Naar de inhoud

Met hart en ziel

Gedichten van Marina Geerinck
akke.beakke.be
Photobucket
Zondag 3 december 2006

Poëtische zee

 
de zon reist langzaam
naar verdrinking toe.
afscheid in rode gloed
brengt ze blozende wangen
op schuimende koppen.
zij zijn stille getuige van
rollende golven die
naakte stranden strelen.
onder liefdevolle aaien
wordt meedogenloos vergaard,
als rijkdom voor ‘Neptunus’
die s’ werelds grootste
schatkamer bewaakt.

 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

Reageer op dit bericht

2 reacties op dit bericht

Claartje3 december 2006 om 19:02

Hey goedeavond ,

Zondagavond groetjes van Claartje !
ingridstranella3 december 2006 om 13:52

bezoekje

gewoon op je site aangeklopt,binnengekomen en gelezen, dit gedicht.Ik wil je zeggen dat ik het heel mooi vind.

Ingrid
Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Een titel of je eigen website toevoegen
Donderdag 30 november 2006

Troebel water



hij zwom al jaren in een poel
waar duisternis geen licht verschafte

tegen beter weten in aanhield hij zijn vaart
botste vaker dan gewild tegen oeverloze kanten

geen oren naar een bril of was het de neus…
die hem het scherper zicht onthield?

tot de dag kwam en hij besefte dat stilstand
geen verloren tijd inhield

stille waters hebben diepe gronden…
maar brengen vooral een heldere kijk


Marina Geerinck© Hartendame2


3 reacties Reageer op dit bericht
Zondag 26 november 2006

Uit het leven gegrepen...


Echt gebeurd!

Mijn jongste dochter (nu 26) had als kind steeds de onhebbelijke gewoonte om op blote voetjes door het huis te trippelen.  Wat we ook ondernamen... niets hielp, in een mum van tijd waren de schoenen verdwenen... En als ik zeg verdwenen, dan waren ze ook verdwenen... Ze kwamen werkelijk op de gekste plaatsen te voorschijn... de speelmand, de wc, boodschappentas of de hondenmand... noem maar op!
Zelfs als we gingen wandelen en zij rustig in de kinderwagen zat moesten we altijd een oogje slaan of ze nog haar schoenen droeg.
Op een dag was oma op bezoek, mijn dochter toen een twee jaar oud, trippelde weeral op blote voetjes rond, op een gegeven moment verkondigde mijn schoonmoeder nog enkele boodschappen te willen doen, uiteraard was mijn oudste dochter van 4 onmiddellijk enthousiast om met oma op wandel te gaan. De jongste hoorde haar zus woorden en riep:
'Ikke ook mee...' Oma lachte fijntjes en zei: 'ja natuurlijk mag jij ook mee, maar dan moet je wel eerst je sandaaltjes zoeken...!'
Als een hazewind ging ze er vandoor... ze zocht... en zocht... en oma wachtte... en wachtte!
Tot op een gegeven moment we een hartverscheurend schreien hoorden...
Mijn schoonmoeder en ik vlogen door de hal en zagen daar ons kleintje zitten te midden van een hoop schoenen die ze allemaal uit de schoenkast had gezwierd... met dikke traantjes en een wanhopig gezichtje snikte ze:
' Ikke... snik.... vinne... snik.... mijne 'JAN BALLEN' niet meer!' (sandalen)


