Dunedin

Eén van de watervallen

“Oooh wat een lupinen”! Er gaat een zucht van bewondering door de bus…ja vooral bij de vrouwen! Nick belooft op de terugweg even te stoppen. Nu stoppen we bij een plek waar normaal veel Kea’s zijn, die brutale papegaaien die het op je eten en camera’s voorzien hebben…..zeggen ze. Ik had er allang eerder één zien vliegen, maar hier?...... geen één!
 Het landschap wordt steeds ruiger met bergen met sneeuwtoppen. November was hier de op één na droogste maand ooit, vertelt Nick. En oktober was de op één na natste maand. Het regent hier ong. 250 dagen van het jaar en er valt hier gemiddeld 6 tot 8 meter regen per jaar!
800 jaar geleden kwamen de Polynesiërs hier voor voedsel, greenstone en de Moa, een soort vogel. Toen waren er veel “flightless birds, vogels die niet kunnen vliegen, zoals de Kiwi. Tot de Europeanen kwamen hadden ze ook geen vijanden, maar nadat eerst Abel Tasman en later James Cook Nw Zeeland ontdekt hadden en op de kaart gezet, kwamen ook de ratten, honden katten èn possems hier en zijn die vogels bijna uitgestorven.
“The only good possem is a dead possem”, wordt hier wel gezegd.
Eigenlijk is de Milford Sound een fjord, lang geleden gevormd door gletsjers. Er zijn er 14 hier en 3 er van zijn open en kun je bezoeken, waarvan de Milford Sound er één is.
We zien onderweg vele watervallen o.a. de Christy Falls. Nick heeft het ook wel meegemaakt dat de weg afgesloten was door modder en stenen die naar beneden gestort waren en dan konden ze zo weer met de bus terug naar Te Anau of Queenstown.
We maken zelfs nog een wandeling van een kwartier door het Chasm, een kloof in het regenwoud met allemaal watervallen.
In ong. 1930 is er een verbinding dmv een lange tunnel gemaakt om de Milford Sound open te stellen voor publiek.[/

6-12-07
De rit vandaag naar Te Anau was niet lang- 173 km.
We komen nu meer in een Sheep Country. Er zijn natuurlijk ook wel veel koeien, maar  meer schapen dan hiervoor. Wat we ook meer gaan zien zijn Deer Farms: herten en dan van een flink soort. Toen we onderweg in een klein plaatsje de buurtsuper bezochten vroeg ik of er ook Nederlanders in deze omgeving wonen. Het gezicht van deze mevrouw betrok wat toen ze vertelde dat het juist de Nederlanders waren met zo’n Dairy Farm- melkveebedrijf- en die hebben daar blijkbaar ook nogal invloed op de Community.
 We zien hele grote kuddes schapen en zien ook hoe ze met hulp van wel 4 honden  en een lang stuk doek een kudde aan het verweiden zijn. Mooi gezicht! Het gebied is hier dun bevolkt en ziet er minder welvarend uit dan andere stukken van Nw Zeeland. Dat is over het hele Zuidereiland zo. Toch zijn er veel toeristen …veel campers. Je ziet er bijna geen caravans!
Nu staan we dan op de Top 10 Holiday Camping in Te Anau, lekker dicht bij het centrum.
Wanneer we ons gesetteld hebben trekken Wim en Ben zich terug met een pilsje en gaan Riet en ik éééven het winkelcentrum verkennen.
Morgen is het de grote dag! Dan gaan we op excursie naar de Milford Sound. Het kan niet op!

7- 12- 07  De Milford Sound

“No, I’m not Prince Albert of Monaco!. My name is Nick and I’m from Ireland. Hij is een echte lookelike van Albert. Vijf jaar geleden kwam hij naar Nw Zeeland en is gebleven! Hij is een echte Guide. Nick vertelt in uitstekend verstaanbaar Engels dat de 40 miljoen schapen die Nw Zeeland heeft  nog maar de helft is van 10 jaar geleden. Nu zijn de Dairyfarms in opmars, zoals de mevrouw in de buurtsuper al vertelde. Op dit moment zijn er 7 miljoen koeien en dat aantal gaat verdubbelen. De vraag naar zuivelproducten stijgt met 3,5% per jaar en de productie maar met 2,4 %. De grondprijzen zijn de afgelopen 10 jaar ook 10 x zo hoog geworden.
Dan komen we door het Rain Forest bij het Mirror Lake, dat z’n naam eer aandoet. De camera’s klikken dat het een lieve lust is en dat zal vandaag zo blijven! Dan volgt er in de wildernis een Quick stop van 5 minuten.
“Je kan hier je de pot op!”, roept de nu nog vrolijke Dick. Er is ons net een bus met Japanners voor, maar er zijn zoveel keurige toiletten dat we ook echt binnen 5 minuten weer verder kunnen.

