Categorie: Versjes

Wat een onweer deze avond rond de klok van zessen! Het waaide, bliksemde, donderde , regende,  hagelde en dat alles tegelijkertijd !!! De dakgoot hield het niet, letterlijk want met geuten kwam het water naar beneden. Niets was meer beschermd, de zitjes en het tafellaken op mijn "rustig plekje" waren doorweekt, de plassen stonden op de nieuwe tegels. Nu zou weldra blijken of ze goed afwaterden. En ja hoor, na een half uurtje was de vloer alweer droog. Toen dreigde er evenwel een andere donkere bui die minder lang duurde en niet zo hevig uitviel. Vandaar tover ik voor jullie na regen dus zonneschijn, maar een zonneklep of -bril heb je hiervoor niet nodig.

.

Geluk dat is geen kathedraal

misschien een klein kapelletje

geen kermis luid en kolossaal

misschien een carrouselletje

geluk is geen zomer van smetteloos blauw

maar nu en dan een zonnetje

geluk dat is geen zeppelin

't is hooguit een ballonnetje

                                                                                Toon Hermans

.

.

Kerstmis is alweer voorbij...

Hopelijk vierde de vrede hoogtij!

Werden de buikjes goed gevuld 

en de pakjes mooi verhuld.

Nu nog een nieuwjaarsnacht

met vuurwerk in al zijn pracht.

Vergeet daarbij dan al je zorgen en

droom de dromen die je had voor morgen

Verdeel ze dan over 't ganse jaar

en vergeet de nare dingen maar

Dit zijn mijn wensen kant en klaar

voor :

Een superfragilistic spetterend nieuw jaar!

Het gaat niet zo, dat je ineens de geest zult geven,

bij élk verdriet verlies je kleine beetjes leven,

er komt van lieverlee een leegte in de lijven,

met net te weinig fut om langer hier te blijven,

en alle pijn en alle tranen die je schreit,

ze zijn een duit in 't zakje van de eeuwigheid 

                                                        Toon Hermans

Strootjes van het leven...
weggeblazen door het tij !
Heel even blijven ze nog hangen,
en dan is 't ál voorbij.
Geen strootje dat nog vastzit,
geen enkel kent een ommekeer.
Want de dingen in het leven,
gaan,en keren nooit meer weer...

Wat heb ik nou toch vandaag met spiegels
met ogen,de spiegels van de ziel
Die hebben toch nog nooit gelogen
nog nooit is ook hun glans vervlogen

Kijk in die kijkers,die zeeën van blauw
kijk in die diepte van innige trouw
Volg wat ze zoeken en kijk er dan naar
En wees maar zeker, alles is waar

Alles wat je erin ziet kan niet liegen
Ook al zou je jezelf willen bedriegen
Ook al zie je geen vreugde of ander gevoel
Toch is er altijd een sprankje hoop,een doel

Om door te gaan en weer te leven
Liefde en ook vriendschap te geven
Om alle mensen te verblijden
Ze te verlossen van hun lijden

Genoeg gezeur,genoeg gezever
Er ligt nu niks meer op mijn lever
Ik heb het er allemaal uitgesmeten
Amen en uit, het is vergeten.... 

Er leefde eens, heel lang geleden,
een boertje werkzaam en tevreden.
Van weelde was hij niet gewend,
een spiegel had hij nooit gekend.

Eens toen hij aan het spitten was,
vond hij een stukje spiegelglas.
Hij nam 't in zijn vereelde hand,
't zat onder 't vuil en onder 't zand.

Hij veegde 't aan zijn broekspijp af,
en keek er in en stond toen paf.
"Mijn vader" zei hij,"sapperloot,
die is al vele jaren dood"

"Mijn vader, och die goeie man
hij is het, en hij kijkt mij aan" 
Hoofdschuddend stak hij 't in zijn zak,
bekeek het thuis op zijn gemak.

En hij begon te overleggen,
wat zijn vrouw er zou van zeggen.
Ze was wat bazig zijn Katrien,
zou er om lachen heel misschien.

En omdat hij daar zo bang voor was,
verborg hij 't onder zijn matras.
Maar telkens ging hij er weer heen,
"Mijn vader" zei hij dan tevreên...

Dat wekte argwaan bij zijn vrouw,
die het hare er van weten wou.
En zodra hij weer de deur uit was,
toen zocht en vond zij 't spiegelglas.

Wat moet hij daarmee,peinsde zij,
dat hij dit verstopt voor mij?
Ze keerde 't om en keek en keek,
en raakte helemaal van streek.

Daar heb je 't nou,,ik dacht het wel,
er is een andere vrouw in 't spel !
Mijn man,hij heeft geen hart in 't lijf,
Hoe houdt hij van ZO'N lelijk wijf !!!!

.