Berichten van 2 maart 2009 tot 8 maart 2009

Jeanneke, de moeder van mijn beste vriendin is niet meer! Zoals altijd kwam het onverwacht en zoals altijd was er een opflakkering enkele uren ervoor. Ze was ook een beetje mijn moeder toen ik jong was en ze mij meermaals gastvrij ontving in hun buitenhuisje op de Kotse Heide. Mijn schoonste jeugdherinneringen liggen daar...op die zanderige bodem en tussen de droge dennennaalden rondom. Ze knutselde graag en toverde strooien rokjes, balletkleedjes, Brigitte Bardotpruiken en papieren bloemen vanonder haar nijvere, handige vingers. Niets ontging haar, haar scherpe blik zag alles. Tinteloogjes van plezier als we weer eens later thuiskwamen dan afgesproken, "Waar zaten jullie?Toch weer niet bij de zonen VandenBroeck zeker!" Maar tegelijkertijd was ze vergevend want ze was jong onder de jongeren, kind met de kinderen. Nu is ze voor altijd weg, nooit zal ze nog grapjes maken of erom lachen. Ze gaf mij echter een mooi souvenir, tekende mijn idool in mijn poëzieboek, dat ik nog altijd bewaar. Na meer dan 45 jaar kijk ik het nog soms in, waar zijn toch die tijden gebleven? Jeanneke nog bedankt voor die zonnige momenten in mijn leven.

Het was een groots spektakel! Behendigheid, kunst, uithoudingsvermogen en ook sterke, zéér sterke spieren speelden een grote rol in deze afrikaanse voorstelling. De acrobaten misten dan ook geen enkele keer hun doel, hun act was feilloos, hun kunnen grensde bijna aan het onmogelijke. Zo wrong een afrikaanse zich in allerlei bochten en houdingen die je alleen een slang kan zien maken...Men noemt haar daarom ook een slangenmens. Spijtig genoeg konden en mochten we tijdens het optreden geen foto's nemen, Hier volgen dan ook slechts enkele beelden van het interieur van de tenten en een algemeen sfeerbeeld.

Kassa,kassa

Schilderwerk op tentzeil

Afrika's "Fine Art"

Kunstig spiegelbeeld