Vrijdag 3 augustus 2007
de ware vriend
Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007
Vrijdag 3 augustus 2007
mijn hemel
Mijn hemel
Neem me vast en sluit je ogen.
Voel mijn liefde en mededogen.
Snuif de passie en verban het geweld.
Jij bent de enige die voor mij telt.
Hoor die vlinders zingen.
In je buik willen ze beminnen.
Schiet niet tekort om mij je warmte te geven.
Want in jouw warmte kan ik mij het best begeven.
Ik wil de kracht die ons bindt sterker voelen.
Onze liefde zal nooit kunnen bekoelen.
Met jou wil ik graag oud worden.
Want door jou ben ik weer fier geworden.
Als ik bij je ben krijg ik dit machtig gevoel.
Dan ben ik vol van warmte en niet meer koel.
Voor mij ben jij de hemel op aarde.
Jij bent mijn nieuwe zomer!
Donderdag 2 augustus 2007
VOOR
Voor al die tijden dat je naast me stond
Voor de waarheid die je me liet zien,
Voor al de vreugde die je in mijn leven bracht,
voor al het verkeerde dat jij terug goed maakte,
voor elke droom die je waar liet worden,
voor al de liefde die ik in je vond,
zal ik je voor eeuwig dankbaar zijn,
Jij was diegene die me recht hield,
die me nooit liet vallen.
jij was het die me door alles heen zag.
Jij was mijn kracht telkens ik zwak was,
Jij was mijn stem wanneer ik niet spreken kon,
jij gaf me ogen als ik niet zien kon,
Jij zag het goede dat in mij was;
jij tilde me op wanneer ik ergens niet aankon,
jij gaf me geloof want je geloofde.
ik ben wie ik nu ben
omdat jij van me hield.
Jij gaf me vleugels en liet me vliegen, Jij raakte mijn hand zodat ik de hemel kon raken.
Ik verloor mijn geloof, jij gaf het mji terug,
jij zei dat geen ster buiten bereik was.
jij stond naast me, ik stond sterk.
ik had jou liefde, Ik had alles.
Voor elke dag die jij me gaf, ben ik je dankbaar.
Misschien weet ik niet genoeg,
Maar van dit weet ik het zeker:
ik was gezegend omdat ik door jou bemind werd!
Je stond steeds voor me klaar,
je was de tedere wind die me droeg.
Een licht in de duisternis dat je liefde uitstraalde.
je bent mijn bezieling geweest.
Doorheen een bos van leugens, was jij de waarheid.
Als mijn wereld er vandaag een stuk beter op geworden is, Dan is dat door jou! ..
Voor de waarheid die je me liet zien,
Voor al de vreugde die je in mijn leven bracht,
voor al het verkeerde dat jij terug goed maakte,
voor elke droom die je waar liet worden,
voor al de liefde die ik in je vond,
zal ik je voor eeuwig dankbaar zijn,
Jij was diegene die me recht hield,
die me nooit liet vallen.
jij was het die me door alles heen zag.
Jij was mijn kracht telkens ik zwak was,
Jij was mijn stem wanneer ik niet spreken kon,
jij gaf me ogen als ik niet zien kon,
Jij zag het goede dat in mij was;
jij tilde me op wanneer ik ergens niet aankon,
jij gaf me geloof want je geloofde.
ik ben wie ik nu ben
omdat jij van me hield.
Jij gaf me vleugels en liet me vliegen, Jij raakte mijn hand zodat ik de hemel kon raken.
Ik verloor mijn geloof, jij gaf het mji terug,
jij zei dat geen ster buiten bereik was.
jij stond naast me, ik stond sterk.
ik had jou liefde, Ik had alles.
Voor elke dag die jij me gaf, ben ik je dankbaar.
Misschien weet ik niet genoeg,
Maar van dit weet ik het zeker:
ik was gezegend omdat ik door jou bemind werd!
Je stond steeds voor me klaar,
je was de tedere wind die me droeg.
Een licht in de duisternis dat je liefde uitstraalde.
je bent mijn bezieling geweest.
Doorheen een bos van leugens, was jij de waarheid.
Als mijn wereld er vandaag een stuk beter op geworden is, Dan is dat door jou! ..
Dinsdag 31 juli 2007
31 juli
Op deze dag, wel ondertussen 53 jaar geleden, zegden mijn moeder en vader JA tegen elkaar voor God en de mensen! Ik wil dan ook van de gelegenheid gebruik maken hen oprecht en van harte een bijzonder gelukkige Huwelijksverjaardag toe te wensen op vandaag! Dankbaar om al die jaren samen in liefde, in "goede en kwade dagen, in ziekte en gezondheid", voor al die jaren ook zorg om mij, mijn broer en zussen, de partners, kinderen en kleinderen ... en ondertussen ook geliefden! Het ga jullie verder goed, heel goed. Geniet van deze ZONnige dag en zoals een Indiër zou zeggen "many returns of the day!" Ik wens jullie verder een gelukkig en gezond leven tesamen, blij altijd mogen naar huis te gaan, thuis te komen, want naar wie zoudern we anders gaan?! Dank en PROFICIAT, pa en ma!In de zijlijn en toch niet onbelangrijk kwamen de woorden van het "Onze Vader" voor de geest , misschien nog denkend aan de leerlingen van Jezus die vroegen: "Heer, leer ons bidden!". Waarom deze kanttekening zul je denken? Misschien heel eenvoudig omdat ik mijn ouders heb ZIEN bidden die het ONS geleerd hebben. En hoe hebben ze het ons geleerd? Wellicht doodgewoon door het zelf voor te tonen, in de huuiskamer, aan tafel, in een misviering of op kritieke momenten in een bepaalde levensfase of gezinssituatie. "Doe de tv nu uit zodat we kunnen bidden" -herinner ik me ooit al was pa geen pilarenbijter. Wanneer je dan een opa ziet bidden(misschien enkel en alleen al door zijn manier van leven, dan kan het wel gebeuren dat kleinkinderen vragen: leer ONS bidden!. Kijk, is dit geen opgave voor vandaag?
Hoe dan ook, in het gebed opgegroeid, DANK zij mijn ouders, ben ik hier nu om elkaar tot steun te zijn doorheen al wat goed en kwaad is, maar vooral breng ik vandaag een boeket bloemen mee met een kaartje er aan: PROFICAT MET UW HUWELIJKSVERJARDAG! Uw zoon Maarten.
Maandag 30 juli 2007
adam en eva
de verboden vrucht ziet er wel lekker uit ...is ze wel verboden?
hier lijkt het een teken van liefde te zijn!
Maandag 30 juli 2007
energie
Neen, we gaan het niet hebben over de energieprijzen, maaar wel over de echte energiestroom die ineens aangewakkerd en gevoed wordt: DE VRIEND, DE BROER, DE BLOGGER die onverwacht de dag kleurt; néén, zelfs een commercieel zendstation kan nooit zoveel kleur geven aan een dag dan MENSEN MET HART EN ZIEL dat kunnen, zij het in gewone dingen.Vanwaar die bedenkingen? Wel deze morgen had ik weinig zin op te staan. Te laat in bed of geen vooruitzichten voor vandaag? Dan maar nog eens draaien en keren, en nog eens naar de klok kijken ...Maaar ineens was het niet meer nodig want "saved by the bell" Wie kon er in de vroege morgen en dat tijdens het verlof me zo indringend opbellen dat ik niets anders kon dan vanuit mijn bed naar de telefoon hollen?! "Hallo, 'tis ik hier hé, ik zal er binnen een half uur zijn, is het goed?" Ik kon haast niet antwoorden want nog een droge keel. "Ik" was mijn broer die blijkbaar nog een paar vragen van mij aan hem had opgeslagen, de technicus moet je weten. Dan ben je blij zo iemand te hebben en dan begon de motor te draaien. Vlug koffie gezet, afwas begonnnen - want ik ken mijn broer daarvoor, rap rap, geen tijd te verliezen (ben daar dankbaar voor ook al moet ik me dan in alle bochten wringen), maar hij was er dus wél en zo heb je al ondervonden, blogger, dat de energie begon te stromen. Het was een aangenaam uurtje samen, zeker wanneer er nog een paar andere dingen ongevraagd werden opgeknapt! Er was zelfs tijd om samen te winkelen, maar dan rap, rap ...
