Berichten van 1 januari 2007 tot 31 december 2007

ik bevrijd mijn ommuurde gedachten,
om onder de vleugels van je liefde
de stilte een nieuwe naam te geven,
 zachtjes te dromen

MENSEN DIE JE LATEN DURVEN

IS VEILIGHEID BIEDEN.
Jos Brink

Ik denk dat we dit allemaal kunnen wanneer de gelegenheid zich voordoet, ongedwongen!
Gewoon de ander zichzelf laten zijn bij zichzelf en bij de ander, en zo een deur open laten, een deur open houden om letterlijk en figuurlijk buiten te treden.
Misschien zefs NU, op dit eigenste moment!

Beste,

U hebt het misschien onthouden, anders vergeten of er nooit bij stil gestaan, maar wanneer ik dit blog startte stond de muziek aan van Jacques Brel met het lied "Ne me quitte pas". Een paar mensen werden daardoor geraakt en zo liet ik destijds iets achter over de zanger. Nu er ondertussen op SeniorenNet meer mogelijk is geworden heeft een lieve blogvriendin voor me gezocht naar lied en tekst. Vandaar dat je vanaf nu dit lied terug hoort als eerste. Wil je echter verder mijmeren bij die hemelse muziek die rust brengt, schakel dan over naar een volgend fragment.

Ik geef u alvast de tekst mee van het chanson, dat diezefde vriendin voor me heeft opgezocht waarvoor een bijzonder woord van DANK!


Ne me quitte pas
Il faut oublier
Tout peut s'oublier
Qui s'enfuit deja
Oublier le temps
Des malentendus
Et le temps perdu
A savoir comment
Oublier ces heures
Qui tuaient parfois
A coups de pourquoi
Le coeur du bonheure
Ne me quitte pas (4 fois)

Moi je t'offrirai
Des perles du pluie
Venues de pays
Ou il ne pleut pas
Je creuserai la terre
Jusqu'apres ma mort
Pour couvrir ton corps
D'or et de lumiere
Je ferai un domaine
Ou l'amour sera roi
Ou l'amour sera loi
Ou tu seras reine
Ne me quitte pas (4 fois)

Ne me quitte pas
Je t'inventerai
Des mots insens�s
Que tu comprendras
Je te parlerai
De ces amants l�
Qui ont vu deux fois
Leurs coeurs s'embraser
Je te racont'rai
L'histoire de ce roi
Mort de n'avoir pas
Pu te rencontrer
Ne me quitte pas (4 fois)

On a vu souvent
Rejaillir le feu
De l'ancien volcan
Qu'on croyait trop vieux
Il est para�t-il
Des terres br�l�es
Donnant plus de bl�
Qu'un meilleur avril
Et quand vient le soir
Pour qu'un ciel flamboie
Le rouge et le noir
Ne s'�pousent-ils pas
Ne me quitte pas (4 fois)

Ne me quitte pas
Je ne veux plus pleurer
Je ne veux plus parler
Je me cacherai l�
A te regarder
Danser et sourire
Et � t'�couter
Chanter et puis rire
Laisse-moi devenir
L'ombre de ton ombre
L'ombre de ta main
L'ombre de ton chien
Ne me quitte pas (4 fois)

Goede vrienden zie je niet.
 Zij staan achter je.

Tom Leunissen

Begrafenis in stijl

Jos Brink zal donderdag in Amsterdam ter aarde worden besteld. Voor zijn begrafenis zal hij eerst tussen 9 en 11 uur worden opgebaard in Theater Carré, waar het publiek afscheid van hem kan nemen. 

Na een bijeenkomst in De Duif zullen de naaste vrienden van Jos met hem naar begraafplaats De Nieuwe Ooster gaan. Rond 14.00 uur vertrekt de stoet daarheen, waar in de aula tussen 15.00 en 16.00 uur een herdenking wordt gehouden, waarna Brink wordt begraven. De begrafenis is voor iedereen toegankelijk.

Vanaf maandag ligt in de hal van Carré tussen 12.00 en 22.00 uur een condoleanceregister. Op de overige dagen is het register om 10.00 uur geopend. 

Met deze wijze van afscheid nemen wordt een wens van Brink - die niets van zijn begrafenis geregeld had - ingewilligd. In een interviewfragment dat de Vlaamse televisie ter gelegenheid van zijn heengaan uitzond, schamperde Brink over de Nederlandse uitvaarten in het algemeen, met een kopje koffie en een plakje cake. "Je zou van ellende zelf in de put springen.” De presentator zag liever een 'grootse' begrafenis met buffetten en drank, het liefst vanuit een theater.

