Berichten van 1 januari 2008 tot 31 december 2008

Het lijkt er echt op dat Brazilië een kant-minnend land is!

Werk van de kunstenaar Jordão Arimatéia

Dank zij de site "Renda de bilro"
heb ik deze mooie beeldjes ontdekt.

Een “pijprokende kantklosster”…
dat ben ik hier nog niet tegengekomen!!

Men is niet alleen vindingrijk wat klosjes betreft maar ook dit beeldje mag er best wezen!!

 

Kleine kokosnoten en zaden die gebruikt worden voor het vervaardigen van klosjes.








Het stokje van de klos wordt in de kleine, groene kokosnoot gestoken en als de kokosnoot droogt, hecht het stokje zich stevig vast. Lijm is niet nodig!!

Een erg origineel klosje, mooi, goedkoop maar niet handig als je veel moet aanhaken!

 
Met een eenvoudig houtje en zaden van planten maakt met in Brazilië klosjes!!
             

Door problemen met Telenet was bloggen onmogelijk!! Gelukkig is alles nu weer in orde.

Tekening van Aldemir Martins - 1954

Brazilië is het enige land ter wereld waar kantwerksters klosjes maken met materiaal uit de locale planten.

De kantklossters uit het noordwesten nemen de woorden van Lavoisier (Franse scheikundige) wel erg letterlijk :

In de natuur gaat niets verloren, er wordt niets uitgevonden, alles verandert vanzelf!

Bekijk de klosjes op het Braziliaanse kussen.

Morgen toon ik hoe en waarmee men ze maakt.

Kant werd naar Brazilië gebracht door vissersvrouwen uit Portugal, Madeira en de Azoren. Zij vestigden zich langs de Braziliaanse noordoost kust en op het zuidelijke eiland Santa Catarina.

Nog altijd wordt er kant geklost door vissersvrouwen of zoals men zegt :

“Waar een visnet is , is er kant !!”

Brasil

Dank zij een reactie in mijn gastenboek heb ik een interessante site ontdekt met allerlei info omtrent kant in Brazilië.

Een massa beelden van kantwerksters, kant uit Brazilië en interessante uitleg over het vervaardigen van klosjes.

Spijtig dat de site in het Portugees is maar de beelden spreken voor zich.

 Info : Renda de bilro Brasil

Ook dit is kant!!

Prachtige creatie van mevr. Barbara Taupe :

FIGUREN

Onze jongste kleindochter, Linde, is een boogschutter!!

Nog een paar 's Gravenmoerse volwerkjes met onder andere het "boompje".



Bij het boompje heb ik gouddraad en groene pareltjes verwerkt, op de foto niet zo goed te zien maar in het echt zijn het precies groene appeltjes.

Na mijn bezoek aan de kanttentoonstelling in ‘s Gravenmoer, in maart, ben ik ook “in gang geschoten” en heb verschillende volwerkjes uitgewerkt. Het was geen moeilijke opgave maar met die “schuine halve slag” was het toch opletten geblazen!!

Dubai

Opvallend is wel dat de passementwerkster in het museum van Kasaab (Oman) er eenvoudiger uitziet dan diegene in het museum van     

   Dubai!! Oman behoort niet tot de Arabische Emiraten en de bevolking is er ook niet zo welstellend.

De passementwerkster in Dubai heeft een kleed aan dat mooi versierd is met passementwerk. Hier zien we goed waarvoor het werk gebruikt wordt.

Het kussen wordt gedraaid naar gelang de vordering van het werk. Met de dunne lintjes maakt men allerlei halsversieringen en manchetten.

Verder valt het ook op dat de staander waarop het kussen ligt, in Kasaab eenvoudig en functioneel is terwijl in Dubai de staander overdadig versierd is.
 

Oman



Dubai

Oost West, Thuis Best !!

Na een aangenaam verblijf van 14 dagen in Ras al Khaimah, zijn we toch  blij weer thuis te zijn!!