En zo had ik nog tijd om voor de pc te gaan zitten deze morgen en de laatste mails te lezen.
Dan kwam pas de echte energie en de adrenaline! Ik was meteen vergeten dat ik enkele uren terug niet uit bed wilde wanneer ik een paar echt gemeende, hartelijke, tot zelfs liefdevolle mails las! En dan die lieve blogberichten van mensen waar ik al langer niet meer van gehoord had! Amaai seg, wat een morgen! Danke gasten (m/v)!
En dan de ZON, ja hebben jullie ook deze vakantie-ervaring opgedaan vandaag alsof het voor de eerste dag zomer was na lange tijd? Omdat morgenstond goud in de mond heeft wou ik niets laten ontsnappen van de energie; ik ben dus maar in de namiddag op de fiets gesprongen en ik voel mijn huid nog braaden door de wind die ik voelde doorheen weidse landschappen tussen groen, paard en koe!
Kijk, het zijn mensen die energie geven en zoals Rozemarijn nog mailde: "Een mens moet er ook voor openstaan!" Ja, zo is dat ook, want ondertussen laat ik me prikkelen door (weeral) een roman waarin het echte leven van een Indiër wordt weergegeven. Het zijn de details; de beker, de kledij, die er voor zorgen dat ik weer terug "thuis" ben in India.
Rudi, dit moet je wellicht eens lezen zoals ook jij houdt van die andere culturen. Aan anderen geef ik meteen de titel door. PANKAJ MSHRA schrijft de roman DE ROMANTICI. Voor wie niet eerder met het echte India in contact kwam, zelfs zonder de verhaallijn, lees je hier echt het alledaagse leven, wat niet altijd zo romantisch is. Kijk maar naar de beelden op tv. Toeval of niet, maar precies in Bihar kreeg een vriend-priester van me precies daar een nieuwe taaktoegewezen. Precies geen kadootje. Hopen dat hij het overleeft!
Ik heb dus vandaag even de borstel aan de haak gehangen (Ik zoek bij deze nog altijd iemand die WEL met borstel en kwast goed overweg kan; dank bij voorbaart!), mijn verhaal vandaag is het resultaat van een verzamelde ENERGIEBRON, door elk van jullie voor een stukje bijeen gebracht, te beginnen met broer lief. MAAR, weet dat je het altijd nog ZELF MOET DOEN!
p.s. Zelfs bijgaande foto kreeg ik deze morgen zomaar ....
Zondag 29 juli 2007
mannen
Ze glimlacht schelms: "Van mannen houden betekent niet dat je hen zou kunnen vertrouwen. De ergsten zijn diegenen die je de zoetste woorden in je oren fluisteren."Zaterdag 28 juli 2007
Boekentip
Soms moet een mens kunnen afscheid nemen van iets of bepaalde dingen terug in de kast leggen; hoe dan ook hier een paar zaken die ik toch nog de moeite vind met jullie te delen.Eerst en vooral een boekentip, een buitengewone aanrader. Ik heb heet boek ondertussen al voor de tweede maal in handen. Noteer alvast voor wat spanning tijdens vakantieplezier.
HET DONKERE HUIS AAN ZEE
Susanne Mischke - (Duitslands meest succesvolle misdaadauteur)
Literaire thriller
Uitgeverij De Fontein Baarn 2004
ISBN 90 261 2200 4
NR 332
Verder tussen de wensen, nog deze wijze woorden gevonden:
'Vrienden: een blik, een woord, een stille wenk, elkaar zo kennen is een geschenk!'
Dit is wellicht het mooiste geschenk wat ik kreeg. Op een ander stond te lezen:
"VRIENDSCHAP IS EEN UITZONDERLIJK GESCHENK"
Heb DANK voor die mooie geschenken, vrienden! Ik wil hier iedereen met naam noemen maar op gevaar af er één te vergeten doe ik het maar niet, toch evenzeer gemeend!
JA, ik heb een kado gekregen en toch niet verdiend ... mijmer ik dan bij dat alles!
Maarten
Ja, waar een pc toch goed voor is ... misschien minder goed voor de ogen, maar hij brengt ons wel samen, en daar is het uiteindelijk toch om te doen.
Vrijdag 27 juli 2007
kunstwerk
Wat hier volgt is een serene overgang van een mooie Verjaardagswens naar de oorsprong van mijn blog, vriendschap en liefde. De laatste tekst kreeg ik van Lisette; de tekst greep me natuurlijk aan! Danke!
"Maak een kunstwerk van je leven,
dan kan je koud laten wat je verleden was!"
Vriendschap en liefde..
twee frêle bloemen...
-geef ze een kans-
Laat ze zacht ontwaken...
en met volle overgave bloeien!
Vrijdag 27 juli 2007
nog eens verjaren
Ja, ook vandaag is het mijn verjaardag, want op 27 juli werd ik gedoopt! Als dat niet rap rap was.Er was toen geen sprake van recepties en geboortelijsten, en wie was erbij? Wellicht enkel de peter en meter op een doordeweekse dag ergens in een kapel van het ziekenhuis. Ik moet dat thuis nog eens vragen. En hoe verplaatsten die mensen zich want 52 jaar terug hadden de meesten niet eens een wagen? En doopsuiker??? Een bedenking van het ogenblik en toch bemerk je hier hoeveel er is veranderd in amper 50 jaar. Trouwens, ik heb nooit foto's gezien van die doopplechtigheid. Nu we de verjaardag weer achter de rug hebben en een nieuw levensjaar me is gegeven geef ik nog eens de wensen door uit India die ik mocht ontvangen, wat mijn gedachten laat dwalen naar dat huiselijke wat ik daar mocht ervaren zoals op de foto. Deze foto zien is alles terug beleven!
A Very happy Birthday to you. You are fondly remembered very specially, on this day, as you celebrate your Birthday. I thank god for the gift you to your family, to the country, to the church and of course to me as someone who always thinks of me and prays for me and supports me. May God bless you with his choicest blessings ans grant you good health and long life. Many Happy Returns of the Day!
Donderdag 26 juli 2007
Beste mensen,Goede vrienden,
Lieve bloggers,
Wat in navolging van het tv-programman in Vlaanderen "Fata Morgana" een tijdje terug voor mij zomaar een ingeving was n.a.v. mijn nakende verjaardag is vandaag waarheid geworden. Er zijn dus vele sterren binnen! Ik verklaar me straks nader, want dit bericht komt uit het vuistje zo tussen de koffie en de taart door en wie weet, straks misschien nog onderbroken door een telefoon.
Voor hen die niet kunnen volgen en toch nog kunnen en willen meedoen hier nog even het bericht dat ik de wereld instuurde.
"Beste allemaal,
Het gebeurt dat je hoort op de radio dat er plaatjes worden aangevraagd t;g;v. een verjaardag. Het is ook al meerdere malen gebeurd dat mensen een plaatje vragen voor zichzelf. Vandaar kwam ik op deze “opdracht” … omdat ik er altijd van heb gehouden : … van wenskaarten dan!
Wie stuurt me via de ouderwetse postduif een wenskaart voor mijn verjaardag dit tegen 25 juli a.s., ten laatste te ontvangen op 26 juli, mijn Verjaardag, een dag die ik al altijd graag heb gedeeld met de binnenste kring van vrienden en bekenden. Ik deel je later via blog mee hoeveel sterren er zijn binnengekomen! Ik zie uit naar een lange kast die vol staat van kaarten! Mag ik jullie nu al van harte danken!"
