BARELDONKPAD (nr. 16)

Startplaats : Bareldonkkapel Afstand : 10 km Parkeergelegenheid : op de Donklaan langsheen het Kapelleplein
O.-L.-Vrouw van Zeven Weeën
Sedert onheugelijke tijden stond er, waar nu de startplaats is van het Bareldonkpad, op de glooiing van de zandheuvel, een kapelletje met beeweg toegewijd aan de H.-Maagd: O.-L.-Vrouw ter Groenenstraten geheten, waarschijnlijk naar de dreef die van Berlare door Bareldonk naar Overmere leidde. Het werd in de 15e eeuw herbouwd en in 1774 gerestaureerd tot de huidige Donkkapel.
In 1935 werd de bedevaartplaats verrijkt met zeven kapelletjes (VII Weeen van O.-L.-Vrouw) en een prachtige Kalvarieberg met levensgrote beelden van de hand van beeldhouwer Alois De Beule (1861- 1936).
Voor de wandeling is het wellicht aangewezen nog even te verpozen in deze oase van vredige stilte en vrome kunst. Of we kunnen ook nog Huize Bareldonk met zijn Madonna-museum binnenlopen (open op verzoek bij conservator, Donklaan 123).
Daarna stappen we op langs de Donklaan en de Groene Dijk (even volgen we het parcours van het Boerenkrijgpad). Op het einde van de Groene Dijk kiezen we de richting Sluis.
Voor de eerste gebouwen van het Sluis (verbonden met de Schelde door de Berlaar) duikelen we het Berlaars Broek binnen en begint de heerlijke wandeling door het recent opengesteld natuurdomein. Berlare Broek is een in 1862 drooggelegd moeras waarin 53 vijvers werden aangelegd of uitgediept. Het bevat ongeveer 13.000 populieren (beplantingen die vroeger werden aangewend voor de lucifersfabricage) met in de onderetage hoofdzakelijk els en wilg en in mindere mate, boskers, berk, vogelkers, spork, vlier en olm.
In 33 vijvers kan openbaar gevist worden (de andere dienen als reservaat ). Wandelen is alleen toegelaten op de uitgestippelde wegen. De rijke fauna en t10ra maken van het domein een attractiepool voor de rustige en gemotiveerde natuurliefhebber.
Lichtjes oplopend uit het Berlaarse Broek langs de Kattestraat komen we over het Schuitje en de Ridderstraat aan een nog overblijvend gedeelte van de Gratiebossen. Die bossen vormden in de 17e en 18e eeuw een uitgebreid en dichtbegroeid domein tussen Zele, Lokeren, Berlare en Overmere. Zij waren berucht en onveilig wegens de roversbenden die er zich schuil hielden. Tenslotte dalen we weer af naar het Broek, om langs de dam en de heu-vels en gedeeltelijk langs het natuur reservaat de Turfput, de Zandstraat te bereiken. Over de Olmendreef en de Schrie-kenstraat stappen we door naar de mooie residentiele wijk Urbana, om langs het aloude Pachthof, onze startplaats, Donkkapel, opnieuw te bereiken.

Na een heerlijk weekenje weg naar de Moezel streek, zijn wij in België aangeland.

De wij  zit nog even als smaak op de lippen maar het was er heerlijk vertoeven.

Wij wensen alle zieken een spoedig herstel en allen die ons blog bezochten danken wij bij deze.

Morgen even zien dat er wat foto's opkomen en de bezoeken worden afgelegd, maar nu eerst voor eten zorgen.

Liefs en knuffel aan allen

Rik en Mik

De tuin is zo groot en er zijn zoveel elementen die men wil zien dat eigenlijk een dag tekort is.

Maar dat is dan een goede reden om nog eens terug te gaan.

22 Hoveniers en een aantal vrijwilligers houden deze reusachtige tuin behoorlijk mooi.

De kans om de tuinen vanuit bovenzicht te fotograferen is enkel op woensdag, dan mag men op het dak.

Men is verbaasd en overdonderd door zijn grootsheid.

