Bezoek aan het eilandje met het Mas

Ben weer eens een kijkje gaan nemen bij de struisvogels.
Dat levert altijd prettige beelden op.
Kijk zelf maar.

Gewekt worden voor dag en dauw door de gasvlam van ballonnen..
Ik herkende het blazende geluid van de gasvlam van ballonnen dadelijk.
Vlug sprong ik mijn slaapzak uit nam mijn fototoestel en haastte me uit mijn tent.
Even zoeken waar de ballonnen waren..maar als ze gas bijgaven  kon ik ze localiseren en de ballonnen vangen in mijn lens.
Niemand wakker op de camping en bibieke staat al in het door de dauw natte gras  naar de horizon te turen.
Een erg speciaal gevoel, neem dat maar van me aan.

Het leek lange tijd dat hij niet boven de bomen van de helling geraakte
vandaar dat aanhoudend gas bijgeven

Heel dicht bij de stad Lier ligt een pareltje ,klein maar fijn natuurgebied,een oase van rust voor wandelaars.
Het was onder impuils van Herman de Voght dat de stad indertijd een stuk bos aankocht.

Links Herman de Voght ,naast hem schepen Van den Bogaert
 de nieuwe conservator De Cuvelier en naast hem de oude conservator.

Reeds in 1998 werd het beheer toevertrouwd aan Natuurpunt.
In 2008 werd deze overeenkomst verlengd voor 27 jaar.
Natuurpunt kocht een aangrenzend stukje bos
dat aansluit bij de percelen van de stad Lier.

Na opening door de concervator Cuvelier en Lierse politiekers
 zoals schepen Van den Bogaert
begon de wandeling onder leidng van een ervaren gids ,
die de mooiste en speciale plekjes op het domein toelichtte.

De bosanemoontjes, salomonszegel en pinksterbloemen fleurden het bos op

Er hangen ontelbare nestkastjes zodat vogelgezang voortdurend klinkt.
Af en toe springt er een kikker op weg naar de poel voor je voeten

Gelieve gepast schoeisel te voorzien want op sommige plaatsen is het vrij drassig.

 Je vindt het natuurreservaat op de steenweg naar Berlaar.
Voorbij de bouwmaterialen van de Broeck kan je langs de huizen parkeren.
De straat oversteken en de pijlen volgen naar het Mushaagbos.
Ik wens julli een fijne 6 km lange wandeling toe.

Gans de familie was op stap aan het meer van Echternach

Echternach,Diekirch,Ettelbroeck mooie stadjes maar piepkleine dorpjes hebben mijn hart gestolen.
Folkendange is zo'n Luxemburgs dorpje.Een kerkje,enkele huizen en boerderijen en koeien,heel veel koeien.Groene weide en akkers vol raapzaad, helgele plekken vormen ze in het landschap.
Natuur zo ver de horizon reikt.
Ontzettend schilderachtig en zo rustig dat men de bijen er hoort zoemen.

Beaufort is een klein dorpje in het oostelijke deel van luxemburg aan de rand van Duitsland.Het bezit een 700 jaar oude kasteelruïne.

Dit deel van Luxemburg wordt ook Klein Zwitserland genoemd.

 In de nabijheid ligt het Müllerthal.De voornaamste inkomsten daar zijn het toerisme.

Het is een schilderachtig gebied dat zich uitstekend leent tot het maken van wandelingen.

Er werd gebouwd in 4 fase
Op de grondvesten van een Romeinse burcht
werd een nieuwe kasteelburcht gebouwd
Nadien werd na een huwelijk  verder gebouwd ,
na oorlogsperikelen ging het kasteel over naar een zoon maar werd verwaarloosd.

In 1850  verklaarde de Luxemburgse staat het tot cultureel erfgoed.

Aan het meer van Echternach kan men de opgravingen van de Romeinse villa bezoeken.