Eerst en vooral VAN GANSER HARTE DANK, enkel en alleen al omdat jullie zich de moeite hebben getroost een winkel binnen te stappen , een gepaste kaart te zoeken en de tijd te nemen een boodschap achter te laten. Ik heb zelfs gemerkt dat mensen er alvast de verzendingsdatum hebben bijgeschreven om zeker te zijn dat de kaart op tijdzou aankomen. Wel, lieve mensen allemaal, ik kan jullie verzekeren dat de kaarten op tijd binnen waren en ze netjes op een rij staan! En als het al waar mocht zijn dat Nederlanders gieriger zijn dan Belgen, dan kan ik u verzekeren dat de meeste post precies uit Nederland komt, ook al vond er iemand dat dit nu even te ver van me af was.
Maar dit allemaal terzijde; het gaat uiteindelijk om deze dag: VANDAAG, mijn geboortedag! Linda, ik dank je dat je dit woord bewust gebruikt hebt, want daar wordt normaal niet bij stilgestaan. Zovele jaren later, zovele ervaringen rijker, mag ik me gelukkig prijzen - ook na mindere jaren - dat ik er mag zijn voor jullie, vooral omdat ik er mag zijn DOOR jullie.Wie had ooit gedacht dat we via deze weg elkar zouden ontmoeten; wie had ooit durven denken elkaar zo anders te leren kennen?! Die kaarten zijn dan ook geen collectorsitem op zich maar zijn a.h.w.een stille aanwezigheid van jullie allen op dit feest, elk met zijn eigen talent en gevoel. Ik voel de hartslag van elke schrijver, zij het in één woord of één lange tekst, of gewoon in de artistieke waarde van de uitgelezn kaart! Ik dank jullie dan echt van harte dat jullie vandaag de zon brachten op deze regenachtige Verjaardag. Wij zouden zo een attentie meer moeten sturen doorheen het jaar aan elkaar!
Ik wijk hier wellicht een beetje af en toch wil ik nog in het kort een samenvatting geven, maar dit voor straks.
Donderdag 26 juli 2007
wenskaarten
Beste,In een tweede deeltje wil ik een impressie achterlaten zomaar door elkaar en zonder namen te noemen. Naast de wenskaarten via de postduif zijn er ook nog e-cards toegekomen. Sommiigen waren zelfs zo goed beide te sturen, én een e-card én een echte kaart, en soms nog een mail.
Ik dacht een eerste prijs toe te kennen aan de mooiste kaart, maar ze zijn allemaal mooi op zich en smaken verschillen. Toch geniet de kunstkaart met de twee vogels in de lucht mijn voorkeur. Een helderblauwe lucht en een zonnebloem, daar heb ik ook lang naar gestaard, zeker op deze regendag. En dank aan degene die me een biljet van 20 euro stuurde! Verder een lichtende engel en ook nog een grote rode bloem op zilverkusjes; verder nog grazende schapen in Oosterijkse heuvels. Wie denkt dat hij te laat is of iets over het hoofd heeft gezien kan me nog altijd m:ailen.
Naast de wensen voor geluk, gezondheid, gedeelde vreugde zit af en toe ook tussen de lijnen of heel letterlijk een bevesting in van wat ik de laatste tijd probeer via blogland. Vooral dat heeft me deze morgen gelukkig gemaakt, al is het ontvangen van een kaart, zeker wanneer ze uit blogland komen al ergens een stil dankwoord en een "doe-zo-voort", en toch wil ik even deze wens met jullie delen omdat ik denk en weet dat vele bloggers ook hier een nieuwe roeping en taak hebben gekregen.
"Deze kaart wou ik je sturen omdat ik er zeker van ben dat je al heel wat schaapjes op de weide van 'liefde en vriendschap' gebracht hebt. ... Je bent een inspiratiebron geworden voor velen. ... Doorheen je getuigenissen weten velen zich te herkennen in die eenvoudige innerlijke waarden."
Goeie vrienden, wanneer dit mijn bijdrage is na een paar jaar bloggen dan ben ik dankbaar, en heel in het bijzonder dankbaar aan die ANDER naar wie ik mijn ogen heb gericht wanner ik deze morgen wakker werd en dacht dat we 26 juli waren. WEES GEGROET, MARIA!
Ik sluit af met een gelegenheidsgedicht van Bompa "Peter1925", waarvoor dank!
Als twee vrije vogels
vliegen zij door de lucht
gaande hun eigen zucht
zonder kruin of zuchten
hebben zij hun zeg
een oude en een jonge
"vrienden ongedwongen" .................... zeer mooi!
immers zo de ouden zongen
zo piepen de jongen.
Blijf gezond en JEZELF
Dinsdag 24 juli 2007
nodig
Ik heb je niet lief omdat k je nodig heb, maar ik heb je nodig omdat ik je lief heb!daarin schuilt wellicht de ware liefde!
Maandag 23 juli 2007
VRIENDSCHAP
VRIENDSCHAP IS HET OPRECHTSTE GEVOEL DAT ER BESTAAT,
OPRECHTER DAN DE LIEFDE TUSSEN MAN EN VROUW.
Maandag 23 juli 2007
Veranderd
Als je op de rug lift, zie je de dingen anders ... helaas zorgt deze zomer er voor dat we niet te veel naar de hemel kunnen staren vanuit een luie zetel of op het strand. En toch als je op vakantie bent verandert je blik of zou het zo moeten zijn! Maar ik ben dan één van die mensen die niet zomaar die knop kan omdraaien en hier ligt een echte uitdaging in, nog meer met dit regenweer. Of moet ik daarvoor nog eens naar India of naar echte ontmoetingen met andere mensen? Misschien ligt in laatste nog het beste antwoord, nu we eens weg zijn van vergaderingen en agenda's. Is het niet de uitgerekende tijd om die persoon te bezoeken die ons al zo lang heeft uitgenodigd; ik denk he t wel hé. Is het niet, blogvrienden?Ja, sommige vakantiegangers gaan weg en nemen alles mee: hun zorgen, hun gewoontes, hun hele hebben en houden. Ze verplaatsen (soms letterlijk) hun huis. Ze gaan ergens naartoe om dezelfde stress te beleven. Dat is geen vakantie, da tis 'werken op een andere plek'. Ze zijn niet veranderd als ze thuiskomen.
Andere vakantiegangers duiken onder in de beschermende anonimiteit: ze ontmoeten eigenlijk niemand.Let op, dit is geen verwijt want ik weet ondertussen hoevelen ook lijden in deze tijd waar juist verlof nog eens eenzaamheid zwaarder maken kan, meer tijd om te tobben of verwijderd te worden van een geliefde. Maarten, tegen wie zeg je het!? Ze verplaatsen alleen hun zelfde 'eenzaamheid'. Ze zijn niet veranderd als ze thuiskomen. Het is dus van het grootste belang uit ons kot te komen, anderen uit te nodigen, naar anderen toe te gaan, elkaar te ONTMOETEN en voor deze keer mag het woord MOETEN; pas zo kan je open staan voor de gastvrijheid, het gratuite, het onverwachte en onvoorziene; voor nieuwe mensen en dingen. In deze dingen ontmoeten we God. Het latste heb ik wél ondervonden in de blogcontacten maar ben daarom nog niet echt buiten geweest, misschien wel een aanleiding, een hint. Dan kom je zelfs in je huis anders thuis. Deze tijd is dan een gezegende tijd voor ontmoetingen, meer tijd voor familie en vrienden, en dit eens niet via mail of chat! Zo ontdek je niet zelden dat familie en vrienden anders zijn dan je dacht.