4- 12
“Verdikkeme, d’r hef  t- er mien toch weer ene te pakken!” Wat een wonder! Wim loopt er weer uitdagend bij: slechts korte broek, hoed en slippers. Ik kijk eens om me heen en zie opvallend veel lange broeken ondanks het warme weer.
We zijn in Queenstown op een drukke stadscamping. We staan mannetje aan mannetje! Gistermiddag ontstond er na aankomst spontaan een niet georganiseerd happy hour onder de dikke bomen met uitzicht op een meer, want bij de caravans was er te weinig plaats of te veel zon!
Het was een relatief korte rit- 120 km, maar wel veel stops, die ons in ons “Tips voor Trips Boek” werden aangeraden.
Puzzle World is leuk. Ecodrome in Zwolle heeft ook van die kijkgrapjes, maar niet zoveel bij elkaar. In het café erbij lag ook op iedere tafel een puzzel om te proberen.
Daarna hebben we een poosje op ons gemak naar het skydiven gekeken. Vanuit een vliegtuigje kon je met een ervaren springer een sprong maken. Leuk om te zien.
Even later passeren we de 45e breedtegraad, die bij ons op het Noordelijk Halfrond ergens over Nrd- Frankrijk gaat. Fred en Janny staan ons daar op te wachten en  maken een mooie foto van ons bij die dikke steen! Wij zijn vandaag het laatst. Het landschap waar we nu doorheen rijden heeft wat weg van dat achter Revelstoke in Canada. Je zou er ieder moment een stel Indianen verwachten die achter de heuvel vandaan komen!
Verderop vullen we onze fruitvoorraad weer aan bij een fruitstalletje. Nu volgt een gebied met veel fruit. We stoppen nog ergens voor een heerlijke cappucino en een wat uitgebreidere stop bij Arrowtown, een aardig goudstadje. Nee Anda, wij zijn niet met zo’n pannetje in de weer geweest. Riet wel… die heeft wel een potje met een splinter goud.”Leuk veur de wichter”!

Geïnteresseerd in een schilderij van uw lievelingsdier of een dierenprentenboekje?
Welkom op www.hettysite.nl

Voor Eva en Robin   en alle andere "kinderen".

[b]“Land in zicht”, roept de matroos vanuit het kraaiennest boven in de mast van het schip. Kapitein Cook is al weer een hele tijd op zee met zijn schepen.  Hij denkt….. : hier kunnen we dan mooi water en eten aan boord halen. Ons eten is bijna op! Zijn  donkere hutjongen  is op Tahiti bij hem aan boord gekomen. Hij helpt kapitein Cook overal mee en is steeds bij hem.
Nu gooien de matrozen hun anker uit en gaan aan land om voedsel en water te zoeken. Er is nog niemand te zien…
Maar de Maori’s, die hier wonen hebben de schepen allang gezien en…. ook die donkere jongen. Dat is één van ons …denken ze. Hij is net zo donker als wij. Oohhh!!
Dan gaan een stel Maorie-krijgers er op af….pakken de donkere jongen en gaan er met hem vandoor!  Wat vreemd…hij praat wel anders dan onze kinderen!...
Dat laat kapitein Cook niet op zich zitten en laat de kanonnen aan boord bulderen!.
Wat een schrik bij de Maori’s.
De zwarte hutjongen bedenkt zich geen moment….duikt van de rots af…in de zee en zwemt naar het schip terug naar zijn kapitein Cook.
Die noemde die kaap van toen af aan Cape Kidnapper.[/b]

Op 3 februari 1931 werd Napier bijna helemaal verwoest door een aardbeving met een kracht van 7,8 op de schaal van Richter. Later werd het weer opgebouwd in de toen populaire Art Deco stijl. En dat gaan we deze dagen bewonderen.
Dit is het Kennedypark in Napier, de mooiste camping tot nu toe, zowel om te zien als het sanitair.
Bij de Harara Falls was het uitzicht ook fantastisch, maar het sanitair…brrrr . Je kon er je kont niet keren.
Nu zie je iedereen sjouwen met bakken wasgoed. Bets wast het meest zo te zien!
Op dit moment wordt Ben onder handen genomen door Riet…coupe Herman de Bijker.
Ook Dick, nee de andere Dick meldt zich om bijgewerkt te worden, anders heeft hij straks zo’n wit randje in z’n nek omdat de zon daar niet bij kon! Marijke noemt het gewoon “ coupe kaal”.
22-11
Het was werkelijk een topdag gisteren! We hadden een excursie naar Cape Kidnappers en de Jan van Gentenkolonie.
De tocht er naar toe gebeurde met smalle bussen met hele grote wielen. Onderweg moesten we wel een paar keer de ogen dicht doen…. Zo’n afgrond…... Greet had het niet meer! Ze zat helemaal verstijfd de andere kant op te kijken. Ik zat hier ook niet op te wachten.
Maar wanneer je wat zien wilt…Dit gebied is opgekocht door een Amerikaan en wordt goed onderhouden. Je kunt er golfen tegen een fiks bedrag en voor 1000 $ per nacht overnachten.
Helemaal boven…weten we niet wat we zien…zoveel vogels bij elkaar.
De Jan van Genten zien ons amper. Ze zien alleen elkaar en zijn druk met elkaar het hof maken, eieren uitbroeden of jongen verzorgen. Er zitten hier wel 2200 paren.
We kijken onze ogen uit!
Tussen de middag is het heet. We kopen een broodje en een cappucino. Dit is het warmste deel van Nw Zeeland.

Cae Kidnapper
Jan van Genten kolonie 2 x[/b]