Categorie: Mensen

Daarom dit verjaardagskaartje gemaakt met allerlei ingrediënten, maar waar vooral haar gelukkige glimlach de hoofdrol speelt. Houden zo !
 

EEN ZEER GELUKKIGE EN FIJNE ( ...................) VERJAARDAG  GEWENST LOUKE

Marylou's tuin bekende al heel wat kleur. Maar zijzelf doet dat meestal ook...

Daarom een kleine ode aan haar moed, uithoudingsvermogen en sterke karakter.

Wees gerust, samen komen we er wel !!!

.

Vandaag was niet zo'n heuglijke dag voor mij. Mijn moeder, die vóór 14 jaar gestorven is, zou vandaag 92 jaar zijn geworden. Deze dag vergeet ik nooit ... Het was ook mijn ouders' huwelijksverjaardag...

Een buurman die veel doorgemaakt had werd ook vandaag begraven...

Ik wens zijn weduwe, zoon en kleinzoon veel sterkte toe

Op zulke momenten besef je maar al te goed dat het leven té kort maar vooral dat het eindig is.

We zijn aan het leven verplicht er iets goeds van te maken en de geboden kansen waar te nemen, elkaar te steunen waar nodig en te helpen als het kan. Het is niet altijd even makkelijk maar vanaf nu ga ik nog meer proberen om alles te relativeren, vlugger te vergeven en er te zijn voor familie, vrienden en buren. Daar ikzelf vorig jaar veel hulp en geduld nodig had weet ik dat het immens goed doet als iemand aan je denkt, je eens opbelt of een bezoekje brengt. Een babbel of een praatje kan wonderen doen en aandacht op het juiste ogenblik is soms van onschatbare waarde. Aan elkeen die mij toen steunde wens ik het grootste geluk toe.

Daar ben ik hen eeuwig dankbaar voor ! 

.

Be kinder than necessary because everyone you meet is fighting some "Kind of battle"

A sharp tongue can cut your own throat

If you want your dreams to come true, you mustn't oversleep

Of all the things you wear, your expression is the most important

The best vitamin to make friends is B1

Jeanneke, de moeder van mijn beste vriendin is niet meer! Zoals altijd kwam het onverwacht en zoals altijd was er een opflakkering enkele uren ervoor. Ze was ook een beetje mijn moeder toen ik jong was en ze mij meermaals gastvrij ontving in hun buitenhuisje op de Kotse Heide. Mijn schoonste jeugdherinneringen liggen daar...op die zanderige bodem en tussen de droge dennennaalden rondom. Ze knutselde graag en toverde strooien rokjes, balletkleedjes, Brigitte Bardotpruiken en papieren bloemen vanonder haar nijvere, handige vingers. Niets ontging haar, haar scherpe blik zag alles. Tinteloogjes van plezier als we weer eens later thuiskwamen dan afgesproken, "Waar zaten jullie?Toch weer niet bij de zonen VandenBroeck zeker!" Maar tegelijkertijd was ze vergevend want ze was jong onder de jongeren, kind met de kinderen. Nu is ze voor altijd weg, nooit zal ze nog grapjes maken of erom lachen. Ze gaf mij echter een mooi souvenir, tekende mijn idool in mijn poëzieboek, dat ik nog altijd bewaar. Na meer dan 45 jaar kijk ik het nog soms in, waar zijn toch die tijden gebleven? Jeanneke nog bedankt voor die zonnige momenten in mijn leven.

Er was eens...heel lang geleden een klein meisje van de boerenbuiten die een boekje had ...Ieder mocht iets in dat boekje tekenen en dat zou ze dan bewaren!

Toen ze uiteindelijk vijftien was had ze veel klasgenootjes die kónden tekenen, want ze leerden allemaal voor kleuterleidster...De kleinste maar niet de allerjongste onder hen tekende voor haar "de heide" , want daar ging ze elk weekend naartoe en daar hield ze erg van.