Ook al is het hier koud, regent het op tijd en stond, voorspelt men lichte vorst…er gaat niets boven de eigen stek.

In de musea van Dubai en Kasaab ( Oman) heb ik wel foto’s kunnen nemen van het passementkussen, dat ik eerder beschreef, maar veel uitleg heb ik niet gekregen.

Volgende foto's zijn genomen in het museum van Kasaab in het bovenste topje van Oman.

Naar het schijnt wordt er in een onooglijk dorp in de bergen van Oman, nog passementwerk gemaakt. Misschien heb ik toch een beetje geluk want de secretaresse van mijn zoon is van Oman. Als ze terug is uit verlof zal hij bij haar inlichtingen inwinnen.

Het probleem in de musea is, dat de bewakers Indiërs zijn of Pakistani die niets afweten van tradities of oorsprong van de tentoongestelde dingen. Daar kwam nog bij dat de “ giftshop “ gesloten was omdat het vrijdag was en dan is het in moslimlanden weekend.

Het is een onvervalste cliché...

"Aan alles komt een einde"

Vandaag is het onze laatste dag in Ras al Khaimah,
één van de Arabische Emiraten!
Om 2 uur vannacht vertrekken we vanuit Dubai richting Wenen, 1 uur wachten en dan vertrekt het vliegtuig naar Brussel. Morgenvoormiddag zijn we, als 't God belieft, terug thuis.
We hebben een leuke tijd doorgebracht met onze zoon, schoondochter en de kindjes. Veel uitstappen gemaakt, veel gezien en genoten van zon en zee!!

Beste bezoeker,

Zoals je misschien al gemerkt hebt, is het even stil op mijn blog.
Nog een tiental dagen geduld en we vliegen er weer in want ... ook bloggen kan vermoeiend zijn !!

Dank voor jullie bezoekjes en tot volgende week!

Gisela

De beste wensen voor een vrolijk Paasfeest!!



Alhoewel het weer het laat afweten, laten we het toch niet aan ons hart komen want Pasen is het feest van vrede, vreugde en ...lekkere chocolade eieren!

Ook de Paashaas mag niet ontbreken!!

’t Is bijna Pasen!!

Ook kantklossters zijn gebeten door de “Paasmicrobe” en het resultaat mag er zijn !

Deze prachtige eieren doen niet onder voor de beroemde eieren van Fabergé.

Een leuk kinderversje met een happy end!


 

Twee vissen

In het meertje zwom zo heel alleen

Een aardig visje klein

Hij zei : “Nee, nee,

Zo heel alleen,

Wil ik niet langer zijn”.

Hij zwom wat in het rond

En keek wat om zich heen

En riep : “Waarom

Zwem ik hier heel alleen ?

Wat dom !”

Toen, plotseling wat is dat ?

Een andere vis zwemt rond

En zegt : “Zeg vissendier,

Wat doe je in je eentje hier ?

Ga mee en maak met mij plezier !”

Nu zwemmen er twee visjes

Samen in het meertje rond

En roepen : “Oh, hé,

Nu zijn we samen, met z’n twee !”

Taalspel voor vissen

De vis maakt vaak zijn misbaren.
Want na het kuitschieten
En bijgevolg ook het paren,
Ligt ie vliegensvlug,
zonder Wedervaren,
Per express,zo pervers marktvers
Tussen geurende gerechten en blaren.
Tot zijn eigen onwetende ontsteltenis.
En bij onbewuste ontstentenis:
Met veel koud gevoel
voor drama en Gemis
Op een lekkere feestelijke
gastendis.
Gaar en klaar
Voor al die vadsige mensenkwieten.
Het wordt pas erbarmelijk slecht
Wanneer hij ons verlaat als Meeneemgerecht...

