Lentekriebels

Een onvoorziene ontmoeting met een kudde geiten en een heel lief herderinnetje.

In de kudde leefden verschillende soorten geiten. 

De angora geit die  er uit ziet als een schaap met krullen 
en die in Turkije wel voorkomt ,heb ik niet in de kudde gezien. 
 Sterke langharige geiten in allerlei kleuren wel.

Het is een sterk geitenras dat goed bestand is tegen de koude.
De bokken vallen op door hun enorme horens
welke eerst  naar achter groeien en dan zijlings groeien.
De lichaamsbeharing is afhangend en vrij lang.

Er waren ook doodgewone geiten in de kudde.

Kekova is te bereiken via  het water. en het land
Komt men vanuit Kas dan komt men  langs Uluburun en ziet het schiereiland Sicak liggen.
Vlakbij zijn 2 eilandjes..Karaada enToprakada en dan volgt het grootste eiland Kekova.
Het is een groot eiland tegenover het dorpje Kale.
Het eiland schermt de Simena baai af zodat er gunstige ankerplaatsen ontstonden
Bij de boottocht stak in het terug varen plots hevige wind op de zee werd wild en de boot maakte rare bewegingen..we moesten ons enorm goed vasthouden.Een mevrouw viel van de bank,sommige dames werden ziek.
Het was een hachelijke situatie en iedereen was blij goed aan wal geraakt te zijn.

Rustige ankerplaats in de baai
Op de smalle uitloper van het eiland is een brede baai Tersane genoemd((scheepswerf )
Hier kunnen ook boten ankeren.

Hier vindt men meer boten dan auto's
 Daar er op Kekova geen opgravingen zijn gebeurd kan men hier weinig van vermelden .

We maakten de trip met een boot met glazen bodem.
Een lachtertje want de platen zagen groen van de algen
en men moest dus maar over boord kijken naar de verzonken stad

Hier ziet men nog duidelijk een overblijfsel van een trap

Aan de rechterkant van de Tersane baai in het water
ziet men ruïnes van wat ooit winkels waren.

Zicht op fundamenten van winkels en huizen 

Aan de linkerkant eveneens in het water ziet men
huizen en fundamenten van huizen van de verzonken stad.
Aperlai en Kas die je ziet vanop  het water toont
zijn sarkofagen die met de voeten in het water staan.

Sarkofaag gebouwd in de vorm van een huis

 Kale zien we ook liggen vanaf de boot.
Het is gebouwd op de ruïnes van het antieke Simena
en kan slechts per boot bereikt worden.
Boven op de heuvel ligt een middeleeuwse burcht

                           

Tussen eeuwenoude koningsgraven liggen onmetelijke citrusplantages in een aangename temperatuur.
Finike heeft als symbool een sinaasappel en is daar trots op.
De pluk was volop bezig ...maar stel je eens voor wat een schitterend gezicht het moet zijn als alle bomen vol bloesems staan en de witte bloesems u trakteren op de heerlijkste geuren.
Wist je dat de vrucht oorspronkelijk uit China kwam en niet uit Spanje zoals wel eens beweerd wordt.

Een massa erg grote citroenen

zwaar beladen bomen vol rijpe sinaasappels

Het is zwaar labeur werken in de plantages

Deze jonge man tilt tot 100kilo in 1 keer zei de eigenaar.
Zeker niet goed voor de rug

Het sorteren kan beginnen

Alles wordt verpakt in kisten en op de wagen geladen

Fier als een gieter poseerde de eigenaar voor de foto

Na ons gesprek met handen en voeten haastte hij zich weg en kwam terug
om ons ieder(ik en mijn vriendin) 2 sappige ,verse appelsienen aan te bieden

Alles is geladen de vrachtwagen kan vertrekken.

In de beken langs zandweggetjes krioelde het van de kikkers en padden.
Het gekwaak stopte nooit,men hoorde hen van einde en verre.

Het water was zeer helder en bovenop lag een laag van groene algen
Dit is een echte schoonheid

Deze 2 bedrijven de liefde.
Het kleurverschil heeft wat te maken met de delen die boven of onder water zitten
 bij het nemen van de foto

De witte blaasjes zijn luchtbelletjes.
Er zijn bruine en groene kikkers in de sloot en ook padden.

Of deze kikker een slakje lust ,weet ik niet.
Hij heeft het een hele tijd zitten bekijken.

