.

Het straattheaterevenement te Boom trok véél volk.
De meeste acts waren dan ook de moeite waard.
Ze waren vrolijk, gewaagd of  simpelweg mooi om te zien.
De kinderen maar ook de volwassenen genoten er duidelijk van.
 Het Heldenplein was omgetoverd tot een druk en kleurrijk plein,
heel wat anders dan door de week waarschijnlijk.
 

   

De molen en zijn molenaar...

.

Wat een uitgelezen vrijdag.
We konden de hele wandeling bijna uitlopen in T-shirt.
Er hingen wel af en toe wolken maar de zon liet zich niet verslagen.
En terwijl we deze mooie wandeling tussen de bloesems
van laag- en hoogstammen van appel-, peren-, krieken-
en ettelijke andere fruitsoorten doorliepen zagen we alles bijna letterlijk groeien.
Ontelbare paardenbloemen sierden weiden en bermen,
madeliefjes, koekoeksbloemen en koolzaad stonden
her en der te pronken.
Kikkers kwaakten onophoudelijk in de poeltjes
maar als ze ons hoorden praten 
verstomde hun gekwaak dadelijk.
Het glooiende landschap zorgde voor een
speciaal effect in de verte én voor dito foto's
Blij dat we dit niet in 't weekend hoefden te doen,
dan zouden er wellicht resems wandelaars de paadjes plattreden en kinderen zouden de helft van alle bloempjes genadeloos plat trappen.
Op zo'n  schitterende dag kan je niet anders dan
goedgezind uw bedje opzoeken
en verder dromen van al die natuurpracht... 













































 

Binnen in het Rubenshuis























In de tuin...

Deze keer ontdekten we een kleurrijk evenement noordwaarts van Antwerpen. De provincie zette een groots spektakel op touw dat alleen door het weer niet opleverde wat er beloofd was. De te plukken tulpen zaten amper in knop en kwamen hoogstens een twintigtal centimeter boven de grond uit...  Zoals verleden jaar geen weidse kleurenpracht dus.
Tóch kreeg iedereen een boeketje zeer verse tulpen en tien zelf te vergaren tulpenbollen mee naar huis. Honderden mensen schoven aan en plukten het veld helemaal leeg.

Aan kinderanimatie géén gebrek en ook de drankkraampjes draaiden op volle toeren. Het werd een fijne namiddag op deze eerste échte lentedag! De Flandriaboten voeren aan en af en het toeristentreintje dribbelde vrolijk door de prille natuur.
Enkele impressies :


















 



 

 

Iedereen verlangt er meer dan ooit naar.... De lente laat dan ook verdomd lang op zich wachten! Maar zoals in noordelijker streken zal alles dan opeens groen staan en kort daarna uitbundig bloeien. De zomer met de donkergroene bomen zal er rap zijn en hopelijk lang blijven, maar dat is nog een onzekerheid voor máánden!!

Ik weet niet of de bessen van een klimopplant eetbaar zijn voor vogels maar de groene bladeren en de paarse bolletjes vielen op tussen de andere, bladerloze struiken langs de weg

Ik wist niet dat er einde winter ook vrucht-/zaaddoosjes tussen de bladeren van de laurier groeiden, nu nog heel subtiel, later veel uitbundiger wie weet...




Een klein donkergeel trilzwammetje had ook weeral zijn zachte vachtje opengeplooid

Al wandelend in Houthalen ontdekten we een gedenkteken
voor verloren kinderen.
Uitgesneden in een metalen plaat stond er een ontroerend gedichtje, gericht aan deze grote schatten...

Een paar dagjes in Hengelhoef draaide uit op een Rescue-operatie.Twee dieren uit de roedel damherten in de nabije weide waren er slecht aan toe. De bok zat geplaagd met een resem ijzer- en staaldraad en koord rond zijn kop en gewei. Een van de jonge hindes was ziek en zeer zwak. Ze boodt geen weerstand als de mannen van het Rescue-center van Opglabbeek haar voorzichtig vastbonden en meenamen voor verzorging...Hopelijk komt het nog goed met haar.

Op de kinderboerderij daarentegen liepen al kleine zwijntjes en schaapjes rond. De struisvogels stapten statig voorbij en de hangbuikzwijntjes sleepten zich door het slijk hun snuit in de trog met eten...
Een zwarte lama volgde ons met argusogen vanonder zijn witte bles!    

Wandeling "De Zandbergen" te Kontich-Edegem

” VRIENDEN VOOR HET LEVEN “

Een verhaal over een buitenmeisje in de
VS begon in de kolonistentijd en eindigde jaren later…toen
ze als carrièrevrouw inzag dat een leven dicht bij de
natuur pas het échte leven was. Ze keerde terug naar de
paardenranch van haar vader,
waar haar lievelingspaard nog altijd op
haar wachtte…Althans dat is wat ik ervan begrepen heb want
spijtig genoeg voor de
honderden kinderen werd alles verteld in het
engels…

 Apassionata is een prachtig samenspel tussen
paard en mens en is een show die door jong en oud  kan gesmaakt
worden.

