Nichtjes

Het Steen, het oudste gebouw van Antwerpen, werd gebouwd tussen 1200 en 1225 en werd destijds Antwerpse burcht genoemd. Binnen de Burcht bevonden zich belangrijke instellingen zoals de vierschaar(de voormalige rechtbank), de Sint Walburgiskerk, het Reuzenhuis, het Steen, de Werf en de Vismarkt. Rond 1520, ten tijde van Karel V, werd de burcht grondig verbouwd en noemde men het voortaan "'s-Heeren Steen". In 1549 schonk Karel V het gebouw aan de stad, die het tot 1828 in eigendom had. Van 1303 tot 1823 werd het gebouw als gevangenis gebruikt, daarna diende het als tehuis voor invalide soldaten. Nadat de overheid het gebouw in 1827 had opgeëist, werd het een jaar later aan een houtzager verkocht. In 1842 kocht de stad het gebouw echter weer terug. Een groot deel van de burcht werd in de jaren 1880 afgebroken toen men de kades rechttrok en de Schelde verbreedde. Het overgebleven gebouw werd hierna simpelweg "Het Steen" genoemd. Toch werd meteen ook in 1889-1890 een nieuwe vleugel gebouwd en ook andere delen van het gebouw verbouwd.
Volgens Antwerpse folklore woonden de reuzen Druon Antigoon en Lange Wapper vroeger in Het Steen. Sinds 1963 staat er van de laatste dan ook een door Albert Poels ontworpen standbeeld aan de ingang van het Steen.

De dood grijpt het leven
koud wordt de huid
De handen verstenen
maken geluid

Bladeren uit de hemel
dekken 't verraad
breken met het leven
de dood speelt kaart

Troef is het hart
Leeg bloedt de buit
De kaarten vallen
Het spel is uit


                                                       Jozef Deleu voor Frits Niessen

Het beviel goed! Leuven is een aangename,
mooie maar ook drukke stad.
 Het bruist er van het leven en voortdurend moet je oppassen voor fietsers die de hele stad overspoelen.
 Er zijn talloze mooie gebouwen maar het mooiste is toch
het stadhuis dat net een kantwerk is in steen.
 Enorm veel restaurantjes, allemaal zeer schappelijk van prijs,
 maar even zoveel cafeetjes en bistro's.
Een bloemenwinkel sprong wel zeer in het oog,
zowel buiten als binnen zag het er prachtig uit.
 Het grote Centraal station,
waar momenteel veel werken aan de gang zijn was moeilijk te fotograferen.
De Dijle liep doormidden de stad en toonde, door heel lage waterstand vele fietswrakken op de bodem...

In de herfst is een wandeling in 't fort altijd meegenomen, vooral daar men hier niet op zijn buik moet gaan liggen
om paddenstoelen te kunnen fotograferen.
De hoge, met bomen gevulde omwallingen liggen
aan de binnenkant van het wandelpad. 
Op de wandelweg liggen enkele nog bestaande delen van de gebouwen
die ietwat griezelig overkomen.
 Het pad is bij droog weer goed begaanbaar en loopt bijna constant
langs de waterpartij van het fort.
Een mooie speeltuin laat de kinderen de kans om eens goed uit te razen!

Enkele jaren geleden kreeg ik een groen-witte Hostaplant en zette hem
in een grote pot op mijn terras.
 Hij stond de hele zomer heel breed en groen te pronken maar elke herfst vergeelt hij
 en drogen de bladeren.
Dan is het weer lang afwachten tot hij weer begint te schieten...






 

De vliegenzwam (Amanita muscaria) is de overbekende paddenstoel met de rode of oranje hoed met witte stippen. Hij groeit gewoonlijk onder berken en naaldbomen op donkere en beschutte plekjes in het bos en komt ook voor op wat zanderige grond. Hij behoort tot de familie van de Amanita en binnen deze familie huizen de mooiste, maar ook de meest giftige paddenstoelen die er bestaan. De vliegenzwam heeft echter ten onrechte de naam extreem giftig te zijn. Die giftigheid wisselt nogal en dat is uiteraard afhankelijk van de vindplaats en de natuurlijke omstandigheden van klimaat en bodem. Een intoxicatie door de vliegenzwam heeft vrijwel nooit een dodelijke afloop.