Myra ligt tussen Kas en Finike.25 km van Finike af bij het plaatsje Kale.
Over de stichting van Myra is weinig geweten maar de Lykische inscripties duiden op een belangrijke nederzetting  sinds de 5de eeuw v.Chr.
Volgens Strabo en historici is Myra altijd 1 van de toonangevende lycische steden geweest.
In de jaren 60 n.Chr.zette de apostel Paulus en zijn volgelingen van hieuit per schip de tocht naar Rome verder.In de 2de eeuw na Chr. werd Myra een metropoliet.

De ruines van Myra liggen 5 km land inwaarts.De heuvel die boven de rotsgraven uitsteekt is de acropolis geweest.

De beroemde rotsgraven van Myra zijn op 2 plaatsen geconcentreerd.
De 1ste op de zuidhelling van de acropolisheuvel .
Hier ziet men verschillende rotsgraven naast en op elkaar.Het zijn echte kunstwerken ,
ze zijn rijkelijk versierd met reliëfs waarop het leven en de heldendaden
van de afgestorvenen zijn uitgebeeld.Ze getuigen van het rijke verleden van Myra.

Boven de rotsgraven op de heuvel lag de acropolis.

 De 2de reeks rotsgraven die men van de rivierkant kan zien,heeft het bouwplan van een tempel. en de arcohitaaf wordt gedragen door 2 ionische zuilen,die op leeuwenkoppen uitliepen daardoor wordt dit ook wel het leeuwengraf genoemd.

Sommige reliëfs zijn ook beschilderd geweest..er zijn nog verfresten zichtbaar.

 Voor de steile zuidkant van de acropolis ligt het Grieks_Romeins  theater.

 Het middenstuk  van de cavea leunt aan tegen de helling en de zijkanten worden door de gewelven gedragen.Hierin bevonden zich winkels.

Er zijn 29 zitrijen en op de bovenrang 6 zitrijen. De scenemuur is tot de helft  van de 2de verdieping goed bewaard gebleven..
In de scene hebben vroeger beelden gestaan.
Later werden er ook gladiatorengevechten gehouden. Buiten het theater bevond zich de agora van de stad maar daar is niets van overgebleven.

Ten westen van de Olympos ligt de toegangspoort van Turkije "Finike".
De Plaats is omringd door tuinen en sinaasappel-en citroenbomen.

Een 10 tal kilometer verder ligt de antieke stad Lymira waarover ik het later nog zal hebben.

Het kleine Finike dankt haar naam aan de Foëniciërs die er in de 10 de eeuw v.Chr.handel dreven.Finike heeft 1 van de best uitgeruste jachthavens. het symbool van de stad is de sinaasappel.

 Op de voorgrond de vissershaven in de achtergrond de masten van de boten in de jachthaven.        

In de achtergrond weer de sinaasappel erg belangrijk voor de streek van Finike

Gezellig Finike

1 Van de mooie parken langs de zee

Finike verbroederd met een Duitse stad

Superverse groenten en fruit op de plaatselijke ,kleurrijke markt

De verkopers van de markt wilden na mijn vraag  zonder problemen op de foto

De nieuwe stad barst uit haar voegen met prachtige winkels,hotels en appartementen.
Mij boeit vooral de geschiedenis en de overblijfselen van de oude stad.
Antalya is een fascinerende ,bruisende stad met een rijkdom aan geschiedenis.
Uit onderzoek van de grotten in de omgeving(Karain en Beldibi )
blijkt dat dit gebied al door de eerste mensen bewoond was.
In de 7de eeuw werd het gebied Pamfilië waar  Antalya toebehoord,
  veroverd door de Lyciërs.
In 546 v.Chr.kwam de stad in handen van de Perzen.

 Het was Alexander de Grote die de perzen verdreef in333v.Chr.
2 eeuwen lang was het een komen en gaan van heersers
en uiteindelijk werd het aan het Pergameense Koninkrijk toegewezen.
De Pergamese  koning Attolos 2 stichtte er in 159-138 v.Chr.
een nieuwe havenstad en noemde ze Attaleia.
In 133 v.Chr.liet Attolos 3 het hele rijk over aan de Romeinen

Na korte tijd kregen  de piraten de overhand en dat duurde tot  eind 77 v.Chr.
toen het heroverd werd door Servilius Isauricus.
In 67 v.Chr. werd Attaleia  de basis van de vloot van keizer Pompeius.
Het ging zo maar verder want in 36 v.Chr. kreeg de koning van Galatië
de stad  als geschenk van Antonius.
Het gebied bereikte onder Romeins bewind een bloeiperiode.