Volgende reeks gaat meer naar de details in de hof.

Het is mooi om zien hoe men deze carossen en auto's onderhoud.

Er wordt aan de zalen een poetsbeurt gegeven dat het voor elke bezoeker elke dag aangenaam is om naar te kijken.

Wij genoten er in elk geval van.

Door de warmte even uitgeteld, dank aan alle bezoekers voor hun aanwezigheid op ons blog. Maar ik moet even plat voor terug op normaal ritme te komen. Zaterdag normaal terug

Rupsen op struiken en bomen in het Westhoek Reservaat.

Een inmense sliert van web en draden vol met rupsen.

Wat gaat dat geven al ze uitkomen en/of opgegeten worden door vogels.

Kon de foto's niet in eenmaal aanbrengen geniet van de verscheidenheid in het Westhoek Reservaat.

Daar ik mijn foto's niet in eenmaal heb kunnen doen heb ik het verdeeld over 3 stukken.

Geniet van de wandeling in het Westhoek Reservaat.

Situering

Het reservaat ligt ingesloten tussen de Noordzee in het noorden, de Franse/Belgische grens in het westen, de N386 (Duinhoekstraat) in het zuiden en in het oosten tenslotte het Calmeynbos en de bebouwing van De Panne.

Het reservaat heeft een oppervlakte van 340 à 345 ha en maakt deel uit van het grootste aaneengesloten duingebied van de Vlaamse kust. Het vormt samen met de Krakeelduinen, het Calmeynbos, de Oosthoekduinen en de Fransen duinen van Le Perroquet (225 ha) een uitzonderlijk natuurgebied. De Westhoek (vaak verward met de gelijknamige regio in zuidelijk West-Vlaanderen) is al sinds 1935 als landschap beschermd en heeft sinds 1957, samen met de Hoge Venen, het statuut van staatsnatuurreservaat. Het is daarom het oudste Vlaams staatsnatuurreservaat.

[bewerken] Landschappelijke opbouw

Het natuurreservaat De Westhoek vormt het meest gaaf gebleven zeeduinlandschap van de Vlaamse kust. Men kan er het dynamische proces van duinvorming in de verschillende stadia van ontwikkeling waarnemen. Dit resulteert in duinlandschappen met een zeer uiteenlopende ouderdom, vorm en begroeiing. Min of meer evenwijdig met de kustlijn kunnen van noord naar zuid volgende zones worden onderscheiden: het strand, de voorduinen, de noordelijke pannengordel, het centraal stuifduin (de Romeinse vlakte), de zuidelijke pannengordel en ten slotte de binnenduinen.

Calmeynbos is 66ha groot

Het Calmeynbos te De Panne werd vanaf ca 1900 aangeplant met loof- en naaldbomen door Maurice Calmeyn. Het bos wordt doormidden gesneden door de Kerkstraat, de verbinding tussen Adinkerke en De Panne. Het oostelijk deel van het Calmeynbos (20 ha) is eigendom van de gemeente De Panne en sluit aan bij de Oosthoekduinen. Dit deel van het bos wordt samen met de Oosthoekduinen, Duinzoom Oosthoek als Vlaams Natuurreservaat beheerd door het Agentschap voor Natuur en Bos.
Het westelijk deel van het Calmeynbos (46 ha) is eigendom van de Intercommunale Waterleidingsmaatschappij van Veurne-Ambacht (IWVA). Samen met de daarop aansluitende Krakeelduinen (52 ha) wordt dit natuurgebied beheerd door de IWVA.
Dit duinbos heeft een rijke fauna en flora weten te ontwikkelen. Tijdens de zomer vliegt de Wielewaal van boom tot boom. Tussen de ondergroei van Vogelmelk, Maarts viooltje en Look-zonder-Look zoekt de Groene specht naar lekkere mieren.

Dag van aankomst zonnig doch koud en kil.

Eerste verkenning via de dijk en ons appartement.

Waar een lekkere siesta met een pas gewonnen knuffel deugd doet.