Vissen

In helder water
veel te zien
visjes oh zoveel
niet te geloven misschien
ik probeer ze te tellen
dat gaat helemaal fout
want ben ik bij de honderd
zijn ze allemaal stout
ze zwemmen door
en voor elkaar
het zijn er wel een miljoen
ze zwemmen notabene in een school
en houden niet eens
hun fatsoen

Eva Mensch

ik zag je handen

ik zag je handen
de vingers gespreid
een eerste ontvangen
tot open bereid

ze dansten en speelden
op maten lichte muziek
ik raakte en streelde
het nog verboden gebied

ze hoorden ons spreken
zochten angstig elkaar
verkrampten tot vuisten
in een woedend gebaar

verstrengelden later
in bezworen gevaar

warmenden en troostten
in berusten dan maar

ze werken en zorgen
soms los van je geest
ze zien vaak stukjes wereld
waar je niet eens bent geweest

Wil Melker

Gezien in ’s Gravenmoer :

Prachtige kandelaar om met Pasen de tafel te versieren!

Op de tentoonstelling in ’s Gravenmoer waren er ook enkele kantwerken te bewonderen van kunstenares Annie Verhoeven van
kantatelier Tread-Art.

 De klaproos 
                     

De klaproos draagt haar groot

en diep geheim tot zij verwelkt,

geledigd tot de bodem van haar kelk.

Zij kleurt de bloemenweide rood

En bloedt, bespat en vlekt.

Herinneringen aan lang geleden leed

van lijken, die als zaden in het zand,

gezaaid in het lage vlakke land,

de dageraad verwachten na de nacht

en hopen op de oogst en op de pracht   

van bloemen, die hun bloemzijn

willen delen met ons menszijn.

Mark Eyskens

Een “Kant - onderonsje” met mevrouw Mia Spierings, verantwoordelijk voor de website van kantkring

“’t Molenwiekje”.



Neen, deze originele hoed zag ik niet op Waregem Koerse...maar op de tento in 's Gravenmoer!!!

Eén van de blikvangers was deze prachtige hoed met bijpassend handtasje en handschoenen uitgevoerd in ’s Gravenmoerse kant.
 Een creatie van mevr. Ina Blaas.

Mevrouw Ina Blaas gaf graag antwoord op mijn vragen in verband met de 's Gravenmoerse kant.

Onze trip naar ’s Gravenmoer was weer een schot in de roos!!

Een mooie tentoonstelling in een sfeervolle omgeving, een leuke babbel met de dames van kantkring “’t Molenwiekje” maar bovenal … mooie kant!!!

Morgen bezoek ik de kanttento in 's Gravenmoer. Het is wel een hele trip, 133 km enkele reis, maar ik ben razend benieuwd naar de kantwerken van kantkring " Molenwiekje".
't Molenwiekje viert met deze kanttento haar 25-jarig jubileum!!

Aansluitend bij het vorige bericht ivm een antimakassar.

Wikipedia geeft de volgende verklaring :

Een antimakassar is een kleedje dat in de tweede helft van de 19e eeuw en het begin van de 20e eeuw vaak op het met het hoofd in aanraking komende deel van met stof beklede banken en stoelen werd gelegd, om deze te beschermen tegen de makassarolie, die door mannen vaak overvloedig in het haar werd gesmeerd. De kleedjes waren vaak gehaakt en meestal wit van kleur.

Makassarolie was een in de omgeving van de Indonesische stad Makassar geproduceerde welriekende plantaardige olie (vervaardigd uit vruchten van de koesambi- of kesambi-boom (Schleichera trijuga)), die destijds veel gebruikt werd om het kapsel goed in vorm te houden.
                                             

De volgende jaren kende de kantschool een heropleving. Het aantal leerlingen groeide aan tot ongeveer 40 en er waren ook een 20-tal thuiswerksters.

De kantschool nam deel aan verschillende tentoonstellingen en behaalde een zilveren medaille in Amsterdam.

Het pronkstuk was een kanten “antimakassar” waarvoor 1500 klossen nodig waren. Spijtig genoeg bestaat er geen afbeelding van. 

