Berichten van 1 maart 2009 tot 31 maart 2009

Geluk dat is geen kathedraal

misschien een klein kapelletje

geen kermis luid en kolossaal

misschien een carrouselletje

geluk is geen zomer van smetteloos blauw

maar nu en dan een zonnetje

geluk dat is geen zeppelin

't is hooguit een ballonnetje

                                                                                Toon Hermans

.

Ingang kasteel

Als speren...

Het kasteel

De oevers van de visvijver waren reeds drukbevolkt.

De grote vijver met eilandje.

Anemoontjes in het bos achteraan.

Boomstam met goed zichtbare menselijke vormen.

Speenkruid.

Narcissen of Paasbloemen.

Bosanemonen

Jonge blaadjes ontvouwen zich nu vlug

.

Holle boomstam binnen en buiten...

Ons zondagse uitje eindigde onverwacht in een kort uurtje genieten van rust. We glipten een abdij binnen zonder te weten dat we in Tongerlo waren aangekomen. We waren al op weg naar huis... Het getemperde late zonnetje zorgde voor een zachte gloed over de oude huizen en kerk. Een norbertijnermonnik wandelde rustig naar zijn avonddienst, klik die had ik!!! Fietsers doorkruisten gezwind de abdij en namen zo een binnenweg naar huis. De entourage leende zich wél voor prachtige plaatjes zoals deze....

De abdij van Tongerlo

.

Gothische toren om klokke vijf

Rustig keuvelend...

Plaatje uit "De vos en de raaf"

Dankjewel Christiane voor dit plaatje, heel mooi gedaan !

Eindelijk even tijd om de geboorte te melden van mijn jongste kleinkind.
Onze ZEPPOS kwam op 10 maart, met zijn neusje naar buiten gericht, ter wereld. "Een sterrenkijkertje" zegden de verpleegsters, dat was nieuw voor ons! Ik stelde me hem al voor als een kleine sterrenwichelaar die met een punthoed en mantel aan de sterretjes telde. Een rustig kindje, niet echt zoals zijn mama toentertijd! Alles kwam kits en na vijf dagen mocht hij daarbuiten de wereld gaan verkennen. Het werd een zonnige week zodanig dat hij al vlug zijn longetjes mocht vullen met de zachte lentelucht. Grote zus was dolblij, babybroertje moest na elke verwenbeurt ook even op haar schoot zitten...ze durfde zich bijna niet te bewegen, hield hem vast zoals wij een porseleinen pop zouden vasthouden. Hij had al vlug zijn geboortegewicht 3kg570g terug en het maatje 56 kon hij al bijna aan. Zijn mooie meter Liesbeth was in de wolken met haar nieuwe petekind. Moeke en oma waren heel tevreden, ze weten nu weer wat te doen binnen drie maanden. Zepposje, ik wens je een goede start en een heel fijn, gelukkig en lang leven toe !!!

Oma en Zeppos

Klein kaboutertje...

Vrachtwagen met suikerbonen

.

Liefste Meter...

Moeke, Zoen en Zeppos

Met een knipoogje naar mama...

Jeanneke, de moeder van mijn beste vriendin is niet meer! Zoals altijd kwam het onverwacht en zoals altijd was er een opflakkering enkele uren ervoor. Ze was ook een beetje mijn moeder toen ik jong was en ze mij meermaals gastvrij ontving in hun buitenhuisje op de Kotse Heide. Mijn schoonste jeugdherinneringen liggen daar...op die zanderige bodem en tussen de droge dennennaalden rondom. Ze knutselde graag en toverde strooien rokjes, balletkleedjes, Brigitte Bardotpruiken en papieren bloemen vanonder haar nijvere, handige vingers. Niets ontging haar, haar scherpe blik zag alles. Tinteloogjes van plezier als we weer eens later thuiskwamen dan afgesproken, "Waar zaten jullie?Toch weer niet bij de zonen VandenBroeck zeker!" Maar tegelijkertijd was ze vergevend want ze was jong onder de jongeren, kind met de kinderen. Nu is ze voor altijd weg, nooit zal ze nog grapjes maken of erom lachen. Ze gaf mij echter een mooi souvenir, tekende mijn idool in mijn poëzieboek, dat ik nog altijd bewaar. Na meer dan 45 jaar kijk ik het nog soms in, waar zijn toch die tijden gebleven? Jeanneke nog bedankt voor die zonnige momenten in mijn leven.

Het was een groots spektakel! Behendigheid, kunst, uithoudingsvermogen en ook sterke, zéér sterke spieren speelden een grote rol in deze afrikaanse voorstelling. De acrobaten misten dan ook geen enkele keer hun doel, hun act was feilloos, hun kunnen grensde bijna aan het onmogelijke. Zo wrong een afrikaanse zich in allerlei bochten en houdingen die je alleen een slang kan zien maken...Men noemt haar daarom ook een slangenmens. Spijtig genoeg konden en mochten we tijdens het optreden geen foto's nemen, Hier volgen dan ook slechts enkele beelden van het interieur van de tenten en een algemeen sfeerbeeld.

Kassa,kassa

Schilderwerk op tentzeil

Afrika's "Fine Art"

Kunstig spiegelbeeld