Naar de inhoud

Julius Dreyfsandt zu Schlamm (gedichten)

seniorennet.beseniorennet.be
Dinsdag 3 februari 2009

levendig vlak





de klei dampt
zuchten
der gestorven stronken
het is heiig
een beslagen spiegel
over het veld
 
als een deken
waar iets broeit
maar de dood
nog even duidelijk is
als wedergeboorte
 
alleen een diep
invoelend mensenhart
of dierenoog
ervaart de spanning
van de toekomst
in het nog onwelriekend
zwart getint tapijt



 
Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Maandag 2 februari 2009

ontluikend willen



als dan de aarde 
de handen vragend
opheft naar de hemel
en in alle geduld
de verwachting ingaat
 
is de eerste schrede van
wat komt gezet
of eerder uitgebeeld
in woorden van hoop
en vruchtbaar verlangen
 
even was de spanning
de redder
uit duistere gevoelens
de mens eigen in dit jaargetij
 
waarin licht
nog voor de lange nacht zwicht
en mijn reuk
wel naar verte verlangt
maar waar dwang
niet opweegt tegen ritme



Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00
Zondag 1 februari 2009

zacht fundament




verwacht niet
het grote
ik ben pas
op de ongeboren grond
net omgeploegd
en verlost
van vergeten ouderdom
 
o ja, omgeven door ringen
van jaren in bomen
en gestapelde bladeren
al rottend verbindingen leggend
tussen de houten torens
 
zij nemen wind uit zeilen
en scheppen rust voor
bevruchting van zaden
voor teder fundament


Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Meer van Julius Dreyfsandt zu Schlamm (gedichten)

↑ Terug naar de berichten