De overlevering stelt dat er vroeger stukjes van de hoed in een schotel melk werden gebruikt om op die manier de vliegen te vergiftigen. Vermoedelijk heeft de vliegenzwam hieraan zijn naam ontleend. Maar heeft iemand er wel eens over nagedacht dat het woord ‘vliegen’ in de vliegenzwam niet alleen te maken kan hebben met de insecten, maar dat het mogelijk ook te maken kan hebben met ‘het vliegen’ , het trippen naar een andere werkelijkheid zoals de sjamanen dat soms doen?

De hallucinogene eigenschappen van de vliegenzwam zijn al sinds onheugelijke tijden bekend. De sjamanen van Siberië maakten gebruik van de vliegenzwam om in een trance te komen waardoor ze in ondermeer contact konden treden met de wereld van de geesten van hun voorouders.

De effecten van de inname van vliegenzwam kunnen behoorlijk variëren. Als er een te hoog gehalte aan muscarine aanwezig is kun je misselijk worden, gaan zweten en je speekselklieren kunnen overuren gaan maken. Maar de meer gewenste effecten zoals euforie, verhoogde stemming, hallucinaties en een verbeterd uithoudingsvermogen, worden opgewekt door de muscimol. Soms is er de neiging om te gaan zingen en dansen.

Maar je moet wel weten dat deze zogenaamde psychedelische ervaring zowel hemel als hel kan zijn. Met de ene sessie kun je het ultieme geluk ervaren, terwijl je de volgende sessie door de vreselijkste angsten kan worden overvallen. En waarschijnlijk is het deze onvoorspelbaarheid geweest die deze paddestoel zoveel ontzag en mysterie heeft opgeleverd.

De vliegenzwam wordt gewoonlijk gegeten, maar soms proberen mensen ze te roken, hetgeen niet effectief is gebleken. De werkzame stoffen concentreren zich in de hoed, waarvan je de huid dient af te stropen. Je kunt hem ook koken, al zul je dan een behoorlijke hoeveelheid van die thee of ‘soep’ moeten drinken om de gewenste effecten te verkrijgen. Gedroogde paddestoelen verminderen snel in effectiviteit.

 De meest giftige stof, de muscarine verdwijnt uit de paddestoel wanneer deze wordt gedroogd. Hierdoor is het beslist aan te bevelen om de vliegenzwam te drogen voordat je hem gaat gebruiken. De vliegenzwam, die laat in het seizoen geplukt wordt bevat gemiddeld tien maal zoveel muscimol en iboteenzuur als eentje die in het voorjaar wordt geplukt.

 De vliegenzwam valt niet onder de bepalingen van de Opiumwet en mag dus zonder wettelijke problemen gebruikt worden. Soms hoor je wel eens dat de vliegenzwam een beschermde paddenstoel is, maar dat is niet waar. Er bestaan in België en Nederland geen beschermde paddenstoelen. 

In ons deel van de wereld regelen de seizoenen de natuur!
De herfst is al bijna half maar vele bomen zijn nog groen, sommige verkleuren toch al mooi.
De bodem in "De Liereman" lijkt wel bedekt met een paddenstoelenlaag, hier en daar woekeren zwammen op dood hout.
Een enkel bloempje probeert nog te overleven bij de dunne zonnestraaltjes maar zal weldra door te grote nachtelijke koude overvallen worden.
 Na een lange periode van kilte en soms ook vorst herpakt de natuur zich ieder jaar weer moeiteloos. 
In de donkere winter wachten we dan telkens hoopvol op het frisse groen van de lente.
Maar voorlopig is het nog genieten van de mooie kleuren van de herfst zodat we niet van de ene dag op de andere in een donker dal terecht komen...
   



Net twee eierdooiers in het mos



Ze zien er smakelijk uit



Vliegenzwam : men hallucineert ervan



Dopheide of Erica



Zin in een paardeoog?



Door de kids uitgeroepen als "Smurfendorpje"



Parelstuifzwam



In detail : de Vliegenzwam



Rozetvormige boomzwammetjes



Rode Braakrussula is niet giftig



Eenzaam Boterbloempje



Ik kon me er in spiegelen...



Bekermos van heel dichtbij... 



