Nichtjes
Nichtjes
Allerheiligen, iedereen herdenkt op deze dag zijn dierbaren
De dood grijpt het leven
koud wordt de huid
De handen verstenen
maken geluid
Bladeren uit de hemel
dekken 't verraad
breken met het leven
de dood speelt kaart
Troef is het hart
Leeg bloedt de buit
De kaarten vallen
Het spel is uit
Jozef Deleu voor Frits Niessen
In het achterland van Antalya...
Eens je een paar honderd meter voorbij de brede kustbaan, de hoge appartementsblokken en de kleine riviertjes gewandeld was, kwam je onmiddellijk tussen de échte turkse mensenterecht, ze zijn vriendelijk en gastvrij.
De groene landbouwgronden en ontelbare serres, gevuld met alle soorten sla, tomaten, aardbeien en andere lekkernijen maar ook met anjers in alle tinten rood, lagen niet ver uit elkaar.
Het geurend citrusfruit en de bloesems aan de bomen
liet vermoeden dat de lente hier al een tijdje in het land was.
Van het machogedrag van turkse plattelandsjongens en
van vele dieren in het groen en op het beton van de bevloeïingskanalen wisten de meeste toeristen in het grote luxehotel niet écht iets af...
Zo konden we ongestoord genieten van dit alles, geen enkele andere toerist tegenkomend...

















Weer een jaartje erbij
Sinds 2004 zijn er nu al 7 digitale jaartjes gepasseerd.
Ik maakte in 2004 enkele grote reizen, namelijk in maart naar Bali en in oktober naar Zuid-Afrika.
2005 bleef rustig, maar 2006 leverde een weekje rondreizen langs de keizerlijke steden in Marokko op en ook een verblijf van 5 weken in Spanje/San Pedro del Pinatar.
In het volgende jaar trok ik in juni voor een citytrip naar Praag en in de nazomer voor 17 dagen naar Peru!
2008 bleef ik in eigen land en de kriebels kwamen weer in het voorjaar 2009! Een rondreis in het Westen van de U.S.A. was een droom die werkelijkheid werd.
Maar ongelukkig genoeg volgden in 2009 maanden van
thuis rusten en weer op krachten komen
na enkele serieuze lichamelijke letsels.
Het was pas in 2011 dat ik het waagde om weer op reis te gaan eerst voor een weekje naar
Turkije en in de zomer naar Engeland .
Dit jaar werd afgesloten met een fantastische reis naar India en nu, 2012, kijken we weer uit naar een rondreisje in Cappadocië/Antalya. Wie weet wat volgt nog na dit avontuur in het land van de buikdanseressen....
In de goeie ouwe tijd

't Is niet vervuilend 't is gezond
Overal rij ik met mijn fietske rond
Door weer en wind gereden
Blijf ik fit in lijf en leden
Soms wind tegen
Dan is 't alles geven
Met de wind in de rug
Zo weer heen en zo weer terug
Met een vaste tred
In 't juiste verzet
Kilometers malen
Rondgedraaid die pedalen!
Met regen is het even balen
Ik vraag me af of ik 't wel zal halen
Met de warmte van de zon is 't fijn
Rustig kijken naar 't landschap in volle zonneschijn...
't Fietske brengt me overal
Waar ik wezen moet
Fietsen, fietsen, fietsen maar
Fietsen, 't doet je goed...
Jozef Verachtert
De dag van het park te Lint
De "Dag van het Park" verliep sfeervol in het kleine maar mooie park van Lint
Beelden van Peter Kempenaers waren overal in het park te vinden tussen het groen. Ze waren zéér naar de werkelijkheid, met hier en daar een "grote knipoog" naar een détail.
De heemkring opende zijn paviljoen en zijn kruidentuin achteraan. Hier kon men genieten van honderden planten, bloemen en kruiden.
Vooraan werd erop los gedanst door vele tangodansers die hun best deden op de aangepaste muziek gebracht door een live-orkestje.
Het was er genieten voor iedereen aanwezig !















Praten met de inheemse bevolking...
...En dat soms met handen en voeten. Gelukkig waren de mensen vriendelijk en gul. Ze schonken sinaasappels, betaalden het water toen we geen lira's hadden en gaven ons een verkwikkend glaasje thee. We mochten plaatjes schieten en deden dat met graagte! Er waren echt karakteristieke koppen bij of het nu mannen of vrouwen waren. Bedankt lieve mensen voor jullie gastvrijheid.











Een mooie oude dag...

Oud mogen worden is een zegen,
maar ‘t zijn de jaren die beginnen wegen.

SLOW DANCE
Dit is een gedicht geschreven door een teenager met kanker.
Ze is terminaal en verblijft in een New Yorks ziekenhuis.
Haar laatste wens is dat iedereen zou weten dat men ten volle van het leven moet genieten.
Zijzelf kan dit niet meer want ze heeft nog slechts zes maanden te leven.
Ze zal nooit afstuderen, nooit trouwen en nooit een eigen gezinnetje kunnen stichten...
Het is de wens van een speciaal meisje die binnen korte tijd dit leven moet verlaten.
Het heeft mij heel erg geraakt vanbinnen en ik ben zeker dat het JOU ook zal raken!

Twee citaten uit Romy's boek !
"Het leven is géén kwestie van óverleven, het is een periode om zoveel mogelijk goede dingen te doen voor jezelf en anderen..."
"Doodgaan is niet het probleem maar mensen achterlaten van wie je houdt wél!"

Romy is writing a book! These are two quotes I read in it !
"Life is not a matter of survival, it's a period to do as much good as we can to ourselves and to others..."
"To die is not the problem, but to leave people we love... is!"