Deze villa getuigd van een vroege Romeinse nederzetting in de 1 ste eeuw na christus.
De stad Echternach werd in 698 gesticht.
Aan de rand van dit idyllisch stadje  bevindt zich 1 van de grootste en rijkste landgoederen van het noordwestelijke provincie van het Romeinse rijk.
Het herenhuis was immens groot 115 bij 62m en is helemaal blootgelegd bij archeologische opgravingen.Het lijkt wel een paleis.

 Het herenhuis telde in het begin 40 en nadien tot 70 kamers op de begane grond.

Er waren zuilengangen,binnenplaatsen,vijvers met marmeren decoraties enz.

 Er werden ook mozaiëkvloeren gevonden en zelfs vloerverwarming was er al aanwezig.

Het landgoed omvatte nog minstens 10 andere gebouwen.
Deze werden ontdekt door luchtfoto's en geofysisch onderzoek.

Bij bezoek kan men de funderingen van het herenhuis bekijken.

De kelders en vijver werd behouden.

 In de Romeinse tuin staan meer dan 70 medicinale planten
naast een pergola met wijnranken.

 De opgravingen zijn te bezoeken van dinsdag tot zondag van 10-12 u en van 13-17u
Kostprijs  1,5 euro.

Prachtig om naar te kijken

LenteEindelijk lente.
Daar heb ik op gewacht
Ik kon het niet uit mijn kop zetten.
Ik heb het hele jaar eraan gedacht
 
Eindelijk lente.
Weer lekker zitten in je tuin.
Of ergens anders.
 Overal word je bruin.
 
Eindelijk lente.
 Naar buiten zonder jas.
Die heerlijke geur, van pasgemaaid gras.


Eindelijk lente.
 Met heerlijk weer.
 Die koude winter.
 Die hoef ik echt niet meer.

Ik help een dame met een gehandicapte man verhuizen.
Ik ben dan 's avonds veel te moe om te bloggen.Vanaf woensdag ben ik terug alle dagen paraat.
Tot gauw
Marylou

Heel lang geleden..mijn grootmoeder, kende de labeur van het wassen wel..schrobben en spoelen en wringen en dan den blijk(het grasveld )op..om mooii wit te zien..
Geen wasmachine of droogtrommel.Nu zijn we eigenlijk op die manier erg gemoderniseerd
Maar dit is niet voor iedereen zo.
Op een wandeling in het Turkse achterland  ontdekte ik deze vrouw..

Eerst het vuurtje stoken met gesprokkeld hout

de ketel warm stoken..wat een rookontwikkeling
waar is het vrouwtje..bijna niet meer te zien

nadien schrobben en spoelen en wringen

dan te drogen hangen aan de prikkeldraad.

Maar hoe primitief ze ook leeft..schoenen blijven buiten aan de deur
Hard labeur zo'n wasdag
.maar ze bleef erg vriendelijk naar mij en mijn vriendin lachen.
Chapeau.!!

Limyra was een stad in het zuiden van het antieke Lycie.In het huidige Turkije gelegen in het zuidwesten.
De stad was gelegen aan de rivier Limyrus en Augustus (de kleinzoon  van Gaius overleed er.)
De ruïnes liggen zo'n 6 km van Finike.
Men vindt er een theater

Het theater ligt juist tegen de baan

rotsgraven

enkele reliëfs  en Griekse en Lycische inscripties.
De Limyrus deelde de stad in 2 delen.

De cenotaaf van Gaius Ceasar ziet men er nog altijd staan.

Het Ptolemaion staat nu met zijn voeten in het water van de rivier,het was vroeger een kerk 

Aan de achterkant is nog steeds duidelijk de geplaveide weg te zien die dan nu onder water staat en iets verderop liggen de overblijfselen van een stenen dak dat ooit op een nu verdwenen sarcofaag gepast heeft.

Het is hier heel romantisch en rustig  met dat snelstromend watertje tussen de bomen in hun prille groen en de alom aanwezige mimosa bomen.

Boven op de heuvel achter het theater staat duidelijk de Sarcofaag van Xnabura te pronken, trots op zijn onbereikbaarheid .