Grove bast van de Zeeden



Parasolzwam



Konikpaarden komen aangelopen



Reuze Vliegenzwammen



Tronkversiering



Bosviooltjes



Zeer nieuwsgierige Konikpaarden



De Liereman : "Stiltegebied" in Oud-Turnhout



Porseleinzwammen

Midden in de Parochie van Miserie ligt de pittoreske Sint-Andrieskerk. De kerk heeft niet de allure van een Sint-Paulus- of een Sint-Carolus Borromeuskerk, maar in het hart van de echte Antwerpenaar heeft ze toch een streepje voor. Augustijnermonniken richtten de kerk in 1529 op in laatgotische stijl, maar ze werd algauw als parochiekerk in gebruik genomen. Tijdens de Beeldenstorm en de Franse Revolutie kreeg Sint-Andries het zwaar te verduren. In 1755 stortte de bouwvallige toren in en kwam er een barokke versie in de plaats. Tussen 1970 en 1975 werd de kerk grondig gerestaureerd. De bekende Vlaamse romancier Hendrik Conscience, was een vaste kerkganger van Sint-Andries. Dé blikvanger in de Sint-Andrieskerk is ongetwijfeld de wondermooie preekstoel uit 1821, die de Wonderbare Visvangst voorstelt. Nog een leuk weetje: het eeuwenoude Madonnabeeld van de broederschap van Bijstand en Victorie in de kerk kreeg in 2001 een nieuwe outfit van de internationaal bekende Vlaamse modeontwerpster Ann Demeulemeester.

Je ziet ze al van op een afstand staan.
Zo'n grote Hibiscusbloemen verwacht je eerder in de tropen...
Zeker 15 cm doorsnee!!! 
Hun kopjes kunnen zich bijna niet recht houden.
Hopelijk gaat het nog niet te vlug vriezen...

Het kerkje van Gestel is voorzeker het mooiste en meest romantische kleine kerkje in Vlaanderen.
Toen we een wandeling in het mooie Neteland wilden maken hielden we een stop bij het kerkje.
Op dat ogenblik kwam er een pasgehuwd bruidspaar met gevolg naar buiten.
Aan bloemen, cadeau'tjes, rijst en glunderende gezichten ontbrak het niet.
Voor dit kerkje, dat zeer gegeerd is voor trouwerijen, is dit echter de gewoonste zaak van de wereld... 
Voor het bruidspaar denkelijk niet, aan hun overgelukkige gezichten te zien!

In Antwerpen fantaseren ze er heel graag op los.
Zoveel verdiepingen, zovele slogans over het MAS.
Je kan ze allemaal terugvinden in de Giftshop aan de overkant. 
Ons bezoekje was reuzegezellig en misschien nog wel eens
 over te doen in de toekomst.
De omgeving en de bouwstijl leent zich formidabel goed voor speciale effecten, voor onverwachte opnamen vanuit een apart oogpunt.
Adobe Photoshop heeft hiervoor de juiste "tools" in huis,
kijk maar...

De Chihuahua is één van de oudste hondenrassen.
Er zijn voldoende bewijzen gevonden om aan te nemen dat de Chihuahua zijn oorsprong vindt in Mexico.
Chihuahua's staan bekend als de kleinste hondjes ter wereld.
Dat betekent niet dat hun karakter klein is. In tegendeel!
Ze zijn temperamentvol, speels, slim, nieuwsgierig van aard en zeer waaks. Bovendien zijn ze zeer aanhankelijk, echte knuffelaars!
Chihuahua's bestaan in kortharige en langharige variant.
De Chihuahua kan goed tegen de warmte en zal daarom een warm
plekje in huis zoeken.







 

Met moederdag wordt telkenjare het laatste optreden van het Werelddansfestival gehouden.
Na een kerkdienst in de Basiliek lopen de groepen al zingend en dansend door ons dorp.
De nieuwaangelegde markt was een ideale plaats om een toemaatje te geven aan de Edegemnaars en andere trouwe fans.
Hier dan nog een mooi aantal foto's van de namiddagvoorstelling die uitliep tot 9 uur 's avonds.
Dolenthousiaste Zulu's, vrolijke Brazilianen en vinnige Turken voerden hun dansjes ten top.
Ook de Indiërs, de knappe Bolivianen en de fiere Canadezen waren van de partij.
Als eersten mochten onze vendelzwaaiers van Hoogstraten aanrukken, ze deden dat met veel plezier!!!

