Berichten van 1 november 2012 tot 30 november 2012

"Het Eilandje" dat eigenlijk geen eilandje is vindt men in het noorden van Antwerpen. Heel lang geleden was dit moerassig gebied omringd door vlieten en sloten, nu liggen de Schelde, de oude haven en de dokken rondom de prestigieuse woonomgeving. Als een bodyguard staat het "Loodswezen" bij het begin op wacht.
Het is er goed toeven op een mooie dag. Café's, bistro's en knusse restaurantjes liggen rondom. Hoge, dure flatgebouwen herbergen menige VIP's. Knappe yachten en zelfs enkele restaurant-, hotel- en feestboten liggen aan de kademuur. Er is een groene tuin op het water waar allerlei groenten in potten worden gekweekt. Het MAS vormt het kloppend hart van "Het Eilandje". Men mag er ten allentijde tot 22uur 's avonds op om de koekestad ook vanuit de lucht te kunnen bewonderen

Het Loodswezen

De groene tuin op het water van het Willemdok

Eigenaardig kippenhok

Zonder woorden

Selder, rode kolen en ajuin groeien er in  potten

Het kloppende hart



Het laatst werkende en bemande lichtschip van West-Europa

Zicht op de brug over het Willem- en Bonapartedok  

De Yachthaven van het Bonapartedok

Moderne gebouwen met loften en luxueuse appartementen rijzen meer en meer op

Sfeer en lichtjes bij valavond

Kunstzinnige muurschildering

Café "LUX" al in kerstoutfit

Windmolens op linkeroever...

De Sint-Laurentiuskerk van Hove met op de voorgrond het
"Sprookjeshuisje"

 Hove is vermoedelijk afkomstig uit het Germaans en heeft de betekenis pachthoeve, hoeve of boerenerf.

 Geschiedenis

Bij spoorwegwerken in 1835, 1872 en 1873 werden in Hove brandurnen uit de vroege ijzertijd gevonden. In 1988 vond men aan de Holleweg een kobaltblauwe, vijfribbige glazen armband uit de late ijzertijd.

Vóór 1200 bestond hier een leen- en laathof Frythout, dit is Vrijhout, genaamd naar het vroegere bos. In 1370 gaf Laureys Volcaert, leenman van de hertog van Brabant, de grote tienden in leen aan de kerk van Hove. Daardoor werd het na 1370 soms verkeerdelijk laathof Sint Laureys genoemd. Omstreeks 1200 scheurde Hove zich af van Kontich en vormde met Boechout een schepenbank. Toen de hertog van Brabant in 1356 de oorlog tegen de graaf van Vlaanderen verloor, moest hij zijn rechten en gebied over Hove afstaan. In 1406 kwamen Hove en Boechout weer in handen van één man, hertog van Brabant, Antoon van Bourgondië. Jarenlang bleven de twee dorpen deel uitmaken van het hertogelijke domein. Hove telde in 1437 maar 47 haarden of 250 inwoners.

Om zijn oorlogen te financieren gaf Filips II in 1558 het dorp in pand aan de Heer van Cantincrode, de latere kardinaal Granvelle. Hove bleef deel uitmaken van Cantincrode, ook toen dit in 1570 een graafschap werd. In 1583 verwoesten de Spanjaarden bijna het hele dorp; het ontvolkte. In de Franse bezettingstijd bestuurde een "maire" Hove : eerst Martinus Schroyens, later Albert van der Haeghen. Onder het Koninkrijk der Nederlanden (1815-1830) werd Van der Haeghen de eerste burgemeester. Hove was een landbouwdorp. De opening van de spoorlijn Mechelen-Antwerpen in 1836 en de stopplaats in 1888 brachten een goede verbinding met de stad Antwerpen tot stand.

Omstreeks 1900 kwamen heel wat rijke stedelingen zich hier op een buitenverblijf vestigen. Na de Tweede Wereldoorlog ontstonden villawijken in de omgeving van de kastelen Weyninckhoven, Rattennest en Cappenberg.(Wickipedia) 

De huidige gemeente Hove telt momenteel ongeveer 8200 inwoners

Het Steen, het oudste gebouw van Antwerpen, werd gebouwd tussen 1200 en 1225 en werd destijds Antwerpse burcht genoemd. Binnen de Burcht bevonden zich belangrijke instellingen zoals de vierschaar(de voormalige rechtbank), de Sint Walburgiskerk, het Reuzenhuis, het Steen, de Werf en de Vismarkt. Rond 1520, ten tijde van Karel V, werd de burcht grondig verbouwd en noemde men het voortaan "'s-Heeren Steen". In 1549 schonk Karel V het gebouw aan de stad, die het tot 1828 in eigendom had. Van 1303 tot 1823 werd het gebouw als gevangenis gebruikt, daarna diende het als tehuis voor invalide soldaten. Nadat de overheid het gebouw in 1827 had opgeëist, werd het een jaar later aan een houtzager verkocht. In 1842 kocht de stad het gebouw echter weer terug. Een groot deel van de burcht werd in de jaren 1880 afgebroken toen men de kades rechttrok en de Schelde verbreedde. Het overgebleven gebouw werd hierna simpelweg "Het Steen" genoemd. Toch werd meteen ook in 1889-1890 een nieuwe vleugel gebouwd en ook andere delen van het gebouw verbouwd.
Volgens Antwerpse folklore woonden de reuzen Druon Antigoon en Lange Wapper vroeger in Het Steen. Sinds 1963 staat er van de laatste dan ook een door Albert Poels ontworpen standbeeld aan de ingang van het Steen.

De dood grijpt het leven
koud wordt de huid
De handen verstenen
maken geluid

Bladeren uit de hemel
dekken 't verraad
breken met het leven
de dood speelt kaart

Troef is het hart
Leeg bloedt de buit
De kaarten vallen
Het spel is uit


                                                       Jozef Deleu voor Frits Niessen