Nadien begon het Christendom zich te verspreiden.
In dit gebied zetelde een bisschop.
In de 7de eeuw werd de belangrijke havenstad
verwoest door  de inval van de Arabieren.
In 1071 werd met de komst van de Turken Attaleia terug veroverd.
In 1207 kwam sultan Giyaseddin roet in het eten gooien
en werd Attaleia ingelijfd in het Seldjoeken Rijk.
De sultan bouwde nieuwe wegen en verschillende kervansarays.
Na de ondergang van de Seldjoeken 
werd  Antalya definitief  veroverd door de Ottomanen.
Antalya werd gebouwd op het oude Attaleia
 maar men ziet nog weinig van de oude nederzetting.

 Een stukje stadsmuur is behouden gebleven.

De Hidirlik toren dateert uit de 2 de eeuw voor Christus en is 14 m hoog en telt 2 verdiepingen.

  De poort van Hadrianus in het centrum van de stad
werd ooit opgericht ter gelegenheid van het keizerlijke bezoek
in 130 na Christus.
De poort wordt geflankeerd door 2 romeinse torens.
Ze bestaat uit 3 overwelfde doorgangen en
2 verdiepingen..rechts daarvan, is een kamer uit het Seldjoeken tijdperk.

De gecanneleerde Yvli Minaret is van verre zichtbaar
en het symbool van de stad en werd opgericht in (1219-1236)
door Aleaddin Keykubad

Prachtig bouwwerk met al in ingebouwde P versierselen
Ernaast bevindt zich een moskee gebouwd in 1372

Een ander oud bouwwerk is de Kesik Minare Moskee.

Dit bouwwerk was oorspronkelijk  in de  2de eeuw na Chr. een tempel en 
 is in de 5 de eeuw omgebouwd tot een kerk.

 Nadat de Ottomanen de stad hadden ingenomen
werd de kerk door de zoon van
sultan Beazid 2,Korcut verbouwd tot een moskee
 waar men aan de weskant een minaret bijbouwde.

Het bovenstuk van de minaret (ook Ulu moskee genoemd)
werd in 1896 tijdens een brand verwoest
.De bevolking noemt het daarom kesik minare genoemd of gesneden minaret.

Sorry
Mijn artikel over de oude stad vroeg heel veel opzoekwerk en is verdwenen na het uitvallen van het seniorennet voor de 2de achtereenvolgende avond en nacht.
Ik moet helemaal opnieuw beginnen.
Probeer het tussen het babysitten door klaar te krijgen.
Prettig is anders..

Er heerst altijd bedrijvigheid.Het lijkt wel een mierennest constant in beweging.
De vissers die aan hun sloepen werken,netten repareren of gewoon een pijpje stoppen.

 
Kinderen die met een gewone tak met een draad aan een vis proberen te verschalken met een stukje brood.
 De boten die je tegen betaling meenemen langs de kust..

De ene overroept de anderen met aanbiedingen om alzo kliënteel binnen te halen.
De notenverkopers,schoenpoetsers enz.

 De haven slaapt blijkbaar nooit.
Altijd wat te zien ,altijd wat te beleven.

 

 

 Ik kuier er heel graag rond.

In de smalle steegjes naar de haven toe vindt men alles,kruiden,thee's,schoenen en handtassen,kleding,verlichting,cadeautjes,boeken en kaarten,voeding enz

Hier kan men zijn licht komen opsteken

Wie het schoentje past trekke het aan

Een zonnebril nodig..zoek maar uit
Denk er wel aan dat namaak hier  de gewoonste zaak van de wereld is

Allerlei maskers gemaakt uit leder

Kruiden,lokum en raki

kies je kleurtje

De bazar is van zijn oorspronkelijk plaats verdreven..Men wilde ondergronds een grote ruimte scheppen maar bij graafwerken werden je raadt het al oudheden gevonden ..alles ligt stil.
De verkopers hebben zich nu een plaats veroverd in de kleine,smalle straatjes naar de haven van Antalya.
Het lijkt er wel een mierenhoop..zo druk is het er.

