Rotterdam here I come

In deze reuze stoel gaan zitten maakt dat je de pedalen met de grond verliest..er uit klauteren ,zorgt dat je terug met de voeten op de grond belandt  de ene keer al wat brutaler dan de andere keer.

Wandelen in de natuur in de herfst is opgaan in kleurrijke achtergronden.

Nu is de natuur op zijn mooist..maar als het gaat waaien is het veel te gauw voorbij en liggen al die felgekleurde bladeren op de grond.
Laat ze nog een beetje hangen  zodat we van al die kleurenpracht kunnen genieten.

Ongelooflijk hoe  rood deze bladeren in de herfst worden.

Spoken ,heksen,duivels en geesten duiken overal op...
mijn kleindochters amuseren zich geweldig

Het gaat verschrikkelijk snel......je ziet een hoedje en enkele uren nadien staat hij er te pronken in vol ornaat..hoed helemaal open gevouwen.

Opgelet voor deze 2 gekke heksen

Wandelen langs het Schipke aan Kruiskesberg.
Na een kwartiertje werd het blauw pikzwart en kreeg ik een fikse hagelbui op mijn kop.

De hoed is helemaal open gegaan ,wat wil zeggen dat hij hier al even staat en niet pas uit de grond is gekomen.

Ben daar ook een kijkje gaan nemen. In de 1ste zaal allerlei over welness en gezondheid.
Men kon er  gratis zijn  ogen  en gehoor  laten testen, infrarood sauna's bekijken  enz.
In de andere zaal vond men een praatcafé van het seniorennet en verschillende groepen met workshops  zoals de mailgroepfotografie,quiz,psp,bloggen,photoshop,creatievelingen en reizen.
Wilde je graag een foto van jezelf dan kon dat op het forum fotografie.
Er was ook een stand film . Mac liefhebbers vertelden je graag over hun passie.
Pascal Vincke tekende er zijn nieuw boek.

Hier zie je Pepe van de mailgroep Bloggen  met aan zijn zijde Knuffels van de mailgroep powerpoint.

In deze cabine kon men zijn gehoor laten testen

Hier schonk men een nieuw gezondheidsdrankje, gelukkig nam ik geen foto's van mensen die proefden..hun blik sprak boekdelen.

Voor hongerige magen werd goed gezorgd door deze chef kok.

De herfstkleuren palmen het landschap in..eerst nog met mondjes maat maar nog even en ze barsten los in volle gloed.

Deze mooie natuurwandeling is 9,5 km lang,daar we door werken de vertrekparking niet konden bereiken ,werd de wandeling 13km.
We wandelen in de Hoge  Venen van het "Eau Noire" naar de" Schwarzbach"
Het parcours dat we volgden liep diep in de Venen tot aan de Duitse grens.

We passeren 3 waterlopen.

-Aan het vertrekpunt...de Roer
-Aan het einde van de heenweg..de Schwarzbach of zwarte beek
-Op de terugweg de Scheidbach en die kabbelt in het natuurreservaat van Nesselo.

We overschrijden in deze wandeling meerdere keren de gemeentegrenzen van Waimes en Butgenbach.

De wandeling loopt afwisselend van het ene dal in het andere door heide,veenmossen,bossen
en langs beken, moerassen en een ven.
We wandelen in pure natuur  door het veen,we voelen ons hier in het hoge noorden.
De Roer ontspringt hier ten oosten van de Botrange. Hij voert organische afval mee dat bezorgt hem zijn sobere kleur en maakt hem tevens zeer zuur.
Na een tijdje komen we aan een Russisch kruis.

Hier was ooit het kamp van de Russen.
Het is ingeplant in de Venen voor Troupa.

Het werd opgericht in 1963 ter nagedachtenis van de Russische krijgsgevangenen van de laatste wereldoorlog.
Het kamp was ontstaan in maart 1943 en werd verlaten in september 1944 .
Het nieuwe kruis werd geplaatst in 1992 en is in orthodoxe stijl.
We wandelen op een hoogte van 630 m en dit massief is nog steeds gedeeltelijk bedekt door het  oorspronkelijk beukenwoud.  De overheersende boom van droge gronden.Hij was praktisch verdwenen op het einde van de 19de eeuw door overexplotatie, door de productie van houtskool voor de staalnijverheid.
Het beukenbos van de Rurbusch is beschermd natuurwoudpark.Hier leven veel spechten en vogels en ook ontelbare insecten.
Verder op onze wandeling in het natuurpark Bergerven,  komen we langs een vijver  gevormd door de Schwarzbach.De vijver is voorzien als waterreserve bij mogelijke branden.