In een publicatie van uitvaartorganisatie Dela schreef Brink ooit: 'Ik heb aangegeven dat ik vanuit Carré wil worden begraven. Daar is de openbare wake. Zo hoort dat bij acteurs. Vandaar naar mijn kerk De Duif, een kippeneindje verderop, voor de uitvaartdienst. Dan naar Westgaarde, met een lekkere hap en snap na afloop. Dus niet dat kopje koffie en een plakkie cake, waardoor de mensen nog dieper in de put raken. Op mijn uitvaart is het een vrolijk samenzijn met buffetten en drank. Het ouderwetse begrafenismaal, zullen we maar zeggen, en die waren er niet voor niets. En dan maar hopen dat mensen mij herinneren als een man die zijn best heeft gedaan in het leven. Maar uiteindelijk geldt: Wanneer je dood bent groeien alle bomen door en is de groentenman om negen uur weer open...'

Beste, deze wou ik toch even achterlaten op mijn blog. Ja, ik dacht een tijd terug er emotioneel klaar voor te zijn, maar nu de ingreep aan de hand voor de deur staat - ik nog wat moet poetsen voor de poetsdienst komt(Ja, zo zijn Vlamingen hé!)- vraagt een mens zich af of die ingreep wel nodig is. En dan krijg je volgend berichtje door. Toch leuk. 
Ja, veel méér tijd om te bloggen zit er niet in, en zeggen dat ik de laatste tijd zo goed bezig ben ... "Mooie liedjes". Maar ondertussen maak ik van de gelegenheid  gebruik m:ijn pc ook even naar de dokter te brengen voor preventief onderzoek zodat we terug samen kunnen verder gaan.
Ook al zal ik weinig of niets kunnen tikken, ik zal graag jullie blogs lezen en met één vinger proberen te reageren, want ik kan niet zonder mijn partner, de blog die zoveel vrienden bracht. Zeker de laatste dagen heb ik dit weer eens mogen ervaren. DANK is dan ook een voorlopig laatste woord voor ze die hand goed inpakken en ik nog pijnloos kan tikken. Maar nu die mailgroet van een blogger.

'De beste spiegel is een oude vriend',  (George Herbert). 
-------------------------
Volgende week om deze tijd ben je weer het heertje.
Het ergste (denken aan) is dan achter de rug.
Dus niet omkijken maar vooruit zien. De toekomst is geweldig.
 
'God geneest, en de dokter strijkt het honorarium op",
(Engels spreekwoord).
"vertel dit niet aan je arts anders mag je geen nachtje overblijven."
Maarten nog een fijne midweek en hou je sterk.

Geef je ziel de stilte die zij nodig heeft om zich te laten horen.
Want de stem van de ziel is zacht en zij kan alleen in de stilte
tot haar recht komen.
Heinz Körner

Er gaat niets verloren van wat de aarde geeft en niets van wat zij vraagt. Bij de dood verdeelt zij alles weer over honderdduizend dingen. Wij zijn hier altijd geweest en zullen hier altijd zijn. Uiteenvallen in atomen, in de oerstof waaruit wij zijn geschapen. Doodgaan is niet voor altijd niemand zijn. Het is de lieflijkheid van het zonlicht op een roos. Een zachte zomeravond. De kus van een kind.  Woorden op lippen. Het ruisen van een vloeiend beekje. Het gefluister van de wind in de bomen. Een eeuwigdurend raadsel.

Pierre Van Laeken.

 

Als je éénmaal begrepen hebt om het wenige dat je hebt,
vijf broden en twee vissen, uit handen te geven,
in Gods handen,
dan zal je het wonder beleven:
duizenden mensen zullen als broers en zusters
van je breken blijven leven.


Zo leven wij van en voor elkaar.
Want niemand is zo rijk dat hij of zij niet kan ontvangen,
en niemand is zo arm dat hij of zij niets te bieden heeft,
elk naar zijn eigen gaven en talenten.
Velen onderschatten wat ze een ander geven,
en daar ben ik blij en dankbaar om!

IN de stilte van de moederschoot begon het leven dat ons werd gegeven.

IN de stilte kom je tot denken, leer je aandacht aan je innerlijke schenken.

IN de stilte droomt ieder zijn eigen dromen, wil ieder zijn verdriet en eenzaamheid wel tonen.

IN de stilte spreekt het hart met eigen woorden, worden gedichten geboren.

IN de stilte eindigt ook het leven dat ons werd gegeven.  
Hoe lang nog of nog maar even ….?

icoon: Hemelvaar Maria

http://www.orthopedie-roeselare.be/docs/Ziekte_van_Dupuytren.pdf

Maar nu nog even proberen te genieten tot eind augustus.