Het doen even achterwege laten en zoals in de zondagslezing laatst: Maria heeft het beste deel gekozen.
Ik wens sterkte aan hen die het vandaag even moeilijk hebben, dat ze een lusiterend oor mogen vinden en even mogen echt genieten. X en Yen Z zullen wel weten aan wie ik deze boodschap richt. En nu maar uit die anonimiteit treden als opgave, anders blijf je maar turen en triest zijn om dit regenweer! Dus nu samen pc-afzetten en echt leven en morgen terug als veranderd nieuw mens!
Zaterdag 21 juli 2007
waarom het
al maanden regent ?Als 1 druppel regen zegt:
"Ik hou van jou"
En jij vraagt mij hoeveel ik van je hou
Dan regent het 't hele jaar door...
met dank aan lightvader!
Vrijdag 20 juli 2007
er is meer
Beste mensen,
Ja, er is meer! Dat was de gedachte die verder in me werkte wanneer ik de tekst gisteren hier afsloot, de gedachte over die bijzondere verbondenheid. Eigenlijk was hij pas afgesloten of het was alsof ze me hierboven gevolgd hadden, achter mijn rug aan het meelezen waren. Het DENKEN AAN van gisteren en het ZORGEN VOOR kreeg dan ineens een versterkte dimensie, want toen ik de laatste regels nog eens herlas over de hoop 'voor een beter leven te vinden' ging op dat moment de telefoon over en nog dezelfde avond stond die zoekende voor de deur, na al die tijd! Dat is dus HOOP: er vast op vertrouwen DAT ER ¨MEER IS, ondanks dat ik nog geschreven had of we soms niet te véél denken aan. Ja, er is meer voor ons weggelegd dan we kunnen vermoeden en wensen en voor mogelijk achten!
Maar nog sterker werd me dit alles wanneer ik nog denkend aan de telefoon en de ontmoeting van straks de telefoon voor een tweede keer overgaat. "Hier LOURDES"! Even stilte en dan een vriendin-ms-patiënte die ik al meer dan 25 jaar ken, elkar ontmoet te Lourdes, ik als brancardier - maar dat hebben jullie al eerder gelezen - zij, als zieke, die ook nu weer was meegereids met een ziekenbedevaart, DENKEND aan mij en aan mijn verjaardag straks! Ik wist niet eens dat ze weg was, nog minder dat een vriend-priester er ook is en me van daaruit groet! Beide mensen die ik bijna nooit kan ontmoeten, maar de verbondenheid, het denken-aan blijft. En bljkbaar komt de essentei van het leven pas op plaatsen als Kevelaer en Lourdes echt naar boven, daar waar de hemel de aarde raakt en er een blijvende verbondenheid blijft bestaan.
Het zijn die beide gebeurtenissen -binnen dezelfde avond - , en dit in aansluiting met de meditatie van gisteren rond zorgen en denken, versterkt door wat ik van een paar mensen via mail rond dit 'thema' als aanvulling kreeg -al mag het zo niet genoemd worden- waarom ik nog meer overtuigd ben dan wat ik al gisteren schreef en zoals een vrouw me mailde: God schrijft recht langs kromme wegen!
Wat me in deze dagen is overkomen, kan niets anders zijn dan een vervulling van een hoop, een wens die zich vandaag an mij aanvbiedt ook al heb ik er dagen,weken, jaren niet aan durven denken hoe alles zou aflopen.
Vandaag weet ik dat weer een beetje beter. Misschien, en ergens ben ik er ook zeker van, komt het uit de kracht die ik van elk van jullie kreeg. Ik denk dat bloggers een vitale rol kunnen spelen in het leven van de ander. Ja, de puzzel valt dan inees in elkaar.
Lieve mensen, er is inderdaad meer in dit alledaagse leven!
Hartelelijke maar vooral dankbare groet in zorgzame verbondenheid.
Ja, er is meer! Dat was de gedachte die verder in me werkte wanneer ik de tekst gisteren hier afsloot, de gedachte over die bijzondere verbondenheid. Eigenlijk was hij pas afgesloten of het was alsof ze me hierboven gevolgd hadden, achter mijn rug aan het meelezen waren. Het DENKEN AAN van gisteren en het ZORGEN VOOR kreeg dan ineens een versterkte dimensie, want toen ik de laatste regels nog eens herlas over de hoop 'voor een beter leven te vinden' ging op dat moment de telefoon over en nog dezelfde avond stond die zoekende voor de deur, na al die tijd! Dat is dus HOOP: er vast op vertrouwen DAT ER ¨MEER IS, ondanks dat ik nog geschreven had of we soms niet te véél denken aan. Ja, er is meer voor ons weggelegd dan we kunnen vermoeden en wensen en voor mogelijk achten!
Maar nog sterker werd me dit alles wanneer ik nog denkend aan de telefoon en de ontmoeting van straks de telefoon voor een tweede keer overgaat. "Hier LOURDES"! Even stilte en dan een vriendin-ms-patiënte die ik al meer dan 25 jaar ken, elkar ontmoet te Lourdes, ik als brancardier - maar dat hebben jullie al eerder gelezen - zij, als zieke, die ook nu weer was meegereids met een ziekenbedevaart, DENKEND aan mij en aan mijn verjaardag straks! Ik wist niet eens dat ze weg was, nog minder dat een vriend-priester er ook is en me van daaruit groet! Beide mensen die ik bijna nooit kan ontmoeten, maar de verbondenheid, het denken-aan blijft. En bljkbaar komt de essentei van het leven pas op plaatsen als Kevelaer en Lourdes echt naar boven, daar waar de hemel de aarde raakt en er een blijvende verbondenheid blijft bestaan.
Het zijn die beide gebeurtenissen -binnen dezelfde avond - , en dit in aansluiting met de meditatie van gisteren rond zorgen en denken, versterkt door wat ik van een paar mensen via mail rond dit 'thema' als aanvulling kreeg -al mag het zo niet genoemd worden- waarom ik nog meer overtuigd ben dan wat ik al gisteren schreef en zoals een vrouw me mailde: God schrijft recht langs kromme wegen!
Wat me in deze dagen is overkomen, kan niets anders zijn dan een vervulling van een hoop, een wens die zich vandaag an mij aanvbiedt ook al heb ik er dagen,weken, jaren niet aan durven denken hoe alles zou aflopen.
Vandaag weet ik dat weer een beetje beter. Misschien, en ergens ben ik er ook zeker van, komt het uit de kracht die ik van elk van jullie kreeg. Ik denk dat bloggers een vitale rol kunnen spelen in het leven van de ander. Ja, de puzzel valt dan inees in elkaar.
Lieve mensen, er is inderdaad meer in dit alledaagse leven!
Hartelelijke maar vooral dankbare groet in zorgzame verbondenheid.
Donderdag 19 juli 2007
houden van
"HOUDEN VAN IS DENKEN AAN EN ZORGEN VOOR"
Beste mensen, ik sta al een heel poosje stil bij dit citaat ... Ik zou daar heel veel over kunnen schrijven, over de twee polen, het "denken aan" en het "zorgen voor", en hoe langer ik daarover nadacht, des te duidelijker het me werd dat dit niet zomaar een gezegde is; het is veeleer de samenvatting van een leven van echte (niet-zo-jonge) senioren hier in blogland die een leven lang lief en leed hebben gedeeld, zorgend voor de partner, of voor de zieke ouders. Het constant begaan zijn om ... woordeloos, maar zo fundamenteel zoals het in het Evengelie staat, zolas wij ook anderen mogen opbeuren met een woord als:
"IK ZAL ER ZIJN VOOR U!"
Dat éne woord, dat een ander zin geeft en de kracht om voort te doen.