Af en toe mocht het nu al zestienjarig meisje mee gaan naar het kleine zomerhuisje van de ouders van haar vriendinnetje op de Kotse Heide. Soms wel voor een hele week! Daar amuseerden ze zich rot en leerden veel...Ze werden vrienden voor het leven en hoe verschillend ze ook waren, niets kon die vriendschap deren. Deze overwon vele stiltes, grote onbereikbaarheid soms en ook perioden van uit elkaar groeien.

Toen ze er deze week samen op uit trokken kan je al raden naar waar, de heide natuurlijk...in Kessel én in Kalmthout. En ook al staken de muggen en de zon even erg, al was de lichamelijke gesteldheid niet meer die van toen...Samen genoten ze met volle teugen.

Wat was de heide mooi, alleen waaide de wind niet alle zorgen weg...maar dat deerde niet en de foto's zijn er niet minder mooi om.

Na meer dan 45 jaar...

Erica of Dopheide

Heide in volle bloei

Prachtige vruchtdragende Europese eik

.

Beste Louke
Dank je wel om zoiets moois te maken voor mijn blog.
Iedereen die hier komt lezen mag gerust weten dat jij deze pps voor mij deed want ikzelf ben nog lang niet zover!
Misschien komt die zin om zulke dingen ineen te knutselen ooit nog wel eens terug, maar voorlopig...
Jij loopt altijd over van enthousiasme en wilskracht om vol te houden tot je het doorhebt, tot de juiste tools en linken gevonden zijn hoe je ze juist moet gebruiken.Je geeft ze dan door aan mij zonder moeite en misschien is dit een beetje melig, maar je hebt me al zovéél geleerd. Waar jíj je tijd en je moeite in gestoken hebt is voor mij dan klare koek!
Zo hoort dat toch onder vrienden hoor ik je al zeggen, maar de ervaring leert dat dat niet altijd zo gebeurt.Veel nijd en afgunst heerst soms tussen mensen.Gelukkig weten wij dat dat nooit tussen ons zal komen,al zou ik wel soms een deel van je energie in mij willen. Al was het maar een tiende...
Maar misschien ga ik jou later wel iets leren..wie weet, en kan ik je ook eens een cadeautje doen met mijn eigen werk?

ML Bedankt dat je me altijd geduldig (of ongeduldig) helpt bij al onze leuke activiteiten, voor het begrip dat door de jaren heen groeide en soms enorme afmetingen aanneemt of soms wel "moet" aannemen !!!

SS Bedankt voor je fijne gezelschap tijdens de gezellige uurtjes die we samen doorbrengen. Ik kan wel zeggen dat we ook zonder veel woorden elkaar heel goed begrijpen.

R en N  Met jullie kan ik altijd een goed gesprek hebben, op jullie kan ik ook altijd rekenen. Dat is dan ook wederzijds, beloofd !!!

M Dank je wel voor al de mooie en lekkere uurtjes . Ze bleven zeker niet zwaar op mijn maag liggen. Dat er nog vele mogen volgen...

Vrienden Collega's  
Ik vergeet ook jullie niet, want jullie betekenen ook heel veel voor mij ! Wie maakt dat ik kan genieten van een weekendje, een wandel- of fietstocht? Met wie bracht ik een groot deel van mijn leven door? Juist ja, met jullie !!!
Wat er ook gebeurde, we blijven elkaar ontmoeten en dat vind ik gewoon prachtig .

Voor jullie en voor iemand in het bijzonder heb ik dit gedicht gemaakt in het begin van de jaren tachtig  

Jij bent toch steeds mijn vriend gebleven
Praatte met me
hebt met mij gezwegen
Ook al kon je mij niet geven
wat ik verlangde van jou
Toch troostte je mij
liet me niet in de kou
Begreep je waarom ik het zo moeilijk had
Streelde me
kuste weg die traan
die op mijn wangen zat
Ik wil voor jou hetzelfde voelen
of nog meer...
Mijn hoop is toch nog niet verloren
Want ergens uit tederheid
wordt liefde soms geboren