Vrijdag 18 augustus 2006

kunst bewandelen

een wandeling
bij felle regen
in het witte dorp
beelden bekijkend

genietend van vormen
klasiek of modern
telkens anders
elk jaar weer

soms je hoofd schuddend
dan weer ontroerd
je moet het beleven
want de moeite waard.

dala

Geschreven door dala om 17:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Donderdag 17 augustus 2006

droombeelden

naakte boezem
soms
een droom

schoonheid

klein
maar fijn
broos juweel

voor mij
hoeft het niet
meer te zijn.

dala

Geschreven door dala om 08:11 Reageer op dit bericht

Woensdag 16 augustus 2006

gieten

en maar gieten
alle sluizen
open
maar wij blijven
hopen
op een beetje
zonneschijn.

dala

Geschreven door dala om 07:54 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 14 augustus 2006

treurnis

regen is meestal
zegen
tenzij het zondvloed is

ik voel me treuren
en laat onder het gewicht
toch even
mijn koppeke hangen
zo kan ik veel verduren

eens de vlaag voorbij
richt ik mij op
schud mijn kop
en kijk jou
weer stralend aan.

dala

Geschreven door dala om 12:03 Reageer op dit bericht

Donderdag 10 augustus 2006

toen

toen had ik
niets
en niemand meer
plots
was daar een lach
naar mij
zodat ik
niet ging
naar het alles
of het niets
maar aarzelend
herbegon.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Donderdag 10 augustus 2006

erg

alleen zijn
erg
toch voor mij

de kloof
is diep
jij kan erover

ik niet meer
en ik wil
alleen jou

blijf
eens wat meer
bij mij.

dala

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Woensdag 9 augustus 2006

eenzaam

eenzaam

alleen
een geschreven woord
vind zijn weg

nu rest nog
het wachten
op een tegenwoord

ik schreeuw soms
in eigen kleurentaal
mijn klachten bloot

hier blijft het antwoord
nog veel langer uit
als het al komt.

dala

Geschreven door dala om 08:45 Reageer op dit bericht

Dinsdag 8 augustus 2006

de nacht

sta maar op
zei de nacht
slapen moet je
met je ogen dicht
of lig toch stil
als je naast haar
blijven wil.

dala

Geschreven door dala om 06:51 Reageer op dit bericht

Maandag 7 augustus 2006

lied

luisteren
naar het lied
van pijn

niet te grijpen
niet te stillen
geen antwoord vinden

murw geslagen
door het lot
eenzaam

kon ik maar zoeken
in de rijkdom
van mezelf

naast mijn lied
van pijn
en verdriet.

dala

Geschreven door dala om 07:49 Reageer op dit bericht

Maandag 7 augustus 2006

groet

gegroet
elke morgen
zeer vroeg
als de stilte
werkt
op mijn geest
rust brengt
in mijn hart
en ik denk
ook aan jou.

dala

Geschreven door dala om 07:16 Reageer op dit bericht

Vrijdag 4 augustus 2006

alleen zijn

als ik alleen ben
verslind ik
boeken
alsof het voedsel is
het ene saai
het andere taai
zo nu en dan
toch een malse brok
soms val ik
erbij in slaap.

dala

Geschreven door dala om 07:21 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 3 augustus 2006

de muze

als de muze zwijgt
dan zien mijn ogen rust
ze kijken wel naar jou

als de muze zwijgt
ligt mijn verbeelding stil
dan kom ik even tot rust

ach verstandige muze
jij gunt mij tijd
om even te verpozen

ik leef op rozen
denk ik dan
maar telkens komt ze terug

ze stuwt mij
naar diepten en hoogten
ik voel me gebonden en vrij

ik wandel langs haar regenboog
pluk er kleuren zoveel ik wil
als volleerde colorist.