Aardewerk en geglazuurde schotels en kommetjes

Allerlei soorten kruiden en thee's


Morgen uuitgebreide fotoreportage

                  Nu pas thuis na weekend stappen Ardennen rond La Roche

Er stonden werkelijk prachtige voorwerpen..wat waren er vroeger top kunstenaars.

Olielampen in glas versiert met goud

                                          Mozaieken en tegels in kleurrijke schakeringen

Zou in de hedendaagse tijd niet misstaan

zeer fijn afgewerkte beeldjes

Ik was er een 10tal jaar geleden maar door de speciale achtergrondskleuren en de zeer speciale belichting is het er nu buitengewoon prachtig.
De voorwerpen komen veel beter tot hun recht.
Suleyman Fikri Bey leraar archeologie deed beroep in 19189 op de consul van Antalya om het wegroven van schatten uit Turkije stop te zetten Hij werd door de overheid aangesteld als archeoloog.Hij zette dus de 1ste stap naar de stichting voor het museum.

 Men bracht de schatten eerst onder  in een moskee.
In 1971 werden alle schatten in het huidige gebouw geplaatst
.In 1982 werd het museum gesloten wegens restauratiewerken.
Het werd in zij huidige vorm in 1985 opnieuw heropend.
De voorwerpen worden zowel op chronologische volgorde
als per thema gepresenteerd.
Het museum ligt op enkele kilometers van het centrum van Antalya.
Het telt 14 expositiezalen en men kan er 5000 opgegraven voorwerpen bekijken.
De stichting bezit er 30.000 maar plaatsgebrek deed een selectie  plaats vinden.

Er is een zaal voor de prehistorie en natuurgeschiedenis

Een van onze voorvaderen


 Men ziet er fossielen,stenen graafgereedschap,handbijlen enz gevonden in de Karain grot
Er werden daar ook tanden en beenderen gevonden toebehorend aan de Neanderthalers

Er is een zaal  voor kleine museum stukken
Aardewerkkunst en een diversiteit aan vazen daterend uit de periode 12 BC tot 3 jaar BC.Hier liggen ook heel veel sieraden tentoon.

 
Verder is er de zaal der Goden

Rondom oppergod Zeus staan tal van andere beelden zoals Aphrodite,
Tyche, Athena en Artemis.
Daar tegenover staan Egyptische goden..Isis en zijn zoon Harpo 

 Het zijn kopieën van de gevonden beelden uit de 2de eeuw A.P die gevonden werden in Perge

Zaal van de kleine artifacten
Een zilveren bord en bronzen beelden

Het knapste vond ik de Keizerszaal
Hier staan de mooiste voorbeelden van portretten die het karakter van de Romeinse beeldhouwkunst vertegenwoordigen

 Ook deze werden allemaal gevonden in Perge
De felle gekleurde achtergronden geven het een bepaalde warmte.
Het wordt allemaal verlicht als je nadert en dimt als je verder gaat.

De zaal van de mozaieken en de ikonen

 prachtig om te bekijken .

De muntenzaal
Hier kan men de traditie van het slaan van munten volgen vanaf de 6 de eeuw BC tot op heden.
 Munten van de Klassieke,Hellenistische,Romeinse,Byzantijnse,Seltsjoekse en Ottomaanse periode.

Zaal van de etnografie

Porseleinen voorwerpen, klokken, sloten,

allerlei kleding bewerkt met zilver en gouddraad.
Ook nomaden kledung

Zaal voor kinderen
Met oud speelgoed

Het is een prachtig museum meer dan een bezoek waard.

Na Denizli met zijn tapijten, Pamukkale met zijn kalkterrassen en Hierapolis met zijn  theater en schatten  reisden wij na overnachting in het thermaal hotel Hadrianus(waar ik in het thermaal bad zwemmen ging) verder richting Antalya.

Het had 's nachts gesneeuwd
Vanaf de autoweg op 17km van Antalya kon men de Kursunlu waterval 
gelegen in het Nationale park mooi bewonderen.

 Hij stort 12 m naar beneden
Wat later bezochten we de "Lage Düden waterval "
die zich 20 m lager in zee stort bij de strandplaats Lara.

