Naar de inhoud

Julius Dreyfsandt zu Schlamm (gedichten)

akke.beakke.be

ontluikend willen



als dan de aarde 
de handen vragend
opheft naar de hemel
en in alle geduld
de verwachting ingaat
 
is de eerste schrede van
wat komt gezet
of eerder uitgebeeld
in woorden
van hoop
en vruchtbaar verlangen
 
even was de spanning
de redder
uit duistere gevoelens
de mens eigen in dit jaargetij
 
waarin licht
nog voor de lange nacht zwicht
en mijn reuk
wel naar verte verlangt
maar waar dwang
niet opweegt tegen ritme



Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

zacht fundament




verwacht niet
het grote
ik ben pas
op de ongeboren grond
net omgeploegd
en verlost
van vergeten ouderdom
 
o ja, omgeven door ringen
van jaren in bomen
en gestapelde bladeren
al rottend verbindingen leggend
tussen de houten torens
 
zij nemen wind uit zeilen
en scheppen rust voor
bevruchting van zaden
voor teder fundament


Geschreven door julius dreyfsandt zu schlamm om 00:00

Meer van Julius Dreyfsandt zu Schlamm (gedichten)

↑ Terug naar de berichten