Berichten van 1 januari 2013 tot 31 december 2013

Tijdens onze reis doorheen China bezochten we ook een klooster in Klein Tibet. Er liepen monniken van 6 jaar zowel als oudere religieuzen rond en elkeen had zijn eigen taak.

We waren getuigen van een gebedssessie in de tempel zelf en genoten van de rust in de mooie omgeving.

De gebedsvlaggetjes wapperden in de wind op het plateau waar het klooster gelegen was.

Elk jaar zijn ze er weer de PADDENSTOELEN.
 Men vindt ze op de ondergrond en op de stam van dode bomen in bos en hei.
 Ze groeien zeer snel en als ze hun sporen hebben losgelaten zijn ze vlug weer vergaan.
De meeste zijn giftig en verboden te plukken in onze natuurdomeinen.


 

De Kastanjeboleet 



De Parelamaniet



De Braakrussula



Het Elfenbankje










De Vliegenzwam

Bijen bezoeken druk de Chrysantjes op mijn tafel.
Gisteren kregen ze ook een dagpauwoog op bezoek die naarstig naar nectar zocht...  

 De "Reichstag"



.

Zoals de naam "Sans souci" aangeeft, wilde Frederik II (1712-1786), ook Frederik De Grote genoemd, in zijn zomerresidentie in Potsdam zijn dagelijkse zorgen vergeten.
Frederik, die een telg was uit het geslacht Hohenzollern,  was een opmerkelijk man, hij was zeer muzikaal en onderhield contacten met de beroemdste musici, wetenschappers en schrijvers zoals Voltaire en J.S.Bach.
Hij had geen goede relatie met zijn vader Frederik Willem I, en leidde een zeer losbandig leven. Hij was homo en zijn vaste vriend, H.H.von Katte, werd voor zijn ogen geëxecuteerd. Zijn vader drong hem nadien een huwelijk op met Christine von Brunswijk-Bervern, maar dit bleef kinderloos.
Nadien hield hij zich vooral bezig met diplomatieke en militaire zaken.
 Hij voerde oorlog tegen Oostenrijk, Rusland en Frankrijk en Napoleon beschouwde hem als een kundig diplomaat en een groot generaal.
.

Oost en West-Berlijn zijn herenigd. De muur die de twee delen scheidde en werd gebouwd in 1961, werd gesloopt in 1989 en overal in de stad zijn aandenkens en herinneringen te vinden uit die tijd. Ook met de Jodenvervolging wordt men nog dagelijks geconfronteerd.
De stad is méér dan bezienswaardig, ze is mooi maar ook heel boeiend en interessant!   





Berlijners hebben zelf grotendeels de muur afgebroken



In tact gelaten stuk van de muur



Lange rijen wachtenden om de andere kant van Berlijn te bereiken



Hele stukken van de muur zijn beschilderd






Vele kleine mensen die in vele kleine dorpen
kleine dingen doen
kunnen het aanzicht van de wereld veranderen



Joods gedenkteken






Nieuwe synagoge






Monument  van een oorlog...



Gasmaskers als souvenier

Elk jaar, al zolang ik weet, gaat in het Zeelandse plaatsje Zundert de eerste zondag van september een grootse bloemencorso uit. In België heeft hij zijn  evenknie in Loenhout op de TWEEDE zondag van september dit jaar. De wagens zijn echte huzarenstukjes of zeg maar huzarenstukken en er zijn meestal heel veel medewerkers voor één exemplaar ...ontwerpers, decorateurs, timmerlieden, elektriekers, schilders, ingenieurs enz... Men tracht elk jaar de concurrentie te overstijgen met mooiere, kleurriikere en exentriekere mastodonten te fabriceren.
Buurtschap Laer-Akkermolen heeft zondag voor het tweede jaar op rij het Bloemencorso Zundert gewonnen met " Gekkengoud". Ze kreeg maar liefst 665 punten van de jury. Gekkengoud sleepte ook de publieksprijs in de wacht.















 LAST MINUTE van DE LENT







ALTIJD PRIJS van POTEIND





BUBBLEGUM VAN LAARHEIDE



UIT DE VEREN van MARKT  



ILLUSIE van ACHTMAAL





GORDEL van RAAMBERG





Techniek en innovatie speelden dit jaar een hoofdrol in de stoet. Buurtschap 't Stuk had als thema het broeikaseffect en heeft een wagen gemaakt met ingevroren bloemen. Die is een week geleden vol met bloemen neergezet in een vriescel en ontdooide pas tijdens de optocht.





MONSTERS



DOORNROOSJE



Twee weken na het grote corso, op elke derde zondag van september, is het tijd voor de jongere Zundertse corsobouwers om te laten zien hoe zij gevat zijn door het corsokoorts virus. Dit jaar wordt het kindercorso voor de 63e keer gehouden op ZONDAG 15 SEPTEMBER 2013. Met een bonte, kleurrijke stoet van meer dan 200 wagentjes en met meer dan 800 kinderen wordt wel duidelijk dat het corso erg leeft bij de jeugd.

