wallen,
,,De heerschappii hebbe wij doch oer jenm allen,
,,Schoan ze ues vaaik oertreffe un graatheid en kracht."

                                     ****

,,Mar zoon! men het derom gin rogt om to tiinken:
,,Mut al et gedierte ues zo taenje op ues wiinken,
,,Het binne wii graat, der iis nimmen boppe ues!
,,Want as wii ues zem erris ernstig biikiikje
,,En ues mei de Mekker van 't al vorgeliikje,
,,0! den bin we litj en hir ek nit eés tues.”

                                      ****

,,Want, wa iis iin staat om dot Wezen to schetsen?
,,Iik heb der zo vaaik al miin hersens mei bretsen,
,,En toat bii mii zem: het iis dii Schepper graat,
,,Dii 't al het we zaene iin seks deggen mekke !
,,ik doer der nit eés hest mijn haad meer mei brekke,
,,Want 'k viid doch nooit worden, der goe to iin staat.”

                                     ****

,,Mar zoon! wur voar zouwe zo haaig ek op klieuwe?
,,Wie keime ommers hir op et eardriik wol blieuwe,
,,Iin Jezus wok sizze, der iis 't iin to viinden:
,,Hij heersche oer it wetter, Hii heersche oer de wiinden,
,,Want, mei eén word sprekken weér'n ze allebei stol."

                                      ****

,,En derbij geneesde er jitte ek vuele minsken;
,,Ass' Him er om vriggen, en dot van Him winsken
,,Den haalp er de minske, het kwaal 't er ek heé;
,,Ja asse iin Him leeuwden en Him er om baaden,
,,Den roapt er soms wur iin et libben de daaden:
,,'t Geschiedde altijd aanstons, as Jezus 't mar zee'."

                                      ****

,,Hir oen iis et ommers no duedlijk to morken,
,, (Want wa deé hir ooit zokke wondere worken?)
,,Dot Hij weér Gods Zoon, - en Hii koam hir om ues,
,,m ues mar to redden, om ues to biivriejen;
,,Om ues woed er sterwe, om ues woed er lieje,
,,Om ues joeg er Him ek vriiwollig oen 't krues.”

                                      ****

,,Het weér dat en liefde, dot Hij ues biitoonde!
,,Dii 't om ues to redden, him zem naat vorschoonde
,,Het leit er no ek en vorpligting op ues.
,,Wii mutte ek iin vreénschip mei ealk no vorkeere,
,,En naat vreéje, het dot ze tiinke of leere:
,,Wii heere hir boppe doch allegaar tues.”

                                     ****
,,No, zoon! et word zoetjes ek tied dot we gane.
,,As wii hir den no mar nei libje en dwane,
,,Den word dizze dei mooglik nuttig voar ues.
,,De zonne dii riest ek al haaig uet de kiimmen;
,,Lik schei derom no mar ris uet mei miin riimmen;
,,Kom, staan den mar op, en den gaan we nei hues."

                                    ****

Uut “ Taalproeven van Hindeloopen"