Ooit schreef ik dit evangeliewoord aan het einde van een lange brief ... Ik wist niet wat voor impact precies dat woord op deze persoon had, en dit duizenden km. van hier!
Beste mensen, elke dag opnieuw en telkens meer en beter besef ik dat wij allen die eenvoudige taak hebben er te zijn voor elkaar.
Misschien denken wij soms ook eens teveel aan een ander en is onze aandacht niet verdiend naar die ander, en toch moeten wij ons vooral dan herpakken!
Maar zoals ik een tijd geleden geschreven heb over die schilder: eens je iemand in je hart en huis hebt binnengelaten, ook met zijn nefaste gevolgen, dan nog zullen we blijven denken aan die persoon en in stilte en hoopvol zorgen dat hij straks toch goed terecht komt.
In die zin schreef ik hier al de voorbije dagen over dat zorgen voor.
Ik denk dat dit alleen maar kan wanneer we gelovend aanwezig zijn, want er is een band ontstaan, die hoger en verder reikt dan het direct aanraakbare, eventueel lichamelijke.
Doorheen het zorgen voor en denken aan is er een VERBONDENHEID gegroeid die moeilijk is uit te legggen, zoals een dame me gisteren nog vertelde. Dat geldt evenzeer in blogland; allen zijn we zomaar gestart, maar voor mensen met voelhorens komt vanuit de verte (die we God mogen noemen) een verbondenheid in het DENKEN AAN en zo het ZORGEN VOOR, zij het op afstand en virtueel.
Deze keer heb ik de titel niet verzonnen, maar voor de meesten, dus ook voor mezelf , geldt dat men al lang niet meer kijkt naar de titel van een blog. Het was dan ook wanneer ik het blog van Rozemarijn zag getiteld dat ik wist hier terug aansluiting te vinden met mijn eigen blog. Dus danke "Roos"!
De verbondenheid die voortvloeit uit het bloggen met dat doel geeft me meer rust dan alle oppervlakkige mailings en chatcontacten.
Goeie avond en dank voor het "denken aan"! ... zeker straks op mijn verjaardag! (hint)
Woensdag 18 juli 2007
naastenliefde
Al doende kom je er wel achter wat naastenliefde is. Doen dus! Niet de theorie maar de praktijk... Waar heb ik dat hier nog ten overvloede neergeschreven? Een overweging en een vraag aan mezelf en aan jou:
WIL IK ME TOT NAASTE MAKEN VAN DE CONCRETE MENS IN NOOD DIE IK ONTMOET?
Woensdag 18 juli 2007
engel
Ja, de engel is terug van weggeweest, zie maar even lager. Ik hoop dat hij zich nu even stil houdt zodat hij zich kan tonen aan andere bloggers. In elk geval kan je het bericht lezen op het blog van Lya. Dit was ik haar toch ergens verplicht of hoe een engel soms ook voor wat meerwerk kan zorgen ... zolang hij maar voor JOU zorgt.
http://bloggen.be/catootje/ en dan terugkomen naar mij hé.
Bij deze wil ik wel eens zeggen dat mijn hersens soms niet meewillen wat plakken en knippen betreft en helemaal niet wat codes betreft, maar daar heb ik een reddende engel voor in o.a. de persoon van Nicole, Katrien ... Ja, ook ik ben een mens met beperkingen.
Dinsdag 17 juli 2007
reisgezel
Aansluitend bij wat ik gisteren schreef ligt hier een toepasselijk tekst die best toen als intro kon gebruikt worden, maar kan even goed vandaag en ook morgen. De tekst komt uit een boekje dat ik 30 jaar terug gekocht heb, getiteld BRONNEN, van Valeer Deschacht.
Ieder mens heeft nood aan een reisgezel,
een wapenbroeder,
een goede herder. Zo was Jezus van Nazareth.
Hij was zelden alleen.
Velen waren naar hem aangetrokken
als naar iemand die voortdurend
naar elke blijdschap en verdriet luistert.
Wie van hem weggaat
kan het leven weer aan.
Geloven is geen drukkend plichtsbesef,
wel een fundamenteel vertrouwen
in de sfeer van:
je mag,
je mag er zijn.
Ondanks alle kronkels in je verleden:
JE BENT AANVAARD,
je hoeft niet vergeefs mens te zijn.
Ieder mens heeft nood aan een reisgezel,
een wapenbroeder,
een goede herder. Zo was Jezus van Nazareth.
Hij was zelden alleen.
Velen waren naar hem aangetrokken
als naar iemand die voortdurend
naar elke blijdschap en verdriet luistert.
Wie van hem weggaat
kan het leven weer aan.
Geloven is geen drukkend plichtsbesef,
wel een fundamenteel vertrouwen
in de sfeer van:
je mag,
je mag er zijn.
Ondanks alle kronkels in je verleden:
JE BENT AANVAARD,
je hoeft niet vergeefs mens te zijn.
Maandag 16 juli 2007
pc-verlof
Ja, dat was de bedoeling - vandaar de lege stoel - en wat ik me inderdaad ook had voorgenomen, maar ook al kan je dan even het bloggen stilleggen, dan zijn er ineens mails die me bereiken via het gastenboek; mails en complimenten die me zo ter harte gaan waar, bij het lezen ervan, mijn mond haast openviel en het ineens stil werd in en om me (in de positieve zin), zeg maar aangegrepen werd dat het ergens mijn verantwoordelijkheid is zo vlug en zo goed mogelijk in te spelen op de (onuitgesproken) vragen van bepaalde bloggers.
Komt dit een beetje verwarrend over, kan zijn maar wanneer het de voorbije dagen bleek dat mensen mij al maanden volgen zonder te reageren en dan ineens hun diepste erkentelijkheid uitspreken, zelfs rechtreeks op hun blog, dan kan ik alleen maar ZEER ZEER DANKBAAR zijn, en voor hen die het hen aangaat wil ik dan ook een stuk verantwoordelijkheid opnemen nu ik heb gemerkt dat ik hier een tweede roeping mag leven geven.Naast die dankbaarheid in deze is er echter een vreemd gevoel van dit gewoon mogen doen en dan eigenlijk verrast te zijn door deze reacties, aanmoedigingen, waarderingen. Ja, het bracht wat meditatie met zich mee over eigen gaven.
Van één van die lezers in stilte kreeg ik aangenaam compliment, en bij het surfen op haar blog vond ik een link naar een ander blog en daar vond ik iets wat zo toepasselijk is voor velen onder u. Met haar toestemming heb ik het gekopieerd en naar die mensen gemaild waarvan i weet dat ze een schouderklopje kunnen gebruiken. Vandaag mag ik het ook op mijn blog plaatsen. Het resultaat van geloven in elk-ander? Ik denk het wel.