... een bezinning naar mezelf samen met jullie, want tussen willen en doen is vaak zo een afstand ...

Ik wil wel goede dingen doen, maar dat komt er niet altijd van; ik denk nog maar aan de vele beloofde mails die ik zou beantwoorden om eens in blogland te blijven, de waardering die ik  o zo zeker zou doorsturen, de raadgeving die ik zou opvolgen.  Maar dat alles vervalt in het niets bij het echte wat we willen doen voor een ander al was het maar een ziekenbezoek te brengen dat weer al veel te lang is uitgesteld. Mag ik bij deze dan ook de vrijheid nemen om het beste te wensen aan Geert na zijn  hartoperatie en mijn groeten over te maken aan Martientje! Ja, allemaal dingen die we willen doen, zelfs gemeend, maar het is voldoende dat de telefoon overgaat en het is zo vergeten.

Ja, ik zou beter wat minder hoog van de toren blazen en iets méér doen. Ik denk en weet dat de meesten onder jullie wel ijveren voor iets, maar liggen we wel echt wakker van een specifiek probleem eens het tv-journaal over is?  Op het ene moment schieten ons tranen in de ogen wanneer we oorlog en armoede zien,  en op het zelfde moment sluiten we "de nieuwsklikker" van de pc wanneer we voor eigen 'plezier-hobby' vlug nog wat willen bloggen.

Hoe leggen we dat uit? Het is een beetje een dubbel gevoel. Aan de ene kant wil ik me verzetten tegen hoe de dingen gaan, omdat ze niet kloppen met hoe het volgens mij zou moeten. Maar aan de andere kant is er dan gelatenheid, een soort besef dat er weinig aan te verhelpen valt. We kunnen ook niet elke nood lenigen en aan elke instantie geven. Ik had het vroeger ook al in een artikel over GEEF-MOE.

MAAR wanneer deze dingen dan inderdaad zo ver van ons bed staan, zouden we dan niet toch maar proberen die personen te contacteren die wellicht al heel lang op een telefoon, een bezoek van ons gewacht hebben en die we ergens hebben verwaarloosd  zodat we het schaamrood niet moeten krijgen wanneer onverwacht deze of gene ons zelf opbelt met de vraag of we nog leven?

Ja, we kunnen zoveel betekenen voor een ander zo dichtbij, en dat dichtbij kan soms in deze maatschappij ook een mail zijn die wat meer energie en tijd vraagt, zeker wanneer het ons niet gemakkelijk valt om die mens aan te spreken na langere tijd. De voldoening zal des te groter zijn.

Morgen dus minder schrijven, maar meer doen. Wanneer ieder voor zich nu een bepaald doel voor ogen stelt, dan zal de helft van Vlaanderen morgen een stukje geluk hebben ervaren. Wensen wij het aan elkaar!

"Behandel goede mensen goed.
Behandel niet-goede mensen ook goed.
Zo komt goedheid tot stand."

Lao-Tse  Chinees filosoof (+/- 600 v.C.)

Ik sluit mijn blog af en zie dat er nog een mail binnenkomt. Wat was ik aangenaam verrast met zo een citaat, zo sterk aansluitend wat ik pas neerpende en ook een beetje de weergave van wat ik al de ganse tijd betracht door het bloggen.
Dankbaar sluit ik dan ook deze avond af met groeten aan weer eens een mens die nog gelooft in het goede van de ander!

Zoals beloofd volgt hier de tweede songtekst op het gedeeltelijk vernieuwde blog.

 "YOU RAISE ME UP" wil ik deze keer vrij vertalen: JIJ HELPT ME ER TERUGBOVENOP.
Persoonlijk wil ik deze YOU/JJ Christus of God noemen.
In andere situaties zal het wel de vriend, de partner zijn die altijd naast je staat.

When I am down and, oh my soul, so weary;
When troubles come and my heart burdened be;
Then, I am still and wait here in the silence,
Until you come and sit awhile with me.

You raise me up, so I can stand on mountains;
You raise me up, to walk on stormy seas;
I am strong, when I am on your shoulders;
You raise me up: To more than I can be.

You raise me up, so I can stand on mountains;
You raise me up, to walk on stormy seas;
I am strong, when I am on your shoulders;
You raise me up: To more than I can be.

There is no life - no life without its hunger;
Each restless heart beats so imperfectly;
But when you come and I am filled with wonder,
Sometimes, I think I glimpse eternity.

You raise me up, so I can stand on mountains;
You raise me up, to walk on stormy seas;
I am strong, when I am on your shoulders;
You raise me up: To more than I can be.

You raise me up, so I can stand on mountains;
You raise me up, to walk on stormy seas;
I am strong, when I am on your shoulders;
You raise me up: To more than I can be.