dala

Geschreven door dala om 15:16 Reageer op dit bericht

Donderdag 3 augustus 2006

waarom toch

zie ik jou

telkens weer

slank of buiten maat

waar het werkelijk

om gaat

is jouw pijn en verdriet

jouw lach en werk

verdoken huilen

volg ik jouw praten

hoor ik goed

jouw afweer

bij mijn luisteren

je hoeft helemaal

niet om mij

bezorgd te zijn

ik red me wel

zeg je dan

telkens weer

het ga je dus goed

kranige meid

zeg het maar

een afscheid

is het niet

het lot beslist.

dala

Geschreven door dala om 08:19 Reageer op dit bericht

Dinsdag 1 augustus 2006

souveniers

deze foto
als een souvenir
van zon
warmte
en kleur
juli dit jaar
onovertroffen.

dala

Geschreven door dala om 12:02 Reageer op dit bericht

Zondag 30 juli 2006

leeg

warmte
ik heb naar jouw gesnakt
nu ben ik letterlijk
als een voddenpop
in een hoop gezakt

de regen
meermaals beloofd
valt steeds met bakken
uit de lucht
voor geduppeerden
met straten en kelders vol

hier opnieuw geen drup
nu snak ik
zoals de grond
naar zachte regen.

dala

Geschreven door dala om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht

Zaterdag 29 juli 2006

herinnering

klein zijn
onbeholpen
heel lang geleden
ja was nee
nee was dat ook
ik vond veel
de juiste woorden niet
moeder gaf mij
een harde schudding
ik zei aai
goed
zei ze
en ik voelde
dat ze begreep
de pijn bleef.

dala

Geschreven door dala om 08:20 Reageer op dit bericht

Vrijdag 28 juli 2006

een moeder

jij als moeder

hebt een kind

misschien wel

meer dan één

een kind

dat leeft

dat lacht

dat weent

alleen jouw hart

kent de diepte

van zijn vreugde

van zijn verdriet

een vreemde

peilt dat niet.

dala

Geschreven door dala om 10:01 1 reactie Reageer op dit bericht

Donderdag 27 juli 2006

gelukkig zijn

Dit is geen distel maar de Kardoen en dit is een keukenkruid. De gebleekte stengels en bladeren kunnen geconsumeerd worden. Zelf heb ik in mijn siertuin een paar exemplaren staan waarvan eentje het reeds zeven jaar uithoudt. Deze plant is zeer decoratief en is bij mij tussen 2,5 tot 3m hoog. (bijgevoegd, naar aanleiding van een reactie)

zolang ik kan
genieten
van jouw mysterie
jouw zwevende
vreemde kleur
om je knoppen heen
juist als deze
op springen staan
tot bloei en pracht
dat ik
het jaarlijkse wonder
beleven kan
zo lang
zal ik
gelukkig zijn.

dala

Geschreven door dala om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht

Woensdag 26 juli 2006

kind

ik kijk
in je diepe blije blik
voel me vrij
voel me zweven
een fel gekleurde vlinder
in mijn hart
in de lucht
in jouw ogen
en voel me blij
zoals jij
ik ben opnieuw
met jou
een kind
maar heel vlug
komt de traan
in mijn hart terug
als ik opnieuw
grote mens
moet zijn.

dala

Geschreven door dala om 07:09 Reageer op dit bericht

Woensdag 26 juli 2006

meerderen

Ook al zijn mijn poëmen meestal gericht naar één persoon, Toch zijn de gevoelens gewoonlijk opgewekt door meerderen. Ik kom met veel personen in aanraking en ik weet niet wat ik heb maar ik heb het blijkbaar wel...het is zelden dat ze me niet heel vlug over hun lijden of tegenslagen vertellen. Meestal kan ik alleen maar luisteren en meestal is dat reeds voldoende maar de noden liggen soms zo diep dat je er niet bij kan.
Op zo'n moment ben ik blij gelovig te zijn en te kunnen bidden, in stilte want dat is dan alles wat je nog rest.

Geschreven door dala om 00:00 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van vaag