 Het theater ligt aan de overzijde naast de baan.

Toen ik begin maart op rondreis in Turkije was, stond ik verstomd van de vele bloemen die er al bloeiden.
De kikkers kwaakten er duchtig op los en de vogels zon gen hun hoogste lied.
Hier was het al volop lente.

een boom vol mimosa

bloeiende mimosa

De zingende vogel is een groenvink

een lipbloemige (naam niet gekend)

een pracht van een aronskelk die overal in het wild zijn kop opstak

massa's vuurrode papavers of klaprozen

Een kleine steltloper "De kleine plevier"

Het lijkt op de koningskaars maar is het niet

een roofvogel maakt een landing op een dunne tak van een  plant

overal , zelfs tussen rotsen groeide en bloeide deze plant met bloemen
die me aan lelies deden denken

deze puppy nam een zonnebad

Een onvoorziene ontmoeting met een kudde geiten en een heel lief herderinnetje.

In de kudde leefden verschillende soorten geiten. 

De angora geit die  er uit ziet als een schaap met krullen 
en die in Turkije wel voorkomt ,heb ik niet in de kudde gezien. 
 Sterke langharige geiten in allerlei kleuren wel.

Het is een sterk geitenras dat goed bestand is tegen de koude.
De bokken vallen op door hun enorme horens
welke eerst  naar achter groeien en dan zijlings groeien.
De lichaamsbeharing is afhangend en vrij lang.

Er waren ook doodgewone geiten in de kudde.

Kekova is te bereiken via  het water. en het land
Komt men vanuit Kas dan komt men  langs Uluburun en ziet het schiereiland Sicak liggen.
Vlakbij zijn 2 eilandjes..Karaada enToprakada en dan volgt het grootste eiland Kekova.
Het is een groot eiland tegenover het dorpje Kale.
Het eiland schermt de Simena baai af zodat er gunstige ankerplaatsen ontstonden
Bij de boottocht stak in het terug varen plots hevige wind op de zee werd wild en de boot maakte rare bewegingen..we moesten ons enorm goed vasthouden.Een mevrouw viel van de bank,sommige dames werden ziek.
Het was een hachelijke situatie en iedereen was blij goed aan wal geraakt te zijn.

Rustige ankerplaats in de baai
Op de smalle uitloper van het eiland is een brede baai Tersane genoemd((scheepswerf )
Hier kunnen ook boten ankeren.

Hier vindt men meer boten dan auto's
 Daar er op Kekova geen opgravingen zijn gebeurd kan men hier weinig van vermelden .

We maakten de trip met een boot met glazen bodem.
Een lachtertje want de platen zagen groen van de algen
en men moest dus maar over boord kijken naar de verzonken stad

Hier ziet men nog duidelijk een overblijfsel van een trap

Aan de rechterkant van de Tersane baai in het water
ziet men ruïnes van wat ooit winkels waren.

Zicht op fundamenten van winkels en huizen 

Aan de linkerkant eveneens in het water ziet men
huizen en fundamenten van huizen van de verzonken stad.
Aperlai en Kas die je ziet vanop  het water toont
zijn sarkofagen die met de voeten in het water staan.

Sarkofaag gebouwd in de vorm van een huis

 Kale zien we ook liggen vanaf de boot.
Het is gebouwd op de ruïnes van het antieke Simena
en kan slechts per boot bereikt worden.
Boven op de heuvel ligt een middeleeuwse burcht

                           

Tussen eeuwenoude koningsgraven liggen onmetelijke citrusplantages in een aangename temperatuur.
Finike heeft als symbool een sinaasappel en is daar trots op.
De pluk was volop bezig ...maar stel je eens voor wat een schitterend gezicht het moet zijn als alle bomen vol bloesems staan en de witte bloesems u trakteren op de heerlijkste geuren.
Wist je dat de vrucht oorspronkelijk uit China kwam en niet uit Spanje zoals wel eens beweerd wordt.