 Met een oorverdovend lawwaai stort hij zich in zee
Het is een eindeloze massa water die met een constant ritme
 naar beneden valt en soms door  de zonnestralen en
de weerkaatsing op het water een regenboog doet verschijnen

 Door het smeltwater van de gevallen sneeuw in de bergen
was er een overvloed aan water

 De "hogere Düden waterval " is te vinden op 14 km  ten noordoosten van Antalya

De Düden watervallen(Selalelur) werden beschermd in 1992 en
worden gevormd door de rivier Düden die in  het Taurusgebergte ontpringt

Bovenaan de waterval vinden we een felgroene begroeiïng
Turkije heeft nog 1 andere waterval  "de Manavgatwaterval.
 Maar die bezocht ik niet.

Ik heb met heel veel respect de dames die de tapijten knopen bezig gezien.
Op een zitbankje laag tegen de grond steeds in gebogen houding  in een atelier zitten zonder licht van buiten..onvoorstelbaar voor mij. Dan telkens opnieuw knopen leggen en daarbij de tekening doen ontstaan in het tapijt..kunstenaars en echte ambachtslui zijn deze vrouwen ,die aan een voor ons toch wel laag loon werken.

De eerste tapijten werden vervaardigd door de nomaden
 als bescherming tegen de koude .
Ze waren warmer en zachter dan dierenhuiden.

Hier zit ze dan in deze houding voor 8 uur werken

Nadien werden eerst tapijten gemaakt voor  versiering.
Het 1 ste handgeknoopt tapijt werd eerst in 1947 ontdekt
 in een grafheuvel van een prins in Siberië.
Er werden inderdaad ook volledig bewaarde handgeknoopte tapijten
 terug gevonden die dateren van  de 5de tot de 15de eeuw na Christus.

De tapijten uit de Turkse cultuur stammen af
uit de Seltjuk-periode 12de-14de eeuw.
De vraag naar hedendaags kwalitatief hoogstaande
 handgeknoopte tapijten is soms groter dan het aanbod.
Van oorsprong zijn alle tapijten handgeknoopt en nomadisch,
dat betekent dat ze allen vervaardigd werden op een grondgetouw.
De samenstelling bestaat uit schering en inslag
.Het gereedschap bestaat uit mes,schaar en klopper.
De grondstoffen bestaan uit wol,zijde en katoen.
De wol die gebruikt wordt is wol van langharige bergschapen,
soms kameel en geitenhaar.

De glans van de wol bepaalt de kwaliteit van het tapijt.
Werkwijze
1.wassen van de wol
2..wol wordt in kleurbad gelegd.
3.drogen in de zon.
Er wordt gekleurd met planten,insecten en mineralen..

Plantaardige kleuringen zijn veel kleurvaster dan kunstmatige kleuringen.
Er zijn 2 soorten knopen.
1.de Turkse  Ghiordes-knoop
2.de Perziche Senneh-knoop.
Het materiaal en het aantal knopen bepalen de prijs.
Turkse dames leggen  de knopen met hun vingers.

Na een rij knopen worden die met kracht neergeslagen met een daftum.
Dit zorgt voor de stevigheid.
Grondstof zijde

De zijde wordt gewonnen uit de cocons van de zijderups.
De cocons worden in een heetwaterbad gegooid.

De rups in de cocon sterft zodat ze de draden
niet kan doorbijten en de zijde wordt van de cocon afgewonden.

Wie Pamukkale bezoekt  ontdekt ook Hierapolis.

 In 1354 werd "Hierapolis "gebouwd op een hoogvlakte ten noorden van het dal
van çürüksu met uitzicht op de kalkterrassen
volledig veranderd in een puinhoop door een grote ,zware aardbeving.
De ruïnes werden bedolven onder een kalklaag  uit het bronwater

In 1957 werd na de mislukte poging in 1887 ,
eindelijk  met succes aan de  opgravingen begonnen.
De opgravings- en restauratie werkzaamheden gaan heden ten dage nog door.
In de Romeinse tijd telde de stad 100.000 inwoners.

 Het theater is een opvallende trekpleister voor bezoekers..
Het is wel een hele klim naar boven .
Het is nog niet  helemaal gerestaureerd en
 beschikt over een opmerkelijke akoestiek.
Het ligt tegen de helling van de historische heuvel Mesoshis.
Het is 1 van de best bewaarde grote theaters van Klein Azië.
Bij het binnenkomen van Pamukkale ziet men overal
overblijfselen van de thermen of badhuizen.

