Berichten van 1 januari 2009 tot 31 januari 2009

Het liep allemaal een beetje veel uit de hand...Daardoor kwam het aanbouwen van een garage met bovenop enkele kamers nogal in het gedrang! Elk weekend werken mijn dochter, haar vriend en zijn vader zich uit de naad om toch alles klaar te hebben voordat de nieuwe baby komt. Begin maart is het dan zover en het is er nog een echte bouwwerf. Moeke blijft slapen in het weekend en zorgt voor Zoen en doet het huishouden, terwijl voke, papa en mama in de kou goed maar zwaar werk leveren. Mijn hoed af voor hen, ze zullen later veel voldoening van hun werk hebben. Een groot geluk is dat hun eerste kind een "Zoen" is om te zoenen, ze is één uit de duizend, een écht schatje!  Zie hieronder

Dat zoiets kan gebeuren, zoiets onbeschrijfelijk droevigs en onbegrijpelijk. Men kan er met zijn verstand niet bij ! Mijn oprechte medeleven aan alle familieleden en vrienden van de slachtoffertjes en de overledene ...Veel moed en overlevingsdrang voor de nog in leven zijnde verzorgsters, kinderen en ouders van deze kinderen!

Voortaan is hun leven een leven in de schaduw, een vale weergave van wat ooit was. Door de obscene handelingen van een psychopaat werden zovele levens ineens en onomkeerbaar veranderd, dit kom je nooit te boven, dit werkt gewoon verlammend!

Hoe lang zal het duren eer deze mensen weer de maatschappij op een normale manier kunnen benaderen, hoelang eer ze opnieuw op straat en naar het werk zullen durven gaan. Wanneer zullen ze weer liefdevol over hun kind kunnen praten zonder een stroom van tranen die niet te stoppen lijkt... Eerlijk en oprecht weer "Dank U" kunnen zeggen voor het leven ! Misschien kunnen ze dat wel nooit meer...

Uit de grond van mijn hart hoop ik dat ons rechtssysteem terug op het goeie spoor raakt en de politiediensten goed georganiseerd worden, dat de kans op zulke drama's tot géén wordt herleid en dat daders niet meer kunnen ontsnappen, dat ze de gepaste straf altijd moeten uitzitten...

Moeten we hiervoor dan bidden en smeken, 

IK DOE HET, ook al ben ik niet gelovig...

Je krijgt er maar niet genoeg van....Alles is nu op zijn mooist. Al zovele keren wilde ik stoppen in Boechout om het witte kasteeltje tussen de bomen te fotograferen. Nu is het er eindelijk van gekomen en voor de gelegenheid was het omgetoverd tot het kasteel van de Sneeuwkoningin! Enkele vergezichten waren verblindend mooi figuurlijk én letterlijk!
Nog enkele dagen en alles wordt weer bedroevend donker, dooi is reeds ingetreden en regen en mist zitten eraan te komen. Geniet morgen nog maar van het zonnetje en het ijs, de laatste resten van de sneeuw, want dan veranderd alles weer in een winterse modderpoel waar niet veel moois aan te ontdekken is!









Sint Gummaruskapel Emblem/Ranst

Ja inderdaad, na de middag in het zonnetje oogde de vijver nog sprookjesachtiger. En...ik was niet de enige met een fototoestel! Plots trokken vreemde vogels mijn aandacht, nog nooit had ik ze hier gezien. Ik kon ze eerst maar niet thuisbrengen maar achteraf wist ik het toch : Er leven hier dus ook aalscholvers! Ze zijn groter dan een normale eend en hebben een veel grotere vleugelbreedte. Het deed me denken aan China waar deze vogels gebruikt worden om te vissen. Ze krijgen een strop om hun nek zodat ze de gevangen vis niet kunnen doorslikken, na geleverde arbeid krijgen ze van hun baasje de kleinere visjes als eetmaal. Ze vlogen bij het minste op en streken weer neer, zoals de meeuwen en de eenden ook deden. Gelukkig kon ik het allemaal vastleggen om nu aan jullie te tonen... 












.

In Vlaanderen komt het niet zo vaak voor dat vijvers en plassen, beken en sloten dichtvriezen! Maar deze week kon ik op een boogscheut van mijn voordeur van een leuk winterschouwspel genieten. Vaders en moeders sierlijk schaatsend op de Romeinse Put, zwarte kale boomtakken afstekend tegen een staalblauwe lucht, bevroren dauwdruppels als ijsspijltjes op afgevallen herfstblaadjes en een boel eendjes die een klein stukje vijver hadden opengehouden om rond te zwemmen. Zelfs de herfstkleuren waren nog niet helemaal verdwenen

Op plaatsen waar het zonnetje nog niet was doorgedrongen was de grond keihard en sierde een wit ijsrandje de nog groene blaadjes van het altijd groene onkruid. Nog een ganse week zal het zo blijven, uitzonderlijk koud naar onzen doen maar een festijn voor de schaatsliefhebbers...