 In de late namiddagzon bloeide een zachtroze roos...

Je moet er als de kippen bij zijn als je een waterjuffer of een libel in je lens wil vangen. 
 Als ze paren heb je het meeste kans op succes.

Je kon er niet stoppen met foto's maken.
Ze stonden allemaal zo mooi te wezen in het groen van het park!
Ze kregen elk ook een speciale naam mee en
ze staken hun kopjes uit naar de warme zon. ,
Daar konden ze beter tegen dan ik me dunkt...

Op 8 juni 2013 trouwde mijn dochter Vicky met Geert, de vader van mijn  kleinkinderen Zoen en Zeppos.
Het was een zonovergoten dag en niettegenstaande alles zeer eenvoudig werd gehouden waren er toch veel vrienden en familie naar het gemeentehuis van Nijlen gekomen om geluk te wensen.
Onze twee rakkers volgden met geduld het hele ritueel al was dat voor de jongste niet zo aannemelijk...
          De dag werd afgesloten met een lekkere barbecue in een aangename groene omgeving.
Laat hun groot geluk nog vele jaren voortduren in Kessel, waar ze wonen...




Een gelukkig paar....



met hun kindjes.



De gebruikelijke kus op het balkon ;-)



Een overgelukkige mama én dochter...



... én familie

Dit kleurig kunstwerk was te bekijken in het museum in de oude mijncité van Waterschei,
het hing in de afdeling van de kunstacademie en was mijn favoriet.
Tussen al de sombere maar o zo interessante attributen uit de "goeie ouwe" mijntijd" was het een welkom intermezzo.

Het mooie, reeds langsbuiten vernieuwde, oude mijngebouw en ook de uitkijktoren vielen al van ver op. Binnenin het museum waren reuzengrote foto's van mijnwerkers opgehangen in een bijna aardedonkere ruimte...
Werktuigen, vervoermiddelen, mijnlantaarns en vele andere getuigen van een vervlogen tijd waren er tentoongesteld. Er was ook een kunsttentoonstelling ondergebracht.
















Deze mannetjes (of vrouwtjes) leidden ons naar de "Harmonic Fields", 
de op het Thor park opgestelde instrumenten, gemaakt door de fransman Pierre Sauvageot . De instrumenten werden door de wind bespeeld en bestonden uit kleine belletjes,
trommels, klankkasten enzovoort...

ECUADOR

Dit land ligt pal op de evenaar en dankt er zijn benaming aan. 
 Het is het kleinste land in het Andesgebied. Quito, de hoofdstad van de republiek, ligt vrij noordelijk en is omringd door vulkanen.
De kustvlakte heeft een tropisch klimaat, in het hooggebergte is het veel koeler. 











MACEDONIË

Dit was vroeger een Joegoslavische deelstaat, nu een onafhankelijk land.
De republiek telt een goede 2 miljoen inwoners en de hoofdstad is SKOPJE






CHILI, PAASEILAND

 Paaseiland  behoort tot Chili en ligt ten westen ervan te midden van de Grote Oceaan. Het is vooral bekend vanwege de reusachtige, mysterieuze stenen beelden die langs de kust op een rijtje staan (en liggen)te pronken













KALMYKIYA

Is een vroegere Russische deelstaat die nu een zelfstandige republiek  is, met als hoofdstad Elista.
Het land is gelegen aan de noordkust van de Kaspische Zee.

Het kleine Koolwitje 

Het oranje Zandoogje 

De Helmkruidvlinder

Het klein Koolwitje

Een rustig ritje op deze mooie grootmoedersfiets of een stiekem afspraakje met je vriendje?
 Nu kies ik voor het eerste, vroeger voor het laatste...;-))

Mooi weer, een bom volk en rond de zestig levende beelden in de straten van Lommel maakten deze gemeente tot een feestelijk decor. De kleurrijke beelden stonden overal, op iedere hoek van de straat, in het park. In groep voerden ze soms een mooi toneeltje op. Wat een uniek evenement hadden ze weeral in Lommel die dag ! Het was er zó overvol dat men op den duur rond etenstijd de mensen  geen frietje of hamburger meer kon aanbieden, alles was uitverkocht!  

.

Het straattheaterevenement te Boom trok véél volk.
De meeste acts waren dan ook de moeite waard.
Ze waren vrolijk, gewaagd of  simpelweg mooi om te zien.
De kinderen maar ook de volwassenen genoten er duidelijk van.
 Het Heldenplein was omgetoverd tot een druk en kleurrijk plein,
heel wat anders dan door de week waarschijnlijk.
 

   

De molen en zijn molenaar...

.

