Archief

Je krijgt er maar niet genoeg van....Alles is nu op zijn mooist. Al zovele keren wilde ik stoppen in Boechout om het witte kasteeltje tussen de bomen te fotograferen. Nu is het er eindelijk van gekomen en voor de gelegenheid was het omgetoverd tot het kasteel van de Sneeuwkoningin! Enkele vergezichten waren verblindend mooi figuurlijk én letterlijk!
Nog enkele dagen en alles wordt weer bedroevend donker, dooi is reeds ingetreden en regen en mist zitten eraan te komen. Geniet morgen nog maar van het zonnetje en het ijs, de laatste resten van de sneeuw, want dan veranderd alles weer in een winterse modderpoel waar niet veel moois aan te ontdekken is!









Sint Gummaruskapel Emblem/Ranst

Ja inderdaad, na de middag in het zonnetje oogde de vijver nog sprookjesachtiger. En...ik was niet de enige met een fototoestel! Plots trokken vreemde vogels mijn aandacht, nog nooit had ik ze hier gezien. Ik kon ze eerst maar niet thuisbrengen maar achteraf wist ik het toch : Er leven hier dus ook aalscholvers! Ze zijn groter dan een normale eend en hebben een veel grotere vleugelbreedte. Het deed me denken aan China waar deze vogels gebruikt worden om te vissen. Ze krijgen een strop om hun nek zodat ze de gevangen vis niet kunnen doorslikken, na geleverde arbeid krijgen ze van hun baasje de kleinere visjes als eetmaal. Ze vlogen bij het minste op en streken weer neer, zoals de meeuwen en de eenden ook deden. Gelukkig kon ik het allemaal vastleggen om nu aan jullie te tonen... 












.

In Vlaanderen komt het niet zo vaak voor dat vijvers en plassen, beken en sloten dichtvriezen! Maar deze week kon ik op een boogscheut van mijn voordeur van een leuk winterschouwspel genieten. Vaders en moeders sierlijk schaatsend op de Romeinse Put, zwarte kale boomtakken afstekend tegen een staalblauwe lucht, bevroren dauwdruppels als ijsspijltjes op afgevallen herfstblaadjes en een boel eendjes die een klein stukje vijver hadden opengehouden om rond te zwemmen. Zelfs de herfstkleuren waren nog niet helemaal verdwenen

Op plaatsen waar het zonnetje nog niet was doorgedrongen was de grond keihard en sierde een wit ijsrandje de nog groene blaadjes van het altijd groene onkruid. Nog een ganse week zal het zo blijven, uitzonderlijk koud naar onzen doen maar een festijn voor de schaatsliefhebbers...

Kerstmis is alweer voorbij...

Hopelijk vierde de vrede hoogtij!

Werden de buikjes goed gevuld 

en de pakjes mooi verhuld.

Nu nog een nieuwjaarsnacht

met vuurwerk in al zijn pracht.

Vergeet daarbij dan al je zorgen en

droom de dromen die je had voor morgen

Verdeel ze dan over 't ganse jaar

en vergeet de nare dingen maar

Dit zijn mijn wensen kant en klaar

voor :

Een superfragilistic spetterend nieuw jaar!

De winter is al in zeer goede doen, ook al is het zijn tijd nog niet. Donkere luchten, dan weer een streep zon, sneeuwvlokjes die flikkeren tegen een grijze lucht... Nostalgische gedachten nemen de bovenhand en drijven me terug naar lichte lentekiekjes die ik ooit maakte. Ze zijn er nog en beuren de donkere gedachten even op vandaag. Ik mag niet vergeten om mijn eigen goede raad te volgen !
Nog even een leuk kadertje en hier komen ze

.

Op zo'n mooie zaterdag kan je toch niet blijven binnenzitten...