Wij kennen allemaal die “doekjes” , meestal gehaakt, die bij onze grootmoeders op de rugleuning van de zetels lagen om de bekleding niet te bevuilen.

Kantwerk van mevr. Van Pamelen-Hagenaars

Maar door het gebrek aan afzetmogelijkheden werden er weinig grote stukken gemaakt. Uitzondering is de zwarte voile bestemd voor H.M.Koningin Sofie.

Het leerlingen aantal bleef dalen, de financiële toestand bleef slecht …

De kantschool had weinig vooruitzichten.

De deelname aan een Engelse tentoonstelling , in 1864, wierp enig “licht in de duisternis”! Er werden verschillende stukken uit voorraad verkocht en de kranten gaven de kantschool positieve recensies.

Doch het was maar een druppel op een hete plaat en in 1864 kende de school een dieptepunt. Bijna geen leerlingen meer en daarom kon men geen bestellingen meer aannemen.

Kantwerk van mevr. Van Pamelen-Hagenaars

Hilde,
uit het zonnige Turkije, is ook bezeten van kantklossen!!
Geloof het of niet...maar het is pas van verleden week geleden dat ik het patroontje doorgestuurd heb en zondag kreeg ik het resultaat al in mijn mailbox!!


https://blog.seniorennet.be/hildeinselimiye ,  

Detail van een zakdoek met prachtig borduurwerk.

Ondanks dit internationale succes werd het steeds moeilijker om de afgewerkte stukken verkocht te krijgen zodat de voorraad als maar groter werd. De financiële toestand was zorgwekkend en toen men in 1864 het tienjarig bestaan van de kantschool vierde was er weinig reden tot vreugde.

Het aantal leerlingen was gedaald tot 36 en in 1864 waren de uitgaven groter dan de ontvangsten die voornamelijk uit giften bestonden.

Teneinde de grote voorraad kant te verminderen werd er een loterij gehouden die een daverend succes was!!

Toch werden er nog nieuwe kantsoorten aangeleerd en daarvoor deed men beroep op ervaren, Belgische kantwerksters.

Kleine motiefjes Duchessekant.

Dit zijn de laatste foto’s van de Aarschotse kanttentoonstelling.

Vanaf morgen krijgen jullie het vervolg van de :

Sluise Duchessekant

Ik kan er niet genoeg van krijgen…

Zeg nu zelf…

Is de academie van Aarschot geen medaille waard ?

Details van de “bloemenmuur”.

Mijn hart is een bloemenzee.
Jij mag er alle dagen komen.
Jij mag er zelfs in wonen.
En ze plukken elke dag.

Knap mijn steeltjes niet af.
Verzorg ze met heel veel liefde.
Want dan zal ik voor je bloeien.
En geuren elke dag.
Streel me blijf die bloemenzee.

Neem me overal naar toe.
Want jij bent de bloemenzee.
Diep heel diep in mijn hart.
Van het eerste moment dat ik jou zag.

Als klap op de vuurpijl … deze koppen geklost met metaaldraad.

Proficiat aan de

 “KANTKLOSSER” !!!!

Inderdaad, deze kunstwerken zijn geklost door een heer !!!!  

                 

                          

Foto's aanklikken voor de vergroting!

Nog een “greep” uit de Aarschotse kanttentoonstelling.

                
Dit zou op een Parijse “catwalk” niet misstaan !!

Een gouden tip!!

Gisteren kreeg ik van een kantvriendin een “gouden tip” .

In Aarschot loopt er een kanttentoonstelling :

"Kant lijnen"

20 jaar hedendaagse kant in de
Hagelandse Academie voor beeldende kunst.

Dus … vandaag naar Aarschot want dat wilde ik ook wel eens zien! 

CC Het Gasthuis

 is een prachtige locatie die zich perfect leent voor dit soort van tentoonstellingen. Mooie open ruimten, licht en rustig.

De tentoongestelde werken zijn pareltjes van “Kantkunst”.