Veel hebben we't zonnetje niet gezien de laatste weken.
 Enkele dagen,  met ietwat blauwe winterhemel, waren ideaal om foto's te nemen. De rest waren er niet drie tinten grijs maar honderd tinten tussen wit en zwart  waar te nemen! De sneeuw maakte wel veel goed en lokte veel wandelaars naar het park. 

Geef niets dan liefde deze dagen
Achteraf zal je je dit niet beklagen
Kies voor vrede en voor vreugd'
Want lachen doet zo hemels deugd

Maak elke dag een tikkeltje bijzonder
Ontdek in de kleinste dingen een wonder
Stap boordevol vertrouwen in 't nieuwe jaar
Want dat zijn 365 dagen om te houden van elkaar

"Het Eilandje" dat eigenlijk geen eilandje is vindt men in het noorden van Antwerpen. Heel lang geleden was dit moerassig gebied omringd door vlieten en sloten, nu liggen de Schelde, de oude haven en de dokken rondom de prestigieuse woonomgeving. Als een bodyguard staat het "Loodswezen" bij het begin op wacht.
Het is er goed toeven op een mooie dag. Café's, bistro's en knusse restaurantjes liggen rondom. Hoge, dure flatgebouwen herbergen menige VIP's. Knappe yachten en zelfs enkele restaurant-, hotel- en feestboten liggen aan de kademuur. Er is een groene tuin op het water waar allerlei groenten in potten worden gekweekt. Het MAS vormt het kloppend hart van "Het Eilandje". Men mag er ten allentijde tot 22uur 's avonds op om de koekestad ook vanuit de lucht te kunnen bewonderen

Het Loodswezen

De groene tuin op het water van het Willemdok

Eigenaardig kippenhok

Zonder woorden

Selder, rode kolen en ajuin groeien er in  potten

Het kloppende hart



Het laatst werkende en bemande lichtschip van West-Europa

Zicht op de brug over het Willem- en Bonapartedok  

De Yachthaven van het Bonapartedok

Moderne gebouwen met loften en luxueuse appartementen rijzen meer en meer op

Sfeer en lichtjes bij valavond

Kunstzinnige muurschildering

Café "LUX" al in kerstoutfit

Windmolens op linkeroever...

De Sint-Laurentiuskerk van Hove met op de voorgrond het
"Sprookjeshuisje"

 Hove is vermoedelijk afkomstig uit het Germaans en heeft de betekenis pachthoeve, hoeve of boerenerf.

 Geschiedenis

Bij spoorwegwerken in 1835, 1872 en 1873 werden in Hove brandurnen uit de vroege ijzertijd gevonden. In 1988 vond men aan de Holleweg een kobaltblauwe, vijfribbige glazen armband uit de late ijzertijd.

Vóór 1200 bestond hier een leen- en laathof Frythout, dit is Vrijhout, genaamd naar het vroegere bos. In 1370 gaf Laureys Volcaert, leenman van de hertog van Brabant, de grote tienden in leen aan de kerk van Hove. Daardoor werd het na 1370 soms verkeerdelijk laathof Sint Laureys genoemd. Omstreeks 1200 scheurde Hove zich af van Kontich en vormde met Boechout een schepenbank. Toen de hertog van Brabant in 1356 de oorlog tegen de graaf van Vlaanderen verloor, moest hij zijn rechten en gebied over Hove afstaan. In 1406 kwamen Hove en Boechout weer in handen van één man, hertog van Brabant, Antoon van Bourgondië. Jarenlang bleven de twee dorpen deel uitmaken van het hertogelijke domein. Hove telde in 1437 maar 47 haarden of 250 inwoners.

Om zijn oorlogen te financieren gaf Filips II in 1558 het dorp in pand aan de Heer van Cantincrode, de latere kardinaal Granvelle. Hove bleef deel uitmaken van Cantincrode, ook toen dit in 1570 een graafschap werd. In 1583 verwoesten de Spanjaarden bijna het hele dorp; het ontvolkte. In de Franse bezettingstijd bestuurde een "maire" Hove : eerst Martinus Schroyens, later Albert van der Haeghen. Onder het Koninkrijk der Nederlanden (1815-1830) werd Van der Haeghen de eerste burgemeester. Hove was een landbouwdorp. De opening van de spoorlijn Mechelen-Antwerpen in 1836 en de stopplaats in 1888 brachten een goede verbinding met de stad Antwerpen tot stand.

Omstreeks 1900 kwamen heel wat rijke stedelingen zich hier op een buitenverblijf vestigen. Na de Tweede Wereldoorlog ontstonden villawijken in de omgeving van de kastelen Weyninckhoven, Rattennest en Cappenberg.(Wickipedia) 

De huidige gemeente Hove telt momenteel ongeveer 8200 inwoners