Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket

Diamant (afor)

 
Iemand vleien is als het poetsen
van een diamant, hoe meer je poetst
hoe meer hij schittert!

Marina Geerinck© Hartendame2
Reageer op dit bericht

10 reacties op dit bericht

johan194427 april 2007 om 15:57

hallo

en je doek wordt vuiler
kristalvrouwtje27 april 2007 om 06:55

een hele goeden morgen

ik kom graag op jou blogs kijken, omdat ik die gedichtjes van jou zo mooi vind.
maar verder een hele fijne vrijdag.
groetjes van kristalvrouwtje.
P-TER26 april 2007 om 21:53

Schitterd ! ! !

Hier schitterd een blog met mooie teksten. 'k Ben bezig je blog op te blinken.
Gr.
P-TER
hetstraatmuske26 april 2007 om 21:25

reactie bij De lijn

ik dank hartevrouw2 voor het compliment,dank u vrouwtje van mijn hart.Deze reacct.Bij mijn schrijfsel :De lijn.Blij uw blog gevonden te hebben,en ik zie dat Edithe Oeyen er bij is,ik heb vroeger ge dichtjes geschreven inhet boekje ,een bundeltje,ik ben de naam vergeten.Edith was ook op de boekenbeurs in A'pen
hetstraatmuske26 april 2007 om 21:25

reactie bij De lijn

ik dank hartevrouw2 voor het compliment,dank u vrouwtje van mijn hart.Deze reacct.Bij mijn schrijfsel :De lijn.Blij uw blog gevonden te hebben,en ik zie dat Edithe Oeyen er bij is,ik heb vroeger ge dichtjes geschreven inhet boekje ,een bundeltje,ik ben de naam vergeten.Edith was ook op de boekenbeurs in A'pen
kristalvrouwtje26 april 2007 om 17:41

wat wil je in je koffie

prettige avond.
groetjes van kristalvrouwtje.
madeliefje26 april 2007 om 17:20

heel mooi hier !

jij hebt ook een hele mooie blog !
dank je voor jou bezoekje
kom zeker nog eens terug !
lieve groeten
martin26 april 2007 om 15:31

Bedankt

Hey Marina,
Bedankt voor je bezoek aan mijn blog. Dit is ook een leuke blog. Ik zal regelmatig even langskomen. In ieder geval zal ik je toevoegen aan mijn persoonlijke links.
groetjes
roze26 april 2007 om 14:39

ook een ruwe diamant heeft zijn waarde

Image Hosted by ImageShack.us

Lieve Marina, had al wèl gelezen, maar nu toch even iets neer pennen... Altijd weer plezierig om je blog door te wandelen....Fijne dagen gewenst met een lieve groet en een knufje van Rozemarijn.
Muziekje26 april 2007 om 12:27

Goedemiddag, Marina

Het is zo mooi als men mensen elk met hun eigen persoonlijkheid en op hun eigen manier kan zien schitteren en hun ogen of hun schrijven de lichte twinkeling van een diamant weerspiegelen.
Ik wens je een heel fijne dag, Marina
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen

Dichter 'om' de hoek



hij schreef om den brode

de vellen van z’n vingers

 

naakt bleef niet lang

als de pen voorbij schreed

 

alles droeg een eigen verhaal

geplet tussen kartonnen ‘muren’

 

tweehoog, net om de hoek

zal de dichterziel blijven kleven

 

al is de inkt al lang gedroogd

leven zal hij in gedachten…

van z’n eigen bloed


Marina Geerinck© Hartendame2



13 reacties Reageer op dit bericht

Stof tot nadenken


‘geen woorden meer’ zei je
en sloeg het woordenboek dicht
alsof praten nog helpen zou…
‘woordeloos’ vulde de ruimte
waar vraagtekens het behang sierden