Een massa erg grote citroenen

zwaar beladen bomen vol rijpe sinaasappels

Het is zwaar labeur werken in de plantages

Deze jonge man tilt tot 100kilo in 1 keer zei de eigenaar.
Zeker niet goed voor de rug

Het sorteren kan beginnen

Alles wordt verpakt in kisten en op de wagen geladen

Fier als een gieter poseerde de eigenaar voor de foto

Na ons gesprek met handen en voeten haastte hij zich weg en kwam terug
om ons ieder(ik en mijn vriendin) 2 sappige ,verse appelsienen aan te bieden

Alles is geladen de vrachtwagen kan vertrekken.

In de beken langs zandweggetjes krioelde het van de kikkers en padden.
Het gekwaak stopte nooit,men hoorde hen van einde en verre.

Het water was zeer helder en bovenop lag een laag van groene algen
Dit is een echte schoonheid

Deze 2 bedrijven de liefde.
Het kleurverschil heeft wat te maken met de delen die boven of onder water zitten
 bij het nemen van de foto

De witte blaasjes zijn luchtbelletjes.
Er zijn bruine en groene kikkers in de sloot en ook padden.

Of deze kikker een slakje lust ,weet ik niet.
Hij heeft het een hele tijd zitten bekijken.

Myra ligt tussen Kas en Finike.25 km van Finike af bij het plaatsje Kale.
Over de stichting van Myra is weinig geweten maar de Lykische inscripties duiden op een belangrijke nederzetting  sinds de 5de eeuw v.Chr.
Volgens Strabo en historici is Myra altijd 1 van de toonangevende lycische steden geweest.
In de jaren 60 n.Chr.zette de apostel Paulus en zijn volgelingen van hieuit per schip de tocht naar Rome verder.In de 2de eeuw na Chr. werd Myra een metropoliet.

De ruines van Myra liggen 5 km land inwaarts.De heuvel die boven de rotsgraven uitsteekt is de acropolis geweest.

De beroemde rotsgraven van Myra zijn op 2 plaatsen geconcentreerd.
De 1ste op de zuidhelling van de acropolisheuvel .
Hier ziet men verschillende rotsgraven naast en op elkaar.Het zijn echte kunstwerken ,
ze zijn rijkelijk versierd met reliëfs waarop het leven en de heldendaden
van de afgestorvenen zijn uitgebeeld.Ze getuigen van het rijke verleden van Myra.

Boven de rotsgraven op de heuvel lag de acropolis.

 De 2de reeks rotsgraven die men van de rivierkant kan zien,heeft het bouwplan van een tempel. en de arcohitaaf wordt gedragen door 2 ionische zuilen,die op leeuwenkoppen uitliepen daardoor wordt dit ook wel het leeuwengraf genoemd.

Sommige reliëfs zijn ook beschilderd geweest..er zijn nog verfresten zichtbaar.

 Voor de steile zuidkant van de acropolis ligt het Grieks_Romeins  theater.

 Het middenstuk  van de cavea leunt aan tegen de helling en de zijkanten worden door de gewelven gedragen.Hierin bevonden zich winkels.

Er zijn 29 zitrijen en op de bovenrang 6 zitrijen. De scenemuur is tot de helft  van de 2de verdieping goed bewaard gebleven..
In de scene hebben vroeger beelden gestaan.
Later werden er ook gladiatorengevechten gehouden. Buiten het theater bevond zich de agora van de stad maar daar is niets van overgebleven.

Ten westen van de Olympos ligt de toegangspoort van Turkije "Finike".
De Plaats is omringd door tuinen en sinaasappel-en citroenbomen.

Een 10 tal kilometer verder ligt de antieke stad Lymira waarover ik het later nog zal hebben.

Het kleine Finike dankt haar naam aan de Foëniciërs die er in de 10 de eeuw v.Chr.handel dreven.Finike heeft 1 van de best uitgeruste jachthavens. het symbool van de stad is de sinaasappel.

 Op de voorgrond de vissershaven in de achtergrond de masten van de boten in de jachthaven.        

