Berichten van 1 april 2012 tot 30 april 2012

Eens je een paar honderd meter voorbij de brede kustbaan, de hoge appartementsblokken en de kleine riviertjes gewandeld was, kwam je onmiddellijk tussen de échte turkse mensenterecht, ze zijn vriendelijk en gastvrij.
 De groene landbouwgronden en ontelbare serres, gevuld  met alle soorten sla, tomaten, aardbeien en andere lekkernijen maar ook met anjers in alle tinten rood, lagen niet ver uit elkaar. 
Het geurend citrusfruit en de bloesems aan de bomen
liet vermoeden dat de lente hier al een tijdje in het land was.
Van het machogedrag  van turkse plattelandsjongens en
van vele dieren in het groen en op het beton van de bevloeïingskanalen wisten de meeste toeristen in het grote luxehotel niet écht iets af... 
Zo konden we ongestoord genieten van dit alles, geen enkele andere toerist tegenkomend...

Al is de stad de laatste decennia enorm uitgedeind, toch blijft de oude stad nog altijd haar charme behouden!
We kuierden er meer dan eens rond, herkenden veel maar vonden ook telkens wat nieuws om onze fotolust op bot te vieren

Unieke ontmoetingen, schilderachtige plekjes en speciale effecten volgden elkaar dan ook in snel tempo op.

De Hadrianuspoort



Ruïne van oude christelijke kerk

Oudste moskee van Antalya





Binnenzicht moskee

 Gezellig samen wol oprollen

Alle kruiden van de wereld

In vol ornaat en mét accordeon 

Prachtig beschilderde eieren

De oude stadstoren

Kunstwerk in de fontein

Gezellig babbeltje boven de zee

Sinaasappels en granaatappels worden hier vers geperst

Turkse snoepjes, zo zoet...

In het  "Atatürk"cultuurpark

 

Ijzeren cameraman

Op weg naar de middagpauze?



Waterval even buiten de stad

Elk jaar wachtte ik met spanning af of mijn orchideeën eindelijk nieuwe bloemen zouden krijgen.
Na ettelijke jaren is het dan toch gelukt...
En mooi dat ze zijn, ik sta er nog elke dag voor in bewondering.
Nu maar hopen dat ze 't weer niet voor jaren opgeven hierna ...

Vanavond om tien over acht kwam de zon nog even piepen onder de zware bewolking en zorgde voor een heel laag, maar zó mooi licht op de bomen in de verte... dat ik wel onmiddellijk mijn camera moest nemen!
Na twee minuten was de kleur veel minder fel maar had ik toch enkele mooie shots.

Side was méér dan de moeite waard, we genoten van de stad, de overblijfselen van de grieks-romeinse tijd en het prachtige weer. Een schitterende blauwe hemel overkoepelde dit alles en het prille groen van de lente maakte dit plaatsje  onweerstaanbaar mooi!

Ons bezoek aan de site liep wel wat uit, want na het bewandelen en bewonderen van de oude stad en het museum ter plaatse, namen we het openbaar vervoer terug naar Lara. Dit hield in dat we niet meer, maar ook niet minder, dan 4 grote of kleine busstations moesten aandoen en meerdere uren wachten!
Na een lange dag bekeken we tevreden de prachtige foto's, een schat voor eeuwig... 

Momenteel loopt in Tongeren een tentoonstelling over de opgegraven stad " Sagalassos" in Zuid-Turkije.
Ze wordt "Sagalassos, City of dreams" genoemd.
 
In werkelijkheid is deze site in één woord adembenemend en liefhebbers zullen zeker wegdromen
bij al deze vergane pracht!
Wij hebben er alleszins van genoten, ook al moesten we soms nog even door de sneeuw waden,
want het was nog vroeg lente hier. 
Professor Marc Waelkens en zijn studenten verrichtten
op deze mooie locatie al veel werk
en mogen daarom bogen op internationale bekendheid.
We zijn als medebelgen terecht trots op deze enorme prestatie.

Mijn mooiste foto's krijgen hier dan ook een ereplaats.
Genieten maar!!!

Op de weg tussen Konya en Aksaray kregen we de gelegenheid om een goedbewaarde "Keravanserai" te bezoeken.
 Deze onderkomens lagen op de duizenden kilometerslange "Zijderoute"
en werden ter bescherming van kooplieden en hun dieren elke 42 kilometer gebouwd (dagreis per kameel).
Er waren allerlei voorzieningen zoals een keuken, slaapplaatsen voor dieren en mensen,
 waterputten enz...
's Nachts werd alles afgesloten, want ook toen al waren er benden rovers en dieven die hun graantje van de grote rijkdom wilden meepikken...
Het leverde enkele mooie foto's op van het geheel
en ook van de versieringen die aangebracht werden op poorten en gevels.
Het gaf ook een beeld van de monumentale architectuur in die lang vervlogen tijd.

Cappadocië heeft een uniek landschap, honderdduizenden jaren geleden gevormd door erosie, aardbevingen en vulkaanuitbarstingen.
We waren er op rondreis in de vroege lente, vandaar dat er hier en daar nog wat sneeuw lag. Dit gaf aan het sprookjesachtige decor nog een extra dimensie.
Wij mochten deze wondere wereld van dichtbij aanschouwen en kregen er maar geen genoeg van.
 Kijk van op afstand mee naar reuzenpaddenstoelen, rotswoningen en stenen panorama's. Beleef de heel eigen sfeer van de omgeving van Göreme, Derinkuyu, Zelve, Kaymakli, Ürgüp, PaŞabaǧ en Avanos.

Dal van de liefde  GÖREME

Zelve

Göreme

Devrent, heilige maagd

Devrent, dansend paar



Devrent, tufstenen kameel

Ürgüp

Göreme