Dag beste vrienden allemaal,

De tuin is zo groot en er zijn zoveel elementen die men wil zien dat eigenlijk een dag tekort is.

Maar dat is dan een goede reden om nog eens terug te gaan.

22 Hoveniers en een aantal vrijwilligers houden deze reusachtige tuin behoorlijk mooi.

De kans om de tuinen vanuit bovenzicht te fotograferen is enkel op woensdag, dan mag men op het dak.

Men is verbaasd en overdonderd door zijn grootsheid.

Volgende reeks gaat meer naar de details in de hof.

Het is mooi om zien hoe men deze carossen en auto's onderhoud.

Er wordt aan de zalen een poetsbeurt gegeven dat het voor elke bezoeker elke dag aangenaam is om naar te kijken.

Wij genoten er in elk geval van.

Door de warmte even uitgeteld, dank aan alle bezoekers voor hun aanwezigheid op ons blog. Maar ik moet even plat voor terug op normaal ritme te komen. Zaterdag normaal terug

Rupsen op struiken en bomen in het Westhoek Reservaat.

Een inmense sliert van web en draden vol met rupsen.

Wat gaat dat geven al ze uitkomen en/of opgegeten worden door vogels.

Kon de foto's niet in eenmaal aanbrengen geniet van de verscheidenheid in het Westhoek Reservaat.

Daar ik mijn foto's niet in eenmaal heb kunnen doen heb ik het verdeeld over 3 stukken.

Geniet van de wandeling in het Westhoek Reservaat.

Situering

Het reservaat ligt ingesloten tussen de Noordzee in het noorden, de Franse/Belgische grens in het westen, de N386 (Duinhoekstraat) in het zuiden en in het oosten tenslotte het Calmeynbos en de bebouwing van De Panne.

Het reservaat heeft een oppervlakte van 340 à 345 ha en maakt deel uit van het grootste aaneengesloten duingebied van de Vlaamse kust. Het vormt samen met de Krakeelduinen, het Calmeynbos, de Oosthoekduinen en de Fransen duinen van Le Perroquet (225 ha) een uitzonderlijk natuurgebied. De Westhoek (vaak verward met de gelijknamige regio in zuidelijk West-Vlaanderen) is al sinds 1935 als landschap beschermd en heeft sinds 1957, samen met de Hoge Venen, het statuut van staatsnatuurreservaat. Het is daarom het oudste Vlaams staatsnatuurreservaat.

[bewerken] Landschappelijke opbouw

Het natuurreservaat De Westhoek vormt het meest gaaf gebleven zeeduinlandschap van de Vlaamse kust. Men kan er het dynamische proces van duinvorming in de verschillende stadia van ontwikkeling waarnemen. Dit resulteert in duinlandschappen met een zeer uiteenlopende ouderdom, vorm en begroeiing. Min of meer evenwijdig met de kustlijn kunnen van noord naar zuid volgende zones worden onderscheiden: het strand, de voorduinen, de noordelijke pannengordel, het centraal stuifduin (de Romeinse vlakte), de zuidelijke pannengordel en ten slotte de binnenduinen.

Calmeynbos is 66ha groot

Het Calmeynbos te De Panne werd vanaf ca 1900 aangeplant met loof- en naaldbomen door Maurice Calmeyn. Het bos wordt doormidden gesneden door de Kerkstraat, de verbinding tussen Adinkerke en De Panne. Het oostelijk deel van het Calmeynbos (20 ha) is eigendom van de gemeente De Panne en sluit aan bij de Oosthoekduinen. Dit deel van het bos wordt samen met de Oosthoekduinen, Duinzoom Oosthoek als Vlaams Natuurreservaat beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos.
Het westelijk deel van het Calmeynbos (46 ha) is eigendom van de Intercommunale Waterleidingsmaatschappij van Veurne-Ambacht (IWVA). Samen met de daarop aansluitende Krakeelduinen (52 ha) wordt dit natuurgebied beheerd door de IWVA.
Dit duinbos heeft een rijke fauna en flora weten te ontwikkelen. Tijdens de zomer vliegt de Wielewaal van boom tot boom. Tussen de ondergroei van Vogelmelk, Maarts viooltje en Look-zonder-Look zoekt de Groene specht naar lekkere mieren.

Dag van aankomst zonnig doch koud en kil.

Eerste verkenning via de dijk en ons appartement.

Waar een lekkere siesta met een pas gewonnen knuffel deugd doet.

De grauwe gans lag lekker in het zonnetje,

en keek verdwaasd naar wie haar stoorde.

De Barbarieeend leek ver op haar stokje

 op een gevlekte hoender.

Maar zo wandelde ik verder en ontdekte nog veel meer mooi's.