‘vragen staat vrij’ las ik in je ogen
terwijl samengeknepen lippen
'onbeantwoord' kleefden en me behoedde
voor verspilling van taal, onuitgesproken
bleef ‘het’ tussen ons hangen


ongepoetste foto ’s aan de muur
gaven stof tot nadenken

 
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

20 reacties Reageer op dit bericht

Onderhuids



ze kankert verder

zicht op verleden

waar zware momenten

moeilijk te pruimen vielen

 

onder gekrulde randen

haperen verborgen waarheden

die als raven in de nacht

rust stelen

 

haar ‘gelijk’ bewaart ze

tussen de plooien van ’t leven

tot onderhuids weer borrelt

en lava diepe kloven zal slaan


Marina Geerinck© Hartendame2


9 reacties Reageer op dit bericht

Jeugdsentiment



de oude schuur
ooit een 'paleis' in kinderogen
kraakt nu in haar voegen
als hendels en scharnieren
tandenknarsend verwelkomen
lost kreunend herinneringen
die sijpelen
langs eikenhouten balken
waar schaduwen tekenen
door vergeten kauwgum
die er ooit
ter bewaring werd gekleefd

gedachten strelen sporen
waar zoethout werd gekauwd
en geschommeld op touwen
die huid striemde
stoffige resten bewaren
een lach en een traan,
van jou en mij
van hij en zij, van hen…
die er reeds niet meer zijn…
heimwee snuift nostalgie
en laat vervlogen tijden
weer even tot leven komen



Marina Geerinck© Hartendame2

12 reacties Reageer op dit bericht

Lege gedachten



hij vergat…
zoals hij zoveel vergat
tot hij echt niet meer wist
wat hij ooit had geweten

hij onthield
woorden noch daden
liet fantasie en realiteit
met elkaar in duel gaan

hij creëerde
in zijn lege geest
een eigen wereld waarin
het kind-zijn zegevierde

hij kleurde
met één kleurpotlood
alles roze zonder weten
wie hij morgen wilde zijn

ik dronk…
gisteren koffie met
Napoleon Bonaparte die vorige
Keer nog Elvis Presley was

Marina Geerinck© Hartendame2


11 reacties Reageer op dit bericht

Striptease



heupwiegend ontdeed zij zich

van overtollige ballast

en hij genoot… en genoot

verleidelijk stapte ze uit rok en bloes

lonkend de blik die alles beloofde

en hij genoot… en genoot

zwarte bh verhulde verwachtingen

dito slip, kanten niemendalletje

en hij genoot… en genoot

hooggehakt vloog sierlijk van haar voet

ragfijne nylons en kanten kousenband

en hij genoot… en genoot

handen op de rug haakten los

zwarte kant dwarrelde op de grond

en hij genoot…en genoot

schoonheid draaide zich om

gracieus haar haren grijpend

en hij genoot…  en z’n adem stokte

toen pruik en tanden

de borsten achterna gingen
en hij… hij vluchtte… en vluchtte


Marina Geerinck© Hartendame2

15 reacties Reageer op dit bericht

Wereldtranen

 

Regendroppels tikken tegen ruiten
klinken als ritmische muziek
aangevuld met boze tonen
zingen zonder woorden een lied.

Water sijpelt langs de muren
kilte die naar binnen dringt
van een o'zo grijze wereld
wiens ziel m'n uitwringt.

Riolen slikken het verdriet
glijdend van glimmende daken
als tranen van een wereld...
die niets of niemand ontziet.
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

4 reacties Reageer op dit bericht

Uilskuiken



hij draafde door zonder meer

keek niet op of om

struikelde af en toe in eigen gegraven put

waaruit hij klauterde met de glimlach

bezwaren weggewuifd, lieten dromen toe

draagbaar zijn zorgen tot op zeker hoogte

want elke valpartij bezorgde hartzeer

z’n naam waardig, leren zou hij nooit

geboren optimist zag steeds licht in duisternis

al bleef hij watertrappelend ter plekke hangen

de horizon leek hem toch dichtbij

niets ontnam zijn eigen geloof

over een domme wereld die vreugde kende

om de genie die hij was

Marina Geerinck© Hartendame2


6 reacties Reageer op dit bericht

Metamorfose


de winterslaap voorbij gekust

ontvouwen blaadjes witte bloesems,

tere schoonheid gevangen in ’t morgenlicht

danst tussen hoge stengels groen

waar wereldtranen als dauwparels glinsteren

op tere vleugels verkennen vlinders de wereld

welgekomen lentefee strooit gul de kleuren

van bloeiende bloemen onder een stralende zon
een metamorfose die teder raakt onze harten