De bladeren hingen nog te gelen aan de meeste bomen, de wind waaide vinnig en droeg ze mee tot verderop in't gras of tot op het rimpelende oppervlak van vijvers en meren. De zon maakte ongelooflijk mooie beelden van sterretjes op het water, terwijl hagen en bomen pronkten met alle herfstkleuren die je maar kan bedenken. Maar er lonkte gevaar....Niemand verdwaalt graag en dan nog in een zo nabije omgeving. Maar het overkwam ons toch, zodat we nog een stukje van een betoverend maar donker avondwandelingetje konden genieten en een uurtje later binnenliepen dan voorzien. De vogels zwegen allang en de maan scheen nu op het water waardoor alles rondom een griezelig afgetekend profiel kreeg. Van licht naar donker in een uurtje tijd, ja in de herfst gaat het al vlug! Heel deze geschiedenis leverde wel speciale kiekjes op zoals je hier kan zien.

Aan het fort te Koningshooikt

Even wegdromen... 

De Sneeuwbes

Zwevend in de avondzon

In vuur en vlam !

Late zonsondergang

Het gaat niet zo, dat je ineens de geest zult geven,

bij élk verdriet verlies je kleine beetjes leven,

er komt van lieverlee een leegte in de lijven,

met net te weinig fut om langer hier te blijven,

en alle pijn en alle tranen die je schreit,

ze zijn een duit in 't zakje van de eeuwigheid 

                                                        Toon Hermans

Zalig zo'n (tóch waakzaam) dutje in het late herfstzonnetje...

Dit hertenmannetje verdedigde vol vuur zijn rechten, de hindes gehoorzaamden hem bij elke van zijn dreigementen.

Deze wilde ik jullie niet onthouden...

Dit groene kikkertje kon je alleen maar terugvinden door te focussen op het rode esdoornblad.

Zaterdag...

We trokken er weer op uit! Dit keer naar het bos van Averegten te Heist-op-den-Berg. Er waren veel wandelaars en joggers op de been, en velen zullen gedacht hebben: "Wat zitten die twee dames toch steeds in de berm of onder de bomen te doen?"

Paddenstoelen zoeken en fotograferen natuurlijk! En er waren er veel,héél veel, in allerlei kleuren en geuren...

De juiste namen zijn moeilijk te achterhalen omwille van de snelle tot zeer snelle groei en verkleuring.

Hier enkele goedgelukte exemplaren uit de collectie.

Onderkant van het echte Judasoor

Wortelende inktzwam

Hele gave Vliegenzwammen

Stevige Braakrussula

Nog vlug een wandelingetje meegepikt want het wordt herfst en kouder... De eendjes kregen niet meer zoveel eten als in de zomer, dus kwamen ze met z'n allen toegezwommen bij het eerste stukje brood dat het water aanraakte. Dit was hún rijk, zodra ze uit het water waren hielden ze afstand! Met veel enthousiasme gooide Zoentje hén eten toe en telkens ík een foto maakte stond míjn hart even stil.  Ze gehoorzaamde wel, maar ik vreesde toch elke keer dat ze zichzelf zou vergeten, wat gelukkig niet gebeurde... We deden nog een rondje vijver en keerden dan naar huis terug, waar de poppen, knuffels en een zacht bedje wachtte... Wat had ze het nog nodig, die schat!

Na de herfstvakantie naar school, ik ben benieuwd, zou graag een vliegje zijn om te zien hoe ze't doet bij de juf. Hopelijk is het ééntje met hart voor haar werk én voor de kleuters, dan gaat alles vanzelf goed, dat weet ik uit ervaring.

(Gelukkig had mijn apparaatje intern geheugen...een kaartje stak er niet in . Zou dat de oude dag zijn???)

Heel geconcentreerd

Rimpelrondjes, hoe doen ze't?

Alle eendjes zwemmen in het water...

Net kleine strooien hutjes, zouden ze door de regen dichtgeklapt zijn?

De Romeinse Put in herfsttooi !