In elk geval dank aan Lya voor de "engelenbijdrage"! De engel is spijtig genoeg op reis zoals je ziet, maar wellicht weer voor een goed doel. Nog meer dank voor mensen die me weten te waarderen in wat ik hier probeer in blogland, maar vooral laten wij voor elkaar een engel zijn, want om deze af te sluiten haal ik nog een citaat uit een andere mail:
HOE MOOI IS DE GENADE ALS DE LIEFDE OVERWINT!
|
Dit engeltje wil je troosten. En zegt BETERSCHAP, LIEVE MEDEMENS .Dat is mijn grootste wens. Wonderen bestaan niet, alleen als men er echt in kan geloven. En dat kan dit meisje je heus niet beloven. Maar troost is een gift, heel snel gegeven. En kan belangrijk zijn in ieders leven. Een kus, een schouderklop, of alleen: Ik ben er voor je zeg als je me nodig hebt, ik ben er in een tel.Ja, lieve mensen, dat kan tegenwoordig heel erg snel. Dank zei een kastje dat computer heet. En je hoopt dan dat je niemand vergeet. Sterkte en oprechte gevoelens tijdens het lijden. We willen je allemaal met een reactie verblijden. Maar soms is er lijden alleen, Zeg me, en ik ga naar je blog of bloggen heen. Wetend wat pijn en alleen zijn is, 1 teken is genoeg, ook al is het `s morgens vroeg.Dat zou helemaal fijn zijn. Dan duurt de dag niet zo vreselijk lang. En tuurt men niet s tilletjes met hoop achter het gordijn. Dus lieve mensen bereik zoveel mogelijk mensen waarvan je weet: Die heeft het nodig. Bedankt. Kopieer dit, nu je toestemming krijgt. Het is voor het goede doel! |
Zondag 15 juli 2007
welk masker
zet jij op? Of heb je ondertussen al leren leven zonder masker en mag je ook voor anderen zijn wie je echt bent?! Of willen anderen gewoon niet hebben dat je bent wie je zijt en kun je dat masker maar afnemen eens thuis binnen je muren?Vrijdag 13 juli 2007
Tommeke
Ben je ook rechtgeveerd? Ben je ook opgesprongen en heb je nog lang nadien mee geaplaudiseerd voor onze sportpersoonlijkheid, Tom Boonen wanneer hij weer adembenemend over de meet kwam?! Een mens denkt altijd dat hij het niet meer haalt en toch, spanning verzekerd.
Mooi toch; wat kan geluk toch in een klein hoekje liggen! Ook temidden dagelijkse beslommeringen.
Neen, vele dingen die gelukkig maken liggen zomaar voor en naast je zoals een blogvriendin volgend citaat naast haar naam plaatst:
WIL JE DE LIEFDE VAN JE LEVEN ONTMOETEN?
KIJK DAN NU IN DE SPIEGEL!
Vrijdag 13 juli 2007
de vraag
waarmee ik gisteren besloot was geen les in moraal. Misschien moet ik nog eens duidelijk maken voor zij die me nog niet (zo) goed kennen, dat alles wat ik hier af en toe achterlaat gebaseerd is op een doorleefd geloof in God, ook met vallen,opstaan en falen. Maar het zijn dus niet zomaar spirituele levenswaarden, al mogen ze ook zo gelezen worden. Terugkerend op de vraag van gisteren WAT WIJ ALS TEKEN van onze liefde kunnen achterlaten, heeft uiteindelijk te maken met het geloof dat wij van God komen en weer bij Hem terugkeren. Wie met deze ingesteldheid leeft geeft zichzelf onbewust weg aan anderen in liefde. Deze liefde raakt de ander ook al zijn we er niet altijd van bewust - heb ik hier zelfs al mogen ondervinden via heet bloggen - op hun kwetsbare plek om hen zo door Gods liefde te laten genezen en te veranderen. Wanneer wij er dan over nadenken wat wij de mensen als nalatenschap willen geven, wat wij met ons leven uiteindelijk tot uiting willen brengen, dan zullen wij niet meer constant bezig blijven met onze ziekte en onze eenzaamheid, dan zal het geheim van ons leven ons duidelijk worden. Namelijk dat we sterfelijke mensen zijn, die op hun korte weg in deze wereld sporen willen achterlaten van een liefde die de mensen na ons de weg wijzen naar de diemensie van de goddelijke liefde.
Het is deze goddelijke liefde die ons eigen leven, vandaag en nu al, verandert en dit leven een oneindige betekenis geeft!
Donderdag 12 juli 2007
betoverd
IN IEDER VAN ONS leeft het verlangen naar liefde, naar échte liefde. Ik wens hier dan nog eens een wens uit te spreken, in het algemeen, maar ook in het bijzonder aan een paar mensen hier:
"Durf lief te hebben en bemind te worden. Laat je betoveren door de liefde, laat je door haar vertrouwd maken met het geheim van een diepere liefde, die de vervulling is van je ware verlangen, meer dan een sporadisch gevoel, een lust, maar laat je beminnen!"
Misschien moeten velen, meer dan vroeger, liefde te leren, een liefde die niet vermengd is met claims, maar een liefde die stroomt en de mens betovert, die jou het leven op een nieuwe manier laat proeven. Ik hoop dat de liefde niet verkilt maar enorem zal toenemen. Het was dan ook heuglijk nieuws via de media te vernemen dat jonge mensen terug zoeken naar die echte waarden van liefde, vriendschap en solidariteit. Jong of oud, laat ons betoverd worden door dat onverwachte. Pas zo zullen wij sporen achterlaten van liefde. Want er blijft aan het einde van ons leven maar die ene vraag:
"Wat hebben wij als teken van onze liefde achtergelaten"?
Donderdag 12 juli 2007
na een blogronde
heb ik veel mooi bloot gezien; zal dus maar nog iets achterlaten ...Donderdag 12 juli 2007
voor wie
verder wil genieten in schoonheid, even zoeken in de blogs onder de naam "mannenfotografie"-janfrans.
Donderdag 12 juli 2007
Donderdag 12 juli 2007
fotokes
maanden terug plaatste ik wat fotokes die blijkbaar sommigen dermate aanspraken dat ik er een afzonderlijk blog voor heb gemaakt; nu plaats ik hier terug een paar dingen als ontspanning, als antwoord op een uitdrukkelijke vraag en ook te lezen tussen de regels bij sommige nieuwe bezoekers. Alleen de vraag welke uit de honderden achter te laten, art, real, zwart-wit? Even ontspannen na 11 juli.Woensdag 11 juli 2007
geven en ontvangen
Wanneer het gebeurt dat we een geschenk geven aan een ander, dan beperkt zich dat niet tot die éne ander, maar de ontvanger deelt meestal in de vreugde samen met anderen, gewoonlijk in familie- of vriendenkring; bij een verjaardagsfeest.
De vreugde valt eigenlijk vooral te beurt aan de gever zelf; zo heb ik het toch altijd ervaren en nog een grotere vreugde is het wanneer ik er de nodige tijd kon voor uittrekken en precies dat geschenk kon uitkiezen dat die ander zo graag wou ontvangen en toch als een verrassing aankwam. Neen, het gaat niet om wat men geeft, maar hoe. Het schenken kan doorheen de tijd ook wijzigen van louter materiële dingen tot het wellicht meer belangrijke waarden van het leven zelf, namelijk het schenken van aandacht, het goed luisteren naar een ander, proberen gevoelens en behoeften te begrijpen.
Zo is het soms een vreugde, zelfs via dit medium, gever en ontvanger te zijn. Het wordt een beetje zelfscholing ook in het bewust geven in respect. Nog méér dan vroeger vriendelijkheid en mededogen schenken, geven van onze tijd-zeker nu het voor velen verlof is-, maar misschien nog het meest voor allen die nu ziek zijn. Dat wij onze energie mogen gebruken als gave, onze woorden als een geschenk bij elke ontmoeting. Ook deze woorden zijn opnieuw een moment van hartelijke ontmoeting vol van dankbaarheid om wat ik van zovelen mocht ontvangen in een geschenk, een mail, een kaart, even uw aandacht voor mij, uw attentie.
Genegen,
Maandag 9 juli 2007
nieuw gedicht
een gedicht kan een warme omhelzing zijn
verfissend op een nieuwe dag
woorden verhullen soms wie we zijn
het is goed te weten dat dit mag
jezelf vinden in een gelijke stem
doet nieuwe deuren open
zegt meer over jou dan over hem
daarom mag ik altijd hopen
dat er iemand is die ik werkelijk ken
en die mijn woorden leest
die iemand die weet hoe ik ben
die zoek ik nog het meest
veel liefs,
Zondag 8 juli 2007
geniet
SCHONE LENTES DUREN NIET LANG, DUS GENIET!
naar Horatius.