  Overgebleven zuilen van de hoofdstraat

Een deel van een badhuis is momenteel ingericht als museum.
Hier kan men de opgegraven schatten van Hierapolis  bekijken..

 Prachtige marmeren beelden en versierde graftombes.

  De Byzantijnse poort is ook goed bewaard gebleven.

thermaal bad



 Kom je er ooit neem dan zeker je badgerief mee
want je kan er zwemmen  in een zwembad
 gevuld met warm water van de bronnen
In het water liggen overblijfselen vande oudheid.
De baden zijn erg goed voor reuma ,hart en vaatziekten.

In de lente staat de hele helling vol rode anemonen

Een streling voor het oog

Vertrokken vanaf de luchthaven van Eindhoven(heerlijk rustig tegenover ons Zaventem) er werd op Antalya gevlogen met Corendon.In Antalya wachtte men ons op.Serhat bracht ons naar ons "Hotel Presa de Finica" in Finike.2,5 u rijden door het gebergte.Ons 5 sterren hotel had alles wat we verlangden..sommige dingen op zijn Turks maar als globetrotter  neemt men dat met een snuifje zout.
Onze Turks nederlandstalige gids" Bulent " gehuwd met een nederlandse  zorgde voor de nodige uitleg tijdens de rondreis.
De eerste nacht sliepen we in Finike om 's morgens vroeg met de bus te vertrekken naar Denizli.Daar gingen we op bezoek in een tapijtbedrijf waar we de dames en meisjes zelf aan het werk konden zien.Dat verslag volgt later wel.Vandaar naar het natuurwonder Pamukkale.
Letterlijk vertaald betekent het katoenkasteel en van ver lijkt het  een kasteel met balen katoen.

De kalksteenterrassen zijn geen unicum voor Turkije.
Je vindt ze ook in China en Amerika.
Maar die van Turkije zijn wel de mooiste en de grootste ter wereld.

 Een 10 tal jaar geleden was ik er ook al eens ,
toen kon men nog op alle terassen vrij rondlopen.
Nu is Pamukkale beschermd door de Unesco"werelderfgoed.
De hotels rond de bronnen moesten verdwijnen en
 men kan nog slechts op bepaalde plaatsen op de terrassen,
dit om afbreken te voorkomen.

 Het warme mineraal water van 38°
stroomt langs de hellingen naar beneden en
 vormt alzo adenbenemend,
indrukwekkende kalkterrassen..en
de oppervlakte is in die tijd aanzienlijk toegenomen.

De bronnen waaruit het warme water stroomt
behoorden indertijd toe aan de antieke stad"Hierapolis" en
dan gaan we meteen terug naar de Romeinse vroeg Christelijke periodes.
Over de prachtige ruïnes van Hierapolis heb ik het later nog.
De vorm van de kalkterassen doen denken aan katoenbalen.
De kalkterassen bestaan uithalvemaanvormige bassins
van verschillende formaten
die trapsgewijze tegen de helling van de heuvel liggen .
De wanden worden gevormd door stalactieten
die met elkaar verbonden zijn.

Het lijkt op sommige plaatsen op een maanlandschap.
Even verklaren hoe de terrassen ontstaan.
Als het warme water uit de bron opborrelt verdwijnt het gas en
 de grote concentratie van het aanwezige koolzuur of CO2 .
Het verdampt  ,daardoor slaat de kalksteen
of caliumcarbonaat in het mineraalwater
.

Het ganse gebied van terrassen beslaat 3km lengte en
 een gemiddelde breedte van 200m.
De dikte van de kalksteen is ongeveer 100m

De volgende dagen kunnen jullie hier mijn reisverslag lezen de de fotoreportage bekijken.De eerste plaats die ik bezocht was Pammukale.Ik was er jaren geleden al een keertje geweest..was het daar veranderd zeg.Pammukale behoort tot beschermt erfgoed "Unesco"en dat had gevolgen die ik jullie morgen uitleg
Nu als voorsmaakje een foto

Kalkterrassen prachtig om te aanschouwen

Alhoewel ik geboren en getogen ben in Lier,ontdekt ik nog dagelijks dingen die ik nooit eerder wist .
Bekijk nu deze zonnewijzer..Weet jij hem te vinden?

Het is niet die van de Zimmertoren hoor..