Berichten van 18 juli 2011 tot 24 juli 2011

  

Een van de bekendste legendes is deze van "King Arthur en Merlijn, de tovenaar"


zie http://www.celticbritain.net/koningarthur.htm



Onderweg naar Tintagel



Het strandje nabij de grot van Merlijn de tovenaar



De overblijfselen van het kasteel van Koning Arthur



Omwalling op een gevaarlijk hoog punt



Ingang van de grot van Merlijn.



Wandelweg naar de ruïne van het kasteel



Het eeuwenoude postkantoortje van het stadje Tintagel

Polperro ligt zoals zovele cornishe stadjes afgesloten 
van de oceaan door een  muur maar met aan de zijkant
een doorgang naar volle zee.
Bij hoogtij ligt het binnenhaventje onderwater en
kunnen de bootjes uitvaren...
Een korte wandeling leidde ons naar een
mooi uitzichtpunt boven de zee.
In het stadje was het druk en de kleine winkeltjes
 deden goede zaken.
Zoals overal hingen er kleurrijke bloemen in "baskets" en bakken.
De restaurantjes waren zeer authentiek en serveerden vooral vis. 
Overal is ook altijd  "fish and chips" te krijgen
Een  langharige poes wachtte rustig haar beurt af aan een
oude engelse telefooncel,die zéker wel
nog in gebruik was gezien de moderne mogelijkheden ...

Dit liefdadigheidsprojekt
 kenden we al van docu's op TV maar het zicht bovenop was onaards.
 Het leek of enorme UFO's geland waren in een groot groen
 woud van struiken, bomen en planten.
Eens in de koepels stonden we versteld van de exotische weelde.
Het was er ontzettend warm en alles stond droog, een fris bad was welkom geweest voor vele gewassen. Dit moest wel even wachten tot de bezoekers  verdwenen waren.
Elke bioom was er vertegenwoordigd, de plantengroei althans...
Het regenwoud, het mediterrane, de afrikaanse tropen, de aziatische jungle kregen hier hun eigen plek...
 Leuk waren ook de kunstwerken uit hout, de junglehutjes en het bamboehuis.
 Ik stond versteld hoe lekker het sap van een
baobabvrucht smaakte ! 
Vele exotische schoonheden passeerden hier de revue,
als we zelf bleven rondwandelen wel te verstaan...
 Het leek inderdaad veel op de " Tuin van Eden"

Nabij het pittoreske stadje St Ives ligt het "landeinde" van Engeland. Het was een ruig landschap maar het weer was mooi en de blauwe lucht maakte van de anders  zo donkere zee een azuurblauwe!
Jammer genoeg was het voor twee mensen van onze groep hier ook het einde van de reis... 



Paarse Buddleja of Vlinderstruik in volle bloei



Rotsformatie in zee ten Zuiden van Land's End



Ruig en groots, het westelijkste puntje van Engeland



Een mooie maar enigszins gevaarlijke wandeling ligt bovenop de rotsen 



Een eenzame, verkleumde meeuw schuilt op een windstil plekje





Monument voor de soldaten van St Ives gesneuveld in de twee wereldoorlogen. 



St Ives , een kunstenaarsstadje een twintigtal kilometers ten noorden van Land's End
 


Een bloemenzee in tuinen, aan ramen, deuren, muren en op daken



Souvenir- en artisanale winkeltjes alom...



Vissersbootjes gelegen aan een klein zandstrand met kabbelende golfjes



Gedeeltelijk panorama van St Ives



Het lijkt wel het Zuiden van Frankrijk ...

De tuin strekte zich uit in een smalle vallei,  met de zee grenzend aan de  onderste plantenrij...
Beschut door hoge kliffen groeiden er vele tropische planten in open lucht en daar het in Cornwall bijna nooit vriest gedijen ze daar fantastisch!
De allereerste eigenaar was een zeiler die zijn boot aanlegde op zijn  privéstrand. Om telkens op een aangename manier de weg naar zijn veel hoger gelegen huis af te leggen, bouwde hij deze tuin, die langs weerszijden omzoomd was door alle kleuren Hydrangea's...  




Overzicht vanuit het midden van de valleituin



Aeonium Arboreum of "Black Rose"



Zeer helder water voor deze Kois






De bladeren van deze  Gunnera Manicata leken op gigantische rabarberbladeren



Zijn bloeiwijze zag er zeer speciaal uit



Reuzenvarens, ongezien in andere delen van Groot Brittanië  



De Callistemon of Lampenpoetser heet in Engeland Bottlebrush



Een woud van reuzenvarens, heel lommerrijk



Hydrangeas of Hortensiastruiken, aanwezig in grote getale 



Vijver overwoekerd door waterlelies



 Romnea Culteri een papaverachtige bloem met een hart van ontelbare gele meeldraden.

Deze gothische kathedraal straalde rust en sereniteit uit, de eenvoud was opvallend! Geen overdaad van bloemen, kaarsen of heiligenbeelden waren hier de blikvangers.