Zaterdag 7 juli 2007
substituut2
Goeie vrienden,
Ik heb zopas een bericht geplaatst, me een kop koffie ingeschonken en op dat moment denk ik aan de foto die me werd gemaild van iemand die ik helemaal niet ken. Meteen dacht ik dat deze compositie voor die persoon misschien ook een substituut is van onaanraakbaarheid of is het een mooi gebaar van iemand met pretoogjes?! Wie zal het zeggen, ik denk aan het laatste; maar zo maar in een galerij geplaatst worden, is dat niet een beetje te veel eer? Meteen duikt een andere gedachte op: het is soldenperiode ... kijk maar toe. Hoe dan ook, met deze fofotcompositie wens ik de persoon nog eens te danken, en aan ALLE blogvienden: aanvaard deze als AWARD daar ik niet goed ben in deze dingen. Dus wie het schoentje past trekke het aan. Ik vind jullie wel later op blog. Ik weet dat nu velen onder jullie met graagte zullen aan de slag gaan en ik dank bij voorbaat. En dat is dan geen substituut maar een HART-elijke groet in vriendschap en liefde! Maarten
Zaterdag 7 juli 2007
Kunst kijken en sex, een mooie afbeelding of schilderij. Ja, ik moet het toegeven na al die jaren en ik beleef het nog elke dag intens wanneer ik met schoonheid word geconfronteerd, zelfs een mooie vrouw of mooie man. Maar het liefst zou ik in het schilderij kruipen of in die mooie foto en er nooit meer uitkomen. Ik wil er mezelf in verliezen. Het is een substituut voor seks. Misschien een substituut voor aanraken of aangeraakt worden.
Foto’s worden soms een realiteit voor mij, foto’s die werkelijkheid worden. Zo denk ik dat naar iets kijken, een schilderij, een foto van iemand … een substituut is geworden. Misschien daarom destijds een afzonderlijk blog aangemaakt? Nee, geen substituut: een alternatief voor een verhouding. Ik heb nog nooit van iemand echt gehouden, weet je, van een vrouw, van een man. Ik hou dus niet van een zij of van een hij, maar van een HET. Ja, ik hou van een mooi gezicht, zeker op een foto. Ik heb nooit van een vrouw gehouden, behalve van mijn zuster dan en dat telt niet; trouwens ook niet van een man. Misschien is schilderkunst, nog liever fotokunst voor mij een vervanging van lust, liefde, hoe je het noemen wilt. Het is een theorie en toch kan ik verdwijnen in dat lichaam op die foto, voor uren lang … als substituut; de psychologen zullen er wel een uitleg kunnen aan geven, maar voor mij blijft het intens genieten in en van schoonheid en verdwalen.
‘een samenvatting van eigen gedachte en schrijfsels’
Welke foto moet ik hier nu plaatsen? In elk geval denk ik aan meerderen die ook ergens kunst als substituut herkennen. Probeer er in elk geval in eerlijkheid van te genieten! Groeten.
Vrijdag 6 juli 2007
doordenkertje
"WAT NIET VLUCHTIG IS, BLIJFT"
Wanneer ik dit hoorde aan de telefoon meende ik dat ook te moeten delen met jullie. Het was de afsluitende zin van een persoon die me al langer niet meer had gezien en zich verontschuldigde dat hij eigenlijk een bjina-afspraak na een etentje, niet was nagekomen. Ik had en heb daar geen erg in, maar als afsluiter kan dat tellen, de samenvatting van meer dan 25 jaar vriendschap!
Ik wens aan elk van jullie zo iemand die met je meegaat, ook al hoef je elkaar niet elke dag te zien of te horen! En die iemand kan misschien nog vandaag geboren worden ... Kijk maar in ons bloglandje.
Wanneer ik terug wat meer tijd en energie heb, dan kan je ervan op aan dat meer blognieuws volgt,dat ik dat doorgeefstokje wel degelijk zal doorgeven al heb ik hier recent al een poging gedaan, want mijn ja is een ja, ook in deze, al mag het geen moeten zijn zoals ik tussen de regels lees van blogggers die schrijven "nu heb ik vandaag niets te schrijven". Mensen, we zijn toch allemaal in de eerste plaats hobbymensen, en voor morgen: GENIET van de ZON ... ook de vriendschap tussen bloggers blijft in een soms vluchtige wereld!
Maarten
Donderdag 5 juli 2007
mijn wereld
kan ook samenvatting zijn van HET DOORGEEFSTOKJEDonderdag 5 juli 2007
wanneer ook
Wanneer ook deze dag vergaat .... Heb ik pas hier nagelaten en het is al tijd om te denken aan de dagsluiting; zo vlug gaat de tijd. Gisteren wilde ik nog een stukje schrijven maar toen het af was begaf de pc het ineens zodat ik maar een kortere versie heb achtergelaten. Ik wou het namelijk hebben hoe we verknocht zijn aan de pc, hoe hij een partner geworden is en doorheen het SeniorenNet zeker vriend en toevlucht voor elkaar geworden zijn. Sommigen hebben zulke sporen bij de ander nagelaten dat we niet eens hoeven te zoeken naar het laatste nieuws van de blog. We zijn een hechte familie geworden en ik ben daar blij en gelukkig om. Ik denk soms - al kan het aan de aard van de blog liggen- dat ik hier als man soms tussen de vele vrouwen een beetje "de pastor" ben. En waarom zou dat ook niet mogen. Ik heb toch eerder al geschreven dat een Indische vriend-priester me ooit heeft gezegd dat ik wellicht altijd "the unblessed deacon" zou blijven.
Ik weet dat ik hier nu ver aan het afwijken ben en toch - ja, geloof het of niet - maar ook vandaag liep alles mis wat communicatiemiddelen betreft. Geen internet of te zwakke verbinding, geen telefoon gedurende enkele uren al zijn beide los van elkaar gekoppeld ... En dan denkt een mens: WAAR ZIJN WE IN GODS NAAM MEE BEZIG?! Met het materialistische dat ons weghoudt van het echte leven, van levende mensen? Uren bezig zijn met kabels en draden en stopcontacten!Heb ik die pc zo broodnodig? Kan ik niet zonder een paar uren telefoon? Ja, ik betrap me er op dit moment op dat ik dit medium nodig heb, alleen al omdat mensen uitzien naar mijn verhaal; ik heb het nodig om contacten en afspraken te maken via mail, maar waarom maken DINGEN ons bijna ziek?!
Weet je, ik doe zoals verleden jaar vrijwillig "kerkbewaking" en ik moest wel weg van die draden en dingen, en toen zag en hoorde ik terug mensen. Meer nog, ik betrad de stille ruimte waar dingen niet storen maar uitnodigen. Ik zag de dame met in haar hand een paternoster. En ik, ja ik dacht nog even of mijn telefoon het straks zou doen en keek dan op naar dat grote kruis, denkend aan de morgenhymne en wat ik niet heb gedaan.
Slaap wel en voor morgen gezond weer op.
En voor de aandachtige lezer, JA, ik heb deze avond naar de sterren gekeken, maar er was enkel maar grijze lucht, maar intens aan JOU gedacht!
Maarten
PC, dank dat je er bent zodat ik toch mijn verhaal kwijt kon en vooral teken van leven mocht zijn voor u en u en u!
Woensdag 4 juli 2007
Morgenhymne
Terwijl het morgenlicht ontwaakt,
wij schouwen op naar Gods gelaat:
dat Hij ons doen van deze dag
voor tegenspoed behoeden mag.
Hij zij een teugel voor de tong
die vaak een twistgesprek begon.
Hij zij een lichtscherm voor het oog
dat zich aan ijdelheid bedroog.
Vooral de diepte van ons hart
beware Hij voor haat en smart,
Hij lere ons opstandig vlees
zich onderwerpen aan de geest.
