Berichten van 1 november 2009 tot 30 november 2009

Ja, deze is inderdaad wel een stuk of wat jaartjes geleden ! Ik denk nog veel aan die tijd in mijn kleuterklasje.... voor mij zwaar maar o zó bevredigend werk! Een uitstapje af en toe hield de moed erin en feestjes of evenementen brachten weleens stress en overwerk mee maar de welverdiende vakanties maakten dat nadien weer goed.

De naam van elke kleuter kunnen herinneren wordt na zó lange tijd moeilijker en moeilijker. De gezichtjes herinner ik mij daarentegen nog altijd, die heb je telkens een tiental maanden lang voor je gezien en zijn bijna onuitwisbaar... 

Ja, ze worden zo gauw groot. Wat eerst nog een piepklein baby'tje was is nu al een heel brokje. Een blokje dat ik op dit moment niets eens meer mag oppakken, té zwaar voor mijn rug... En die ik elke keer vooruitgang zie boeken in beweeglijkheid, eerst omrollen, handen zetten, dan zitten,  opduwen, achteruit-, opzij- en eindelijk vóóruitkruipen. Lopen zal niet lang op zich laten wachten denk ik.

De grote zus daarentegen is zo lief, ze laat zich graag lang knuffelen en komt dan prompt met een oplossing voor mijn probleem ( = alleenzijn en hen zo missen ) " Oma, IK ga voor jou een man zoeken !" De lieverd, ze vindt het zo erg voor mij ook al is ze pas 3.5 jaar oud. Je kan van dat mooie snoetje aflezen dat ze superblij is als je bij hen binnenstapt " OMA !!! " , en ze laat alles vallen om een dikke knuffel te geven.

Elk jaar herdenken we onze geliefde doden. Ze zitten in ons hart en we denken er elke dag aan, maar een bezoekje aan hun laatste rustplaats, al of niet op deze 1ste novemberdag, slaan we toch niet over. We blijven ze missen. We hadden hun nog zoveel te zeggen, we wilden nog zoveel voor ze doen, nog dikwijls samen lachen of wenen, en dat dát niet kon knaagt nog altijd aan ons...

In de herfst van het leven raakt iedereen wel eens sentimenteel of triest. Gelukkig zijn er nog de mooie momenten die van alle tijden zijn en die we best zoveel mogelijk naar waarde schatten. Momenten waarop we kunnen genieten van kinderen en kleinkinderen, evenementen en feestjes, vrienden en buren, want iets moois ligt toch soms op zo'n klein plaatsje...