De terugweg doorloopt weer een grote verscheidenheid aan vegetatie.
Het is er heerlijk rustig..slechts het geluid van kabbelende beekjes en zingende vogels verbreekt de stilte.
Speciale vermelding zijn de ontelbare educatieve borden voor kinderen  maar ook interessant voor grote mensen.
Men is immers nooit te oud om bij te leren.
Tijdens deze wandeling zag ik ook tientallen prachtig gekleurde vliegenzwammen en soms ook een klein kaboutermannetje  (alleen te zien door mensen die het goed met hen menen) moedig sleurend met afval van toeristen..ieder houdt toch zijn huis graag netjes.
Dus a.u.b graag wat respect voor de natuur.Neem je afval steeds mee.
Prachtige afwisselende wandeling  die vertrekt  aan de brug  van Bosfagne.

Een plots opdagende kleurige luchtballon zet me aan het dromen..ik vloog al in een sportvliegtuigje,in een helicopter en in jumbo's maar ballonvaren heb ik nog niet gedaan..ik zet het op mijn lijstje.

Ik was 3 dagen in de Ardennen. De bladeren  van de bomen beginnen te verkleuren en weerspiegelen zich in het moeras of ven in de Venen te Sourbrodt. Deze 13 km lange wandeling bracht ons naar heel mooie plekjes

Niet iedereen vindt het leuk te figureren in de kleine bloemenstoet.

Ze zat er bij en keek er naar...
Schattig ...mooi verkleed om een geheel te vormen met de wagen van de Flinstones.

Op deze dag denk ik aan alle mensen en familieleden die hier mee geconfronteerd worden .
Zelf heb ik de aftakeling van dichtbij meegemaakt.Mijn mama sukkelde reeds een tijdje voor ik ze noodgedwongen in een rustoord moest plaatsen.
Daar is ze na 7 jaar overleden aan de ziekte.Alzheimer.
Ik heb haar 6 maanden geleden verloren.Ze was op een haar na 87 jaar en zeer zwaar dement.
Alhoewel ze niet meer wist wie ik was...voelde ze toch  tot het einde een band..Ik veranderde om de haverklap van naam....
Mama had 5 kinderen en soms af en toe viel mijn naam...maar ze was altijd zo blij als ze me alle dagen zag.
Alhoewel  er altijd mist was in haar hoofd en ik in al die jaren telkens weer een beetje meer afscheid nemen moest.Tot dat laatste beetje op was...
Zou ik toch een oproep willen doen naar kennissen en vrienden  en familie van dementen.
Blijf hen a.u.b. bezoeken ook al doet het pijn.
Ik  doe 2 keer per week vrijwilligerswerk op de afdeling zwaar dementen  en dit al 8 jaar.
Ik weet dus waarover ik spreek.
Niets is erger dan telkens opnieuw te zien dat mensen geen of nog zeldzaam bezoek krijgen.
Ze zitten heel de dag te wachten op bezoek dat maar niet komt.

Alhoewel we over niets zinnigs konden praten....mis ik haar toch  nog alle dagen

Vandaag ging bij prachtig weer de 48 ste kleine 'Bloemenstoet uit in Wommelgem.
Er werden 24 wagentjes aangeboden,de ene am mooier dan de anderen..maar er viel geen enkele uit de stoet.
De bloemenwagentjes werden door kinderen met hun ouders gemaakt. Er werden dahlia's voor gebruikt.
De prachtige wagentjes werden door de kinderen zelf over het parcours voortgetrokken..
Soms waren de kinderen verkleed zodat je goed kon zien bij welk wagentje ze hoorden.
Het was een kleurrijke vertoning  met heel knappe realisaties.
."Hier de Vliegende draak"

We waren aanwezig met een 65 bloggers.De sfeer was dadelijk goed.Bekende werden terug gezien en er werd kennis gemaakt met onbekende gezichten.Na de maaltijd werd er gezellig gepraat.
Bedankt Frieda voor je inzet en dan nog zorgen dat iedereen met een prijs naar huis gaat is bewonderingswaardig.
Jij zal wel ontelbare uurtjes in de voorbereidingen hebben gestoken.
Ik zet hieronder  enkele foto's ,de rest kan je  gaan bekijken in het fotoalbum van het seniornnet"natuurfreak""Blogmeeting september 2009

Corry en RedPoppy

Nobles

in het midden 'bospiepertje'

Klaproosje en echtgenoot