Wanneer ook deze dag vergaat,
en weer een nacht te wachten staat,
laat ons, van zonden even rein,
de zanger van Zijn glorie zijn.
Aan God de Vader op Zijn troon
zij lof en aan zijn enige Zoon,
en aan de Geest die ons verblijdt
van heden ot in eeuwigheid!
Maurits Van Vossole
wij schouwen op naar Gods gelaat:
dat Hij ons doen van deze dag
voor tegenspoed behoeden mag.
Hij zij een teugel voor de tong
die vaak een twistgesprek begon.
Hij zij een lichtscherm voor het oog
dat zich aan ijdelheid bedroog.
Vooral de diepte van ons hart
beware Hij voor haat en smart,
Hij lere ons opstandig vlees
zich onderwerpen aan de geest.
Wanneer ook deze dag vergaat,
en weer een nacht te wachten staat,
laat ons, van zonden even rein,
de zanger van Zijn glorie zijn.
Aan God de Vader op Zijn troon
zij lof en aan zijn enige Zoon,
en aan de Geest die ons verblijdt
van heden ot in eeuwigheid!
Maurits Van Vossole
Woensdag 4 juli 2007
is het belangrijk
IS HET BELANGRIJK?
Mijn vader vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei : "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: "Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Sodemieter dan maar op".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.
Mijn baas vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
"Hij zei: "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Je werk deugt niet, ik ontsla je".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.
Mijn beste vriend vroeg me:"Ben je homo?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Nee, niet echt".
Ik bekende hem: "Ja, ik ben zo".
Hij zei: "Je kunt mij beter niet meer je vriend noemen".
Kennelijk vond hij het toch belangrijk.
Mijn lief vroeg me: "Hou je van me?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Ja".
Ik bekende hem:" Ja, ik hou van je".
Hij zei: "Kom hier, ik neem je in mijn armen".
Voor de eerste keer was iets echt belangrijk.
Mijn God vroeg me: "Hou je van jezelf?"
Ik antwoordde: "Is het belangrijk?"
Hij zei: "Ja".
Ik vroeg: "Hoe kan ik van mezelf houden? Ik ben homo".
Hij zei: "Zo heb ik je gemaakt".
Wat is er verder dan nog belangrijk?
naar INSPIRITUS
Woensdag 4 juli 2007
talenten
Als je de talenten die jij bezit, inzet voor de mensen die jouw talenten niet bezitten, dan ben je bezig met je levensmissie.
Anatol Kuschpèta
Dinsdag 3 juli 2007
gevaar
VRIENDSCHAP IS EEN SOORT LIEFDE EN DAT BETEKENT DAT JE MOET AANVAARDEN EN VERGEVEN WAT JE NIET BEGRIJPT. DAT IS EEN GEVAAR IN EEN AFFECTIEVE RELATIE MAAR OOK EEN DAGELIJKSE OPGAVE.
Dinsdag 3 juli 2007
vriendschappen
Iemand aardig gaan vinden is als verliefd worden; of neen, het is VRIENDSCHAP, de argeloze intimiteit, het vrij stromende, soms absurde converseren dat we zo lang gemist hebben, de wederzijdse eerlijkheid waarvan we genieten dat maakt dat we ons soms alleen gaan voelen eens de vriend vertrokken is. ... Waarom kunnen mannen elkaar niet bellen zoals vrouwen doen? Omdat we niet kunnen of durven toegeven dat misschien wel af en toe een mannelijke vriend nodig hebben en zo beter het leven aan te kunnen?!
Dinsdag 3 juli 2007
wens
voor allen die te lang op me moesten wachten alsook aan alle andere bloggers, van harte!Dinsdag 3 juli 2007
lachen
'Lachen en glimlachen zijn poort en deur, waardoor veel goeds in de mensen kan binnenglippen'.(Christian Morgenstern 1871-1914)
Heel belangrijk, zeker voor de kleintjes.
Dinsdag 3 juli 2007
eenvoud van de liefde
Citaat:
. "Ja, ik probeer elke dag opnieuw graag te zien, maar in de liefde is er voor mij ook een vorm van respect en dat is de eenheid maken met de andere in de alledaagse momenten en soms in de hele kleine dingen. Deze kleine tekenen zijn voor mij de échte tekenen van Liefde, van Jezus' aanwezigheid. De mariale spiritualiteit hoeft geen lang betoog of het hoogste woord, maar voor mij is Maria de moeder die Gods' liefdeswoord weet te herkennen en te vertalen, zij beschermt haar kinderen en met haar genade gaat ze met ons op weg om dichter bij God te komen. Ik zou het fijn vinden mocht iedereen, elke instelling, elke gemeenschap een hart hebben dat liefde toelaat in respect, begrip en eerbied voor de andere om op deze manier de liefde zichtbaar te maken. Een 'hoe gaat het" is voor mij een even groot geschenk van de liefde. Soms vraag ik me af waar de eenvoud is van deze liefde..."
Het was dat "hoe gaat het" dat me een tijd ook een stukje deed schrijven en een aandachtige lezer die nochtans zelf nog geen blogger is heeft deze commentaar achtergelaten al mag ik het eigenlijk niet zo benoemen.
Dank L. voor de wijze woorden en het samen-zoeken wat je zo mooi verwoordt als "DE EENVOUD VAN DE LIEFDE"!
Maandag 2 juli 2007
gedachte
DE STEM IN JE HOOFD DENKT HONDERD KEER PER DAG WAAROM HET GOED IS WAT JE DOET MAAR DE STEM IN JE HART LAAT JE BIJ ELKE SLAG VOELEN DAT HET ANDERS MOET
songtekst Plezant.
songtekst Plezant.
Maandag 2 juli 2007
te lang geleden
door pc-problemen en zo hebben velen wellicht vruchteloos op me gewacht zonder een woord van afscheid, maar ik geraakte gewoon niet meer op her net; vandaar een goeiedag aan allen .. Want je bent inderdaad nog niet van me af.
Alvast deze als nieuw begin ... als het tenminste wil lukken! En het lukt dus nog niet echt, enfin ik ben er en moegen zien we wel verder. Ja, wat zijn we nog zonder ons pc-ke hé?
Alvast deze als nieuw begin ... als het tenminste wil lukken! En het lukt dus nog niet echt, enfin ik ben er en moegen zien we wel verder. Ja, wat zijn we nog zonder ons pc-ke hé?
Woensdag 27 juni 2007
waar zijn we
... beland, waar zijn we mee bezig wanneer we deze onder ogen krijgen?! Ik kan en mag dan ook niet nalaten deze houding zwaar aan te klagen. Ik lees met u mee: " Er is een nieuwe generatie OVERBODIGEN op komst. Wij moeten plaats maken voor het slachtoffer van een mislukte zelfmoordpoging tot verkeersslachtoffers. Er zit toekomst in deze generatie". Alléén al het wxoord "OVERBODIGEN", al vrees ik dat die trend(zeker in woordkeuze) alleen maar zal toenemen, jammer genoeg in de negatieve zin, wanneer straks terug de debatten verder worden gezet over levensbegin en levenseinde.
Daarom deze oproep: LAAT IEDER IN ZIJN WAARDE! Anders mogen alle boeken over waarden en geluk en spirituele zinzoekers van tafel voor mijn part, want die zijn dan inderdaad overbodig indien we eerst niet handelen en er zijn voor elkaar, zeker voor diegenen die minder kansen kregen!
Woensdag 27 juni 2007
zuurstof
Op de vraag waarom ik ben wie ik ben bied ik je een poging tot antwoord, geleend uit een boek, maar jammer genoeg de waarheid waar een mens levenslang door kreeg.
"Jammer genoeg zijn enkele seconden onderbreking van de zuurstoftoevoer naar de hersenen voldoende voor een mens om zich lichtjes andersvalide door het leven te moeten wringen".