In de achtergrond weer de sinaasappel erg belangrijk voor de streek van Finike

Gezellig Finike

1 Van de mooie parken langs de zee

Finike verbroederd met een Duitse stad

Superverse groenten en fruit op de plaatselijke ,kleurrijke markt

De verkopers van de markt wilden na mijn vraag  zonder problemen op de foto

De nieuwe stad barst uit haar voegen met prachtige winkels,hotels en appartementen.
Mij boeit vooral de geschiedenis en de overblijfselen van de oude stad.
Antalya is een fascinerende ,bruisende stad met een rijkdom aan geschiedenis.
Uit onderzoek van de grotten in de omgeving(Karain en Beldibi )
blijkt dat dit gebied al door de eerste mensen bewoond was.
In de 7de eeuw werd het gebied Pamfilië waar  Antalya toebehoord,
  veroverd door de Lyciërs.
In 546 v.Chr.kwam de stad in handen van de Perzen.

 Het was Alexander de Grote die de perzen verdreef in333v.Chr.
2 eeuwen lang was het een komen en gaan van heersers
en uiteindelijk werd het aan het Pergameense Koninkrijk toegewezen.
De Pergamese  koning Attolos 2 stichtte er in 159-138 v.Chr.
een nieuwe havenstad en noemde ze Attaleia.
In 133 v.Chr.liet Attolos 3 het hele rijk over aan de Romeinen

Na korte tijd kregen  de piraten de overhand en dat duurde tot  eind 77 v.Chr.
toen het heroverd werd door Servilius Isauricus.
In 67 v.Chr. werd Attaleia  de basis van de vloot van keizer Pompeius.
Het ging zo maar verder want in 36 v.Chr. kreeg de koning van Galatië
de stad  als geschenk van Antonius.
Het gebied bereikte onder Romeins bewind een bloeiperiode.

Nadien begon het Christendom zich te verspreiden.
In dit gebied zetelde een bisschop.
In de 7de eeuw werd de belangrijke havenstad
verwoest door  de inval van de Arabieren.
In 1071 werd met de komst van de Turken Attaleia terug veroverd.
In 1207 kwam sultan Giyaseddin roet in het eten gooien
en werd Attaleia ingelijfd in het Seldjoeken Rijk.
De sultan bouwde nieuwe wegen en verschillende kervansarays.
Na de ondergang van de Seldjoeken 
werd  Antalya definitief  veroverd door de Ottomanen.
Antalya werd gebouwd op het oude Attaleia
 maar men ziet nog weinig van de oude nederzetting.

 Een stukje stadsmuur is behouden gebleven.

De Hidirlik toren dateert uit de 2 de eeuw voor Christus en is 14 m hoog en telt 2 verdiepingen.

  De poort van Hadrianus in het centrum van de stad
werd ooit opgericht ter gelegenheid van het keizerlijke bezoek
in 130 na Christus.
De poort wordt geflankeerd door 2 romeinse torens.
Ze bestaat uit 3 overwelfde doorgangen en
2 verdiepingen..rechts daarvan, is een kamer uit het Seldjoeken tijdperk.

De gecanneleerde Yvli Minaret is van verre zichtbaar
en het symbool van de stad en werd opgericht in (1219-1236)
door Aleaddin Keykubad

Prachtig bouwwerk met al in ingebouwde P versierselen
Ernaast bevindt zich een moskee gebouwd in 1372

Een ander oud bouwwerk is de Kesik Minare Moskee.

Dit bouwwerk was oorspronkelijk  in de  2de eeuw na Chr. een tempel en 
 is in de 5 de eeuw omgebouwd tot een kerk.

 Nadat de Ottomanen de stad hadden ingenomen
werd de kerk door de zoon van
sultan Beazid 2,Korcut verbouwd tot een moskee
 waar men aan de weskant een minaret bijbouwde.

Het bovenstuk van de minaret (ook Ulu moskee genoemd)
werd in 1896 tijdens een brand verwoest
.De bevolking noemt het daarom kesik minare genoemd of gesneden minaret.