Ik laat jullie graag meegenieten !

 

Aan 't kantkussen

In schaduw van 't schuurtje,

Aan 't kalkwitte muurtje

staat daag'lijks haar stoel.

Daar stelt zij haar kussen

En legt er de lussen

gereed voor het doel.

*

Daar steekt zij haar spelden,

Die 't raadsel vermelden

van 't peut'rig patroon.

Daar vlechten haar handen

De sneeuwitte randen

zoo sierlijk en schoon.

*

Daar toov'ren haar vingers

Tot ranken en slingers

den simpelen draad . . .

En 't lied van de klosjes,

Zoo luchtig en losjes

vervaagt er pas laat.

*FROUWIEN KUYPER

In 1860 behaalde de kantschool een zilveren medaille op een “Nijverheids tentoonstelling” in Haarlem. Als beloning mochten de kinderen op reis naar Brugge.

Het Rijksmuseum te Amsterdam bezit “ De staalkaart van kanten” uit de Sluise school. Die geeft een overzicht van de verschillende kantsoorten  die er vervaardigd werden.

We herkennen Duchesse kant, Mechelse kant, Valenciennes kant, Point d’ Alençon, Guipure, Vlaanderse kant, Parijse kant, Tule kant…

Kort gezegd :

Er was praktisch geen kantsoort die hier niet werd geklost !

In 1860 nam de Sluise kantschool met succes deel aan de wereldtentoonstelling te Londen.

Volgens verslagen uit die tijd, konden de ingezonden werken wedijveren met de Belgische kanten en de kantschool van Sluis kreeg dan ook een eervolle vermelding !!

Daarom stuurde de directrice een verzoek aan het “Bestuur van het departement Sluis”, meer bepaald aan de “Vereniging tot Nut van het Algemeen”, waarin zij melding maakte van het bestaan van de school. Tevens dringt zij er aan op ondersteuning en instandhouding van de kantschool.

Het is evenwel niet geweten of er aan dit verzoek gevolg werd gegeven.

Toch heeft de secretaris van deze vereniging, de heer J.F. Van Dale, in 1857 de vergadering geadviseerd het gedane verzoek ter kennisgeving op te nemen en ook de jaarverslagen van de kantschool in de bibliotheek te bewaren.

Volgens de secretaris moest de bewaarschool toegankelijk zijn voor alle  kinderen.

In 1859 heeft de vereniging zelf de kantschool en de bewaarschool overgenomen en werd er na deze vermelding in de notulen van het “Nutsdepartement” ,niet meer over de kantschool gesproken.

Uit het archief blijkt dat er in 1857 vier leraressen aan de kantschool verbonden waren.

 
FOTO's :
2 Kantwerken van José van Pamelen-Hagenaars, uit haar boek "Duchesse kant".

In de Verenigde Arabische Emiraten heeft men zelfs een postzegel uitgegeven met een afbeelding van het kussen voor passementwerk.

Niet alle heil komt van boven…in dit geval komt de hulp uit Beveren!!!

In het bericht van 8 februari vroeg ik mij af wat nu eigenlijk de bedoeling is van dat kussen met bobijntjes uit het museum van Oman.

Vandaag kreeg ik een brief van een “kantkennis” uit Beveren die een tipje van de sluier heeft opgelicht!

Het kussen dient om passementen te maken.

Ik ben dus weer op internet gaan “grasduinen” met dit resultaat :

Een passement is een boordsel, garneersel, koord, sierband…ook tressen en badges op uniforms.

Inderdaad, de schoonmoeder van mijn zoon zegt dat er een fijn  lint aan het kussen hing. Dit lintje wordt verwerkt in de badges waarmee de Omaanse uniformen versierd zijn.

Hier enkele voorbeelden.

Opmerkelijk is de afbeelding van een palmblad dat dikwijls voorkomt.
    

Daardoor wordt dit passementwerk “Palm lace” genoemd!