Marina Geerinck© Hartendame2

11 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 24 november 2006

In eenzaamheid



grauw en grijs was de gevel

waarachter eenzaamheid woonde

leeg en koud het pad dat leidde naar ’t stille leven

in een verwarmde achterkamer

stil weggedoken in de grote plooien van haar huid

die als een te grote mantel haar ziel bekleedde

eerde zij, wat haar nog restte

zuinig de herinneringen die zwart-wit

aan muren kleefden

droomloze dagen waarin ze rouwde

om verloren kansen

hoelang haar uur nog van de werkelijkheid

gescheiden was wist zij niet

doch, zachtjes sterven wilde zij

zoals de bloemen deden in haar tuin

elke dag een beetje meer…



Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 21 november 2006

Haringen en maatjes

 
ze zong als de beste
‘t eeuwige vislied
verhief stembanden
uit volle borst
die ’r balkon lieten deinen
als reddingsboeien
vastgeklonken aan
loerende mannenblikken
zwierige rokken
boven houten klompen
die kletterden op kasseien
gaven fraaie beelden
van draaiende heupen
achter een volgeladen kar
prees ze haringen
tot neusje van de zalm
in haar kielzog kwijlende
jagers die hongerige en
lustige blikken wierpen
onvermoeibaar tot het
avondrood was waren zij
haar allerbeste maatjes...


die katers en kattinnen

 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

6 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 17 november 2006

Het zwanenmeer


starend in rimpelloos water
zoekt hij kolken van ‘t verleden
dialoog in gedachten
die dromen ontgrendelen
en vingers laten grijpen naar
randen gekruld van weemoed
tijd ijlt voorbij en laat
schimmen dansen
op planken van ’t verleden

knokige beenderen dragen
zijn dansende ziel waarin
verscholen levenslust herleeft
door vleugelslagen van
witte veren die klinken
als staande ovatie
hij glimlacht en buigt
in herinnering beleeft
'het meer' weer z'n glorietijd
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

3 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 15 november 2006

Zwart geld (spreuk)


Zwart geld... geen probleem, het wordt witter dan wit met het witwassend voorstel van de overheid!
'Niet tevreden geld terug' is jammer genoeg niet opgenomen in de akkoordsverklaring!


Marina Geerinck© Hartendame2
1 reactie Reageer op dit bericht
Dinsdag 14 november 2006

Huwelijk (spreukje)









Voor mijn oudste dochter die op 20 augustus 2005 huwde
©    ©    ©    ©    ©    ©    ©    ©    ©    ©     ©     ©   
Ivoorsatijn omhuld de bruid
een lieve lach, een stralende dag
gelukwensen alom
hoop dat dit levenslang
duren mag!

Marina Geerinck© Hartendame2
3 reacties Reageer op dit bericht
Maandag 13 november 2006

Tijd



onzichtbaar verdwijnend
tussen de kieren van ’t leven
braakt tijd herinneringen
knarsend als oude tandwielen
die huid schaaft en vouwt
draaft hij onverstoorbaar
verder, sporen tekenen
diepe groeven die verhalen
over lief en leed…


Achter elke deur die ik sluit
ligt een hoofdstuk verborgen



Marina Geerinck© Hartendame2

2 reacties Reageer op dit bericht
Vrijdag 10 november 2006

Wat je diep treft



het voelde alsof ik jou
eerder had gekend
toen zwijgzaamheid
de stilte doorbrak
en jij me droeg
over de obstakels
van 't verleden
waar holle woorden
lege zinnen vulden
die loze verhalen brachten
zonder waarde...
stoffige netten
ontsponnen waarheden
‘laat los’ zei je…
toen kilte de muren afdroop
en als ergernis spleten
van ‘oud zeer’ opvulden
waar gaten van wanhoop
door tijd waren uitgevreten

ik ontwaakte en begreep…
scheuren dicht je niet
met kauwgum
 
 
 
Marina Geerinck© Hartendame2

4 reacties Reageer op dit bericht
Woensdag 8 november 2006

Ik huil met de wind



ik huil met de wind

die draagt mijn kreet over nevels heen

jagend doorheen mijn ziel

schreeuwt mijn eenzame ‘ik’

om verloren strijden


 


ik huil met de wind

verzameld leed vertel ik aan de bomen

wiens kale takken treuren om eigen verlies

troosteloos rouw ik met hen mee

ongehoord huil ik met de wind



Marina Geerinck©  Hartendame2


4 reacties Reageer op dit bericht
Dinsdag 7 november 2006

Kunst (spreuk)


Het is geen kunst een kalme zee te bevaren,

maar wel een kunst om overeind te blijven op woeste golven, terwijl je de storm tracht te bedaren!


Marina Geerinck© Hartendame2

3 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Met hart en ziel

↑ Terug naar de berichten