Wat een uitgelezen vrijdag.
We konden de hele wandeling bijna uitlopen in T-shirt.
Er hingen wel af en toe wolken maar de zon liet zich niet verslagen.
En terwijl we deze mooie wandeling tussen de bloesems
van laag- en hoogstammen van appel-, peren-, krieken-
en ettelijke andere fruitsoorten doorliepen zagen we alles bijna letterlijk groeien.
Ontelbare paardenbloemen sierden weiden en bermen,
madeliefjes, koekoeksbloemen en koolzaad stonden
her en der te pronken.
Kikkers kwaakten onophoudelijk in de poeltjes
maar als ze ons hoorden praten 
verstomde hun gekwaak dadelijk.
Het glooiende landschap zorgde voor een
speciaal effect in de verte én voor dito foto's
Blij dat we dit niet in 't weekend hoefden te doen,
dan zouden er wellicht resems wandelaars de paadjes plattreden en kinderen zouden de helft van alle bloempjes genadeloos plat trappen.
Op zo'n  schitterende dag kan je niet anders dan
goedgezind uw bedje opzoeken
en verder dromen van al die natuurpracht... 













































 

Binnen in het Rubenshuis























In de tuin...

Deze keer ontdekten we een kleurrijk evenement noordwaarts van Antwerpen. De provincie zette een groots spektakel op touw dat alleen door het weer niet opleverde wat er beloofd was. De te plukken tulpen zaten amper in knop en kwamen hoogstens een twintigtal centimeter boven de grond uit...  Zoals verleden jaar geen weidse kleurenpracht dus.
Tóch kreeg iedereen een boeketje zeer verse tulpen en tien zelf te vergaren tulpenbollen mee naar huis. Honderden mensen schoven aan en plukten het veld helemaal leeg.

Aan kinderanimatie géén gebrek en ook de drankkraampjes draaiden op volle toeren. Het werd een fijne namiddag op deze eerste échte lentedag! De Flandriaboten voeren aan en af en het toeristentreintje dribbelde vrolijk door de prille natuur.
Enkele impressies :


















 



 

 

Iedereen verlangt er meer dan ooit naar.... De lente laat dan ook verdomd lang op zich wachten! Maar zoals in noordelijker streken zal alles dan opeens groen staan en kort daarna uitbundig bloeien. De zomer met de donkergroene bomen zal er rap zijn en hopelijk lang blijven, maar dat is nog een onzekerheid voor máánden!!

Ik weet niet of de bessen van een klimopplant eetbaar zijn voor vogels maar de groene bladeren en de paarse bolletjes vielen op tussen de andere, bladerloze struiken langs de weg

Ik wist niet dat er einde winter ook vrucht-/zaaddoosjes tussen de bladeren van de laurier groeiden, nu nog heel subtiel, later veel uitbundiger wie weet...




Een klein donkergeel trilzwammetje had ook weeral zijn zachte vachtje opengeplooid

Al wandelend in Houthalen ontdekten we een gedenkteken
voor verloren kinderen.
Uitgesneden in een metalen plaat stond er een ontroerend gedichtje, gericht aan deze grote schatten...

Een paar dagjes in Hengelhoef draaide uit op een Rescue-operatie.Twee dieren uit de roedel damherten in de nabije weide waren er slecht aan toe. De bok zat geplaagd met een resem ijzer- en staaldraad en koord rond zijn kop en gewei. Een van de jonge hindes was ziek en zeer zwak. Ze boodt geen weerstand als de mannen van het Rescue-center van Opglabbeek haar voorzichtig vastbonden en meenamen voor verzorging...Hopelijk komt het nog goed met haar.

Op de kinderboerderij daarentegen liepen al kleine zwijntjes en schaapjes rond. De struisvogels stapten statig voorbij en de hangbuikzwijntjes sleepten zich door het slijk hun snuit in de trog met eten...
Een zwarte lama volgde ons met argusogen vanonder zijn witte bles!    

Wandeling "De Zandbergen" te Kontich-Edegem

” VRIENDEN VOOR HET LEVEN “

Een verhaal over een buitenmeisje in de
VS begon in de kolonistentijd en eindigde jaren later…toen
ze als carrièrevrouw inzag dat een leven dicht bij de
natuur pas het échte leven was. Ze keerde terug naar de
paardenranch van haar vader,
waar haar lievelingspaard nog altijd op
haar wachtte…Althans dat is wat ik ervan begrepen heb want
spijtig genoeg voor de
honderden kinderen werd alles verteld in het
engels…

 Apassionata is een prachtig samenspel tussen
paard en mens en is een show die door jong en oud  kan gesmaakt
worden.

Veel hebben we't zonnetje niet gezien de laatste weken.
 Enkele dagen,  met ietwat blauwe winterhemel, waren ideaal om foto's te nemen. De rest waren er niet drie tinten grijs maar honderd tinten tussen wit en zwart  waar te nemen! De sneeuw maakte wel veel goed en lokte veel wandelaars naar het park.