 

Ja, dat het festival weer losgebarsten is zullen we geweten hebben.
De vier groepen die dansten op de persvoorstelling, wervelden, sprongen en vlogen zowat over de vloer van het podium.
Zoveel energie en enthousiasme was zelden gezien.
Er waren dansgroepen uit Bolivia, Kwazulu Natal in Zuid-Afrika, Canada en India die hun beste beentjes kwamen voorzetten!
 En aan beentjes ontbrak het niet, ook niet aan lachende gezichten en kleurrijke kleding.
Het was moeilijk om met een eerder klein toestel haarscherpe foto's te maken in de donkere zaal van "Den Willecom" maar ik heb het toch geprobeerd.
Dit zijn er al enkele van de betere...

  

BOLIVIA

Het kasteel van Horst, eigenlijk een waterburcht, wordt op dit moment volledig gerestaureerd. Ons Vlaams erfgoed moet in stand gehouden worden daar is iedereen het over eens.
We hebben, door een bezoekje te brengen, ons steentje hieraan al bijgedragen. We maakten ook nog een wandeling langs de vijver en door wegeltjes omzoomd met zomerbloeiers. Een fijne uitstap was het alleszins!

Ook al dient er nog veel te gebeuren in de tuin van het voormalige "Kasteel van de barones", toch biedt dit domein al een mooie wandeling aan de inwoners van Edegem.  Voor al wie niet tegengehouden wordt door een slijkerig paadje of een zompige onderbodem rond de vijvers is het een paradijsje, een énig stukje natuur midden in het dorp! In de omgeving liggen enkele dreven en akkers die voor het landelijk uitzicht van onze mooie gemeente zorgen. Wanneer het park verbonden wordt met Fort V zal het toch een wandelparcours van een aantal kilometers geven. Dan kan men voorgoed het oude, vuile park van de gemeente opdoeken of het tot een rozentuin, een ontmoetingsplaats of een kinderboerderijtje ombouwen, dat zou dan nog een pluspunt zijn voor onze kinderen en een fijne uitstap bieden aan de kleuter-en lagere scholen. Het zijn maar suggesties... 

.

We waren er twee dagen op bezoek en schoten het ene plaatje na het andere. Gezeten in een comfortabele gondel werden we 1.1 kilometer boven bomen en pleinen, gebouwen en bezoekers gevoerd. Vanuit  de lucht konden we het geheel goed overzien.  Een ritje in de kabelbaan biedt een indrukwekkend uitzicht op blikvangers als de Villa Flora, Innovatoren en de Theaterheuvel. Het was een fijne belevenis!  
Al wandelend verwonderden we ons over prachtige planten die we soms nog nooit gezien hadden, over de mooie creaties en geweldig grote bloemstukken en arrangementen, aanplantingen en architecturale verwezenlijkingen. We genoten van het kleurrijke geheel en lieten ons informeren over de verschillende bomen, de natuur en het milieu, de verschillende gewassen en inheemse planten van vele landen en naties.
De Floriade is wereldbekend en trekt dan ook bezoekers uit alle continenten. 
Een bezoek aan de Floriade in Venlo brengt je een heel stuk dichter bij de natuur want in dit unieke evenement draait alles om de natuur en wat hiermee te maken heeft.
Een aanrader!!!

Welkom op de Floreade



Decoratief element bij de ingang

Overal prachtige ingezaaide bermen



Een indrukwekkende inkomhal



Je wandelt de Floriade binnen tussen de groene bladeren...

 

"The boots of the hunter" gemaakt door Pii

Paviljoen van de Nederlandse tuinbouw met spectaculaire film over deze sector

Geen Hollands evenement zonder koe...



Hierbinnen kon men een duizelingwekkend lichtspel ervaren op een glazen bodem.
  

Aan kunst en creativiteit ontbrak het zeker niet in de "Villa Flora!

 

"Blooming Holland" toont de innovaties in de bloemsierteelt.

We zijn in het jaar van de "Draak" volgens de chinese kalender.



Voor een halve euro  spuwde hij vuur...

Betoverend mooi, het paviljoen van Sri Lanka!

Vele kleintjes maken een "zeer" grote compositie.