Categorie: Parken en bossen

Elk jaar zijn ze er weer de PADDENSTOELEN.
 Men vindt ze op de ondergrond en op de stam van dode bomen in bos en hei.
 Ze groeien zeer snel en als ze hun sporen hebben losgelaten zijn ze vlug weer vergaan.
De meeste zijn giftig en verboden te plukken in onze natuurdomeinen.


 

De Kastanjeboleet 



De Parelamaniet



De Braakrussula



Het Elfenbankje










De Vliegenzwam

Veel hebben we't zonnetje niet gezien de laatste weken.
 Enkele dagen,  met ietwat blauwe winterhemel, waren ideaal om foto's te nemen. De rest waren er niet drie tinten grijs maar honderd tinten tussen wit en zwart  waar te nemen! De sneeuw maakte wel veel goed en lokte veel wandelaars naar het park. 

In de herfst is een wandeling in 't fort altijd meegenomen, vooral daar men hier niet op zijn buik moet gaan liggen
om paddenstoelen te kunnen fotograferen.
De hoge, met bomen gevulde omwallingen liggen
aan de binnenkant van het wandelpad. 
Op de wandelweg liggen enkele nog bestaande delen van de gebouwen
die ietwat griezelig overkomen.
 Het pad is bij droog weer goed begaanbaar en loopt bijna constant
langs de waterpartij van het fort.
Een mooie speeltuin laat de kinderen de kans om eens goed uit te razen!

Ook al dient er nog veel te gebeuren in de tuin van het voormalige "Kasteel van de barones", toch biedt dit domein al een mooie wandeling aan de inwoners van Edegem.  Voor al wie niet tegengehouden wordt door een slijkerig paadje of een zompige onderbodem rond de vijvers is het een paradijsje, een énig stukje natuur midden in het dorp! In de omgeving liggen enkele dreven en akkers die voor het landelijk uitzicht van onze mooie gemeente zorgen. Wanneer het park verbonden wordt met Fort V zal het toch een wandelparcours van een aantal kilometers geven. Dan kan men voorgoed het oude, vuile park van de gemeente opdoeken of het tot een rozentuin, een ontmoetingsplaats of een kinderboerderijtje ombouwen, dat zou dan nog een pluspunt zijn voor onze kinderen en een fijne uitstap bieden aan de kleuter-en lagere scholen. Het zijn maar suggesties... 

Verleden zondag besloten we het kasteel d'Ursel te gaan bekijken.
Dit was eigendom van de brusselse adellijke familie d'Ursel die er 's zomers naartoe kwam en er vrienden ontving.
De bedienden kwamen ook mee en iedereen vierde er de zomervakantie.
Binnen was er nog maar weinig te zien van originele meubelen of authenticiteiten.
Het was eerder kaal met lange teksten aan de muur die de levensloop van deze familie uiteenzette. 
Het gebouw bevatte een wirwar van kleine kamers en gangetjes, trapjes en overlopen.
Beneden was een muzikaal evenement voor viool en piano aan de gang. Dit gaf alles toch wat meer luister.
Ook was er een gezin verkleed in andaloesische klederdracht op het domein. Het leverde een prachtig plaatje van een "samengesteld" gezin op.

Heel groot was het er niet maar wel de moeite om er eens een wandelingetje te maken.
Er stonden enorme bomen met daartussen een grote waterburcht.
Een eindje verder nog een grotere vijver half bedekt met waterlelies.
Waterjuffers en Libellen hadden er hun domein van gemaakt. Een lange oprijlaan met mooie boomsoorten deden ons uitgeleide.
Weer enkele uurtjes genoten van de rustige natuur...  












 







 

Momenteel zullen de bossen en velden van Averegten er wit en koud bijliggen maar toen ik deze foto's nam was het er aangenaam zonnig en zeker 20 graden warmer.




Marieke en Pallieter (?) genieten van een ritje te paard in het Neteland



Melkkitten zoals in mijn jonge tijd...toen Stanske nog café hield
en haar man Gust de koeien molk en zijn akkers bemestte.
 


Op de kinderboerderij genoten de duiven van een vrije namiddag



Bomen met ondiepe wortels  worden logischerwijze  veel vlugger geveld door een storm.

De late namiddagzon scheen laag op de vergeelde bomen en liet een gouden gloed achter...
De oude wilg stond nog steeds te pronken als een kasteeltoren en de eendjes zwommen weer in grote getale in het heldere groene water.
De kleuren van de herfst componeerden een prachtige symfonie terwijl de lichtbruine vlindertjes van de esdoorn klaar hingen om een helicoptervlucht naar de aarde uit te voeren... 













 

Een wandeling in  het domein Grotenhout,
 aan de rand van Turnhout, was een waar genoegen.
Er was een grote variatie in het landschap:
Vijvers, weiden, bossen en dreven volgden elkaar op.
Ook waren er door het regenweer van de laatste dagen
al heel wat paddenstoelen te vinden.
De bijtjes, hommels, libellen en vlinders fladderden om je oren en deden zich te goed aan de nectar van Koninginnenkruid!
 Een warm zonnetje maakte alles nog aangenamer en
we klikten er weer op los... 

Het was warm weer en we hadden géén plannen... Een wandeling was een goed idee en dat ze ook nog prachtig uitviel was mooi meegenomen.
We kozen aan het Lindepaviljoen de Visbeekwandeling uit en kregen geen spijt. Zoersel staat synoniem voor groene omgeving maar toch verbaasden we ons nóg over zulke mooie vergezichten.
We passeerden in de verte ook aan een vliegveldje en zagen talrijke zweefvliegtuigjes opstijgen en weer dalen. Het enige geluid was dan ook het gezoem van deze grote libellen én het getwitter van de vogeltjes.
 Mooie landschappen, grote loofbomen en lieflijke taferelen onderweg zorgden voor een aangename voettocht en leverde deze keer speciale plaatjes op.
We waren tevreden !!!




Zeer curieuze zomerzwam



Op veel plaatsen solitaire bomen...



Huis met heuse stamboom...



...en "eeuwenoude spreuken"-boom



Wilde Akeleitjes zomaar in de berm tot bloei gekomen



Uitdagend kalfje met oorbellen, zwarte neus en mascara... 



Het bos stond vol bloeiende Rododendrons



 Een echt varendek onder de hoge loofbomen



Waar men gaat langs Vlaamse wegen...



Een reuzengrote ronkende libel gaat landen op de tarmac



Een weide met drachtige hindes



Pas opgeschoten maïs, meer regen is zeer gewenst!

 

Hier wonen voorzeker paardenliefhebbers