Beste Mensen,

Ik was de laatste tijd wat minder druk (toch wat bloggen betreft) en toch was ik bezig met mijn blog om het zowel voor mezelf als voor jullie wat aangenamer, beter te maken,; er meer "cachet" aan te geven zoals een blogger me mailde. Zo is de muziek gewijzigd. Ik hoop dat jullie daarvan zullen genieten. Het mag wat rust geven!
 
Rudi, het lied dat lang op mijn blog stond en zo toepasselijk was van Jacques Brel: "Ne me quitte pas " komt dan misschien ook terug. Verder dank ik een paar lieve vrienden die me geholpen hebben om dit alles zo goed en kwaad als mogelijk tot een goed einden te brengen want jullle weten al langer dat ik beter ben met de pen dan met de lay-out. Maar iedereen zijn gave en elkaar zo mogen aanvullen is een verrijking en is vooral deugddoend!

Maar eindelijk wou ik volgende gedachte meegeven, deze morgen ontvangen! Niet zomaar een   gedachte maar ze komt uit een boek dat ik al eerder heb aanbevolen. Ga maar eens langs naar de bib om die auteur eens te lezen.
Het kan alleen maar een versterking en bevestiging zijn in ons eigen streven naar LIEFDE EN VRIENDSCHAP!

Als je van iemand houdt,
hoef je niet te begrijpen wat er buiten je gebeurt
omdat alles binnen in je gebeurt.

Paulo Coelho

Op een zondag mag het wellicht méér dan anders, alhoewel  ....

De songtekst heb ik geplaatst n.a.v. de heropmaak van mijn blog en omdat bepaalde teksten méér aandacht vragen plaats ik er hier alvast één. Een ander volgt.




Someday, when we are wiser
When the world's older
When we have learned
I pray someday we may yet
Live to live and let live

Someday, life will be fairer
Need will be rarer
And greed will not pay
Godspeed, this bright millenia
On it's way, let it come someday

Someday our fight will be won, and
We'll stand in the sun, in
That bright afternoon
'Til then, on days when the sun
Is gone, we'll hang on
If we wish upon the moon

There are some days, dark and bitter
Seems we haven't got a prayer
But a prayer for something better
Is the one thing we all share

Someday, when we are wiser
When the whole world is older
When we have love
And I pray someday we may yet
Live to live and one day, someday
Someday life will be fairer
Need will be rarer
And greed will not pay

Godspeed this bright millenia
Let it come
If we wish upon the moon

'Sometimes' - Celtic Woman

 op tv:

WELKE MENING HEBT GE U AAN TE METEN OVER EEN ANDER?

antwoord:     GENE!!!

Zeker waar! wanneer je de persoon nog nooit persoonlijk hebt ontmoet; spijtig gebeut dit ook nog op vandaag in ons dierbaar blogland.

MOED IS NIET DE KRACHT OM DE DOOD TEGEMOET TE TREDEN,
MAAR OM HET LEVEN ONDER OGEN TE ZIEN


Uit: 'Het fonkere huis aan de zee"

Nog een aansluiter ... "Er is een soort pijn verbonden aan het leven in onze Westerse maatschappij, die altijd maar denken aan genot en geluk". ... " Hij komt als je volwassen wordt, net als haar op je borst, een pijn in je onderbuik die verdere leven zal houden. Misschien wordt hij tijdelijk even verlicht door drugs of alcohol of kunst, maar altijd komt hij terug. Je kunt het spreekwoordelijke winnende lot hebben, de macht in handen krijgen of  wat ook, maar zelfs dat neemt de pijn niet weg!

Mensen zijn mensen, of ze nu in Amerika zitten of waar dan ook op aarde, ze willen allemaal eigenlijk maar één ding: LIEFDE, en die ontbreekt in het leven dat we heden ten dage leiden.

Ook ik wil, net als iedereen, van mensen houden
 en dat anderen van mij houden.
 Dat is alles!

Stilstaan

Soms moet je even stilstaan
in de drukte van het leven
om na te denken over
wat je anderen hebt te geven.


Een beetje aandacht, liefde
daar wordt op gewacht.
Helaas wordt daar door velen
te weinig aan gedacht.

De tijd daaraan besteed
heeft duizendmaal meer waarde
dan al het materialisme
op deze rijke aarde.

Begin niet morgen, maar vandaag
met even stil te staan
om daarna elke dag
met stilstaan door te gaan.

Ja, we zijn vol van materiële dingen; we hebben niets meer nodig - zeggen we - maar we zijn zo arm aan liefde, genegenheid en geborgenheid.

je bent zo anders