Marina Geerinck© Hartendame2



5 reacties Reageer op dit bericht

Verleden herleeft


het waren beelden die we oprakelden

uit ver vervlogen tijden

toch leek gisteren nog voor de deur te staan

tijd had ons in zijn greep

hij droeg ’t verleden op handen

en wierp zaken voor de voeten

die verborgen zaten onder stoffige nesten

van vergetelheid

elk hoofdstuk droeg zijn kroon

waarin lach en traanparels fonkelden

we dronken en toastte de toekomst tegemoet

want ‘voorbij’ nam niemand ons nog af

Marina Geerinck© Hartendame2


5 reacties Reageer op dit bericht

Haute couture 'twijfel'



Ze droeg ’t kleed van twijfel

geen franjes doch uitgerafelde randen

haute couture zonder sluiting

zoomloos zonder einde

drapeerde vele jaren haar frêle schouders

wat overbleef was net genoeg

de draad weer op te nemen

ontwerper zonder eer bleef haar trouw

‘twijfel’ zijn naam...

huist in ieders kleerkast

Marina Geerinck© Hartendame2



6 reacties Reageer op dit bericht

Ik neem je waar...


ik neem je waar...
in ’t lied van de nachtegaal

zelfs in ruisende golven

en ’t ritselen van bladeren

met de fluisterende wind

voer ik dialoog in gedachten

hij ontgrendelt mijn dromen

wat herinneringen baart

in een zee van tranen

elke zandkorrel vertel zijn verhaal

iedere bloem verwijst naar jou

stil omfloers ik realiteit

maar in mijn hart

voel ik ’t pijnlijk kiemen

van harde noten…

tot een treurwilg des levens


Marina Geerinck© Hartendame2



5 reacties Reageer op dit bericht

Column: 'Het leven van een... tong'



Een 'tettertrien' een 'tettergat' of hoe je het ook noemen wilt, is zonder meer een persoon die goed van tongriem gesneden is. Zo iemand kan uren doordraven zonder dat er ook maar één zinnig woord uitkomt, zelfs al is het einde nabij... dan nog zal diens tong het laatste woord willen, misschien wel om te protesteren dat ze zonder werk komt te vallen!
De bewegelijkheid van de tong, laat soms amper toe de eigenaar naar adem te happen, constant wil ze de leiding houden in het gesprek en is bang dat andere tongen voor onderbreking zouden zorgen.
Soms gaat ze ook nog een heel eigen leven leiden, tijdens de slaap bijvoorbeeld als de ogen zich vermoeid sluiten, blijft ze doorgaan alsof ze zich door niets of niemand laat dwingen.
Sommige pechvogels zitten dus dag en nacht opgescheept met zo'n 'tetteraar' en bedenk maar niet dat een goed gesprek de ultieme oplossing zal bieden want oren heeft de tong wel alleen weet ze niet waarvoor ze eigenlijk dienen.
Nu bestaan er wel een paar methodes om iemand met zo'n tong, een paar minuten het zwijgen op te leggen.
-Vraag aan de tettertrien heel vriendelijk om haar verhaal nog eens helemaal opnieuw te vertellen want dat je het begin niet meer weet en dus niet meer kunt volgen. Wedden dat ze even stilvalt en moet nadenken omdat ze het ook niet meer weet?
-Prijs haar met zo'n groot uithoudingsvermogen en vertel dat ze eens moet deelnemen om het record 'tetteren' te verbeteren. Wedden dat ze enkele minuten stilvalt?
- Tot slot de radikaalste oplossing... geef haar een tas koffie met flink wat zout in. Wedden dat ze geen tweede keer langs komt omdat ze niet van gepekelde tong houdt?

Marina Geerinck© Hartendame2


 

7 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten